Kabanata 4 - My place

Samantha's POV

"You what??" hindi pa rin ako makapaniwala sa nangyayari na ang lalaking ayokong maiwan at nagsend sakin sa jail ay nakatayo sa harap ko.

"Ang sabi ko we need to register our marriage sa munisipyo," tipid niyang tugon.

Agad kong hinila ang kamay ko palayo sa kanya, "anong iregsiter ang marriage? We are not a real couple so bakit pa natin need gawin yan? Saka masisira ang reputation ko kapag ginawa natin 'yan, sinong matinong lalaking na lang magpapakasal sakin kapag nalaman nilang kasal na ako sa iba?" 

"Then, I will be responsible for you." Lumapit siya sakin at hinawakan ang aking mga kamay, ramdam ko ang pagkabog ng aking dibdib habang nakatitig siya sa aking mga mata, "willing akong pakasalan ka kung sakali mang wala ng gustong magpakasal sa'yo," dagdag niya, tila nanlambot ang aking mga tuhod at nag-init ang aking pisngi sa mga narinig kong iyon mula sa kanya, hindi ko pa rin maalis ang tingin ko sa mga mata niya.

Bakit ganito ang nararamdaman ko? Kailangan kong maalis ang tingin ko sa kanya, I'm not easy to fall inlove. "Are you serious?" nanlaki ang mga mata ko sa lumabas sa bibig ko at agad ko itong tinakpan bago pa ako makapagsalita ng iba pa sa kanya.

Para siyang anghel na ngumiti sakin at tumango at lalo pang kumabog ang puso ko na para bang natutunaw, "what's happening to me?" bulong ko sa aking sarili at iniiling ang aking ulo. 

"Let's go," malambing niya aya sa akin, hindi ko alam ang nangyayari na para bang may spell ang kanyang bawat salita kaya sumama ako sa kanya. Sumakay kami sa itim niyang sasakyan na noo'y dala rin niya nang minsang magkita kami at makisakay ako. Ngayon ko lang naisip ang itsura ko noon, nakakahiya palang maalala ang lagay ko noon.

"Sinasadya mo ba ang lahat ng ito?" matapang kong tanong dahil malakas ang kutob ko na sinadya niyang dito ako pasakayin para maalala ko ang kahihiyang iyon.

Kumunot ang noo niya at sumagot, "anong ibig mong sabihin?"

"You purposely did it para maalala ko ang nakakahiyang pagkikita natin," pamimintang ko sa kanya. Nakatitig pa rin ako sa mukha niya habang hinihintay ang tugon niya.

Nilingon niya ako at muling ngumiti parang kayliwanag ng mga ngiting iyon na tumutunaw sa matigas kong puso, heto na naman siya.

"Tingin mo ba ay pinapahiya kita? Tayong dalawa lang ang nasa sasakyan and why do I need to do that?"

Sumimangot ako sa kanya at tinalikuran siya, nakadungaw lang ako sa labas ng sasakyan hanggang sa makarating kami ng munisipyo.

Madilim na ang kalangitan hanggang sa maalala kong sarado na pala ito, haharapin ko na siya nang biglang bumukas ang pinto sa tapat ko at bumungad ang lalaking ito.

"Alam mo ba kung anong oras na?" tumingin ako sa aking relo nang makitang pumatak na ang maliit na kamay ng relo sa alas-siete, "alas-siete na, sarado na 'yang munisipyo," singhal ko sa kanya habang nakamasid sa wala emosyon niyang reaksyon.

Bigla na lamang niyang hinablot ang kamay ko at hinila hanggang makarating kami sa likod ng munisipyo, doon bukas ang ilaw ng isang opisina at kinatok niya ang pinto.

"What do you think you are doing?" inis kong tanong siya ngunit hindi siya tumugon sa akin, "bawal ito ah," babala ko sa kanya pero nagpatuloy pa rin siya sa pagpasok sa opisina pagkatapos ay tinawag niya ang lalaking nakatayo na may hawak na dokumento na nagngangalang 'Jake.'

Iniabot  sa kanya ni Jake ang papel na hawak nito, "thank you, Jake," saad niya rito ng may ngiti saka nakipagkamay.

"Siya na ba ang maswerteng napangasawa mo?" malaki ang ngiti ng lalaking ito na para bang nakakaloko, alam naman niyang sila ang pumeke ng dokumento bakit nag-mamaang-maangan pa.

"Pareho nating alam na hindi ako misis ng lalaking ito," pagsusungit ko sa kanya, naramdaman ko ang mahigpit na kapit ng Trevor na ito sa kamay ko na para bang pinatitigil ako sa pagsasabi ng totoo.

"I don't know what you are saying," nakangiwing tugon ni Jake  sa kanya.

"Bitiwan mo nga ako," inis kong hinila ang kamay ko mula kay Trevor, tinalikuran ko silang dalawa at naglakad pabalik sa kinaroroonan ng sasakyan dahil hindi ko matagalan ang mga kasinungalingang lumalabas sa mga bibig nila, hindi ako sanay sa ganito pero narito ako sa ganitong sitwasyon.

"How can I get rid of this guy? Ayokong habang buhay na nakabuntot sakin ang mokong na iyon," pumasok ako sa loob ng sasakyan at naupo habang nakamasid mula sa labas, kumukulo talaga ang dugo ko nang makita ko si Trevor kasama ang kasabwat niyang Jake na iyon. At talaga namang hinatid pa siya ng lalaking ito papunta sa sasakyan.

Nang palapit na sila ay agad akong sumandal at ipinikit ang aking mga mata na kunyari ay nakatulog na ako dahil sa pagod at noon ay narinig ko ang pagpinig ng pinto ng sasakyan.

"Pagpasenyahan mo na si Sam, pagod kasi siya sa work niya." Narinig kong sambit ni Trevor.

"Okay lang, pre," tugon naman ni Jake.

"Oh! Nakatulog na pala ang misis ko, we need to go home na," narinig ko ang pagpapaalam ni Trevor sa lalaking iyon. Ilang sandali pa ay naramdaman ko ang telang bumalot mula sa balikat ko hanggang tyan.

"Is this for real or he is faking it," siguro ay isa lamang ito sa mga pagpapanggap niya para mapapaniwala ang lahat na mag-asawa kami.

Naramdaman ko ang paggalaw ng sasakyan pero nanatili akong nakapikit ng mga sandaling iyon, ayokong makipag-away sa lalaking ito, mauubos lamang ang aking lakas sa pakikipagtalo ngunit habang tumatagal ay inaantok na ako, kailangan kong manatiling gising.

"I know you're awake, stop faking it. Wake up," narinig kong utos niya.

Bakit ako makikinig sa'yo? I better not listen to you.

"Sir, saan po natin ihahatid ang misis niyo?" narinig kong tanong ng kanyang driver.

"Muntik ko ng makalimutan yun ah," dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko, I sweetly smiled at him.

"Hi, you're back," alangan kong sinabi habang nakatingin sa mga mata niya.

"We'll send her to my place," mariin niyang tugon sa driver niya habang nakatingin pa rin sa mga mata ko na parang nang-aasar.