บทที่ 22 : ให้เธอได้กับเขา (18+)

ปลายลิ้นสากลากวนหัวถันยอดเกสรลุกชูชันเกินจะต่อต้าน แพรวเริ่มขยับหนีตามจริตจะกร้านด้วยเพราะรู้โดยสันดานว่าตัวเองก็สมยอม แต่ก็ต้องพยายามขัดเอาไว้หน่อยไม่ให้ฝ่ายนั้นคิดว่าง่ายเกินไป เธอกระเถิบตัวขึ้นไปพิงกับพนักวางแขนของโซฟา ครานั้นพีก็ยังตามขึ้นมาโดยการใช้คางพาดไว้บนเนินอก

.

“หนีทำไม?”

เขาเค้นเสียงถาม ลมหายใจร้อนผ่าวจนผิวเต้าเกร็งลุก

.

“…….”

แพรวไม่ตอบเธอเหลือบมองไปทางอื่น พลันใช้มือปิดบังหน้าอกตัวเองเอาไว้ ก่อนจะดันร่างอันบอบบางกระเถิบหนีขึ้นไปพิงกับพนักโซฟา

.

“กูไม่ให้มึงหนีหรอก มึงพลาดแล้วที่คิดจะยั่วกูอีแพรว!”

.

ร่างหนาโผขึ้นไปประกบ ชั่วเสี้ยวอึดใจสองกายก็กลมกลึงรวมเป็นหนึ่ง พีสอดแขนเข้าล็อคตัวแพรวเอาไว้ก่อนจะใช้เข่าดันลำตัวส่วนบนอันแน่นหนาทาบลงไปทับ ช่างรุนแรงผิดมนุษย์มนาแรงจนแยกไม่ออกว่าเขาคิดจะปล้ำหรือบ้าคลั่งกันแน่ ซอกคอเนื้อบางใสจึงโดดดูดเข้าอย่างจัง

.

“จ๊วบบบ!!!”

.

“อ่าาา~ พี.. อืม..ม..ม.. พี.. อือ..อ..อ~”

.

แพรวสยิวเสียวจนเผลอหลุดเสียงครางออกมา เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าแพรหนวดแหลม ๆ ของเกย์คิงย์จะสร้างมธุรสแห่งกามกำหนัดได้มากถึงเพียงนี้ ทุกครั้งที่พีบี้บดธอจึงต้องพยายามหันคอเปลี่ยนมุม ให้จุดบอบบางได้รับอานิสงห์แห่งความเสียวได้ถ้วนทั่ว

.

สาบานได้ว่าโคตรจะมีความสุขเลย ร่างกำยำของพีรูปคลึงไปโดนส่วนไหนก็มีแต่ความล่ำ ยิ่งเขารุกล้ำแพรวยิ่งมีแต่ความฟิน แต่ทว่าใบหน้านี่สิที่แสนจะเรียบเฉย ต่อให้พีจะเลื้อยขึ้นมาเลียเข้าที่ซอกหูแพรวก็ยังคงทำเป็นเฉยชา เธอไม่หลุดเสียงครางออกมาอีกเลยนับจากครั้งแรกแถมยังเลือกที่จะนอนนิ่งเป็นท่อนไม้แข็งทื่อไร้ความรู้สึก

.

“ทำกูเลยสิ! อยากทำอะไรก็ทำพวกผู้ชายสารเลว!”

เธอประชด

.

“มึงไม่ต้องพูดหรอกกูเอามึงแน่อีแพรว!”

.

กระเทยควายถลกเสื้อออก ตามติดมาด้วยการปลดตะขอกางเกงด้วยความคล่องแคล่ว ไม่ถึงชั่วเคี้ยวหมากแหลกร่างอันล่อนจ้อนก็จู่โจมหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดราวกับปีศาจร้าย กิจกามนี้ไม่จำเป็นต้องยื่นกู้ แค่ชูขาให้สูงเข้าไว้อวัยวะแห่งความเป็นชายก็โยกย้ายทิ่มแทงแต้มสะสม

.

ดอกเบี้ยไม่ต้องคิด ค่าธรรมเนียมก็ไม่ต้อง แค่ทำเป็นเนียนเอากับเพื่อนได้นั้นก็แย่ยิ่งกว่าหมาตัวหนึ่งแล้ว พีร้องครางราวกับอยู่ในโรงฆ่าสัตว์  อวัยวะของเขาแหวกผ่านโพลงสวรรค์ด้วยน้ำหล่อเลี้ยงที่ปริ่มออกมาพอหลอมแหลม สิ่งนี้บ่งบอกว่าแพรวเองก็ไม่ได้มีอารมณ์เท่าไหร่ เธอขืนตัวเองไว้ นิ่งเงียบ จากจะเงี่ยนกลายเป็นเหลือเพียงความรังเกียจรังงอน

.

แพรวเหงื่อไคลเปรอะเปื้อนเต็มตัว อีกทั้งลำตัวก็ถูกจับโยนไปไหนต่อไหน หญิงสาวกำลังโดนประทุษร้ายโดยเจตนา หว่างขาของเธอถ่างอ้าร้อนวาบไปยันหัวหน่าวแถมยังแสบทรวงจวนจะทนมิอยู่ อีกนิดเดียวคงจะร้องให้พีหยุดกระหน่ำเป็นแน่ แต่ก็ทำไม่ได้เนื่องจากโดนริมฝีปากหนา ๆ โน้มลงมาประกบจูบซะก่อน

.

“จุ๊บ , จุ๊บ , จุ๊บ , จ๊วบบบ!”

.

“อ่าาา~ มึงเสร็จกูล่ะอีแพรว”

พีถอนปากออกมากระซิบที่ข้างหู โดยที่บั้นเอวยังคงทำงานเป็นแท่งปั้มไฮโดรลิค

.

“ช่างแม่งมึงสิ”

แพรวตอบกลับ ทั้งที่เหงื่อท่วมตัวปอยผมเปียก ๆ แปะเปื้อนแนบหน้าอก

.

“ปากดีนักนะมึง! หันหลังมา! อ้าาาา! เยส!!! ,  เร็ว! ,  กูบอกให้หันหลัง!”

.

“พรึบ!”

.

“ว๊ายยย!”

“พีอย่า! กูไม่ชอบท่านี้กูจุก!”

.

“เปรี๊ยะ!!!”

.

“โอ๊ย!.. อีพี.. ซีดดดด~!”

.

“เปรี๊ยะ!!!”

.

“อีเหี้ย! นั่นตูดกูนะ!”

.

“หึ! ตูดมึงก็เสร็จกูอยู่ดี กูจะล่อแม่งทั้งหน้าทั้งหลังเลย!”

.

จบคำพูดนี้สองเพื่อนซี้ก็ไม่มีบทสนาต่อกันอีกเลย กระบวนท่ารักกลายเป็นการด็อกกี้แบบสมบูรณ์แบบ น่มน๊มของแพรวพาดคาอยู่กับพนักพิงโซฟาดวงหน้าเธอแหงนเชิดขึ้นในทุก ๆ ครั้งที่พีกระแทกสวน เขาประกบหลังในท่าคุกเข่าใช้ฝ่ามือดึงรั้งกับหัวไหล่สาวเจ้า บางจังหวะก็ลามปามไปถึงการจิกผม

.

พีกระหน่ำสอดท่อนรักจนเนื้อตัวโยกโยน เสียงตุ๊บ ๆ ตั๊บ ๆ ทำเอาผมเผ้ากระเซอะกระเซิงเสียทรง หยาดเหงื่อหยดกระเซ็นช่านซัดใส่แผ่นหลัง ตัดภาพลงไปด้านล่างจะเห็นขาโซฟาโยกไปตามน้ำหนักตัว มันกระเถิบขึ้นหน้าทำระยะได้ 2 มิลิเมตรในทุกๆ ครั้งที่พีกระแทกดุ้น จากที่ตั้งอยู่กลางห้องหน้าจอทีวีบัดนี้ด้วยฤทธาของการบี้บด โซฟามหัศจรรย์ได้นำพาพีกับแพรวเขยื้อนมาจนจะชนกับผนังห้องฝั่งตรงข้ามอยู่รำไร แล้วถ้าหากก้มลงไปมองแล้วไซร้ เราจะเห็นหลักฐานเป็นรอยครูดลากยาวที่ทำกับพื้นอพาร์ทเมนท์

.

“แกร็ก ๆ , แกร็ก ๆ , แกร็ก ๆ , แกร็ก ๆ”

เสียงโซฟาร้องทรมานพอ ๆ กับคนที่กำลังทำเซ็กส์

.

โดยเฉพาะในช่วงเวลาที่ใกล้เสร็จกิจ การซอยยิกของมันยิ่งสั่นรัวยิ่งกว่าดิลโด้ที่ต่อกับไฟบ้านซะอีก พีหลับตาในขณะที่แพรวเองก็ด้วย เขาเกร็งจากขาไล่ขึ้นมาจนสุดลำ พลันพ่นน้ำกามอัดเขาใส่กลีบร่องแบบไม่เกรงใจ

.

“อ๊าาาาาาาาาา!!!”

.

“ปิ๊ดดดด!”

.

แพรวพุ่งตัวขึ้นหน้า ก้นของเธอสะบั้นสั่นสะท้านพลันโย้ขึ้นไปตามแรงกระแทก ทิ้งไว้เพียงมวลของเหลวยืดขาวที่หลากลงมาจากร่องเสียว  หยดใส่โซฟาเกรอะกรัง

.

“แฮ็ก ๆ , แฮ็ก ๆ , แฮ็ก ๆ , เฮ้อ..!”

หญิงสาวหายใจหอบรัวเธอพาดใบหน้าเข้ากับพนักพิงโซฟา และทันทีที่แหงนขึ้นมาก็เจอเข้ากับผนังทึบตันไร้ซึ่งการหลบหนี ด้วยความสัตย์จริงว่าสีหน้าแพรวดูไม่ดีนัก อาจจะเป็นเพราะตกใจหนักไม่คิดว่าเพื่อนจะปล่อยในก็เป็นได้

.

“อีพี! อีเหี้ยเอ๊ย!”

เธอคิดในใจก่อนจะหลับตาลงทิ้งลำตัวส่วนบนเข้ากับพนักวางแขน แล้วหอบหายใจต่ออีกสักพัก

.

ตรงข้ามกับพีที่ถึงกับหมดสภาพ กระเทยควายหลับลงที่ด้านข้างแพรวเขาพาดลำตัวดำขลับลงติด ๆ กับเธอ แล้วก็มีการสบตากันอยู่แว็บหนึ่ง ก่อนที่เสี้ยวอึดใจต่อมาแรงโน้มถ่วงจะลากพีลงไปกองกับพื้นด้านล่างสลบไสล

.

“ตุ๊บ!”

.

“แพรวของมึงดีจริง กูยอมรับเลย”

ทิ้งท้ายไว้แค่นั้นแล้วภาพก็ตัดไป พีหลับด้วยพิษของความเหนื่อย

.

“อีห่าแล้วมึงคิดว่ากูไม่เจ็บกับไอ้นั่นของมึงรึไง แฮ็ก ๆ , แฮ็ก ๆ เสือกแตกในเป็นอีก มึงมันไม่ใช่ตุ๊ดแล้วอีเวร!”

“เฮ้อ.. เหนื่อย..ย..ย..ย~!”

สาวเจ้าพลิกตัวเป็นนอนหงายยกขาเรียวขึ้นพาดกับพนักโซฟา วางศีรษะกับที่วางแขนจากตรงนี้พอมองลงไปแพรวยังเห็นกลีบร่องของตัวเองแดงเรื่ออยู่เลย  

.

“เจ็บชะมัดอีเพื่อนเหี้ย!”

“วู่วววว.. เอาเป็นว่ากูขอนอนพักเป็นเพื่อนมึงก่อนล่ะกัน”

.

หลับตาลงอีกครั้งซึ่งคราวนี้ก็ทำให้ทั้งคู่หลับไหลกันไปเลย แพรวนอนบนโซฟาล่อนจ้อนพีเองก็ล่อนจ้อนเช่นกันแต่แผ่หลาอยู่บนพื้น นี่มันคือการได้กันประเภทไหน จะว่าฝืนก็ไม่ใช่จะว่าเต็มใจก็ไม่เชิง ความสัมพันธ์ของพวกเขาเมื่อเพื่อนได้กับเพื่อนแล้วจะมองหน้ากันติดอยู่หรือเปล่า?

.

ร่องรอยจากขาโซฟาที่กรีดร้าวพื้นกระเบื้องที่ครูดจนแทบจะแตกเป็นเสี่ยง แพรว , พี , มิวท์ , เปรม , พวกเขาอาจจะร้าวกันขนาดนี้แล้วก็ได้ (แค่ยังไม่รู้ตัว)