Share

the revelation

Author: ja_keeps
last update publish date: 2026-04-21 02:29:47

​Standing at the corner of the elevator was the same man in the blue suit. But this time, he wasn't alone.

He was surrounded by three other men in black suits, all looking very serious. He looked even more intimidating now that he was in a controlled environment.

​His eyes dropped to my chest, specifically to PAPA PIOLO, and then back to my sweaty, messy face.

​"do you follow me around, or are you just naturally this unfortunate?" he asked, his voice echoing in the small space.

​"kapal mo," bulong ko, pero sapat na para marinig niya.

"nagtatrabaho ako rito, okay? hindi kita sinusundan. as if naman type kita."

​One of the men in black suits gasped.

Tumingin silang lahat sa 'kin na parang nakakita sila ng alien.

​"miss, do you know who you're talking to?" tanong nung isang assistant.

​"a thief?" i offered, raising an eyebrow.

​His face expression didn't change, pero ramdam ko ang tension sa loob ng elevator.

ting!

Bumukas ang pinto sa 25th floor—ang floor ng office namin.

​"i'll see you around, Xyloise," he said, using my name with a chilling smoothness.

"enjoy your meeting."

Lumabas siya kasama ang mga tauhan niya, leaving me stunned inside the elevator. teka, paano niya nalaman ang pangalan ko? Doon ko lang napansin... my ID was hanging from my neck the whole time.

​"paktay na talaga," i whispered to myself.

​Paglabas nya sa elevator kasama ang squad niya, naiwan akong nakatayo lang doon, tulala at pigil ang hininga.

Lord, joke ba 'to? Bakit sa dinami-dami ng building sa Makati, dito pa siya pumasok?

​I scrambled out of the elevator bago pa muling magsara ang pinto. Takbo ako papunta sa dulo ng hallway, diretso sa meeting room. My lungs were burning, at ramdam ko ang bawat butil ng pawis na gumagapang mula sa hairline ko pababa sa leeg.

​"you're late, miss xyloise."

Boses pa lang ni Mr. Cruz, alam kong bad trip na siya. Napatigil ako sa may pintuan, pilit na inaayos ang buhok kong mukhang dinaanan ng buhawi.

​"sorry po, sir. nagka-aberya lang po sa mrt," hingal na hingal kong sagot.

​"mrt? again? fix yourself and sit down. our guest speaker is already here," Mr. Cruz whispered harshly while pointing to the only vacant seat at the far end of the long conference table.

​I ducked my head and walked as fast as I could. Nakayuko lang ako, clutching my tote bag like it was a shield. Pagkaupo ko, doon ko lang dahan-dahang itiningala ang ulo ko.

​And there he was.

He was standing at the front of the room, leaning casually against the podium. He had already removed his suit jacket, and his white button-down shirt was hugging his shoulders in a way that should be illegal in a professional setting. Gusot pa rin ang kurbata niya, yung kurbatang hinila ko kanina pero imbes na magmukhang haggard, he looked like a god who just survived a war.

The air in the room felt heavy. or maybe it was just my guilt?

​"as i was saying," He started, his voice echoing with authority. his eyes scanned the room until they landed squarely on me.

He paused, a slow, predatory smirk forming on his lips.

"integrity is the foundation of any business. even down to the smallest things... like returning what isn't yours."

​Nabilaukan ako sa sarili kong laway. I looked down at the table, suddenly finding the wood grain of the conference table extremely fascinating.

lupa, lamunin mo na ako. please. now na.

​"Mr. Waeren is here to discuss the potential partnership between his firm and ours," Mr. Cruz explained to the group, looking like a fanboy.

"He is the CEO of Stary Global, one of the leading names in the industry."

​stary global?! as in, 'yung kumpanyang balak naming apply-an ng merger?!

​"i believe one of your employees already had the chance to meet me this morning," Waeren added, his tone conversational but sharp.

"very... energetic approach to problem-solving."

​The whole room turned to look at each other, confused. Ako? I was busy trying to hide behind my hoodie. I could feel the heat rising to my cheeks. Hindi lang ako late, binastos ko pa 'yung taong pwedeng bumili ng kumpanya namin, pati na siguro ng buong buhay ko.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Cupid's Crazy Commuter   The Final Inspection

    Ang boardroom ng Stary Global ay parang loob ng isang freezer na malamig, malinis, at walang puwang para sa pagkakamali. Nakaupo ang mga board of directors sa mahabang lamesang gawa sa obsidian, bawat isa ay may hawak na folder na naglalaman ng skandalo namin ni Waeren.Nandoon ang lola niya, si Don Sebastian, at siyempre, ang mag-amang Juico na mukhang handang manakmal."Waeren," panimula ng isang matandang director. "The evidence is clear. Your association with this... young woman... has caused a 15% drop in our projected stock value. The Juico lawsuit is a black mark on our reputation."Tumingin si Waeren sa kanila, pagkatapos ay tumingin siya sa akin. Hawak niya ang kamay ko sa ilalim ng lamesa. "The stock drop is temporary, a reaction to noise. But the skandalo you’re referring to is actually the most honest thing that has happened to this company.""Honest?!" tili ni Tiffany. "Waeren, she’s a junior staffer! A tvl graduate! She doesn't have the pedigree to stand beside you!"

  • Cupid's Crazy Commuter    The Blueprint of Resistance

    Kinabukasan, maagang dumating ang pribadong ambulansya na ipinadala ni Waeren. Maayos na nailipat si Papa patungo sa isang premier hospital sa Manila. Habang nakatingin ako sa labas ng bintana ng sasakyan, hindi ko maiwasang mapaisip. Isang linggo lang ang nakalipas, namomroblema lang ako sa barya sa MRT. Ngayon, ang buhay ng pamilya ko ay nakadepende na sa lalakeng katabi ko na busy sa pagsagot ng mga email."Waeren," tawag ko sa kanya nung malapit na kami sa ospital."Hmm?" hindi siya tumitingin, ang mga daliri niya ay mabilis na humahaplos sa screen ng kanyang phone."Seryoso ka ba talaga sa pagpapa-renovate ng bahay namin? Kasi... baka isipin nina Mama na binibili mo na kami."Doon siya tumigil. Ibinaba niya ang phone niya at tinitigan ako. "Xyloise, I’m an architect. Seeing a structure in that condition is like seeing a mathematical error. It bothers me. And besides, if you’re going to be my consultant, you need a home that doesn't collapse during a typhoon.""Consultant pa rin

  • Cupid's Crazy Commuter   The Rural Reality

    Ang biyahe mula Makati hanggang Laguna ay tahimik. Hindi ito yung komportableng katahimikan na nakasanayan namin sa penthouse ni Waeren, ito yung katahimikang puno ng kaba, yung klase ng bigat na hindi kayang i-calculate ng kahit anong software.Habang binabaybay ng Rolls-Royce ang makikipot na kalsada, unti-unting nawawala ang mga matatayog na building. Napalitan ang mga ito ng malalawak na bukirin, mga tricycle na humaharurot, at ang malagkit na hangin ng probinsya."Waeren, pwede mo na akong ibaba sa kanto," bulong ko habang nakatingin sa labas. "Hinding-hindi papasok ang sasakyan mo sa looban namin. Baka magasgasan lang 'yan, lalo ka pang magalit.""I'm not leaving you here, Xyloise," sagot niya nang hindi tumitingin sa akin. Ang mga kamay niya ay mahigpit na nakahawak sa manibela. "Tell me where to turn."Nung makarating kami sa tapat ng maliit naming bahay, halos maglabasan ang mga kapitbahay. Hindi araw-araw na may Rolls-Royce na humihinto sa isang eskinita sa Laguna. Bumaba

  • Cupid's Crazy Commuter   The Apartment Live Stream

    Kung ang construction site ay foreign territory para sa akin, ang apartment ko naman ang magsisilbing alien planet para kay Waeren."This is it?" tanong ni Waeren habang nakatayo sa gitna ng sala ko.Tumingin siya sa paligid, sa maliit kong TV na may takip na doily, sa mga sapatos kong nakasalansan sa tabi ng pinto, at sa bintana kong may view ng sampayan ni Aling Nena."Pasensya na. Hindi naman 'to kasing-laki ng elevator niyo sa Stary Global," irap ko sa kanya habang nililinis ang lamesa. "At saka, bakit kailangang dito tayo mag-live stream? Pwede naman sa office mo na lang, 'di ba?""No," sagot niya, habang dahan-dahang umuupo sa sofa kong medyo lubog na ang gitna. "If we do it in the office, it looks like a PR stunt. If we do it here, it looks like... us. Besides, the internet loves a 'man of the people' narrative.""Narrative? Oowemji, Waeren! Ang plastic mo!""It’s not plastic, Xyloise. It’s strategy," he replied, taking out his phone and checking the connection. "Victoria’s

  • Cupid's Crazy Commuter    The Viral Liability

    Kung akala ko ay tapos na ang kalbaryo ko sa Paresan at golf club, nagkamali ako. Dahil paggising ko kinabukasan, hindi lang amoy ng kape ang sumalubong sa akin kundi ang mukha ko na nasa bawat sulok ng social media.Tiffany didn't just post a video, she orchestrated a character assassination. Ang caption? “When a social climber tries to fit into high society and fails miserably. Watch her ruin a 500k gown because she couldn’t handle the champagne.”Ang mga comment? Mas masahol pa sa amoy ng siksikang LRT tuwing rush hour.“Gold digger!”“Amoy anghit hanggang dito sa screen.”“Bakit ba kasi pinapatulan ni Waeren ang mga ganitong squammy?”Nanginginig ang kamay ko habang binabasa ang mga 'yun. Masakit. Kahit sabihin kong matapang ako, tao pa rin ako. Nasasaktan din ako kapag tinatawag akong basura ng mga taong hindi man lang alam kung paano ako maglakad nang tatlong kilometro makatipid lang sa pamasahe.“Don’t read those,” isang malamig na boses ang bumasag sa katahimikan ng apartment

  • Cupid's Crazy Commuter   The Foundation Cracks

    Nagising ako sa tunog ng malakas na katok sa pinto ng apartment ko. Alas-syete pa lang ng umaga, at ang huling naaalala ko ay ang paghatid sa akin ni Waeren kagabi, mabango pa rin siya kahit galing kami sa mausok na Paresan, habang ako naman ay parang walking lason ng sibuyas at bawang."Xyloise! Gising na! May delivery para sa 'yo!" sigaw ng kapitbahay kong si Aling Nena.Pilit kong idinilat ang mga mata ko. Masakit ang katawan ko at ramdam ko pa rin ang paltos sa paa ko mula sa suot na pako este, stilettos kagabi. Pagbukas ko ng pinto, nanlaki ang mga mata ko. Isang lalakeng naka-uniporme ang may hawak na dambuhalang bouquet ng tulips at isang paper bag mula sa isang sikat na coffee shop."Para kay Miss Xyloise po, mula kay Mr. W," sabi nung delivery guy.Kinuha ko ang card.Drink the coffee. You smelled like sautéed garlic last night. My assistant will be there in an hour. Don't wear the hoodie. - W"Bwiset talaga 'to, kahit kailan backhanded ang compliment," inis kong bulong hab

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status