LOGINLumipas ang dalawang araw mula noong gabing iyon sa kwarto, pero tila nakaukit pa rin sa isip ko ang lahat ng nangyari. Ang halik ni Ethan at ang pagkakahiya na tila dala-dala ko kahit saan ako magpunta. Sa loob ng dalawang araw ding iyon, hindi ko man lang siya nakita sa mansyon. Walang paalam, walang text, walang balita-wala. Hindi ko alam kung nasaan siya o kung ano ang ginagawa niya pero sa kaloob-looban ko, hindi ko maikaila na may bahagi pa ng aking sarili na naghihintay na bumalik siya.
Ngayong Lunes ng umaga ay nasa opisina niya ako sa loob ng mansyon nang biglang tumunog ang cellphone ko. Si Ethan ang tumawag. Maikli lang naman ang usapan, inutusan niya akong kunin ang ilang mahahalagang document at isang flashdrive mula sa kanyang drawer at dalhin ito sa kanya sa main office. "Dalhin mo agad dito," ang huling sinabi niya bago ibaba ang tawag. Sumunod ako agad sa mga sinabi niya at sumakay sa sasakyang naghihintay para sa akin. Habang nasa byahe ay hindi ko mapigilang mag-isip tungkol sa kanya. Sino ba namang mag-aakalang siya pala ang may-ari ng isa sa pinakamalalaking kumpanya sa bansa-isang kilalang real estate and construction company. Pagdating ko sa tapat ng building, tumingala ako at napasinghap nang bahagya. Napakataas nito at ang ganda ng architecture design, puno rin ng mga taong abala sa pagpasok at paglabas. Pagkapasok ko ay dumiretso agad ako sa reception desk at ngumiti sa babaeng on-duty. "Magandang umaga. Pwede ko bang malaman kung anong floor ang office ni Mr. Ethan Morris?" Tumingin sa akin ang babae at agad ngumiti pabalik. "Good morning, Ma'am. Mr. Ethan's office is located on the 30th floor." "Salamat," sagot ko. Dumiretso ako agad sa elevator at pinindot ang palapag kung saan matatagpuan ang opisina niya. Nang bumukas ang p***o ay sinalubong ako ng malawak na pasilyo at isang p***ong may nakasulat na pangalan niya. Sa labas ay may isa pang babae, secretary niya siguro na abala sa pagta-type sa kanyang laptop. Lumapit ako nang dahan-dahan dito. "Hello, Miss. Nandito ako para kay Etha—I mean, Sir Ethan. Iaabot ko lang sa kaniya itong documents na hinihingi niya." Tumingala ang secretary at tinignan ako. "Do you have an appointment with him?" Umiling ako. "Wala eh, pero sinabi niyang dalhin ko lang ito agad sa kaniya." Tipid itong ngumiti sa akin. "I'm sorry, Ma'am. If you don't have an appointment, I can't let you in. But if you want, you can just leave those documents with me and I'll make sure he gets them." Tumango ako at ibinigay na sa kanya ang mga folder at flashdrive. "Sige, maraming salamat." Nang makababa ako sa first floor at akmang lalabas na ng p***o, may biglang tumakbo palapit sa akin. Ang secretary pala kanina, hinihingal pa nang kaunti habang hinahabol ako. "Ma'am! Sandali lang po!" Lumingon ako nang may pagtataka. "Why? May nakalimutan ba ako?" "No, Ma'am. I'm so sorry. Sir Ethan just called and specifically requested that you hand the documents to him personally. Please, let's head back upstairs." Napakunot ang noo ko pero sumunod pa rin. Kung gusto niya ako ang mag-abot, bakit hindi niya sinabi agad? Bakit pinahabol pa niya ang secretary niya?Pagdating ulit sa harap ng p***o ay ibinalik sa akin ng secretary ang mga dala ko at kumatok nang tatlong beses. Pagkatapos marinig ang sagot ay binuksan niya ang p***o at pinapasok ako. Malawak at maaliwalas ang loob ng opisina. Sa gitna ay may malaking office desk, at doon nakaupo si Ethan na nakayuko habang abala sa pagbabasa at pagpirma ng mga papeles sa harap niya. Umubo ako nang mahina para ipaalam ang presensya ko, pero hindi pa rin siya nag-angat ng tingin. Kaya lumapit ako hanggang sa makarating sa harap ng kanyang desk. "Ito na yung mga hiningi mo," sabi ko nang diretso. Doon lang siya tumigil sa ginagawa at dahan-dahang itinaas ang tingin sa akin. Isang blankong mukha ang bumungad sa akin. Kinuha niya ang mga dala ko at inilapag iyon sa desk. "Next time, if I ask for something, you hand it to me personally. Do not pass it through anyone else," utos niya nang walang paligoy-ligoy. Napairap ako nang bahagya sa sinabi niya. Ang yabang naman! Bakit hindi niya sinabi sa sekretarya niya kanina pa? Sayang lang ang oras ko. "Don't roll your eyes at me, woman," banta niya habang nakatitig pa rin nang diretso sa mga mata ko. Napabuntong-hininga na lang ako. Wala nang saysay ang makipagtalo. "May iba ka pa bang iuutos? Kung wala na, uuwi na ako." Nagkatitigan kami ng ilang segundo. Nabalot ng mabigat na katahimikan ang buong silid, tila ba nagpapakiramdaman kaming dalawa kung sinong unang susuko. Sa huli, siya ang unang sumuko at tumango. "Fine. You may go home." Tumalikod ako at nagsimulang maglakad papunta sa p***o nang bigla niyang tawagin ang pangalan ko. "Atasha." Dahan-dahan akong lumingon. "May pag-uutos ka pa ba?" Sandali siyang natigilan at tumitig sa akin, tila ba lumambot ang mga mata niya bago muling nagsalita. "I want to talk about the kiss-" Hindi niya natapos ang sasabihin niya nang biglang bumukas nang malakas ang p***o. Isang babae ang pumasok habang sumisigaw ang pangalan niya. "Ethan!" Mabilis siyang tumakbo palapit kay Ethan pero dahil sa bilis ng kanyang pagkilos ay nabangga niya ako sa daan. Dahil sa lakas ng pagkabangga ay nawalan ako ng balanse at bumagsak ako sa sahig. "Fuck!" mura ni Ethan. Agad siyang tumayo at mabilis na lumapit sa akin. "Are you okay?" tanong niya habang inaalalayan akong tumayo at hinahawakan ang magkabilang braso ko. Inis kong binawi ang mga braso ko mula sa hawak niya. "Ayos lang ako! Gusto ko nang umuwi!" Hindi ko na pinansin ang babae na nakatayo na ngayon sa tabi niya, tinignan ako mula ulo hanggang paa na tila ba sinusuri ako at nagtatanong kung sino ako sa buhay ni Ethan. Lumabas agad ako ng opisina at hindi na lumingon pa. Pagbalik ko sa mansyon ay agad akong dumiretso sa kusina kung saan naroon si Annie, isa sa mga katulong na madalas kong kausapin. Umupo ako sa hapag at huminga nang malalim habang inaalala ang lahat ng nangyari. "Bakit po ganyan ang mukha ninyo, Ma'am? May nangyari ba?" tanong ni Annie habang naghahanda ng meryenda. Nagkwento ako sa kanya mula sa pagpunta ko sa kumpanya, sa utos ni Ethan, hanggang sa pagdating ng babaeng nakasuot ng pulang damit na sobrang hapit at kitang-kita ang cleavage. "Siguro girlfriend niya 'yon," sabi ko habang nakasimangot. "Maganda, sexy, at mukhang palaging napapadpad doon sa opisina niya." Tumingin sa akin si Annie na parang hindi makapaniwala. "Sigurado po ba kayo, Ma'am? Kung girlfriend niya 'yon, bakit hindi naman dito sa mansyon dinadala? Sa loob ng mahabang panahon na nagtatrabaho ako rito, wala pa kaming nakitang ibang babae na dinala niya rito maliban na lang sa inyo." Napakagat ako sa aking ibabang labi. "Baka naman ayaw lang niyang ipakita sa inyo. Marahil sa ibang lugar niya dinadala para walang makakita." Biglang ngumiti nang nakakaloko si Annie at sumandal sa gilid ng mesa. "Ma'am... nagseselos po ba kayo?" Nanlaki ang mga mata ko at halos mapatayo sa kinauupuan ko. "S-selos? At bakit naman ako magseselos? Wala akong karapatan! Hindi ako nagseselos, ano!" Tumawa lang nang mahina si Annie at umiling. "Sige po, sabi niyo eh." Iniwan ko lang siya roon habang tumatawa pa rin at umakyat sa kwarto ko. Buong hapon at gabi, hindi ko maalis sa isip ko ang babae at ang sinabi ni Annie. Alas-onse na ng gabi at wala pa rin si Ethan. Hindi pa rin ako makatulog dahil sa dami ng iniisip ko kaya bumaba ako sa kusina para uminom ng tubig at kumuha ng makakain. Kakakuha ko lang ng baso nang biglang may magsalita mula sa may pintuan ng kusina. "What are you still awake for?" Napatalon ako sa gulat at muntik nang matapon ang hawak ko. Lumingon ako at nakita si Ethan na nakasandal sa may gilid ng p***o, nakahalukipkip, at nakatingin sa akin. "Nakakagulat ka naman! Buti naman nakauwi ka na. Akala ko hindi ka na uuwi ngayong gabi," sagot ko nang may halong inis. Lumapit siya nang dahan-dahan at tumayo sa tapat ko. "Why? Did you miss me?" Napangisi ako nang pilit. "Miss mo mukha mo. Aakyat na ako." Akma na akong tatalikod nang bigla niyang hinawakan ang pulso ko at hinila ako pabalik kaya napaharap ulit ako sa kanya. "B-bakit?" tanong ko, mabilis na tumibok ang puso ko. "I just wanna say sorry about earlier. For what happened in the office." Pilit akong ngumiti kahit na parang may kung anong kirot sa dibdib ko. "Ayos lang 'yon. Naiintindihan ko naman. Sino ba ang hindi matutuwa kapag nakita nila yung boyfriend nila-" Mabilis niya akong pinutol. "She is not my girlfriend." Natigilan ako. Parang umurong ang dila ko at hindi agad makasagot. Bago pa man ako makabawi ay nagsalita pa siya nang mas malinaw. "And she will never be my girlfriend." Matagal akong tumingin sa kanya, sinusubukang basahin ang katotohanan sa kanyang mga mata. Sa huli ay tumango ako na parang sapat na ang sagot niya. "Ganoon ba? Sige, aakyat na ako." Tinalikuran ko siya ulit, pero bago pa man ako makahakbang ng dalawang beses, muli niya akong hinawakan-sa pagkakataong ito ay mahigpit na hinila palapit sa kanya hanggang sa dumikit ang aming mga katawan. Sinalubong niya ako ng isang mainit at mapusok na halik na agad ko ring sinuklian nang kusa habang ang mga kamay ko ay dahan-dahang pumulupot sa kanyang batok. “E-Ethan,” mahinang bulong ko nang maghiwalay ang labi namin at unting-unti bumaba ang kaniyang labi sa leeg ko. Ang isang kamay niya ay unti-unting sumuot sa damit ko at doon ay malayang nakapa niya ang dibdib ko. “Ethan, huwag dito, please...” Tumigil siya sa ginawa at nag-angat ng tingin. Magsasalita pa sana ako nang inatake niyang muli ang labi ko. Agad naman akong tumugon doon. Naramdaman ko ang pagbaba ng kaniyang mga kamay sa puwitan ko at binuhat ako kung kaya’t kusang yumakap ang mga binti ko sa bewang niya. Nang maghiwalay ang mga labi namin ay mabilis ang naging paghinga ko. Naramdaman ko na lang pagbagsak ng katawan ko sa malambot na kama habang si Ethan naman ay nagpatuloy sa paghalik sa leeg ko. “Ethan... ” mahina kong bulong, ngunit napalitan agad iyon ng ungol nang maramdaman kong dumiin ang pagkababae ko sa kaniya kahit na may damit pa kami. Muling siyang pumaibabaw sakin at siniil ng halik ang labi ko na walang pag-aalinlangan kong sinagot. Naramdaman ko ang mga kamay niyang pilit hinuhubad ang damit ko. Nang mahubad ang damit ko ay agad na bumaba ang halik niya patungo sa dibdib ko. “Ahh...” Ungol ko nang maramdaman ang labi niya sa dibdib ko. Napasabunot ako sa kaniyang buhok nang dahan dahang bumaba ang kamay niya sa pagitan ng hita ko. Hindi ko na napigilan pang umungol nang malakas. ”Oh my god, Ethan!” Napaliyad ako nang unti-unting bumaba ang halik niya patungo sa pagkakababae ko. ”Ahhh!” Umawang ang labi ko nang maramdaman kong parehas ang labi at daliri niyang pinaglalaruan ang pagkakabae ko. Hinawakan niya nang mahigpit ang mga hita ko at mas lalong nginudngod niya ang sarili doon. Mahigpit akong napahawak sa bedsheet nang walang habas niyang pauulit-ulit na dinidilaan ng clitoris ko habang mabilis na naglalabas pasok ang daliri niya. ”Ethan!” Ungol ko nang pauulit-ulit. Nang malapit na akong labasan ay tumayo siya at nagsimulang hubarin ang damit niya. Kita-kita ko sa mga mata niya ang pagnanasa habang tinititigan ako. Wala sa sarili nakagat ko ang labi nang mahubad niya ang huling damit. ”Fuck, that was good.” He commented. Napahawak ako sa balikat niya nang ibuka niya ang hita ko at pinosisyon ang kaniyang pagkalalake. Dumiin ang hawak ko sa balikat niya at napapikit nang dahan dahan niya iyong binaon. ”Ethan... Ahh...” Ungol ko nang magsimula siyang umulos. ”Ah... fuck... love...” Ungol niya at tuluyang binitawan ang hita ko para yumakap sa akin. ”Ethan! Ahhh! Oh...” Napadaing ako nang malakas ng may tamaan siya na kung ano sa loob. Nang mas lalo pang bumilis ang kaniyang mga ulos ay halos hindi na ako makahinga sa sarap na nararamdaman. Napayakap ako sa kaniya nang mahigpit at umungol nang malakas nang marating ko ang rurok. ”Ah, love. Fuck, I’m cumming...” Humigpit ang yakap niya sakin at bumilis lalo ang ulos hanggang sa maramdaman ko ang pagsabog niya sa loob ko.Limang araw na ang lumipas mula noong naging secretary ako ni Ethan. Sa loob ng limang araw na iyon, halos hindi niya ako kinakausap nang maayos. Panay pa rin ang utos niya sakin at panay rin ang paghahanap niya ng butas sa bawat ginagawa ko. Pakiramdam ko ay laging may mali sa akin sa paningin niya. Ngayon ang araw ng pahinga ko. Matagal ko nang pinangakuan si Aiden na ilalabas ko siya kapag wala akong pasok. Kaya dinala ko siya sa maliit na coffee shop na pag‑aari ni Melva, ang matalik kong kaibigan mula pa noong highschool pa lang kami. Maganda at tahimik ang lugar. Hindi masyadong matao kaya magandang tambayan. Umupo kami sa mesa pinakadulong bahagi malapit sa bintana. “Mama… gusto ko ng mango milkshake,” sabi agad ni Aiden habang nakatingin sa menu sa harap niya. “Sige, bibilhin natin ‘yon. Gusto mo rin ba ng masarap na tinapay?” sagot ko sa kanya. “Opo, Mama! Pwede ko rin po bang gamitin ang bagong tablet ko?” tanong niya. Oo, bagong tablet. Bigay iyon sa kaniya ni Ethan,
Isang buong linggo na ang lumipas mula noong araw na sinabi kong sana ay huwag nang maulit ang nangyari sa pagitan namin. Mula noon, talagang hindi na ako muling kinausap o pinansin ni Ethan. Para akong hangin sa paningin niya sa loob ng bahay. Si Aiden lang ang tanging binibigyan niya ng pansin, kinakausap, at minsan ay naglalaro pa sila bago matulog. Ako naman ay parang hindi niya nakikita kahit magkaharap pa kami.Hindi rin kami sabay umalis papunta sa kumpanya. Nauna nang umalis si Ethan nang napaka‑aga bago pa man ako tuluyang makabangon. Buti na lang ay may driver siyang inatasan na maghatid sakin ml.Naiwan naman si Aiden sa mansyon sa maayos at magandang kalagayan. May sarili siyang malawak na playroom na puno ng mga laruan at mayroon din siyang tagapag‑alaga na nagbabantay sa kaniya kaya sigurado akong hindi siya magiging malungkot habang wala kami.Ngayon ang aking unang araw bilang kanyang personal secretary. Nagtaka kung bakit wala ang table sa labas ng office niya kaya pa
Kinabukasan, diretso akong bumaba papunta sa kusina sa first floor. Ramdam ko pa rin ang kakaibang pakiramdam at pagod mula sa nangyari sa amin kagabi dahil hindi lang basta halik ang namagitan sa amin, kaya mas lalo akong hindi mapakali. Hindi ko alam kung paano ko haharapin si Ethan ngayong umaga pagkatapos ng gabing iyon. Pagdating ko sa kusina ay nakita kong magkatabi na silang dalawa ni Aiden sa hapag, mukhang komportable na sa isa't isa habang kumakain. Nagtaka pa ako kung paano sila naging ganoon kabilis magkasundo gayong ilang araw pa lang simula noong magkakilala sila. Nang tuluyan akong makalapit, doon ko naramdaman ang biglang pananahimik sa paligid at ang mabigat na tensyon sa pagitan namin ni Ethan. "Good morning," bati ko para basagin ang katahimikan bago umupo sa kabilang dulo ng mesa para lumayo nang kaunti sa kaniya. "Mama! Gising ka na po!" masiglang sigaw ni Aiden sabay kaway gamit ang maliliit niyang kamay. "Bakit ang tagal mo po bumaba? Gutom na po ako kanin
Lumipas ang dalawang araw mula noong gabing iyon sa kwarto, pero tila nakaukit pa rin sa isip ko ang lahat ng nangyari. Ang halik ni Ethan at ang pagkakahiya na tila dala-dala ko kahit saan ako magpunta. Sa loob ng dalawang araw ding iyon, hindi ko man lang siya nakita sa mansyon. Walang paalam, walang text, walang balita-wala. Hindi ko alam kung nasaan siya o kung ano ang ginagawa niya pero sa kaloob-looban ko, hindi ko maikaila na may bahagi pa ng aking sarili na naghihintay na bumalik siya.Ngayong Lunes ng umaga ay nasa opisina niya ako sa loob ng mansyon nang biglang tumunog ang cellphone ko. Si Ethan ang tumawag. Maikli lang naman ang usapan, inutusan niya akong kunin ang ilang mahahalagang document at isang flashdrive mula sa kanyang drawer at dalhin ito sa kanya sa main office."Dalhin mo agad dito," ang huling sinabi niya bago ibaba ang tawag.Sumunod ako agad sa mga sinabi niya at sumakay sa sasakyang naghihintay para sa akin. Habang nasa byahe ay hindi ko mapigilang mag-isi
Lumipas ang isang buong linggo mula noong pumirma ako sa kontrata. Pitong araw na pananatili sa loob ng mansyon, pitong araw na pagsunod sa mga utos ni Ethan at pitong gabing pagnanais na makauwi na lang ulit. Ngayong Sabado, sa wakas ay pwede na akong umuwi gaya ng pangako ko kay Aiden na dadalhin ko siya sa amusement park na matagal na niyang hinihiling.Habang papalapit ako sa aming bahay, hindi ko mapigilang mapangiti sa isiping makikita ko na agad ang anak ko. Pero nang buksan ko ang pinto at pumasok, tila tumigil ang ikot ng mundo ko. Ang bagay na inaasahan kong hindi mangyari, iyon pa ang sumalubong sa paningin ko.Nakaupo si Ethan sa aming wooden sofa at sa kanyang kandungan ay nakaupo at masayang-masaya si Aiden. Naririnig ko pa ang mahinang tawa ng dalawa habang may hawak na laruan ang bata na tila ibinigay pa ng lalaking iyon.Agad na napalingon sa akin si Ethan. Ang kislap ng saya sa kaniyang mga mata habang kausap ang bata ay dahan-dahang napalitan ng seryosong titig, per
Nakaupo ako sa passenger seat ng mamahaling sasakyan ni Ethan, katabi ko siya na tahimik na nagmamaneho. Sa unang ilang minuto ng biyahe ay balot na balot kami ng katahimikan at tanging ang sarili ko na lang na paghinga ang naririnig ko sa loob. Sobrang bigat ng pakiramdam sa pagitan naming dalawa. Kahit sa kalsada lang siya nakatingin, hindi ko pa rin mapigilang mabalisa.Huminga ako nang malalim at pinipilit na pakalmahin ang mabilis na tibok ng puso ko. Hindi ko matanggal sa isip ko ang tanong ni Aiden kanina bago kami umalis. Ang inosenteng boses ng aking anak na tinanong kung si Ethan ba ang kaniyang ama. Hindi ko maiwasang makaramdam ng kaba at hiya sa harap ng lalaking kasama ko ngayon.Dahan-dahan akong lumingon sa kaniya para kausapin siya. "Ethan..." panimula ko at nakita kong bahagya siyang sumulyap sa akin bago muling ibinalik ang tingin sa kalsada. "Pasensya ka na sa sinabi ni Aiden kanina... alam mo na bata, uh madalas magtanong ng kung ano-ano. Huwag mo na lang sanang m







