Se connecterSinalubong ni Mayumi ang magandang tingin ni Christian at malinaw niyang nakita ang nagbabagang pagnanasa sa mga mata nito.Sandali siyang natigilan. May kakaibang init na gumapang sa kanyang dibdib habang pinagmamasdan ang lalaking nasa harapan niya. Sa bawat titig ni Christian, pakiramdam niya ay para bang unti-unti siyang hinihila palapit dito, walang pagtutol, walang pag-aatubili.Dahan-dahang sumilay ang isang manipis ngunit mapang-akit na ngiti sa kanyang mga labi. Maingat niyang isinabit ang kanyang mga daliri sa kurbata nito bago iyon hinila nang bahagya. Agad na napahilig si Christian pasulong dahil sa ginawa niya.Ang dalawang kamay nito ay mabilis na tumukod sa lamesa sa likuran niya, na para bang ikinulong siya sa pagitan ng sariling mga bisig nito.Biglang naglaho ang natitirang distansya sa pagitan nilang dalawa. Napakalapit... sobrang lapit na halos magdikit na ang kanilang mga ilong. Sapat para marinig nila ang magulong tibok ng puso ng isa’t isa.Sapat para malanghap
Alam ni Mayumi ang ugali ni Christian. Kapag sinabi nitong mananatili ito, walang makakapagpabago ng isip nito, kaya hindi na siya nagpumilit.Tahimik niyang kinuha ang kanyang telepono upang mag-set sana ng alarm para sa sampung minutong pahinga, ngunit bago pa niya iyon magawa ay marahang inabot ni Christian ang cellphone mula sa kanyang kamay.“Gigisingin na lang kita,” mahinahon nitong sabi. “Magpahinga ka muna nang maayos.”Bahagyang nag-atubili si Mayumi bago tuluyang bumitaw sa telepono. “Siguraduhin mong gigisingin mo ako,” mahina niyang dagdag, tila batang nag-aalala na mahuli sa klase.Bahagyang ngumiti si Christian at tumango. “Promise.”Dahan-dahang ipinatong ni Mayumi ang kanyang mga braso sa mesa bago sumandal sa mga ito. Nang sandaling ipinikit niya ang kanyang mga mata, agad siyang nilamon ng matinding antok. Parang ilang gabi na siyang hindi nakakatulog ng maayos.. Sa wakas, ngayon lang tuluyang bumigay ang kanyang katawan.Tahimik na napatitig si Christian kay Mayumi
Habang papalapit nang papalapit ang araw ng engagement nina Xavier at Ysabel, tuluyan na ring nakalabas ng ospital si Granda. Dinala siya pabalik sa Valerio Mansion upang doon magpagaling at mabantayan nang maayos ng mga kasambahay at pribadong nurse.Ngunit mula nang mangyari ang lahat, mas pinili ni Mayumi na lumayo. Ayaw niya ng usap-usapan. Ayaw niyang marinig ang mga bulung-bulungan ng mga tao sa mansion, ang maaamong ngiti na may kasamang panghuhusga, ang mga matang puno ng awa, at higit sa lahat… ayaw niyang makita si Xavier na masayang naghahanda para sa engagement nito sa ibang babae.Kaya imbes na personal na bumisita, paminsan-minsan na lamang siyang nagpapadala ng mensahe upang kumustahin si Grandma. Maikli ngunit magalang. Sapat para malaman ng matanda na hindi siya tuluyang nawawala.Kasabay noon ay mas lalo niyang ibinaon ang sarili sa trabaho.Habang patuloy siyang nag-iimbestiga tungkol kay Ysabel, mas marami pa siyang natutuklasang kahina-hinalang detalye tungkol sa
Agad na ikinaway ni Grace ang kanyang mga kamay na tila natataranta.“Huwag na, Mayumi. Hindi naman mahal ang mga ’to,” mabilis niyang sabi habang pilit na tumatawa. “Gumamit lang ako ng coupons kaya sobrang mura lang talaga.”Pagkatapos ay agad niyang tinapik ang braso ni Patricia. “At saka lagpas ala-una na ng madaling araw. Magpahinga na tayo.”Hindi na niya hinayaang makapagsalita pa si Mayumi. Mabilis niyang hinila si Patricia palabas ng silid. Pagkasara ng pinto, mariing napahawak si Grace sa kanyang dibdib at napasandal sa dingding.“Mabuti na lang mabilis akong nakapag-react,” bulong niya habang humihinga nang malalim. “Muntik ko nang mabuking lahat.”Napabuntong-hininga si Patricia habang nakahalukipkip. “Nabuking ka na.”“Ano?!” agad na bulalas ni Grace habang nanlalaki ang mga mata.Lumapit si Patricia at bahagyang suminghot sa hangin bago siya tiningnan nang walang emosyon. “Masyado kang tumabi kay Christian kanina.” Tinaasan siya nito ng kilay. “Amoy na amoy ka pa rin ng
Samantala, nakaupo si Mayumi sa kama habang mahigpit na nakabalot sa makapal na kumot. Halos hindi na siya makahinga sa tindi ng sipon, at paminsan-minsan ay malakas siyang bumabahing. Namumula na rin ang dulo ng kanyang ilong dahil sa kakapunas.Tahimik lamang ang silid maliban sa mahinang ugong ng air conditioner at tunog ng ulan sa labas. Sa oras ding iyon, bumukas ang pinto.Magkasunod na pumasok ang mga kasama niya sa bahay na sina Grace at Patricia. May dala si Patricia na mangkok ng umuusok na sabaw habang si Grace naman ay may bitbit na maliit na tray ng gamot at tissue.“Mayumi, inumin mo muna ito,” malumanay na sabi ni Patricia habang inilalapag ang mangkok sa bedside table. “Kapag pinawisan ka, mas gagaan ang pakiramdam mo.”Lumapit naman si Grace at maingat na hinipo ang noo niya. Bahagyang lumuwag ang ekspresyon nito nang maramdamang hindi iyon mainit.“Mabuti naman...” nakahingang sabi niya. “Wala ka pang lagnat. Sipon at ubo lang talaga.”Pagkatapos ay inayos pa nito an
Inakala ng lahat na ang nangyaring aksidente ay tuluyang nagpatakot sa batang tagapagmana ng pamilya Yu.Akala nila, pagkatapos ng eskandalong iyon ay mananahimik na ito at iiwas muna sa gulo. Ngunit sa sandaling mabasa ni Patrick ang balita, isang pangalan agad ang sumagi sa isip niya.... Si Xavier.Bahagya siyang napakunot-noo habang nakatitig sa screen ng kanyang cellphone. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero may kung anong kutob na agad siyang naramdaman. Hindi iyon simpleng aksidente lamang. Masyadong malinis ang pagkakagawa. At higit sa lahat… masyadong kahawig ng paraan ni Xavier.Napabuntong-hininga siya at akmang tatawag sana sa ilang taong mapagkakatiwalaan upang magtanong nang palihim nang biglang umilaw ang kanyang cellphone... Si Ysabel. Agad niya itong sinagot.“Patrick, nabalitaan mo ba ang tungkol sa pamilya Yu?”Kahit sa telepono lamang ay ramdam niya ang tensyon sa boses ng babae. Manipis iyon, ngunit halatang pilit nitong kinokontrol ang sarili.“Nakita ko,” sa
“Nabalitaan mong magbabakasyon kami at sinundan mo kami rito nang sadya, hindi ba?” inis na sabi ni Stephanie sa kanya. Maaaring wala na itong maisip na dahilan kung bakit naroon rin siya sa airport.Sa loob ng maraming taong nanirahan siya sa bahay ng Valerio na parang ibong nakakulong sa hawla. W
DONYA CORAZON POV:Pagkaalis ni Mayumi ay maingat niyang binuksan ang regalo nito sa kanya. Sa loob nun ay isang lumbar pillow.Napangiti siya nang makita ang regalo ni Mayumi, matagal nang masakit ang kanyang likod, marahil dahil na din sa katandaan. Madalas niya itong hilutin lalo na kung matagal
XAVIER'S POV:Sa library… prenteng siyang nakaupo sa sofa, marahang tumatambol ang mga daliri sa ibabaw ng tabletop.Sa tapat niya ay ang kanyang amang si Lucio Valerio na tahimik at kanina pa nagbabasa ng mga dokumento ng kompanya.“Dad, hindi mo naman ako pinatawag para lang panoorin kang magtrab
"Mayumi… apo ko… andito ka na ba? Parang ang tagal mo nang hindi bumibisita sa akin, apo. Nasaan ka na ba?” masiglang boses ni Donya Corazon habang papasok ng mansion. Napatingin ang lahat sa matanda.Nakaupo lang siya sa sofa ng marinig ang boses ni Donya Corazon na tinawag ang pangalan niya. Hind







