EPISODE 02 ไร้นํ้ายา

"พี่เกดคะ วิฝากวันใหม่สักหนึ่งคืนนะคะ วิมีเรื่องสำคัญต้องจัดการ"

(ได้ค่ะน้องวิ สบายมาก เดี๋ยวพี่ช่วยดูแลวันใหม่ให้ จัดการให้เสร็จนะ)

"ขอบคุณค่ะ" วันใสพูดผ่านปลายสายจบก็กดตัดสายทิ้งแล้วหย่อนโทรศัพท์มือถือลงในกระเป๋าสะพายในตอนที่เดินแทรกผู้คนออกมายังหน้าคอนโด ใบหน้านวลเปอะเปื้อนไปด้วยคราบนํ้าตา

กาละเกดคือรุ่นพี่ในที่ทำงานที่สนิทกัน เธอเรียนจบแล้วและเป็นสไตลิสต์ของพวกนักร้องหรือซุปเปอร์ตาชื่อดัง หญิงสาวไม่เคยมีแฟนและโตคนเดียวไม่ต่างจากนั้นเพราะแบบนั้นกาละเกิดจึงเอ็นดูและรักวันใหม่มากทั้งสองสนิทกันและชอบค้างด้วยกันบ่อยๆ คนเป็นพี่อย่างเธอจึงไม่ค่อยห่วงเมื่อวันใหม่อยู่กับกาละเกดในตอนที่เธอมีธุระสำคัญ

…

V-Stra (คอนโดมิเนียมส่วนตัว)

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!

ปึกก!! ปึกก!!

"อ๊า…อ๊ะ…วินขา…อื้ออ!"

"…" ภายในห้องโทนดำมืดบนเตียงใหญ่มีสองร่างที่กำลังฟาดฟันกันอย่างดุเดือด ร่างหนาเจ้าของห้องตอกอัดแก่นกายใส่ร่องบอบบางของคนใต้ร่างที่กำลังนอนครวญครางด้วยความเสียวซ่าน

"อื้ออ…กรี๊ดดดดดด!"

"อ๊าสส!"

พรวด! วินเซน…เร่งเอวหนาเป็นจังหวะถี่รัวพร้อมกับเกร็งกระตุกปลดปล่อยของเหลวอุ่นร้อนใส่ถุงยางไซซ์ใหญ่ที่กำลังสวมใส่อยู่ ก่อนที่ชายหนุ่มจะถอนแก่นกายออกมาแล้วหยัดกายลุกขึ้นจากเตียง สายตาคมปราดปรายมองนางแบบที่ชื่อเสียงโด่งดังไปถึงต่างประเทศอย่างหมดเยื่อใย นิ้วแกร่งดึงถุงยางออกแล้วฟาดลงถังขยะไม่ไกลนักก่อนจะคว้าชุดคลุมขึ้นมาสวม

ด้านคนบนเตียงกำลังนอนหายใจรวยรินหลังจากจบเกมรักบทโหด เธอหยัดกายลุกขึ้นจากเตียงแล้วปรายตามองคราบเลือดที่เปื้อนบนที่นอนปากบางลอบกลืนนํ้าลายลงคอด้วยความเจ็บปวด ถึงจะชอบเซ็กครั้งนี้มากแต่เธอยอมรับว่าชายหนุ่มตรงหน้าซาดิสม์กว่าที่คิด

ใบเฟิร์นพยุงร่างกายลุกขึ้นจากเตียงแผ่นหลังเนียนเต็มไปรอยขีดข่วนจากเล็บคมและรอยแส่ที่ฟาดลงก่อนหน้านั้นให้เกิดรอยเลือดไหลซึมออกมา…

"วินคะ…เราจะได้เจอกันอีกมั้ย" ใบเฟิร์นถามออกไปพร้อมกับหยิบชุดสายเดี่ยวขึ้นมาสวม ทว่าชายหนุ่มกลับไปได้สนใจสายตาของเขากำลังจับจ้องอยู่บนหน้าจอทีวี

"อยากเจอเหรอ" วินถามออกไปมือหนากำลังคีบบุหรี่สูบไปด้วย เขายังคงยืนหันหลังให้กับใบเฟิร์น

"ค่ะ…เฟิร์นชอบวิน"

"แต่วินหน่ะ…ไม่ได้ชอบเฟิร์นนะ" พูดจบเขาก็เดินย่างกรายเข้ามาหาเธอ วินเซนคีบมวลบุหรี่ออกแล้วจี้ลงบนเขียนเนียนทำให้ร่างสมส่วนสะดุ้งตกใจ "เราจบกันแค่ห้องนี้…เรื่องของเราจะไม่มีใครรู้ เข้าใจใช่มั้ย?"

"วะ…วิน"

"วินไม่ชอบพูดอะไรซํ้ารอบสอง" วินเซนแกว่งมวลบุหรี่ไปมาเชิงให้เธอหยุดพูดด้วยรอยยิ้มขี้เล่นทวามันกลับซ่อนไปด้วยความสยอง ใบเฟิร์นหน้าชากับคำพูดของเขา เธอเม้มปากแน่นแล้วเลือกที่จะหมุนตัวเดินไปคว้ากระเป๋าสะพายขึ้นมาคล้องบ่าเพื่อจะเดินออกจากห้องไปด้วยความทุลักทุเล ก่อนที่ร่างเธอจะเดินพ้นบริเวณห้องชายหนุ่มก็ไม่ลืมหันกลับไปโบกมือบอกลา

ใบเฟิร์นมองการกระทำแล้วรู้สึกแปลกใจร่างกายเธอขนลุกซู่ ภายนอกเขามากเสน่ห์ชวนเข้าหา พอได้รู้จักขึ้นมาเธอแทบก็ไม่อยากจะเชื้อสายตาตัวเอง ความขี้เล่นและท่าทางแปลกของวินเซนทำให้เธอขนลุกอยู่บ่อยครั้งในตอนที่มีเซ็กด้วยกัน…

ลับร่างนางแบบสาวชายหนุ่มก็ปิดทีวีเอาไว้แล้วเดินกลับมาที่เตียง สายตาชวนหลงใหลคู่นั้นกวาดมองสภาพห้องตนเองปากยังคงคาบบุหรี่เอาไว้ วินเซนเเตะนิ้วลงบนเตียงบนรอยเลือดเขาจ้องมองมันเพียงครู่เเล้วเเตะเข้าปากตนเองเพื่อชิม

"ถุ้ย! ไม่ถูกใจเลยสักนิด" ชายหนุ่มถ่มน้ำลายออกมาใส่พื้นห้อง แล้วเดินไปหยิบทิชชูมาเช็ดปาก ปลายเท้าเตะแส่ที่กลิ้งอยู่ข้างเตียง แล้วจัดการคาบบุหรี่สูบต่อ

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ในตอนที่เขากำลังเดินอยู่ภายในห้องและเสียอารมณ์เสียกับเรื่องเมื่อครู่เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น วินเซนถอนหายใจออกมาแล้วเดินไปส่องที่ตาแมวก็พบว่าเป็นร่างของใครบางคนที่ชอบขัดขวางความรักของตนเองมาตลอด มุมปากกระตุกยิ้มก่อนจะเปิดออก

"ว่าไง…มาบุกห้องกลางดึกแบบนี้?"

เพี๊ยะ! ไม่ทันที่วินเซนจะเอ่ยจบคำพูด มือบางก็ฟาดลงที่แก้มใส เธอเม้มปากแน่นตัวสั่นกับเรื่องที่เกิดขึ้นทำเอาเลือดไหลซึมออกมาตามมุมปาก วินเซนใช้ปลายลิ้นปาดเลือดแทนสายตาที่เริ่มฉายแววอะไรบางอย่างเหลือบมองเธอ

"พี่ทำอะไร"

"ทำอะไร"

"…พี่ฆ่าพี่ติณทำไม วิถามว่าพี่ฆ่าแฟนวิทำไม!" วันใสถามออกไปด้วยนํ้าเสียงที่ควบคุมไม่อยู่ ติณคือแฟนที่เธอกำลังแอบคบเงียบๆอยากเปิดตัวอีกทีก็ตอนที่มั่นใจว่าพร้อมจะอยู่ด้วยกันจนถึงวินาทีสุดท้าย แต่คบกันได้แค่ไม่กี่เดือนติณก็มาเสียชีวิตก่อนเพราะนํ้ามือของคนตรงหน้า เธอคิดแบบนั้น

"แฟน?" ใบหน้าหล่อไม่สะทกสะท้านอะไรเอียงคอถามก่อนจะดึงร่างวันใสเข้ามาในห้องแล้วใช้เท้าทีบปิดประตูเสียงดัง

ปัง!

"พี่โทษวิว่าวิเป็นต้นเหตุที่ทำให้จีไม่สนใจตัวเอง…ทำไมเหรอคะ ฆ่าแฟนเขาไม่ได้เลยมาลงที่แฟนวิงั้นเหรอ อยากเห็นวิเจ็บปวดเหมือนตัวเองมากใช่ไหมคะ?"

"ชู่ว…อย่าพูดอะไรแบบนี้สิ กล่าวหากันแบบนี้ไม่ดีเลยนะ" วินเซนส่ายหัวเป็นเชิงให้เธอหยุดพูดนิ้วแกร่งแตะลงที่ปากอวบอิ่ม วันใสจึงสะบัดหน้าออกแล้วพยายามผลักอกแกร่งออกแต่ก็ไม่เป็นผลถูกวินเซนขึงเเขนเอาไว้กับผนังห้อง ใบหน้ายื่นเข้าไปที่ซอกคอหอมกรุ่น

"ไม่มีปัญญาทำให้จีรักตัวเองได้ เลยโทษคนอื่น ควรโทษตัวเองนะคะ ไร้นํ้ายาจนผู้หญิงไม่ต้องการ" วันใสพูดออกไปเสียงแข็ง แววตาทอไปด้วยความโกรธ ติณไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วยทำไมเขาต้องมาตาย?

วินเซนชอบเพื่อนเธอมากนั้นก็คือจีเซล แต่เธอคอยเตือนและคอยห้ามให้จีเซลคอยออกห่างเพราะรู้เบื้องหลังภายใต้หน้ากากหล่อเหลานี้ดีแต่วันใสก็พูดอะไรออกไปไม่ได้ไม่งั้นชีวิตเธอคงไม่อยู่รอด

เรื่องราวความวุ่นวายจึงเกิดขึ้นเอกสารการป่วยมะเร็งที่ถูกปลอมแปลงขึ้นมาของคิมแฟนจีเซลมันคล้ายกับของติณที่ถูกสร้างเป็นหลักฐานปลอม นั่นทำให้วันใสมั่นใจว่าคนทำคือคนเดียวกัน และเบื้องหลังของวินเซนคือใคร

วินเซนรักจีเซลแต่ครอบครองไม่ได้ วันใสจึงเป็นคนทำทุกอย่างเพื่อให้จีเซลกับคิมได้คืนดีกันและวินเซนก็กลายเป็นผู้ชายที่จีเซลไม่เอา เหตุผลนั้นทำให้วินเริ่มเปลี่ยนเป้าหมายเพื่อชำระความแค้นในใจมาลงที่เธอแทน

ลงที่ติณแฟนของเธอและวันใหม่…

"เมื่อกี้ว่าไงนะ?"

"ไร้นํ้ายาไง…ฟังไม่ชัดเหรอ"

เธอยอกย้อนกลับด้วยแววตาท้าทาย ทำเอาวินเซนยิ้มออกมาอย่างชอบใจ ไร้นํ้ายาแบบนั้นเหรอ?