LOGINShare
EPISODE 07 อยากได้คนนี้
publish date:
2026-10-09 12:12:31วินเซนยัดมือถือให้วันใส หญิงสาวที่กำลังตกอยู่ในอาการหวาดกลัวจึงรีบกดลบอัลบั้มของเธอและติณออกด้วยท่าทีลนลานปากอิ่มยังคงเม้มเข้าหากันแน่น ทำทุกอย่างเสร็จเธอก็บีบโทรศัพท์ในมือแน่น
"วิ…ลบแล้ว" "ไหน…มาดูซิ" วินเซนผละใบหน้าออกห่างจากเธอแล้วดึงมันกลับ สายตาคมปราดหลุบมองเพื่อเช็ค "บอกให้มันง่ายแบบนี้ตลอดก็แล้วกัน" ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากเพียงเสี้ยววินาทีแล้วนำโทรศัพท์คืนวันใส ร่างหนาหันหลังให้เพื่อจะเดินออกจากห้องไป ทวาเสียงอ่อนล้าก็เรียกเขาเอาไว้ก่อน "เดี๋ยวค่ะ…พี่เอาวันใหม่ไปไว้ไหน วิเป็นห่วงน้อง" "อยากไปหาน้องเหรอ?" เขาหันกลับมาหรี่ตาถาม "ค่ะ" "อ้อนวอนฉันสิ" "…" เธอเงียบกับการถูกบีบบังคับ วันใสเป็นห่วงน้อง เธอแค่อยากรู้ว่าวันใหม่อยู่ยังไง อยู่กับใคร "เร็วสิ ฉันไม่มีเวลามากมายขนาดนั้น" "วิ…ขอออกไปหาน้องได้ไหมคะ" "พูดได้แค่นี้หรอ…พูดจาหวานๆเป็นไหม อ้อนผัวทำไม่เป็น?" คำพูดยียวนกวนประสาททำให้วันใสต้องหลับตาระงับอารมณ์ เธอกำหมัดเข้าที่ผ้าห่มแล้วจำใจพูดมันออกมาด้วยนํ้าเสียงประชดประชัน "พี่วินขา…วิขอไปหาน้องหน่อยนะคะแล้วจะรีบกลับมาหา" "หื้ม…" วินเซนจ้องมองวันใสที่กำลังจะหมดความอดทน ก่อนจะยกมือกระดิกเรียกเธอเข้ามาหา "วิพูดแล้ว บอกวิมาสักทีว่าน้องอยู่ไหน" "ลุกมานี้ก่อน" เธอถอนหายใจกับการถ่วงเวลาของคนตรงหน้า ทั้งที่บอกว่าไม่มีเวลาแต่เขากลับหาเรื่องกวนประสาทเธอทุกคำพูด ก่อนที่ร่างบอบบางจะหอบผ้าห่มลุกจากเตียงแล้วเข้ามายืนอยู่ตรงหน้าวินเซนอย่างที่สั่ง "อะไรอีกคะ" เธอชักน่าสงสัยใบหน้าหล่อจึงยื่นเข้าไปกระซิบที่ข้างใบหูของวันใส "แค่หนึ่งวันจัดการปัญหาทุกอย่างให้เรียบร้อย…" "คะ?" "ฉันปล่อยเธอเป็นอิสระมาหนึ่งปีแล้ว ต่อไปนี้ชีวิตเธอเป็นของฉัน" "พี่วิน! ปัง! สิ้นเสียงพูดวินเซนก็เดินออกจากห้องไปไม่ได้สนใจเสียงเรียกของวันใสเลยแม้แต่น้อย ด้านคนที่ถูกดักเอาไว้ทุกทางเค้นหัวเราะออกมาแล้วยกมือขึ้นเสยผมตนเองขึ้น ภายในสมองคิดหาทางเอาตัวรอด หญิงสาวเลือกที่ยกโทรศัพท์ขึ้นแล้วต่อสายหาวันใหม่ในทันใด… … บริษัท DY.ENTERTAINMENT "ถึงแล้วเหรอเนี่ย…ต้องสวมบทบาทอีกแล้วสินะ" ในตอนที่รถตู้คันหรูเคลื่อนตัวมาหยุดยังหน้าบริษัทขนาดใหญ่วินเซนที่กำลังนั่งเสียบหูฟังอยู่เบาะหลังก็เสมองออกไปยังนอกกระจกแล้วถอนหายใจออกมาอย่างคนเบื่อหน่าย "คืนนี้มีประชุมกับทีมนะครับ" "รู้แล้วหน่า คงไม่มีอีเว้นต่อ" ชายหนุ่มตอบแล้วถอดหูฟังออก พอเห็นบริษัทที่อยู่ตรงหน้าก็พลอยทำให้เขาเริ่มขี้เกียจขึ้นมาอย่างไม่ได้ "ให้ผมลงไปส่งไหมครับ มีคนยืนรออยู่กลุ่มหนึ่ง" "ไม่ต้อง อย่าลืมสิว่านายมาในฐานะอะไร" "ครับคุณวิน" "ไปละนะ…" "ครับ" เดนนิสขานรับแล้วจ้องมองเจ้าของร่างสูงผ่านกระจกหน้า ข้างกายกันคือคนขับรถ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเปิดประตูลงมาก็เจอเข้ากับกลุ่มแฟนคลับที่วิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าต้องการคำตอบ ทำให้ผู้รักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่แถวนั้นรีบมากันร่างของเขาเอาไว้ "พี่วินคะ…ข่าวที่ออกมาใช่เรื่องจริงรึป่าวคะ" "ครับ?" "ไม่จริงใช่ไหมคะพี่วิน" "บอกเราหน่อยค่ะ พี่วินไม่ได้ทำแบบนั้นใช่ไหม" "เข้าบริษัทก่อนครับคุณวิน" "ครับ…" วินเซนขานรับแล้วเดินเข้าไปในบริษัทด้วยสีหน้าไม่เข้าใจนัก พอเปิดเข้ามาห้องผู้จัดการส่วนตัวอย่างคามี่สาวสองก็พบกับผู้บริหารและหัวหน้าหลายฝ่ายมารวมตัวกันอยู่ที่นี้ "เข้ามานั่งก่อนสิวิน" คามี่บอก วินเซนจึงเดินมาหย่อนตัวนั่งลงข้างคามี่ "มีเรื่องอะไรกันรึเปล่าครับ" "มี…ดูสิว่าข่าวอะไร" คามี่พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนักก่อนจะทิ้งไอแพดลงบนโต๊ะ วินเซนจึงหลุบตาอ่านเนื้อหาข่าว 'ซุปเปอร์สตาร์หนุ่ม อักษรย่อ ว. ควงสาวเข้าคอนโด' "โอเค…ยอมรับก็ได้" วินเซนพูดออกมาแล้วเอนตัวพิงกับผนักเก้าอี้ "วิน!" "พอเถอะ" ผู้บริหารที่นั่งฟังยกมือห้ามคามี่ วินเซนจึงปรายตามองไม่สะทกสะท้านอะไร ท่อนขายกขึ้นพาดกัน เมื่อคืนวานเขาไปเที่ยวผับและลากผู้หญิงมาเชือดที่คอนโดส่วนเรื่องก็ตั้งใจให้มันเกิด เพราะอะไรหน่ะหรอ? คงไม่มีใครรู้หรอก "ตามผมมา" ซีอีโอลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินนำวินเซนมาที่ห้องส่วนตัวของตนเอง "ว่าไงครับ จะไล่ผมออกเหรอ?" วินเซนถามแล้วเอนตัวเข้ากับขอบโต๊ะในตอนที่ซีอีโอกำลังยืนหันหลังให้ "เมื่อไหร่จะหยุดก่อเรื่องให้บริษัท" "ก็ทำงานอย่างเดียวมันเบื่อ…" เขาตอบแล้วหลุบตาแคะเล็บตัวเองเล่นทำเอาคนที่กำลังสงบสติต้องถอนหายใจออกมา "อยากได้อะไร" "รู้ใจจัง" "อย่าลีลา" วินเซนเค้นหัวเราะในลำคอแล้วเดินอ้อมมาอยู่ด้านหน้าก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาติดกระจกใส ธเนศ หลุบตามองแล้วเสมองไปยังนอกกระจกต่อ วินเซนจึงยกแก้วชาขึ้นมาจิบอย่างถือวิสาสะแล้วตั้งลงบนโต๊ะด้วยความรุนแรง ชายหนุ่มเหมือนกับเสาหลักที่กำลังพยุงบริษัทนี้เอาไว้เพราะเป็นตัวทำหุ้นให้กับบริษัทในตลาดเอเชียและกำลังจะก้าวไต่ไประดับโลก ระหว่างเขากับธเนศวินเซนกอบกุมความลับของคนตรงหน้าเอาไว้อยู่ ข่าวที่ออกมาและสิ่งที่วินเซนต้องการ ธเนศจึงต้องเป็นคนจัดการทั้งหมดเพื่อแลกกับการกุมความลับในการมาเป็นซีอีโอของเขาเอาไว้… "ก็ไม่มีอะไรมากแค่อยากให้ช่วยอะไรหน่อย" "ช่วยอะไร" วินเซนช้อนตามองธเนศก่อนจะล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดเข้าที่รูปของใครบางคนแล้ววางมันลงบนโต๊ะ ชายวัยกลางคนจึงหลุบตามองอย่างไม่เข้าใจ "ผู้หญิงคนนี้" วินเซนพูดขึ้นพร้อมกับเหยียดกายเต็มความสูงแล้วเดินเข้าไปประชันชิดกับธเนศ มือหนายื่นโทรศัพท์ตบเข้าที่ไหล่ของคนเตี้ยกว่าแล้วกระซิบบอก "ฉันต้องการ…" "จะให้บริษัทรับเธอเข้าทำงานงั้นหรอ" "สมองอย่างซีอีโอ ช่วยคิดและพิจารณาเอาเองแล้วกัน คุณควรทำทุกอย่างเพื่อรักษาผมไว้นะ ผมไม่ค่อยอยากจะออกไปจากที่นี้สักเท่าไหร่หรอก" ทิ้งไว้แค่นั้นเขาก็เดินล้วงถุงกางเกงออกมาจากห้อง ซึ่งผู้หญิงคนนั้นที่วินเซนต้องการคือ…วันใส เขาไม่อยากให้เธอห่างแม้กระทั่งตอนทำงาน ไม่อยากแนบแน่นแค่กลางคืน มันอยากอยู่ใกล้เธอตลอดเวลา…
Latest chapter
DON'T BE MAD อย่าคลั่งรัก EPISODE 09 ลืมคนเก่าไม่ได้ NC+++
สิ้นเสียงกระซิบปากหยักก็ก้มลงประกบจูบอีกครั้งในขณะที่ปลายนิ้วแกร่งกำลังเลื่อนมาปลดตระขอบราเชียร์ให้หลุดออกจากกันแล้วดึงออกมาตามเรียวแขน ลิ้นสากกำลังดันทุรังเข้าไปในโพรงปากหอมหวานวันใสหลับตาแน่นสัมผัสรุนแรงจากคนตัวโตทำให้เธอต่อต้านงับปากตนเองเอาไว้แน่น สร้างความไม่พอใจให้วินเซนไม่น้อยนั้นจึงทำให้ชายหนุ่มออกแรงกัดคนผยองที่กำลังปฏิเสธ จังหวะนั้นเองวันใสก็เผลอร้องครางออกมาชายหนุ่มได้โอกาสก็สอดเรียวลิ้นเข้าไปตวัดกับโพรงปากนุ่มปากออกแรงกดจูบ ลิ้นเกี่ยวพันกับลิ้นบางพร้อมกับคว้ากุญแจมือออกมาจากลิ้นชักหัวเตียงแล้วจัดการล็อกมันเพื่อง่ายต่อความต้องการ…"อึก!""ขัดใจฉันมันไม่ใช่เรื่องดีหรอกนะ" ชายหนุ่มผละปากออกสายตาหลุบมองกลีบปากบวมเจ่อ"…" ดวงตากลมเพียงจ้องคนตรงหน้าข้อมือกำลังสะบัดออกสุดแรง"ถ้ามีสมองมากพอคงรู้ว่าดิ้นไปก็เปล่าประโยชน์ ฉลาดนักไม่ใช่เหรอ แสดงออกมาให้เห็นหน่อยสิ" ไม่พูดเปล่าสายตาคมกริบยังมองเย้ยหยันเธอ ก่อนจะยกคนตัวบางลงจากตักแล้วจ้องมองร่างกายเปลือยเปล่าที่รอยชํ้าบนเนื้อตัวจากแผลเก่ายังไม่หายจางลงสักเท่าไหร่ แล้วยังไงเขาจำเป็นต้องแคร์?"…" วันใสยังคงนิ่งเงียบเธอหายใจเหือดหายกำล
DON'T BE MAD อย่าคลั่งรัก EPISODE 08 ร้องใต้ร่าง
บ้านพักแห่งหนึ่ง"วันใหม่…"หมับ! วันใสที่ขึ้นแท็กซี่มาที่บ้านของลูกเกดวิ่งเข้าไปกอดน้องสาวตนเองด้วยสีหน้าเป็นห่วง เธอโผล่เข้ากอดคนตัวเล็กโดยที่มีลูกเกดคอยยืนมองอยู่ ใบหน้าหวานซบลงที่ไหล่มน"พี่วิเป็นอะไรคะ" วันใหม่ถามออกมาอย่างไร้เดียงสาแล้วกอดตอบพี่สาวเพียงคนเดียว ก่อนจะรู้ว่าวันใหม่อยู่ที่นี้วันใสได้โทรหาเธอและวันใหม่ก็บอกว่าอยู่บ้านของกาละเกดถึงแม้จะสงสัยแต่เธอก็เลือกที่จะรีบมาหาผู้เป็นน้อง"เปล่าค่ะ…ไม่ได้เจอวันใหม่แค่วันเดียวพี่เลยคิดถึง" เธอตอบกลบเกลื่อนมือบางยกขึ้นลูบศีรษะทุยพยายามกลั้นนํ้าตาไม่ให้ไหลออกมา วันใสเป็นห่วงน้องจับใจ"โตแล้วนะคะ คิดถึงเป็นเด็กเลย""ไม่มีใครทำอะไรหนูใช่ไหม""ไม่มีค่ะ คุณลุงใจดีบอกว่าจะพามาหาพี่วิที่กรุงเทพหนูเลยยอมมาแล้วเขาก็พามาส่งที่บ้านของน้าเกด" วันใหม่บอกในสิ่งที่ตนเองเจอด้วยนํ้าเสียงสดใส ทำให้หญิงสาวจับร่างเล็กหมุนสำรวจว่ามีร่องรอยของการถูกทำร้ายรึเปล่า"ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ใหม่ขึ้นไปรอพี่บนห้องนะคะ เดี๋ยวพี่ขึ้นไปหา""ได้ค่ะ" เด็กสาวตอบแล้วเดินขึ้นไปบนชั้นสองของตัวบ้าน วันใสจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก มือบางยกขึ้นเสยผมตัวเองแล้วปรายตามองไปที่
DON'T BE MAD อย่าคลั่งรัก EPISODE 07 อยากได้คนนี้
วินเซนยัดมือถือให้วันใส หญิงสาวที่กำลังตกอยู่ในอาการหวาดกลัวจึงรีบกดลบอัลบั้มของเธอและติณออกด้วยท่าทีลนลานปากอิ่มยังคงเม้มเข้าหากันแน่น ทำทุกอย่างเสร็จเธอก็บีบโทรศัพท์ในมือแน่น"วิ…ลบแล้ว""ไหน…มาดูซิ" วินเซนผละใบหน้าออกห่างจากเธอแล้วดึงมันกลับ สายตาคมปราดหลุบมองเพื่อเช็ค "บอกให้มันง่ายแบบนี้ตลอดก็แล้วกัน"ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากเพียงเสี้ยววินาทีแล้วนำโทรศัพท์คืนวันใส ร่างหนาหันหลังให้เพื่อจะเดินออกจากห้องไป ทวาเสียงอ่อนล้าก็เรียกเขาเอาไว้ก่อน"เดี๋ยวค่ะ…พี่เอาวันใหม่ไปไว้ไหน วิเป็นห่วงน้อง""อยากไปหาน้องเหรอ?" เขาหันกลับมาหรี่ตาถาม"ค่ะ""อ้อนวอนฉันสิ""…" เธอเงียบกับการถูกบีบบังคับ วันใสเป็นห่วงน้อง เธอแค่อยากรู้ว่าวันใหม่อยู่ยังไง อยู่กับใคร"เร็วสิ ฉันไม่มีเวลามากมายขนาดนั้น""วิ…ขอออกไปหาน้องได้ไหมคะ""พูดได้แค่นี้หรอ…พูดจาหวานๆเป็นไหม อ้อนผัวทำไม่เป็น?" คำพูดยียวนกวนประสาททำให้วันใสต้องหลับตาระงับอารมณ์ เธอกำหมัดเข้าที่ผ้าห่มแล้วจำใจพูดมันออกมาด้วยนํ้าเสียงประชดประชัน"พี่วินขา…วิขอไปหาน้องหน่อยนะคะแล้วจะรีบกลับมาหา""หื้ม…" วินเซนจ้องมองวันใสที่กำลังจะหมดความอดทน ก่อนจะยกมือกระดิก
DON'T BE MAD อย่าคลั่งรัก EPISODE 06 รกหูรกตา SM+
ปัจจุบันเหตุการณ์คืนนั้นทำให้วันใสตัดสินใจดรอปเรียนไว้หนึ่งปีแล้วพาน้องสาวกลับเชียงใหม่ เพื่อเริ่มต้นอีกครั้ง เธอต้องการลืมเรื่องแฟนเก่าอย่างติณและไปจากผู้ชายสารเลวอย่างวินเซนชีวิตหลังจากที่มีเขาเข้ามามันยํ่าแย่ลงเรื่อยๆวันใสไม่แม้แต่ต้องคอยระวังตัวอย่างเดียว เธอยังถูกวินเซนข่มเหง รังแกครั้งแล้วครั้งเล่าถูกบังคับกดขี่ เธอทำอะไรไม่ได้ความทรมานทำให้วันใสต้องเลือกทางเดินแบบนี้ชีวิตที่กำลังจะดีขึ้นของเธอกลับพังทลายลงเมื่อวินเซนกลับมาอีกครั้ง…"ทำไม…พี่คลั่งแล้วจะทำอะไรวิ""อยากรู้ล่ะสิ…"หมับ!พรึบ!"กรี๊ดดดดดด!" วันใสกรีดร้องออกมาด้วยสีหน้าตกใจเมื่อโซ่ที่กำลังขึงเธอเอาไว้ถูกคลายอย่างรวดเร็วทำเอาร่างบอบบางทรุดลงกับพื้นห้องด้วยท่าทีนอนราบ ข้อมือยังมีโซ่ติดเอาไว้อยู่วินเซนกระตุกยิ้มมุมปากด้วยอาการพึงพอใจ มือหนาคว้าเข้าที่คอเสื้อตัวบางแล้วลากร่างเล็กไถตามพื้นห้องก่อนจะตวัดขึ้นเตียงด้วยการกระทำรุนแรง ทำเอาร่างของวันใสบอบชํ้า เธอนอนขดตัวบนเตียงพร้อมกับหายใจกอบโกยลมหายใจเข้าปอด"แค่นี้ยังไม่หมดหรอกนะ พึ่งเริ่มต้นเอง คืนนี้ของเรายังอีกยาวนานเลยวันใส" เสียงเยือกเย็นพูดขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มทำเอาข
DON'T BE MAD อย่าคลั่งรัก EPISODE 05 ห้ามไปรักคนอื่น NC+++
"พี่พูดเรื่องบ้าอะไร…""บอกมาสิ" วินเซนไม่ยอมให้เธอได้ปล่อยผ่านการตอบคำถามของเขา ชายหนุ่มต้องการได้ยินคำนั้นจากปากเธอกับความรู้สึกที่ไม่เข้าใจตนเอง พอรู้ว่าวันใสเคยจูบกับแฟนเก่าที่เป็นเรื่องปกติของคนเป็นแฟนกันแต่เขากลับไม่ชอบขึ้นมา และต้องการให้เธอลืมติณเสียวันใสมองคนบนร่างใบหน้าเบ้ ตรงนั้นถูกเอวสอบกดลงจนร่างกายกระเพื่อม เธอไม่เข้าใจว่าสิ่งที่กำลังเจอคือเรื่องอะไร ทำไมวินเซนพูดเหมือนเขากำลังอยากมาแทนที่ติณและให้เธอลืมคนเก่า ทั้งที่เขารักจีเซล"พูดออกมา""พี่มันบ้าไปแล้ว" วันใสพึมพำออกมาเสียงแผ่วพลันความเย็นก็สัมผัสเข้าที่ผิวปากอีกครั้ง วินเซนใช้มีดลูบไล้กลีบปากแดงระเรื่อวนลูบไปมาให้เธอตอบ วันใสรู้ดีว่าเขากล้าเฉือนปากเธอจริงๆเพราะแผลที่ขาก็รับรู้ได้แล้วว่า มีดไม่ได้มีไว้ขู่ มันมีไว้เชือด…"ฉันบอกให้พูดออกมา!" เขาตวาดเสียงดังลั่น วันใสไร้หนทางสู้เธอตัดสินใจพูดมันออกไปเพื่อเอาตัวรอด คนตรงหน้ากำลังเสียสตินั้นคือสิ่งที่เธอคิด"…วิจะมีแค่พี่ พูดแล้ว วิพูดแล้วพี่พอใจรึยัง" วันใสตอบกลับเสียงสั่น คำตอบของเธอทำเอาวินเซนพึงพอใจไม่น้อย ชายหนุ่มละปลายมีดออกจากกลีบปากบาง แล้วปักมันลงบนเตียง"คำพูด
DON'T BE MAD อย่าคลั่งรัก EPISODE 04 มีแค่ฉัน NC+++
"พี่ฆ่าพี่ติณ พี่มัน…""ชู่ว…หยุดพูดถึงคนอื่นได้แล้ว" ใบหน้าหล่อผละออกจากลำคอเนียนที่กำลังขึ้นรอยแดงจากการดูดเม้ม ปลายนิ้วแกร่งแตะลงที่ปากอิ่มแล้วส่ายหัวเชิงห้ามไม่ให้เธอพูดจาอะไรออกมาอีก"…" วันใสเสียใจแทบพูดอะไรไม่ออกเธอจ้องมองเข้าไปที่แววตาคู่นั้นด้วยความเกลียดชัง รู้ตัวอีกทีผิวแก้มก็สัมผัสกับความเย็นยะเยือกจากวัตถุอะไรบางอย่างที่กำลังขับเคลื่อนบนพวงแก้มหางตาเหลือบมองก็พบว่ามันคือด้ามมีดเล่มเล็กที่ิอยู่ในมือของวินเซน"ตอนนี้เธอนอนอยู่ใต้ร่างฉัน คนเดียวที่ควรสนใจคือฉัน""อึก…" เปลือกตาคู่สวยหลับแน่นร่างกายที่ร้อนวูบวาบไม่กล้าแม้แต่จะดิ้นต่อต้านหากมีดแหลมคมทะลุเข้าใบหน้าคงไม่ใช่เรื่องดีเอาสักเท่าไหร่ เธอเกร็งสั่นสะท้านไปทั่วทุกสัดส่วน"รู้ความจริงแล้ว หวังว่าเธอคงรักชีวิตตัวเองและน้องนะ""…""ได้ยินที่ฉันถามรึเปล่า?" วินเซนถามยํ้าเอาคำตอบใบหน้าคมคายก้มซุกระหว่างสองเต้าอวบที่เสียดสีกันพร้อมกับสูดดมความหอมละมุนเข้าเต็มปอด กลิ่นกายสาวที่หอมหวานเกินกว่าใครทำเอาเขายากจะถอยห่างจากเรือนร่างตรงหน้าได้อาการตอนนี้ราวกับคนต้องมนต์สะกด ให้อยู่ในภวังค์ความน่าหลงใหลของเธอ…"อย่าลากน้องวิเข้ามายุ่
You May Also Like
พลั้งรักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar11.5K viewsเด็ก (ขายตัว) ของมาเฟีย
Naya Solene12.7K viewsกรง | กาม
ลำเจียก9.1K viewsDANGEROUS มาเฟียกุมรัก
Claris11.2K viewsมาเฟีย คลั่งเซ็กซ์ SM25++
เด็กหญิงพุงกลม7.6K viewsMafia Game ร้ายปกครองรัก
นัวร์เนีย64 viewsล็อคหัวใจนายมาเฟีย
ไรท์มาย2.0K viewsRevenge Love แค้นรัก
Piggy.g224 views
