บทนำ

บทนำ

ครืด ครืด ครืด ~ 

เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ตโฟนที่สั่นครืดอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ไม่ได้ทำให้ร่างสูงที่ซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มขยับแม้แต่นิด สายฟ้าขมวดคิ้วทั้งที่ยังหลับตา รำคาญแสงแดดที่ลอดผ่านรอยแยกของม่านกันแสงเข้ามาข้างใน

สายฟ้า…นักศึกษาวิศวะปีสี่ อายุ 22 ปี ที่ขึ้นชื่อเรื่องความหล่อ สาว ๆ เป็นต้องเหลียวมองทุกครั้งที่เขาปรากฏตัว 

แต่นาน ๆ ถึงจะแบกหน้าหล่อ ๆ มาให้เห็นที เพราะฮีชอบโดดเรียนเป็นงานประจำ

สายฟ้าเป็นคนรักสันโดษ ไม่ชอบความวุ่นวาย ‘คนอื่นเรียนเพื่ออยู่รอด เขาอยู่รอดโดยไม่ต้องเรียน’ 

เน้นโดดเรียนอย่างมืออาชีพ แต่สอบผ่านอย่างมีศักดิ์ศรี 

เขาแม่งโคตรหล่อ โคตรเก่ง โคตรเท่ห์…แบบไม่ต้องพยายาม

เสียงเรียกเข้าจากโต๊ะข้างเตียงเริ่มดังขึ้นเป็นรอบที่ห้า เขายื่นมือออกไปควานหาโทรศัพท์อย่างหัวเสีย แล้วกดรับสายโดยไม่ลืมตาดูชื่อด้วยซ้ำ

“ว่า...” น้ำเสียงของเขางัวเงียติดจะรำคาญหลุดออกมาจากลำคอ

“ไอ้สายฟ้า! มึงอยู่ไหนเนี่ย! อาจารย์จะเช็คชื่อแล้วนะเว้ย”

“นอน” สายฟ้าตอบสั้น ๆ พลางพลิกตัวหนีแสง

“นอนบ้านมึงดิ! วันนี้เปิดเทอมวันแรก รบกวนแบกหน้าหล่อ ๆ ของมึงมาที่คณะเดี๋ยวนี้ มาเช็คชื่อก่อนไอ้สลัด แล้วค่อยกลับไปนอน” 

สายฟ้าถอนหายใจยาว เขาเปิดดวงตาขึ้นมองนาฬิกาดิจิทัลที่บอกเวลาว่าคลาสเรียนเริ่มไปแล้วครึ่งชั่วโมง เขาหยัดตัวลุกขึ้นนั่งช้า ๆ ผมเผ้ายุ่งเหยิงจากการนอนหลับไม่ได้ทำให้ความหล่อของเขาลดลงแม้แต่น้อย 

“เช็กให้หน่อย”

“เช็กพ่อมึงดิ! อาจารย์เรียกชื่อมึงสามรอบแล้วเนี่ย มึงจะเอาไง จะมาไม่มา ?”

“โดด”

คำ ๆ เดียวก่อนที่สายฟ้าจะกดตัดสายทิ้ง เขาโยนโทรศัพท์ลงบนเตียงเหมือนมันเป็นเพียงก้อนหินไร้ค่า สายฟ้านอนหลับต่อ ไม่สนว่าการเข้าเรียนหรือการเช็คชื่อในคลาสจะมีผลต่อการเรียนเขาอย่างไร เขาไม่เคยสนใจ

“วุ่นวายฉิบ...”

หน้าอาคารเรียนคณะแพทยศาสตร์

เสียงหัวเราะสนุกสนานดังมาจากกลุ่มหญิงสาวกลุ่มหนึ่ง ขณะที่พวกเธอหยอกล้อกันเล่นอย่างมีความสุข

ท่ามกลางวงล้อมนั้นมีหญิงสาวผู้โดดเด่นด้วยใบหน้าสวยสะดุดตาและรอยยิ้มที่น่ารัก ทว่าเธอมักจะมาพร้อมความโก๊ะและอารมณ์ขันที่คอยเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อน ๆ 

“เอลิน! เดินระวังหน่อย เดี๋ยวก็สะดุดหรอก” ข้าวตูรีบร้องเตือน เมื่อเห็นเอลินมัวแต่เดินถอยหลังเพื่อหันมาคุยกับกลุ่มเพื่อนโดยไม่ยอมมองทาง

“ไม่เป็นไร ฉันน่ะ...ผู้เชี่ยวชาญด้านการสะดุดเลยล่ะ!” 

ยังไม่ทันขาดคำ เท้าเล็ก ๆ ก็สะดุดก้อนอิฐบนทางเท้าเข้าอย่างจัง จนเพื่อนข้างกายต้องรีบคว้าแขนเอาไว้แทบไม่ทัน

‘เอลิน’ เฟรชชี่แพทย์ปีหนึ่ง อายุ 19 ปี 

เธอคือความนิยามของคำว่าสวยแบบไม่ต้องพยายาม และน่ารักแบบไม่รู้ตัว ความร่าเริงของเธอเปรียบเสมือนโหมด ‘Extra Bright’ ที่ส่องสว่างอยู่รอบตัวตลอดเวลา เธอมีพลังงานล้นเหลือที่จะหัวเราะให้กับเรื่องเล็กน้อย และมีทักษะพิเศษในการเปลี่ยนบรรยากาศตึงเครียดให้กลายเป็นเรื่องสนุกได้เพียงแค่ยิ้มเดียว

“เปิดเรียนวันที่สองเองนะ จะวัดพื้นอีกแล้วเหรอ เมื่อวานก็วัดไปแล้ว” ที่รักเพื่อนสาวอีกคนเอ่ยขึ้นพลางส่ายหน้า 

“เรื่องปกติน่า เดี๋ยวพวกเธอก็ชินเองนั่นแหละ” 

เอลินหัวเราะร่วน เมื่อกี้เธอเกือบหงายท้อง ดีนะที่เพื่อน ๆ คว้าแขนเธอไว้ทัน ไม่อย่างนั้นศีรษะเธอคงฟาดพื้นไปแล้ว  

สี่สาวรู้จักกันตอนงานปฐมนิเทศของมหาวิทยาลัย จึงได้เกาะกลุ่มกันนับตั้งแต่วันนั้น และได้เรียนเซคชั่นเดียวกัน คณะเดียวกัน และยังติดซีรีส์จีนเหมือนกัน 

ไม่สิ! ติดผู้ชายในซีรีส์จีนมากกว่า คลั่งชนิดที่ว่า ปิดเทอมเมื่อไหร่จะชวนกันไปตามรอยพระเอกซีรีส์ไกลถึงแดนมังกร 

ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะก้าวต่อ...โลกทั้งใบของเธอก็เหมือนถูกใครบางคนกดปุ่ม Pause

ร่างสูงโปร่งของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังจะเดินผ่านกลุ่มเธอไป เขาใส่เสื้อช็อปวิศวะ ใบหน้าหล่อเรียบนิ่ง แววตาเฉยชาจนดูเย็นยะเยือก และบุคลิกที่ชวนให้เธอต้องมนต์สะกดจนไม่อยากให้คลาดสายตา 

คนแบบเขานี่แหละน่าค้นหาสุด ๆ เอลินเม้มปากแน่น อยากจะร้องกรี๊ดออกมาดัง ๆ 

หล่อจนเธออยากจะเดินเข้าไปบอกว่า ‘เหตุใดใบหน้าของเขาถึงได้หล่อเหลาเหมือนผัวเราในอนาคต’

แต่ดูเหมือนว่าเธอจะแพ้เสียงในหัวดังเกินไปจนเอ่ยออกมาเป็นคำพูด เพื่อน ๆ เธอถึงกับร้องประสานเสียง

“เลยเหรอ...” 

“อืม อยากเดินเข้าไปฉุดแล้วบอกว่า มาเป็นผัวเราเถอะนะ” คำตอบของเอลินทำเอาเพื่อน ๆ หลุดหัวเราะชอบใจ 

หญิงสาวมองตามแผ่นหลังนั้นตาไม่กะพริบ หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติ กลับรัวแรงขึ้นมาดื้อ ๆ 

ทั้งที่ไม่รู้จักชื่อ...ทั้งที่ยังไม่ได้สบตา...และทั้งที่เขาไม่ได้ปรายตาหันมามองเธอเลยสักนิด

“เห้อ! หล่อจังเลย” เอลินพึมพำออกมาเหมือนตกอยู่ในภวังค์

“ชอบเลยเหรอ ?” ข้าวตูใช้ศอกสะกิดแขนเพื่อนยิก ๆ “อาการนี้คือรักแรกพบเลยป่ะ”

“รักแรกพบไหมไม่รู้...แต่ที่รู้ ๆ คืออยากได้เขามาเป็นเนื้อคู่!”

“แหม~ คล้องจองซะด้วยนะยะ”

เอลินยิ้มกว้างจนตาปิด ดวงตาเป็นประกายวิบวับเหมือนเด็กน้อยที่เจอของเล่นชิ้นใหม่ที่ถูกใจ

“ฉันชอบเขา พวกแกช่วยฉันสืบหน่อยสิ ว่าเขาชื่ออะไร เรียนปีไหน” 

บทนำแรกมาแล้วค่า ยัยน้องจะจีบพี่ยังไงน๊า จะทำลายกำแพงของพี่ได้หรือเปล่า ถ้าอยากรู้ไรต์ขอคอมเมนต์กดใจ เข้าชั้น เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ