The Billionaire's Unwanted Fiancée
First-Person POVBillionaireContract Marriage
Si Althea ay isang simpleng dalaga na hindi inaasahan ang magiging kapalaran niya—napunta sa isang kontrata na magiging fiancée ng isang milyonaryong si Dominic. Sa una, iniisip niya na ito ay basta trabaho lang, isang paraan para matulungan ang pamilya at makaligtas sa mga utang.
Ngunit habang lumalalim ang kanilang pakikisalamuha, napapansin ni Althea ang kakaibang init at tensyon sa pagitan nila. Si Dominic, malamig at kontrolado sa harap ng iba, ay nagiging iba kapag magkasama sila—malapit, mapang-akit, at minsan ay halos aminin ang nararamdaman niya.
Sa bawat araw, lalong nagiging mahirap para kay Althea na pigilan ang damdamin niya para sa lalaking iyon. Ang kontrata ay tila ba unti-unting nagiging mahigpit na gapos, ngunit sa likod nito ay nagkakaroon ng pagkakataon ang dalawang puso na magtagpo.
Ngunit paano kung ang pagmamahal ay nakatali sa kasinungalingan ng kontrata? Paano haharapin ni Althea ang mga tukso, selos, at emosyon na hindi niya inaasahan? At si Dominic, handa na bang aminin ang lahat ng nararamdaman niya, o mas pipiliin niyang panatilihin ang kontrol at itago ang puso niya sa mundo?
The Billionaire’s Unwanted Fiancée ay isang kwento ng slow-burn romance, mga lihim ng puso, at unang halik na puno ng kilig at tensyon—isang gabay sa paglalakbay ng dalawang pusong tila ba hindi dapat magsama, ngunit hindi kayang iwasan ang isa’t isa.
Lesen
Chapter: Chapter 5: Ang Unang PagtapatHindi ko pa rin makalimutan ang gabing iyon sa dance floor. Ang init ng presensya niya, ang bawat halimuyak, bawat titig, bawat bulong na halos nagbubunyag ng damdamin na hindi niya kayang sabihin… ramdam ko pa rin sa katawan ko, parang apoy na hindi maapula.Kinabukasan, gising ako ng maaga. Pinilit kong tanggalin ang alaala ng gabing iyon, pero sa bawat galaw ko sa mansion—sa bawat hakbang sa hallway, sa bawat pintuan na binubuksan ko—ramdam ko na parang siya ay nariyan, kahit hindi ko nakikita. Ang puso ko’y mabilis ang tibok, at ang isip ko’y puno ng gulo.“Althea,” tawag niya mula sa doorway ng aking kwarto, malalim at tahimik, “handang-handa ka na ba?”Napalingon ako, ramdam ang kaba na kumakalat sa katawan ko. “O-oo… handa na,” nanginginig ang tinig ko.Lumapit siya, bawat hakbang ay may kasamang init at presensya na halos pumipigil sa akin sa paghinga. “Halika,” bulong niya habang tumuturo sa limousine na magdadala sa amin sa location para
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-25
Chapter: Chapter 4: Ang Unang PagkakahawakanHindi ko pa rin makalimutan ang gabing iyon sa sofa. Ang init ng presensya niya, ang titig niya, ang bawat bulong na halos nagbubunyag ng damdamin na hindi niya kayang sabihin… ramdam ko pa rin sa katawan ko, parang apoy na hindi maapula.Kinabukasan, gising ako ng maaga. Pinilit kong tanggalin ang alaala ng gabing iyon, pero sa bawat galaw ko sa mansion—sa bawat hakbang sa hallway, sa bawat pintuan na binubuksan ko—ramdam ko na parang siya ay nariyan, kahit hindi ko nakikita. Ang puso ko’y mabilis ang tibok, at ang isip ko’y puno ng gulo.“Althea,” tawag niya mula sa hallway, malalim at tahimik, “kumain ka na ba?”Napalingon ako at napahinto. Ramdam ko ang kaba sa dibdib ko. “O-oo… hindi pa…,” nanginginig ang tinig ko.Lumapit siya sa akin, at sa bawat hakbang niya, ramdam ko ang init ng kanyang presensya. “Halika, kakain tayo sa kusina. Hindi ko hihilingin ang puso mo, ngunit huwag mong ipagsawalang-bahala ang sarili mong nararamdaman.”
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-25
Chapter: Chapter 3: Ang Unang Halik na Hindi Dapat MangyariHindi ko maalis sa isip ko ang mga nangyari kahapon sa party. Ang titig niya, ang paraan ng paglapit niya sa akin—hindi bastang pagtingin lang, may halo ng pang-aakit, ng panunukso, at higit sa lahat, may dominance na hindi mo basta maalis sa isip.Habang naglalakad ako sa hallway ng mansion papunta sa kusina, ramdam ko ang bawat hakbang ko. Kahit gaano ko pilit ipakita sa sarili ko na contract lang ito, hindi ko maiwasang mapansin na may pagbabago sa damdamin ko. Ang dibdib ko ay parang humihiyaw sa excitement at takot.Pagbukas ko ng pinto, naroon siya—si Dominic, nakaharap sa malaking bintana, ang silhouette niya illuminated ng liwanag ng buwan. Napatingin ako, hindi maikakaila ang ganda ng lalaki sa kabila ng malamig na aura.“Althea,” tawag niya, at napahinto ako. May kakaibang intensity sa boses niya na parang may iniimbak na lihim. “Halika.”Hindi ko alam kung bakit ako lumapit. Parang may magnet siya na humihila sa akin, kahit gusto ko man
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-25
Chapter: Chapter 2: Ang Unang GabiHindi ko pa rin maalis sa isip ko ang mga mata niya. Ang tindi ng aura ni Dominic—parang bawat galaw, bawat salita, may bigat na hindi mo matatalo. Habang umuuwi ako sa maliit kong apartment, ramdam ko ang kaba, takot, at nakakaibang excitement na hindi ko naalala kung kailan ko huling naramdaman.Pagpasok ko, dali-dali akong bumagsak sa kama, at huminga ng malalim. “Okay, Althea… hindi ito personal. Contract lang ito,” bulong ko sa sarili. Pero alam kong hindi lang contract ang nasa isip ko.Kinabukasan, tinawag ako ng assistant ni Dominic para sa orientation ng “relationship contract.” Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang buong mundo niya. Habang nakaupo sa conference room ng kanyang opisina, ramdam ko ang lamig at perfection ng lugar.“Althea,” simula ni Dominic, titig na parang sinusuri bawat galaw ko, “ito ang magiging simula ng ating kasunduan. Tatlong buwan ka lamang. Walang personal na damdamin. Naiintindihan mo ba?”“Oo,” sagot ko, kahit
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-25
Chapter: Chapter 1: Ang Alok na Hindi Ko Kayang TanggihanPinunasan ko ang pawis sa noo habang inaayos ang huling tray ng tinapay sa maliit naming panaderya. Amoy kanela at asukal ang paligid—nakakagaan sa pakiramdam, ngunit mabigat sa dibdib ang pagod. Tiningnan ko ang relo—10:47 ng gabi. Isang oras na lang at makakauwi ako, kakain ng instant noodles, at makakatulog ng halos limang oras bago ang susunod na trabaho.Minsan naiisip ko kung paano napunta ako rito—isang buhay na puno ng responsibilidad, pagkabagot, at pagod. Simula nang mawala ang mga magulang ko, kailangan ko nang mag-isa. Wala nang oras para sa kaginhawahan, wala nang oras para sa mga pangarap, at lalo na wala nang oras para sa pag-ibig. Maraming beses ko na ring sinubukang magtiwala sa tao, pero palaging nauuwi sa pagkabigo. Kaya ang tanging nakasanayan ko ay manatiling malakas at independent, kahit gaano kahirap.Ngunit paglabas ko sa panaderya, sinalubong ako ng isang malakas na tunog ng sasakyan—isang itim at makintab na kotse, na tila sumisigaw sa gab
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-25
Dangerously Yours
First-Person POVMafiaBillionaireKidnap
Isang gabi lang ang nagbago sa lahat.
Si Marie isang simpleng babae ay napunta sa maling lugar sa maling oras. At sa isang iglap, nasangkot siya sa mundong hindi niya alam kung paano tatakasan.
Isang mundong pagmamay-ari ni Solid isang malamig, makapangyarihan, at walang awa na mafia boss na sanay kontrolin ang lahat… maliban sa kanya.
Noong gabing iyon, naging target si Marie.
At si Solid ang nag-iisang taong kayang magligtas sa kanya.
Ngunit sa halip na palayain siya
pinili niya itong angkinin.
Sa ilalim ng kanyang proteksyon, natutunan ni Marie ang katotohanan:
ang mundo ni Solid ay puno ng dugo, lihim, at kapangyarihan—at kapag pumasok ka rito, wala nang balikan.
Habang papalapit ang panganib, mas lalong lumalalim ang koneksyon nilang dalawa.
Mula sa responsibilidad… naging obsession.
Mula sa proteksyon… naging pag-aari.
At sa isang mundong walang ligtas—
si Solid lang ang kaya niyang sandalan.
Pero ang tanong—
ligtas ba talaga siya sa lalaking handang sunugin ang buong mundo… para sa kanya?
Lesen
Chapter: CHAPTER 12 — Hindi Ka Ligtas Sa KanyaHindi ako gumalaw.Kahit ilang minuto na ang lumipas mula nang umalis si Solid, nandito pa rin ako sa kama, nakatitig sa pintuan.Tahimik ang buong kwarto, pero ang dibdib ko parang may sariling mundo—ang lakas ng tibok, ang bigat ng pakiramdam.Sinabi niyang huwag akong lalabas.Sinabi niyang kahit anong mangyari.Pero hindi mawala sa isip ko ang pangalan na iyon.Valeria.Bumalik siya. At hindi siya nag-iisa.Napapikit ako sandali, pilit kinakalma ang sarili ko.Kaya ko ‘to. Kailangan kong magtiwala kay Solid.Pero habang tumatagal, mas lalo akong kinakain ng kaba.Hanggang sa may marinig akong mahihinang boses mula sa labas.Hindi ko sinasadya.Pero tumayo ako.Dahan-dahan akong naglakad papunta sa pintuan, pilit hindi gumagawa ng ingay.Nakabukas nang bahagya ang pinto.At mula roon, narinig ko sila.“YOU REALLY BROUGHT HER HERE?”Isang lalaki. Hindi ko kilala. Malalim. Mapanganib.“ I didn’t bring her for you,” sagot ni Solid. Malamig. Diretso.Tumigil ako. Mas lalo akong napalap
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-31
Chapter: CHAPTER 11 — Huwag Kang LumayoNagising ako sa pakiramdam na may nakatingin sa’kin.Dahan-dahan akong dumilat.At siya agad ang bumungad.Si Solid Devereaux.Nakatayo sa gilid ng kama, tahimik, pero nakatingin nang diretso sa’kin—parang chine-check kung okay pa ako.“Creepy mo,” mahina kong sabi.Bahagya siyang ngumiti.“Gising ka na.”“Kanina pa.”Umupo ako, napangiwi ng bahagya sa sakit.Agad siyang lumapit.“Careful.”Hinawakan niya ang braso ko—maingat, pero may halong urgency.“Okay lang ako,” sabi ko.“Hindi ka okay.”Diretso.Walang debate.Tahimik.Pero hindi awkward.Iba.Mas… komportable.“Hindi ka umalis kagabi,” sabi ko.“Hindi.”“Bakit?”Sandali siyang natahimik.Tapos—“Gusto ko.”Napalunok ako.Hindi ko alam kung bakit—pero mas kinabahan ako sa simpleng sagot niya kaysa sa lahat ng nangyari kahapon.“Solid…”“Hmm?”“Hindi ka ba napapagod?”“Sa’yo?”Napatingin ako sa kanya.“At hindi ako napapagod.”Bahagya akong napangiti.Lumapit siya.Mas malapit kaysa dati.Parang natural na lang sa kanya.“At hi
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-31
Chapter: CHAPTER 9 — Wala Nang AtrasanSolid Devereaux POVAmoy dugo.Tahimik ang paligid, pero alam kong hindi pa tapos.Nakatayo ako sa gitna ng warehouse, baril pa rin sa kamay ko. Isa-isa nang bumabagsak ang mga tauhan ni Valeria, pero wala akong pakialam sa kanila.Isa lang ang mahalaga.Siya.Si Marie.Late ako.At iyon ang pinakamalaking pagkakamali ko.Hinayaan kong may makalapit sa kanya. Hinayaan kong may makakuha sa kanya.At ngayon—may dugo siya sa kamay niya.Dahil sa’kin.“Sir—”“Get her to the car.”Hindi ako lumingon.Hindi ko kayang tingnan siya ngayon.Dahil kung makita ko ulit ang dugo sa kanya—mas lalala lang ‘to.Tahimik.Pero naramdaman ko pa rin ang presensya niya.Hindi siya umalis agad.Hindi siya bumitaw.“Solid…”Mahina.Pero sapat para tumigil ako.Napapikit ako sandali.Huminga nang malalim.At pilit kinontrol ang sarili ko.Pero hindi ko kaya.Hindi ngayon.“Go.”Mababa ang boses ko.Mas delikado kaysa dati.“Please…”At doon—napapikit ulit ako.Dahil sa isang salita lang—halos bumigay ako
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-28
Chapter: CHAPTER 8 — Kapag Ikaw, Wala Akong PipigilanTahimik ang buong mansyon.Pero hindi ako mapakali.Simula nung umalis si Valeria, parang may mali na hindi ko maipaliwanag. Kahit anong gawin ko, bumabalik lang sa isip ko yung tingin niya—parang may balak.Parang hindi pa tapos.“Hindi ka pa natutulog?”Napalingon ako.Nakatayo si Solid sa may pintuan.“Hindi ako inaantok,” sagot ko.Lumapit siya, mas seryoso kaysa usual.“Stay inside tomorrow.”Napakunot ang noo ko. “Bakit?”“Just do it.”“Solid—”“Marie.”Isang salita lang.Pero sapat para tumahimik ako.Kinabukasan, pilit kong sinunod ang sinabi niya.Pero hindi nawala yung kaba.Kaya nung may nag-knock sa pinto—hindi ako nagduda agad.“Miss Marie?”Isang babaeng boses.Hindi ko kilala.Pero normal.“May pinapadala si Sir.”Napahinto ako.Hindi sinabi ni Solid na may ipapadala siya.Pero—hindi rin niya sinabi na wala.Maling desisyon.Binuksan ko ang pinto.Mabilis ang lahat.Isang kamay sa bibig ko.Isang braso na humila sa’kin.“Don’t scream.”Hindi ko nagawa.Hindi ako makah
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-28
Chapter: CHAPTER 7 — Huwag Mo Siyang SubukanHindi ako agad nakagalaw.Nakatingin lang ako sa babaeng nasa harap namin—elegant, composed, at halatang sanay makuha ang gusto niya.At ang mas nakakainis?Parang wala siyang pakialam sa presensya ko.“Interesting,” ulit niya, habang tinitingnan ako mula ulo hanggang paa.Hindi ako umiwas.Hindi rin ako ngumiti.Kung may laro siyang gustong simulan—hindi ako aatras.“At sino siya?” tanong niya ulit.Tahimik ako.Pero si Solid—hindi.“Sa’kin siya.”Diretso.Walang pag-aalinlangan.At doon na naman ako napahinto.Napansin ko kung paano bahagyang nagbago ang ekspresyon ng babae.Hindi galit.Hindi rin nasaktan.Kundi… curious.“Sa’yo?” ulit niya, parang tinutukso siya.Lumapit siya ng kaunti.“Since when?”“Hindi mo kailangan malaman.”Malamig ang boses ni Solid.Final.Tahimik.Pero ramdam ko ang tensyon sa pagitan nila.“At ikaw,” sabi ng babae, ngayon ay diretsong nakatingin sa’kin. “Alam mo ba kung sino siya?”Napataas ang kilay ko.“Alam ko kung sino ang kaharap ko.”Bahagya siya
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-28
Chapter: CHAPTER 6 — Hindi Kita BibitawanHindi pa rin steady ang paghinga ko.Kahit tahimik na ulit ang paligid, parang may natira pa ring kaba sa dibdib ko. Yung tipong konting ingay lang, mapapalingon ka agad.“Stop thinking.”Napalingon ako.Nakatayo si Solid Devereaux sa harap ko, diretso ang tingin. Hindi siya galit. Pero hindi rin siya kalmado.“Hindi ko kayang hindi mag-isip,” sagot ko.Lumapit siya. Dahan-dahan. Sigurado.“At hindi ko kayang makita kang ganyan.”“Ganyan paano?”“Parang mawawala ka.”Napatigil ako.Hindi ko inaasahan ‘yon.Tumayo ako, halos hindi ko na iniisip ang ginagawa ko.Lumapit ako sa kanya.“Hindi ako mawawala,” sabi ko, mahina.Sandali siyang natahimik.Tapos—Hinila niya ako.Mahigpit.Napasinghap ako nang maramdaman ko ang bisig niya sa paligid ko.“Hindi mo alam kung gaano ka kalapit mawala kanina,” bulong niya
Zuletzt aktualisiert: 2026-03-25
ANMELDEN
