
Dangerously Yours
Isang gabi lang ang nagbago sa lahat.
Si Marie isang simpleng babae ay napunta sa maling lugar sa maling oras. At sa isang iglap, nasangkot siya sa mundong hindi niya alam kung paano tatakasan.
Isang mundong pagmamay-ari ni Solid isang malamig, makapangyarihan, at walang awa na mafia boss na sanay kontrolin ang lahat… maliban sa kanya.
Noong gabing iyon, naging target si Marie.
At si Solid ang nag-iisang taong kayang magligtas sa kanya.
Ngunit sa halip na palayain siya
pinili niya itong angkinin.
Sa ilalim ng kanyang proteksyon, natutunan ni Marie ang katotohanan:
ang mundo ni Solid ay puno ng dugo, lihim, at kapangyarihan—at kapag pumasok ka rito, wala nang balikan.
Habang papalapit ang panganib, mas lalong lumalalim ang koneksyon nilang dalawa.
Mula sa responsibilidad… naging obsession.
Mula sa proteksyon… naging pag-aari.
At sa isang mundong walang ligtas—
si Solid lang ang kaya niyang sandalan.
Pero ang tanong—
ligtas ba talaga siya sa lalaking handang sunugin ang buong mundo… para sa kanya?
Read
Chapter: CHAPTER 6 — Hindi Kita BibitawanHindi pa rin steady ang paghinga ko.Kahit tahimik na ulit ang paligid, parang may natira pa ring kaba sa dibdib ko. Yung tipong konting ingay lang, mapapalingon ka agad.“Stop thinking.”Napalingon ako.Nakatayo si Solid Devereaux sa harap ko, diretso ang tingin. Hindi siya galit. Pero hindi rin siya kalmado.“Hindi ko kayang hindi mag-isip,” sagot ko.Lumapit siya. Dahan-dahan. Sigurado.“At hindi ko kayang makita kang ganyan.”“Ganyan paano?”“Parang mawawala ka.”Napatigil ako.Hindi ko inaasahan ‘yon.Tumayo ako, halos hindi ko na iniisip ang ginagawa ko.Lumapit ako sa kanya.“Hindi ako mawawala,” sabi ko, mahina.Sandali siyang natahimik.Tapos—Hinila niya ako.Mahigpit.Napasinghap ako nang maramdaman ko ang bisig niya sa paligid ko.“Hindi mo alam kung gaano ka kalapit mawala kanina,” bulong niya
Last Updated: 2026-03-25
Chapter: CHAPTER 5 — Kung Kailangan Kong Lumaban, Para Sa’yoBANG!Parang tumigil ang mundo ko sa tunog na ‘yon.Hindi ko alam kung saan nanggaling—kung sa labas ba o sa loob—pero sapat na iyon para manlamig ang buong katawan ko.“Stay behind me.”Hindi na ako nakapagsalita.Mabilis akong hinila ni Solid papalapit sa kanya, halos itago sa likod niya. Ramdam ko ang init ng katawan niya kahit nanginginig na ako sa takot.May sumunod pang putok.Mas malapit.Mas malinaw.“Solid…” mahina kong tawag.“Shh.”Isang kamay niya ang bahagyang humawak sa likod ko—hindi mahigpit, pero sapat para iparamdam na nandiyan siya.At hindi niya ako iiwan.May mga yabag sa labas. Mabilis. Magulo. May sumisigaw, may nag-uutos.At sa unang pagkakataon.Nakita ko kung gaano kalalim ang mundong ginagalawan niya.Hindi ito basta-basta.Hindi ito laro.At hindi ako handa.“Dito ka lang,” bulong niya malapit sa
Last Updated: 2026-03-24
Chapter: CHAPTER 4 — Pangalan Ko, Proteksyon MoHindi ko alam kung kailan nagsimulang maging normal ang presensya niya.Siguro nung tumigil na akong magulat sa tuwing bigla siyang lilitaw.O nung nasanay na ako na bawat galaw ko… may nakamasid.Pero isang bagay ang sigurado—Hindi na siya kasing lamig ng dati.At iyon ang problema.“Hindi ka pa tapos mag-isip?”Napalingon ako sa boses niya.Nakatayo si Solid sa may pintuan ng balcony, nakasandal, tahimik lang akong pinagmamasdan. Parang kanina pa siya nandiyan.“Ang hilig mo talagang manahimik tapos biglang magsasalita,” sagot ko.“Ang hilig mo rin kasing mag-isip ng malalim.”Napairap ako. “May problema ba?”“Meron,” sagot niya agad.Napakunot ang noo ko. “Ano?”Lumapit siya.Dahan-dahan.Sigurado.“At ikaw ‘yon.”Napailing ako, pero hindi ko napigilan ang maliit na ngiti sa labi ko. “Grabe ka talaga.”“Hindi ako nagbibiro."
Last Updated: 2026-03-24
Chapter: CHAPTER 3 — Mga Bagay na Hindi Ko Dapat NapapansinNagising ako na hindi ko alam kung nasaan ako.Ilang segundo akong nakatulala sa kisame—puti, malinis, at sobrang… tahimik.Hindi ito yung kwarto ko.Hindi ito yung buhay ko.At unti-unting bumalik ang lahat.Yung bar.Yung lalaki.Yung sasakyan.Yung… bahay na hindi bahay.Napaupo ako agad, napahawak sa ulo ko habang sinusubukang ayusin ang paghinga ko. Hindi ito panaginip. Kahit gustuhin ko, hindi.Tumingin ako sa paligid.Malaki ang kwarto. Minimalist—halos walang gamit, pero lahat ng nandito ay mukhang mahal. Malinis. Organized. Parang walang puwang para sa kalat… o emosyon.“Great,” bulong ko sa sarili ko. “Kidnapped na nga ako, naka-interior design pa.”Bumaba ako ng kama, marahan ang galaw, parang baka may marinig na hindi ko gusto. Pagbukas ko ng pintoTahimik.Masyadong tahimik.Lumabas ako sa hallway, dahan-dahang naglalakad. Malawak ang bah
Last Updated: 2026-03-24
Chapter: CHAPTER 2 — Hindi Ito PagpipilianHindi ako agad nakapagsalita.Hindi dahil wala akong gustong sabihin kundi dahil hindi ko alam kung saan magsisimula.Tahimik ang loob ng sasakyan. Hindi ‘yung normal na tahimik na nakakarelax… kundi ‘yung tahimik na parang may mali. Parang bawat segundo, may hinihintay na sumabog.Hindi ko siya tinitingnan.Pero ramdam ko siya.Katabi ko lang.Masyadong malapit.Masyadong… kontrolado.Humigpit ang hawak ko sa bag ko habang pilit kong pinapakalma ang sarili ko. Okay. Think. Think. Hindi ito normal. Hindi ito basta-basta sitwasyon na pwede mong tawanan o i-ignore.Dinukot ako.Hindi—kinuha.At mas nakakatakot doon… parang normal lang sa kanya.“Ano bang gusto mo?” sa wakas nasabi ko, kahit bahagyang nanginginig ang boses ko.Hindi siya agad sumagot.Narinig ko lang ang mahinang tunog ng paghinga niya, steady, walang kaba. Parang hindi siya nasa parehong sitwasyon ko.
Last Updated: 2026-03-24
Chapter: CHAPTER 1 — Ang Gabing Hindi Ko Dapat PinuntahanHindi ko alam kung anong eksaktong nagtulak sa’kin na pumasok sa lugar na ‘yon.Kung tatanungin ako kinabukasan, malamang sasabihin ko—pagod lang ako. Na gusto ko lang magpahinga, lumayo sandali sa paulit-ulit na routine ng buhay ko. Na wala namang masama sa isang gabing gusto ko lang maramdaman na… buhay ako.Pero kung magiging totoo ako sa sarili ko. Alam kong hindi lang ‘yon.May parte sa’kin na curious.May parte sa’kin na gustong sumubok.At may parte sa’kin na pagod na maging “maingat.”Kaya kahit alam kong hindi ako bagay sa lugar na ‘to… pumasok pa rin ako.Pagbukas pa lang ng pinto, sinalubong agad ako ng malamig na hangin at mas malamig na pakiramdam. Hindi ito ‘yung tipikal na bar na maingay at puno ng tawanan. Hindi rin ito ‘yung cozy na café na may soft music at warm lights.Iba ‘to.Masyadong tahimik.Masyadong kontrolado.Ang ilaw ay dim—hindi romantic, kundi parang may tinat
Last Updated: 2026-03-24

The Billionaire's Unwanted Fiancée
Si Althea ay isang simpleng dalaga na hindi inaasahan ang magiging kapalaran niya—napunta sa isang kontrata na magiging fiancée ng isang milyonaryong si Dominic. Sa una, iniisip niya na ito ay basta trabaho lang, isang paraan para matulungan ang pamilya at makaligtas sa mga utang.
Ngunit habang lumalalim ang kanilang pakikisalamuha, napapansin ni Althea ang kakaibang init at tensyon sa pagitan nila. Si Dominic, malamig at kontrolado sa harap ng iba, ay nagiging iba kapag magkasama sila—malapit, mapang-akit, at minsan ay halos aminin ang nararamdaman niya.
Sa bawat araw, lalong nagiging mahirap para kay Althea na pigilan ang damdamin niya para sa lalaking iyon. Ang kontrata ay tila ba unti-unting nagiging mahigpit na gapos, ngunit sa likod nito ay nagkakaroon ng pagkakataon ang dalawang puso na magtagpo.
Ngunit paano kung ang pagmamahal ay nakatali sa kasinungalingan ng kontrata? Paano haharapin ni Althea ang mga tukso, selos, at emosyon na hindi niya inaasahan? At si Dominic, handa na bang aminin ang lahat ng nararamdaman niya, o mas pipiliin niyang panatilihin ang kontrol at itago ang puso niya sa mundo?
The Billionaire’s Unwanted Fiancée ay isang kwento ng slow-burn romance, mga lihim ng puso, at unang halik na puno ng kilig at tensyon—isang gabay sa paglalakbay ng dalawang pusong tila ba hindi dapat magsama, ngunit hindi kayang iwasan ang isa’t isa.
Read
Chapter: Chapter 5: Ang Unang PagtapatHindi ko pa rin makalimutan ang gabing iyon sa dance floor. Ang init ng presensya niya, ang bawat halimuyak, bawat titig, bawat bulong na halos nagbubunyag ng damdamin na hindi niya kayang sabihin… ramdam ko pa rin sa katawan ko, parang apoy na hindi maapula.Kinabukasan, gising ako ng maaga. Pinilit kong tanggalin ang alaala ng gabing iyon, pero sa bawat galaw ko sa mansion—sa bawat hakbang sa hallway, sa bawat pintuan na binubuksan ko—ramdam ko na parang siya ay nariyan, kahit hindi ko nakikita. Ang puso ko’y mabilis ang tibok, at ang isip ko’y puno ng gulo.“Althea,” tawag niya mula sa doorway ng aking kwarto, malalim at tahimik, “handang-handa ka na ba?”Napalingon ako, ramdam ang kaba na kumakalat sa katawan ko. “O-oo… handa na,” nanginginig ang tinig ko.Lumapit siya, bawat hakbang ay may kasamang init at presensya na halos pumipigil sa akin sa paghinga. “Halika,” bulong niya habang tumuturo sa limousine na magdadala sa amin sa location para
Last Updated: 2026-03-25
Chapter: Chapter 4: Ang Unang PagkakahawakanHindi ko pa rin makalimutan ang gabing iyon sa sofa. Ang init ng presensya niya, ang titig niya, ang bawat bulong na halos nagbubunyag ng damdamin na hindi niya kayang sabihin… ramdam ko pa rin sa katawan ko, parang apoy na hindi maapula.Kinabukasan, gising ako ng maaga. Pinilit kong tanggalin ang alaala ng gabing iyon, pero sa bawat galaw ko sa mansion—sa bawat hakbang sa hallway, sa bawat pintuan na binubuksan ko—ramdam ko na parang siya ay nariyan, kahit hindi ko nakikita. Ang puso ko’y mabilis ang tibok, at ang isip ko’y puno ng gulo.“Althea,” tawag niya mula sa hallway, malalim at tahimik, “kumain ka na ba?”Napalingon ako at napahinto. Ramdam ko ang kaba sa dibdib ko. “O-oo… hindi pa…,” nanginginig ang tinig ko.Lumapit siya sa akin, at sa bawat hakbang niya, ramdam ko ang init ng kanyang presensya. “Halika, kakain tayo sa kusina. Hindi ko hihilingin ang puso mo, ngunit huwag mong ipagsawalang-bahala ang sarili mong nararamdaman.”
Last Updated: 2026-03-25
Chapter: Chapter 3: Ang Unang Halik na Hindi Dapat MangyariHindi ko maalis sa isip ko ang mga nangyari kahapon sa party. Ang titig niya, ang paraan ng paglapit niya sa akin—hindi bastang pagtingin lang, may halo ng pang-aakit, ng panunukso, at higit sa lahat, may dominance na hindi mo basta maalis sa isip.Habang naglalakad ako sa hallway ng mansion papunta sa kusina, ramdam ko ang bawat hakbang ko. Kahit gaano ko pilit ipakita sa sarili ko na contract lang ito, hindi ko maiwasang mapansin na may pagbabago sa damdamin ko. Ang dibdib ko ay parang humihiyaw sa excitement at takot.Pagbukas ko ng pinto, naroon siya—si Dominic, nakaharap sa malaking bintana, ang silhouette niya illuminated ng liwanag ng buwan. Napatingin ako, hindi maikakaila ang ganda ng lalaki sa kabila ng malamig na aura.“Althea,” tawag niya, at napahinto ako. May kakaibang intensity sa boses niya na parang may iniimbak na lihim. “Halika.”Hindi ko alam kung bakit ako lumapit. Parang may magnet siya na humihila sa akin, kahit gusto ko man
Last Updated: 2026-03-25
Chapter: Chapter 2: Ang Unang GabiHindi ko pa rin maalis sa isip ko ang mga mata niya. Ang tindi ng aura ni Dominic—parang bawat galaw, bawat salita, may bigat na hindi mo matatalo. Habang umuuwi ako sa maliit kong apartment, ramdam ko ang kaba, takot, at nakakaibang excitement na hindi ko naalala kung kailan ko huling naramdaman.Pagpasok ko, dali-dali akong bumagsak sa kama, at huminga ng malalim. “Okay, Althea… hindi ito personal. Contract lang ito,” bulong ko sa sarili. Pero alam kong hindi lang contract ang nasa isip ko.Kinabukasan, tinawag ako ng assistant ni Dominic para sa orientation ng “relationship contract.” Hindi ko alam kung paano ko haharapin ang buong mundo niya. Habang nakaupo sa conference room ng kanyang opisina, ramdam ko ang lamig at perfection ng lugar.“Althea,” simula ni Dominic, titig na parang sinusuri bawat galaw ko, “ito ang magiging simula ng ating kasunduan. Tatlong buwan ka lamang. Walang personal na damdamin. Naiintindihan mo ba?”“Oo,” sagot ko, kahit
Last Updated: 2026-03-25
Chapter: Chapter 1: Ang Alok na Hindi Ko Kayang TanggihanPinunasan ko ang pawis sa noo habang inaayos ang huling tray ng tinapay sa maliit naming panaderya. Amoy kanela at asukal ang paligid—nakakagaan sa pakiramdam, ngunit mabigat sa dibdib ang pagod. Tiningnan ko ang relo—10:47 ng gabi. Isang oras na lang at makakauwi ako, kakain ng instant noodles, at makakatulog ng halos limang oras bago ang susunod na trabaho.Minsan naiisip ko kung paano napunta ako rito—isang buhay na puno ng responsibilidad, pagkabagot, at pagod. Simula nang mawala ang mga magulang ko, kailangan ko nang mag-isa. Wala nang oras para sa kaginhawahan, wala nang oras para sa mga pangarap, at lalo na wala nang oras para sa pag-ibig. Maraming beses ko na ring sinubukang magtiwala sa tao, pero palaging nauuwi sa pagkabigo. Kaya ang tanging nakasanayan ko ay manatiling malakas at independent, kahit gaano kahirap.Ngunit paglabas ko sa panaderya, sinalubong ako ng isang malakas na tunog ng sasakyan—isang itim at makintab na kotse, na tila sumisigaw sa gab
Last Updated: 2026-03-25