บทที่ 11 ใครดีใครได้

@EDM Pub

“ไหนมึงบอกไปส่งน้องไอ” ชินถามด้วยความแปลกใจเมื่อเห็นเดย์เดินเข้ามาที่โต๊ะ เขาไม่คิดว่าเพื่อนจะโผล่หัวมา ได้ไปส่งแฟนถึงคอนโดมีเหรอคนอย่างเดย์จะออกมาดื่มอีก

“ก็ไปส่งแล้วไง ชงเหล้ามาดิ ขอเข้ม” เดย์ตอบขณะทรุดตัวนั่งโซฟาอีกตัวที่ว่างอยู่

“กูคิดว่ามึงจะค้างกับเขา” ชินบอกในสิ่งที่ตัวเองคาดคิดไว้ มือก็ชงเหล้าให้เดย์ไปด้วย

“ค้างห่าอะไร กูก็ไปส่งน้องทุกวัน กูพึ่งคบกับน้องได้ไม่กี่อาทิตย์เอง”

“ปกติไม่กี่ชั่วโมงมึงก็ไปค้างแล้ว” เรนจิท้วง ในขณะที่ชินอ้าปากค้างกับประโยคสุดแสนสุภาพบุรุษของเดย์เมื่อกี้นี้

“คนนี้ไม่เหมือนกันโว้ย นี้แฟน กูจะอยากถนุถนอมเขา” อยากถนุถนอมก็ใช่ อยากได้ก็ด้วย แล้วเมื่อตอนเย็นถ้าไอญดาไม่เป็นฝ่ายหยุดเขาก็คงไม่โผล่หน้ามาที่ผับ

“กูหูฝาดไปป่ะเนี่ย” เรนจิขำเบาๆ เมื่อเห็นชินตบหูทั้งสองข้างเหมือนกำลังทดสอบว่าหูตัวเองยังทำงานดีอยู่รึเปล่า

“มึงไม่ได้ฟังผิดหรอก กับไอ กูจริงจังมาก!” เดย์ย้ำกับทั้งสองอีกครั้งว่าเขาจริงจังกับไอญดามาก ส่วนเรื่องเซ็กซ์ เขาก็ไม่ปฏิเสธว่าอยากได้ อยากรัดเธอฉิบหาย!

“ว้า แบบนี้กูก็ไม่มีเพื่อนไปเต๊าะสาวแล้วดิ” ชินบอกด้วยสีหน้าเซ็งๆ ทว่าสายตากลับยิ้มแย้ม เขาดีใจที่เห็นเดย์เจอคนที่ใช่

“มึงก็รีบมีเหมือนกูสิ” เดย์ชักชวนแค่ชินเท่านั้น ส่วนเรนจิมีคนของใจอยู่แล้ว

“ยังว่ะ กูยังไม่พร้อมจะหยุดอยู่กับใคร กลัวเบื่อ อยากใช้ชีวิตให้เต็มที่ก่อน”

“แล้วมึงอ่ะ มั่นใจเหรอว่าจะหยุดอยู่กับคนนี้” เรนจิถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง ตั้งแต่รู้จักกันมาเขายังไม่เคยเห็นเดย์ในเวอร์ชันแฟนแสนดีเลย

“มั่นใจดิวะ ตอนนี้สายตากูไม่มีเหลือให้มองใครเลย” เดย์ตอบเรนจิโดยไม่ต้องคิด ก็มันจริงอ่ะ ตอนนี้ในสายตาเขาไม่มีใครน่ารักเท่าไอญดาอีกแล้ว ถ้าก่อนหน้าที่จะมีไอญดาเวลามาดื่มได้เห็นผู้หญิงแต่งตัวเซ็กซี่ล่อหูล่อตาเขาตื่นเต้นเป็นบ้า แต่วันนี้กลับไม่รู้สึกแบบนั้น ในหัวเอาแต่คิดถึงไอญดา

“แหวะ หวานจนกูจะอ้วก สายตากูแค่มีเค้างี้ งั้นคืนนี้อย่าให้กูเห็นนะว่ามึงส่งสายตาให้ใคร”

“ทำไม แค่ส่งสายตาไม่ได้นอกกายนอกใจเสียหน่อย เขาเรียกว่าบริหารเสน่ห์โว้ย” ไม่ได้คิดนอกกายนอกใจเลยจริงๆ แต่คนเรามันก็ต้องมีบริหารเสน่ห์กันบ้าง ไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่เช็คเรตติ้งได้เสียหน่อย ผู้ชายเองก็ทำได้เหมือนกันป่ะ

“ตระกะคนไม่พร้อมมีเมีย” เรนจิว่าพร้อมส่ายหัวให้เดย์ และคิดว่าเดย์ยังไม่พร้อมหยุดเพื่อใครสักคนได้ตอนนี้ แม้จะดูหลงใหลไอญดามากก็ตาม แต่พอไม่ได้อยู่กับแฟนเดย์ก็ยังแพรวพราว เหมือนเสือที่เก็บเขี้ยวตัวเองไม่มิด

“มีแฟนแล้ว บริหารเสน่ห์ก็ไม่ได้โว้ยยย เพราะฉะนั้นคืนนี้มึงนั่งกรอกเหล้าเฝ้าโต๊ะกับไอ้เรน ไอ้ไนท์ไปนะ” ชินเดินมายื่นแก้วเหล้าที่ชงให้เดย์ก่อนตบบ่าเดย์คล้ายปลอบใจ ก่อนเดินกลับไปนั่งที่เดิม

“เออ กูไม่แย่งมึงแดกหรอก….. แล้วไอ้ไนท์ไปไหนอ่ะ” เดย์นึกว่าน้องชายไปเข้าห้องน้ำหรือสูบบุหรี่ แต่มานั่งได้สักพักแล้วยังไม่เห็นโผล่มาสักที

“ถามหาน้องมึงจากพวกกูนี่นะ มึงไม่ได้กลับคอนโดรึไง” ชินเลิกคิ้วถาม

“กลับแต่กูไม่เห็นรถมันไง เลยคิดว่ามันมากับพวกมึงแล้ว”

“กูไม่รู้ ตั้งแต่เลิกเรียนก็แยกกับมันเลย” เรนจิตอบก่อนยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ

“ช่วงนี้มันเป็นอะไรไม่รู้ว่ะ ทำตัวเหมือนคนอกหัก ถามอะไรก็ไม่บอก” ทั้งชินและเรนจิหันมามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย ก่อนเรนจิจะเอ่ยตอบเสียงเรียบ

“เออ มันอกหัก” ชินหันไปมองเรนจิตาโตไม่คิดว่าเพื่อนจะตอบแบบนี้ ทว่าเรนจิทำเพียงแค่เปะปากแล้วยักไหล่ให้ชินเหมือนเรื่องที่ไนท์อกหักไม่ได้เป็นความลับอะไร

“ผู้หญิงคนไหนกล้าปฏิเสธน้องกูวะ”

“มันยังไม่ทันจีบเขาเลย แต่โดนปาดหน้าเสียก่อน” เรนจิบอกเดย์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ต่างจากชินที่กำลังรู้สึกกังวลใจปนไม่เข้าใจสิ่งที่เรนจิทำอยู่

“มึงรู้เหรอว่าคนที่มันชอบคือใคร” เดย์หันไปถามเรนจิด้วยสีหน้าใคร่รู้

“เหอะ มันบอกแค่นี้”

“หน้าตาดีอย่างเดียวตกผู้หญิงไม่ได้หรอกนะ มันต้องมีลูกเล่นลูกต่อกันบ้าง สงสัยกูต้องสอนน้องกูจีบหญิงซะแล้ว”

ถ้าแค่หาผู้หญิงสักคนมานอนด้วยเดย์มั่นใจว่าเรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาสำหรับน้องชายเขาเลย ไนท์เป็นที่สนใจของผู้หญิงมากมายด้วยหน้าตาที่หล่อเหลาทรงแบดบอยก้าวใจเป็นที่ต้องการของตลาดจะตายไป แต่ถ้าไนท์คิดจะมีแฟน จะจีบใครสักคนนี้สิมีปัญหาแน่ ด้วยนิสัยพูดน้อย หน้าไม่เป็นมิตร คำพูดหวานๆ ไม่เคยหลุดจากปาก นึกไม่ออกเลยว่าน้องชายจะจีบผู้หญิงยังไง

ผู้หญิงเข้าหากับเข้าหาผู้หญิงมันต่างกันมากนะ!

“เออ สอนมันบ้างก็ดี” ชินบอกเดย์ด้วยสีหน้าที่เขาพยายามให้ปกติที่สุด ทั้งที่ในใจรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่รู้ว่าเรนจิคิดยังไงถึงบอกเดย์ไปแบบนั้น แต่เขายังถามอะไรไม่ได้เพราะเดย์อยู่ด้วย ก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ

“เดี๋ยวกูออกไปโทรหามันก่อน” เดย์วางแก้วลงทำท่าจะลุกออกไปโทรหาไนท์

“ไม่ต้องละ มันมานู้นอ่ะ” เรนจิเอ่ยห้ามพร้อมพยักพเยิดหน้าไปทางร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนสีเดียวกัน กำลังเดินเซหน่อยๆ มาทางโต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่

“มันเมาป่าววะ” เดย์หรี่ตามองน้องชายตัวเองแล้วพึมพำกับตัวเอง

เขารู้สึกว่าช่วงนี้ไนท์ดูเป๋ไป แต่ด้วยนิสัยที่ไม่ค่อยพูดของไนท์ มีอะไรก็ชอบเก็บไว้คนเดียวทำให้เดย์เข้าไม่ถึง ถามอะไรไปก็ได้คำตอบเหมือนเดิมว่าไม่ได้เป็นอะไร ทั้งที่เห็นๆ กันอยู่ว่าช่วงนี้ไนท์ไม่โอเคร แต่ก็ไม่รู้จะง้างปากคนปากหนักยังไง ก็ได้รอเวลาจนกว่าเจ้าตัวพร้อมจะเล่าให้ฟังเอง

“มึงไปแดกที่ไหนมา”

“ที่นี่แหละ” ไนท์ตอบเดย์ขณะที่ทรุดตัวนั่งข้างๆ แล้วยื่นมือรับแก้วเหล้าที่ชินพึ่งชงให้หมาดๆ อย่างรู้งาน “ขอบใจ”

“มาแล้วทำไมไม่มาหาไอ้พวกนี้” เดย์ถามต่อ

“กูแวะไปหาเพื่อนในคณะมา พวกมันแดกกันอยู่โซนยืนนู้น”

“มึงทำตัวแปลกๆ นะช่วงนี้ อกหักเหรอ” ไนท์ขมวดคิ้วหันมามองหน้าเดย์ด้วยความแปลกใจ

“ไปเอามาจากไหน” ไนท์ถามเสียงเข้ม บ่งบอกชัดเจนว่าไม่ถูกใจคำถามเมื่อกี้ เขาไม่ชอบให้ใครมายุ่งเรื่องส่วนตัว โดยเฉพาะเรื่องความรักของเขาที่มันเกี่ยวข้องกับเดย์

“ไอ้เรนบอกว่ามีคนมาปาดหน้าจีบผู้หญิงที่มึงชอบไป” ไนท์ตวัดตาดุใส่เรนจิทันที เรนจิรู้ดีว่าเดย์ไม่ควรระแคะระคายเรื่องไอญดาแล้วทำไมถึงไปบอกเดย์แบบนั้น ทว่าเรนจิกลับสบตานัยน์ตาดุคมนิ่งไร้ความหวั่นเกรงเหมือนไม่ได้ทำผิดอะไร

“ทำไมไม่จีบแข่งวะ” ไนท์ดึงสายตากลับมาที่คนข้างกายอีกครั้งเมื่อได้ยินคำถามที่เดย์พึ่งพ่นออกมา

“....” สายตาดุดันก้มมองแก้วเหล้าในมือแกว่งไปมาขณะที่ในหัวกำลังทบทวนคำถามของเดย์วนซ้ำไปมาก่อนแสระยิ้มมุมปาก “จีบแข่งงั้นเหรอ?”

“เออดิวะ ใครดีใครได้”

“ใครดีใครได้?” ไนท์เงยหน้าสบตาเดย์

บทสนทนาของสองแฝดทำเอาชินและเรนจิกลืนเหล้าคงคอกันต่อไม่หลง มันฝืดคอไปหมด หายใจไม่ถ้วนท้อง เป็นคนกลางมันอึดอัดใจแบบนี้สินะ!

“มึงเป็นถึงเจ้าชายวิศวะจะแพ้ได้ยังไง ว่าไหม?” เดย์ว่าแล้วตบไหล่ไนท์เหมือนให้กำลังใจ

“หึๆ”ไนท์หัวเราะเหยาะคำพูดของเดย์ ไม่ใช่แค่เขาที่เป็นเจ้าชายวิศวะ แต่ผู้ร่วมแข่งอีกคนก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน แถมยังชนะแล้วด้วย เดย์เป็นแฟนกับไอญดาแล้ว ทั้งที่เขายังไม่ทันเริ่มเลยด้วยซ้ำ มันจะชนะได้ไง แพ้อย่างราบคาบต่างหาก “ช่างแม่งเหอะ สนใจเรื่องของมึงดีกว่า มีแฟนแล้วก็ทำตัวดีๆ”

“แน่สิ กูทั้งรักทั้งหลงเขา ตอนนี้เห็นหน้าใครก็เป็นไอไปหมด”

“รักเขาหลงเขาให้มากๆ ดีแล้ว” พูดเองก็เจ็บเอง ทำไมเขาถึงชอบเธอขนาดนี้ก็ไม่รู้ ไนท์ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วกระดกเหล้าในแก้วรวดเดียวหมดก่อนผลุนผลันลุกขึ้นยืน “กูออกไปสูบบุหรี่ก่อนนะ”

“กูไปด้วยดิ” เรนจิอยากตามไปคุยกับไนท์ บวกกับเป็นห่วงเห็นเพื่อนเมากลัวจะไปมีเรื่องกับคนอื่นเข้าด้วย