CHAPTER 2

Bryden's POV

“Bastos!” namumulang sigaw niya.

Bago pa ako makapagsalita, may matinis na tunog ang pumailanlang—at kasunod nito ang biglang init sa pisngi ko.

Nasampal ako.

“What the fuck…” napamura ako, hawak ang mukha. “Tinulungan na nga kita—”

“Manyak!” sigaw niya, saka mabilis na bumaba ng bus.

Doon ko lang napansin na hawak niya ang dibdib niya, tila pinoprotektahan.

Putangina, Bryden.

Naramdaman kong uminit ang mukha ko—hindi sa sampal, kundi sa hiya. Ramdam kong nakatingin sa akin ang mga tao. Kinuha ko ang gamit ko at bumaba agad, pilit nilulunok ang pride at inis.

Masakit pa rin ang pisngi ko.

“Bryden!”

Napalingon ako.

Sa hindi kalayuan, kumakaway si Kuya Bryan. At sa tabi niya—

nandoon si Ate Luna.

Para akong nalunod sa isang iglap. Parang biglang nawala ang ingay ng paligid at ang natira na lang ay siya: ang ganda niya, ang alindog niya, at ang paraan ng pagtayo niya na parang walang kamalay-malay sa epekto niya.

Lumapit ako, pilit pinapakalma ang sarili.

“Kuya, bakit nandito ka? Hindi na sana kayo nag-abala. Kaya ko namang mag-commute,” sabi ko, pilit nakangiti.

“Ewan ko ba diyan sa Kuya mo,” singit ni Ate Luna, nakangiti rin. “Sabi ko nga matanda ka na—baka may dadaanan ka pa bago ka umuwi.”

“Ano ka ba,” tawa ni Kuya Bryan. “Minsan lang ’to. Pagbigyan mo na.”

“Ano pa nga ba,” natatawa kong sagot—at hindi ko napigilang masulyapan si Ate Luna.

Ngumiti siya pabalik.

At sa simpleng ngiting iyon, parang may kumalabit sa loob ko—isang init na matagal ko nang kilala.

Lumapit kami sa sasakyan.

“Dito na ako sa likod,” sabi ni Ate Luna habang bahagyang dumampi ang palad niya sa braso ko. “Mukhang marami kayong pag-uusapan ng Kuya mo.”

“Hahaha! Alam mo ’yan, honey!” masayang sabi ni Kuya Bryan.

Sumakay na sila.

Sumunod ako, pero bago pa ako tuluyang makaupo, agad kong iniharap ang maliit kong bag sa aking hita—sa sandalling nagdikit ang aming mga balat ay naginit ang aking pakiramdam dahilan para magalit ang aking alaga. At dahil naka-sweat pants ako, alam kong napansin ni Ate Luna iyon kanina bago siya tuluyang sumakay sa sasakyan.

Naging maingay ang aming byahe, kahit na medyo may kalayuan ay hindi ko naramdaman ang layo dahil sa kuwentohan namin ng aking Kuya. 

"Mabuti naman at nakapagdesisyon ka nang sumubok ulit," napatingin ako kay Ate Luna nang ito ay magsalita. 

Hindi ko mapigilan ang mahiya, marahil ay naikwento sa kanya ng aking kapatid ang aking naranasan kaya hindi na ako muling sumubok pa na magtrabaho. 

"Si Nanay kasi ayaw niyang iasa ko lang ang buhay ko sa trading," napapakamot sa batok na sagot ko. 

"Oh, alam na rin pala ni Nanay?" tanong ni Kuya sa akin.

"Oo, si bunso na lang di nakakaalam." Natatawang sabi ko, "nagulat nga siya noong iniwan ko sa kanya yung pera ko na nakalabas."

"Hahahahaha magkano ba kasi binigay mo?" tumatawang tanong ni Kuya Bryan. 

"Two hundred thousand lang kasi yun lang cash ko kanina, tinamad na ako mag-withdraw," sagot ko sa kanya. 

Nakita ko ang gulat sa muka ni Kuya na siya namang ikinataka ko. 

"Anong "LANG" malaking pera yon, malamang magugulat talaga si bunso," mataas ang boses na sagot niya sa akin.

"Tama ang Kuya mo, Bryden, malaking pera yun, mas malaki pa nga sa sahod ng kuya mo," sangat naman ni Ate Luna. 

"Oo nga, tatlong buwan ko nang sahod yun ah hahaha," natatawang sagot ni Kuya. 

Hindi na lang ako nakaimik pa, dahil para sa akin ay maliit lang naman ito. Pakiramdam ko nga ay kapos na kapos pa rin ako sa pera kaya't mas pinili kong makitira na lang muna kila Kuya. 

Ilang sandali pa ng byahe ay nakarating na kami sa kanilang bahay, hindi ito kalakihan ngunit ito ay mayroong dalawang palapag.

"Mauna na kayo sa loob, dadaan muna ako sa supermarket," sabi ni Kuya Bryan nang kami ay makababa ni Ate Luna. 

"Mag iingat ka, honey," ngumiti naman si Kuya bago ito nagmaneho paalis. 

"Akina, Bryden, tutulongan na kita diyan," mahinahong sabi ni Ate Luna. 

"Nope, I can do this, Ate," sabi ko sa kanya at agad na binuhat lahat ng aking dala dala. 

"Para kang kuya mo, matigas ang ulo, osiya pumasok ka na," sabi nito sa akin.

Tumango naman ako sa kanya at nag umpisa nang mag lakad papasok ng bahay. 

"Akyat ka sa taas, tapos yung unang pinto ang kuwarto mo, katabi lang ito ng kuwarto namin ng kuya mo," nakangiting sabi niya sa akin.

"Sige ate, salamat," sagot ko at umakyat na.

"Magpahinga ka muna, baka mamaya pa ang kuya mo, tatawagin na lang kita kapag maghahapunan na tayo," narinig ko pang sabi nito bago ako tuluyang makaakyat sa taas dala dala ang aking mga gamit. 

'Swerte,' hindi ko mapigilang sabihin sa aking isip.