LOGINBryden's POV
"Yes! More... ohh fuck!""More... sige pa— haaa... fuck!"
"I'm cumming... ughh... shit!"
"Ohhh..."
Matapos ang mahabang halinghing, unti-unting nawala ang ingay na nagmumula sa kabilang kwarto. Bumalik ang katahimikan sa buong bahay—tanging mahinang ugong ng electric fan at paminsan-minsang langitngit ng kahoy ang maririnig.
Mariing napapikit ako habang nakahiga, nanginginig ang dibdib sa pigil na paghinga. Hawak-hawak ko ang aking malaki at galit na galit na alaga, pabilis nang pabilis ang pagtaas-baba ng aking palad dito. Tila naninigas ang mga binti at paa ako dahil sa pagkakaunat, habang ang isang kamay ay mahigpit na nakahawak sa isang larawan.
"Damn..." mahinang ungol ko nang ako ay labasan ng mainit init at may kalaputang puting likido.
Saglit sakong napahiga nang nakapikit, parang ninanamnam ang init na kumalat sa katawan. Pero agad din akong napabalik sa ulirat. Kinapa ko ang tissue sa gilid ng kama—wala. Dahil biglaan lang din ang aking ginawang pagpaparaos, hindi ako nakapaghanda. Napailing na lang ako, napabuntong-hininga, at ginamit na lang ang aking underwear. Hindi ko na iyon isinuot pa; tanging boxer short na lang ang aking isinuot.
Habang nakahiga sa malawak na kama at nakatingin sa kisame, hindi ko mapigilang maalala ang nangyari kanina. Dahil sanay ako sa probinsya—gising sa gabi at tulog sa hapon—nagising ako nang hatinggabi. At hindi ko naman inaasahan na ang bubungad sa aking pagkagising ay ang nakakahumaling na mga halinghing ng taong aking pinapantasya: si ate Luna.
"Tanga ka, Bryden..." mahinang sabi ko sa sarili, mamaos maos pa ang boses. "Tama bang pagpantasyahan ang asawa ng kuya mo?"
Mariin akong dumapa at mariing pumikit, na para bang kayang pigilan ng pagpikit ang mga imahe sa isip ko.
"Tanga ka," bulong kong muli sa sarili—pero kahit sabihin ko iyon, hindi humuhupa ang bigat sa aking dibdib, ni ang init sa katawan.
At dahil nakaramdam ako ng gutom—dahil hindi ako nakapaghapunan kanina—agad akong bumangon. Walang pag-aalinlangan akong lumabas ng silid kahit wala akong suot na underwear; boxer short lang, kaya bakat na bakat ang aking pagkalalaki. Saglit pa akong huminto sa tapat ng pinto, nakinig sa paligid. Tahimik. Walang yapak. Walang boses.
Siguro naman tulog na sila… okay lang lumabas nang ganito, sabi-sabi ko pa sa aking isipan habang dahan-dahang isinasara ang pinto ng silid, pinipigil ang tunog ng seradura.
Ngunit sa pagharap ko—
Nabangga ko si Ate Luna.
"S-sorry…"
"Sorry!"
Sabay naming sabi, dahilan para matigilan kami at bahagyang mapatawa. May sandaling nagtagpo ang tingin namin pero maikli lang, pero sapat para maramdaman ko ang pagkakakuryente ng kaba sa aking batok.
"Buti nagising ka na," malambing ang boses na sabi ni ate Luna. "Nagugutom ka ba? Ipag-iinit kita ng ulam sa baba, tara."
Napakamot ako sa batok kahit hindi makati, dala ng hiya at ng kung anong mas malalim pang feelings na ayaw niyang pangalanan.
"Huwag na, Ate. Ako na," nakangiting sagot ko rito.
"Hahaha, ano ka ba. ’Wag ka nang mahiya. Tara na sa baba," natatawang sabi ni ate Luna. "Tulog na si Kuya mo. May kasabay ka sanang kumain."
'Okay lang… sabay naman kaming nilabasan,' sa isip isip ko pa.
Halos masampal ko ang sarili sa utak dahil kung ano-anong pumapasok sa isip ko.
Nang makarating kami sa kusina, agad binuksan ni ateLuna ang ilaw. Sa biglang liwanag, mas naging malinaw sa aking mga mata ang itsura ni Ate Luna—dahilan para siya ay saglit na napapigil ng hininga.
Nakasuot ito ng nightwear na kumikinang sa telang silk. Dahil maputi si ate Luna, mas bumagay rito ang suot; parang mas lalo siyang nagliwanag sa ilalim ng ilaw sa kusina. Kitang-kita ang hubog ng katawan niya, at bahagya ring bumabakat ang u***g dahil sa nipis ng tela.
Kung wala siyang bra… edi wala rin siyang panty? natanong ko sa aking isip habang nakatitig kay ate Luna na abala sa pag-iinit ng ulam. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang kalansing ng kawali, ang bukas-sarang takip ng kaldero, at ang amoy ng ulam na unti-unting kumalat—pero mas nangingibabaw pa rin sa akin ang tanawin na nasa aking harapan.
Dahil sa kung ano-anong gumugulo sa isip ko—at sa napakagandang tanawing nasa harapan—hindi ko masisi ang sarili dahil hindi ko mapigilan ang makaramdam ng init. Doon ko naalalang wala nga pala akong suot na underwear. Kaya ngayong ang alaga ko ay galit na galit, kitang-kita rin at bakat na bakat ito sa suot kong boxer short. Mabuti na lang at may kahabaan ang suot kong sando.
Ngunit hindi pa rin iyon sapat. Makikita pa rin ang kalakihan ng aking alaga kahit natatakpan ng puting sando.
Napailing na lang ako at saka mabilis na umupo, kunwaring inaantok, para maitago iyon. Inayos ko pa ang upo—bahagyang yumuko, bahagyang sumandal—na parang simpleng komportable lang, kahit ang totoo, nagpa-panic na ako sa aking kaloob-looban.
"Bryden," tawag ni ate Luna, dahilan para ako'y saglit na matigilan. "P’wede mo bang iabot sa akin yung liquid seasoning? Ubos na pala ’tong nasa baba."
"Ah… oo," kalmado kong sagot ngunit rinig na rinig ko ang tibok ng aking puso.
Nang itaas ko ang aking kamay upang abutin ang seasoning ay bahagya ring tumaas ang aking sando, dahilan para makita ni ate Luna ang bakat ng malaki at galit na galit kong pagkalalaki
Napansin ko ang saglit na pagkagitla sa muka ni Ate Luna bago ito nag iwas ng tingin, ngunit sa pag iwas niya ng tingin mula sa galit kong alaga ay ang siyang pagtama naman ng aming mga mata sa isa't isa.
Bryden’s POV“Bryden, tapos ka na ba?”Dinampot ko ang wallet ko, pati cellphone na matagal ko nang hindi napapalitan. Napatingin pa ako sa salamin—hindi dahil arte ako, kundi dahil ayokong magmukhang bisita na walang direksyon sa buhay.“Palabas na,” sagot ko, saka lumabas ng kwarto.Nasa sala si Ate Luna, habang si Kuya Bryan naman ay abalang inaayos ang buhok niya sa maliit na salamin na nakapatong sa may kabinet. Maaliwalas tingnan ang bahay kapag silang dalawa ang nasa loob—parang may order ang lahat. Napansin ko ring pareho silang nakangiti, yung tipong hindi nila pinaparamdam na abala ako.“Tara na,” sabi ko, kaswal ang tono.Sabay-sabay kaming bumaba. Si Kuya ang unang lumabas, hawak ang susi ng sasakyan. Si Ate Luna naman ay sumunod, hawak ang cellphone, mukhang may chine-check na message. Saka ko pa lang napansin ang suot suot nito. Isang simpleng puting dress na siyang mas nagpalabas ng kanyang ganda, hindi man hapit sa kanyang katawan ay labas na labas pa rin ang hubog nit
Bryden's POV Tumango ako. “Maliit lang naman kumpara sa dati. Kukuha lang ako ng panggastos.”“Naks,” natawa si Kuya. Tapos biglang umiling. “Pero duda pa rin ako kung maghahanap ka ba talaga ng trabaho dito, o lumipat ka lang tapos bahay ko gagawin mong opisina.”“Maghahanap talaga ako, Kuya,” seryoso kong sagot. “Nakakaboring din naman kapag paulit-ulit ganito buhay ko.”Kahit sinabi ko ‘yon, may parte sa akin na kinakabahan pa rin. Hindi sa trabaho—kundi sa posibilidad na mabigo na naman. Pero hindi ko na pinakita. Ayoko na ulit marinig sa sarili ko yung salitang “pabigat.”Marahan niyang tinapik ang balikat ko.“Ikaw bahala. Basta kapag kailangan mo ng tulong, sabihin mo lang,” sabi niya bago tumayo at maglakad papasok sa bahay.Sumunod na rin ako. Matagal na nung huli kaming nagkita, pero ganun pa rin siya—maalaga, kahit minsan tinatago sa biro. Kaya kahit nasa iisang bubong ako ng babaeng… pilit kong hindi iniisip, pinangako ko sa sarili ko na hindi ko hahayaang sirain ako ng k
Bryden's POVMaaga akong lumabas ng silid ko dahil hindi pa naman ako nakakatulog nang maayos. Siguro nakaidlip lang ako nang saglit, pero halos buong gabi kasi akong abala sa trading. Pagbaba ko ng hagdan, hindi ko maiwasang mapangiti nang maalala ko ang isang daang libo na kinita ko. Kahit papaano, may napapatunayan ako sa sarili ko—kahit hindi pa ‘yun sapat para matawag na “maayos ang buhay.”“Good morning!” bati sa akin ni Ate Luna nang makita niya akong pababa.Nasa may sala siya, parang kagagaling lang sa kusina. Hindi siya maingay kumilos, pero ramdam mo lagi ang presence niya—yung tipong kahit simpleng walis lang ang hawak niya, parang ang linis-linis tingnan ng bahay. Napansin ko rin agad: parang wala lang sa kanya yung nangyari kagabi. Walang iwas-tingin, walang awkward na pagkilos. Kaya pinilit ko ring isantabi muna sa isip ko. Mali ‘yon. Hindi ko dapat inaalala, at lalong hindi ko dapat pinapaikot sa ulo ko.“Good morning, Ate,” bati ko pabalik. “Nasaan si Kuya Bryan?”“Na
Luna's POV"A-ah… salamat," mabilis na sabi ko dala ng pagka-ilang. Kinuha ko agad yung seasoning at nag umpisa na sa pagluluto.Bumalik sa upuan niya si Bryden, habang tuloy tuloy lang ako. Nag iinit ang aking katawan, hindi ako mapakali. Nag halo halo ang pakiramdam dahil sa aking nakita o marahil dala na rin sa nangyare kanina na hindi ako nakatapos. Naging tahimik ang paligid, tanging tunog ng kumukulong ulam at ugong ng bentilador ang maririnig. At rinig na rinig ko rin ang malakas na tibog ng aking puso. Ramdam ko ang titig mula sa aking likuran, habang naghihintay ay pinilit kong gawing abala ang aking sarili. Punas dito, punas doon. Nang mapansin ko na ayos na ang ulam, pinatay ko agad ang stove. "Ayan… luto na," sabi ko at agad na kumuha ng plato. Nag sandok na ako ng ulam at ng kanina saka ito ibinigay kay Bryden. Halos mapailing ako, nasanay kasi ako sa asawa ko na ganito ang ginagawa sa tuwing nag rerequest itong kumain."Kain ka na," sabi ko na lang sa kanya at agad na
Before the encounter with Bryden...Luna's POVHabang umiindayog sa ibabaw ng aking asawang si Bryan ay hindi ko mapigilan ang mapahawak sa aking dibdib. Gusto ko pa. Mas mabilis. Mas madiin. "Yes! More... ohh fuck!" napapamurang ungol ko, hindi ko na alintana ang ingay na ginagawa ko dahil sa sarap na nararamdaman.Umupo si Bryan at hinawakan ang aking mga dibdib, habang patuloy pa rin sa pag ulos sa aking basang basang pagkababae. "More... sige pa— haaa... fuck!" halos masabunotang sabi ko kay Bryan habang palipat liapt nitong dinidilaan at sinisipsip ang aking mga utong. "I'm cumming... ughh... shit!" Hindi ko mapigilang buksan ang aking mga mata nang marinig ang mga katagang iyon. Mas lalong bumilis ang kanyang pag ulos, mas lalo itong dumiin habang hawak hawak ang aking p'wet. Hindi ko malaman kung saan kakapit, ang aking mga kamay ay humahanap ng suporta dahil anumang oras ay tila bibigay ang aking katawan dahil sa bilis at diin ng kanyang pag ulos. Gayunpaman, hindi pa ak
Third Person's POV"A-ah… salamat," mabilis na sabi ni Luna, sabay kuha sa seasoning na parang iyon lang ang mahalaga sa sandaling iyon.Nanlalamig ang batok ni Bryden. Parang gusto niyang lumubog sa sahig sa sobrang hiya.'Tanga ka, Bryden… bakit ba kasi—' hindi na niya tinapos sa isip.Mabilis siyang bumalik sa upuan, halos madapa sa pagmamadali. Umupo siya nang mariin at inayos ang sando, pilit tinatakpan ang kung ano mang dapat takpan. Yumuko siya nang bahagya, kunwaring antok at walang malay, kahit ang totoo’y kabog na kabog ang dibdib.Tahimik.Tanging tunog ng kumukulong ulam at ugong ng bentilador ang maririnig. Si Luna naman, halatang nagmamadali sa mga galaw. Paulit-ulit nitong hinahalo ang ulam, binubuksan at sinasara ang takip ng kawali, tapos biglang kinapa ang sandok na para bang nawawala.Para siyang naghahanap ng pagkakaabalahan para hindi humarap kay Bryden.Si Bryden naman, nakatitig sa mesa, hindi malaman kung saan ipupwesto ang kamay. Hindi niya magawang tumingin k







