로그인Baskara hanya seorang sopir di kediaman Tuan Broto. Namun, ketika empat istri majikannya mulai melibatkannya dalam rahasia rumah tangga mereka, pekerjaannya berubah menjadi situasi berbahaya. Di balik kemewahan keluarga Broto tersembunyi hubungan penuh pengkhianatan dan kepentingan. Jika satu rahasia saja terbongkar, Baskara bisa kehilangan pekerjaan bahkan keselamatannya. Satu Nyonya saja sudah membuatku hilang akal, apa lagi empat!
더 보기"Kyaaaahhhhh!" sigaw ko.
"Sino 'to?! Bakit ako nandito?!" Para akong binuhosan ng malamig na tubig nang makita ko ang taong kasama ko sa kama, at hindi lang basta kasama, ang mas tamang term ay taong katabi ko sa kama na hubo't hubad. Fuck! May nangyari ba sa amin?! "What the fuck?! You're so fucking loud!" sabi nito habang nakapikit pa ang mga mata. "Seriously?!" Sigaw ko sabay hampas ng unan sa mukha nito. "The fuck are you doing woman?!" sabi niya at hinawakan ako sa braso sabay hila sa akin papunta sa dibdib nito. Dumadagundong sa pagtibok ang puso ko, pakiramdam ko sa sobrang lakas nito ay para na akong nabibingi, pero gano'n pa man pinilit ko pa ring sikaping itulak ang dibdib nito upang kahit papano ay maibsan ang nararamdaman ko ngayon, pero kahit anong tulak ko sa kanya, hindi natitinag ang lalaking ito. Para na akong matutunaw sa posisyon namin sa at gwapo niyang mukha na para bang nang-aakit. Feeling ko sobrang pula na ng mukha ko kaya inipon ko lahat ng lakas ko para maitulak siya, and thank God nagawa kong makalayo sa kanya. "Ba-bakit tayo nandito?" nauutal na tanong ko at hindi mapigilan ang panginginig sa takot. "You were drunk last night, Christine, and you were so very wasted, that's why I brought you here," he said in a calm voice. Parang casual lang sa kaniya! Damn! My Ghad! Now I realized nagpakalasing ako ka gabi dahil nakita ko si Carlo na may kinamang babae sa unit nito. Dahil sa nakita ko, sa bar ako kagabi na padpad. Biglang sumakit ang dibdib ko sa isiping ang lalaking minahal ko ng tatlong taon ay may iba na at sa kasamaang palad, ikinama niya pa. Hindi ko rin naman masisi si Carlo dahil sa 3 years I never gave myself to him kasi ako yong tipo ng tao na hindi sang-ayon sa sex before marriage. But this time? At this moment, anong nagawa ko?! Wala akong maalala pero sure akong may nangyari sa amin kasi nararamdaman ko pa ang masakit na parte sa ibaba ko. "Hey, woman!? Stop spacing out!" sigaw niya kaya naputol ako sa aking pag iisip. "Anong nangyari sa atin!?" "I know mali ang nangyari sa atin, alright? Pero sana kumalma ka. Hindi ko 'to ginusto. Sadyang lasing lang din ako kagabi... pero 'wag kang mag-alala. Pananagutan ko 'yan. Kung sakaling nagbunga, ipaalam mo lang sa akin after one month... kung nagbunga man." Parang bigla akong nakaramdam ng pagkainsulto nang sabihin niyang hindi niya ginusto para bang nakakababa ng pagkababae. Pero ganun pa man alam kong kasalanan ko kaya wala akong karapatang mag-inarte. Kasalanan ko kung bakit ba naman ako nagpakalasing, kundi sana, e'di hindi 'to mangyayari. "'Wag kang mag-alala, hindi ako galit. Sorry, na-shock lang ako kanina, pasensya na. Alam ko na ngayon ko lang naalala ang lahat. Kasalanan ko, pasensya na. Wala kang pananagutan sa akin kasi ako naman ang lumapit sa iyo kagabi," sabi ko. Alam kong hindi ko kailangan ang kapanagutan ni Jake Downson, at mas lalong ayoko ko nang umibig at masaktan muli sa lalaki. "Tina! Christina! Open the door! I'll count to 3, if you don't open this fucking door, swear hindi mo magugustohan ang gagawin ko! Christina!" Alam kong si Daddy 'yon at mas lalong alam kong galit na galit siya dahil sa ginawa ko. Sino ba naman ang matutuwa kung kahiya-hiya naman ang ginawa ko? 1 week ago nalaman kong buntis ako dahil sa mga symptoms na naranasan ko. Kaya nagpacheck-ip ako at hindi nga ako nagkamali kasi nag bunga ang lahat ng kahibangan ko ng gabing iyon kasama ang lalaking 'yon, at ito na ang dahilan kung bakit ang lakas ng sigaw ni Daddy sa labas ng pintuan ng kwarto ko. "Ronald! Huminahon ka muna. Paano lalabas ang anak natin kung ganyan ang kilos mo? Para kang papatay ng tao!" Bigla naman akong kumalma nang marinig ko ang boses ni Mommy. "Cheery, 'wag mo akong pakealaman sa ginagawa ko. Alam ko ang ginagawa ko. Kailangan bigyan ng leksyon ang batang 'yan. Wala na siyang ginawa kundi ang magbigay ng kahihiyan sa pamilyang 'to!" Daddy said. "Ronald, nasa tamang edad na si Christina. Kung ano man ang nangyari, hindi na natin mababago 'yon." "Alam ko yon, Cheery, pero ang magpabuntis na walang asawa o kahit kasintahan ay isa yong kahihiyan sa pamilya!" sigaw ni Daddy. "Ronald, huminahon ka muna!" naiiyak na sabi ni Mommy. "Umalis Ka d'yan, Cheery!" Alam kong galit na galit na si Daddy, hindi ko na kayang marinig dahil umiiyak na si Mommy. Alam kong kasalanan ko naman ito kaya napagpasyahan ko nalang lumabas para harapin ang lahat ng galit ni Daddy. Tumayo na ako at dali-dali binuksan ang pintuan. Nakita ko si Daddy at Mommy sa labas. Si Daddy ang sama ng tingin niya sa akin, pero si Mommy tiningnan niya ako na nagpapahiwatig na sana hindi na lang muna ako lumabas. "Sinong ama niyan?" Tanong ni Daddy, pero wala akong lakas sabihin kung sino dahil alam kong hindi naman ito nabuo ng may pagmamahal. "Hindi ko po alam." Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ko na hindi ko inaasahan. Alam kong deserve ko 'to pero para atang bumaliktad ang pisngi ko sa lakas at parang sumusikip ang dibdib ko dahil kahit alam kong sino ang ama ng pinagbubuntis ko, hindi ko pwedeng sabihin dahil mas lalong magagalit si Daddy pagnalaman niya na ang anak ng karibal niya sa negosyo ay ang ama ng dinadala ko. "Kung ayaw mong sabihin kung sino ang ama niyan, lumayas ka! Lumayas ka sa pamamahay ko! Wala akong anak na disgrasyada!" Bigla akong hinila ni Daddy palabas ng bahay at itinulak kaya napaupo ako, pero inaalala ko ang anak ko kasi malakas ang pagkakatulak sa akin. Bigla akong dinaluhan ni mommy upang tulungan, pero hinila siya ni daddy. Umiiyak na si mommy habang naawang nakatingin sa akin. "Ronaldo! Tumigil ka na! Hindi mo lang anak si Christina, anak ko rin siya! Kung pinapalayas mo siya, e'di palayasin mo na rin ako!" Sigaw ni Mommy. Alam kong si Mommy lang ang kakampi sa akin dito habang ang dalawa kong kapatid ay nakatingin lang sa akin na kahit anong awa ay wala akong makita sa kanila.Broto Sasmita melangkah keluar dari kamar utama dengan tumpuan tongkat peraknya yang berketuk lambat di atas lantai jati. Langkahnya terasa begitu berat, seolah beban dosa masa lalu seberat Batavia ikut bergelayut di pundaknya. Tanpa mengucapkan sepatah kata pun lagi pada istri pertamanya, ia menutup pintu rapat-rapat, meninggalkan keheningan yang mencekam di dalam ruangan. Ia butuh ruang kerja yang sepi. Ia butuh segelas tuak atau cerutu untuk meredakan badai paranoid dan kenangan berdarah tentang Baskoro yang tiba-tiba bangkit dari kubur batinnya.Begitu deru langkah kaki suaminya menghilang di ujung koridor lantai dua, Lastri segera bergerak. Dengan terburu-buru, jemari halusnya memutar anak kunci kuningan pada pintu kamar hingga terdengar bunyi klik yang solid. Ia menyandarkan punggungnya pada daun pintu, napasnya naik turun tak beraturan di balik balutan kebaya sutra tipisnya.Detik itu juga, ada dorongan kuat di dalam dadanya yang mendesak untuk segera keluar, menuruni anak tan
Lastri menggelengkan kepalanya pelan, memperhalus gerakannya agar tidak menimbulkan kecurigaan sedikit pun di mata suaminya yang sedang dilanda paranoia akut. Senyuman tipis khas wanita ningrat Djakarta tersaji di bibirnya, sebuah topeng sempurna untuk menyembunyikan debaran jantungnya yang sempat berpacu liar."Tidak, Mas. Aku tidak tahu apa-apa selain apa yang kita saksikan tadi," tutur Lastri lembut, melangkah perlahan mendekati Broto yang masih terduduk lesu di kursi rias. Tangannya yang halus dengan berani mendarat di bahu suaminya, memijatnya pelan untuk meredakan ketegangan."Aku hanya berpikir ... jika memang benar anak buah Juragan Samin yang melakukan semua kekacauan ini, berarti sistem keamanan yang selama ini dipegang Rahmat sudah bocor total. Rahmat terlalu lalai, atau mungkin malah sengaja menutup mata."Broto Sasmita mendengus, menyandarkan punggung tambunnya ke sandaran kursi sembari memejamkan mata, menikmati pijatan sang istri. "Rahmat sudah aku jebloskan ke sel bara
"Lepaskan aku, Jono! Kamu tidak tahu apa-apa! Ini jebakan! Baskara itu ular yang sedang menyusup masuk ke rumah Tuan Broto!" raung Rahmat, suaranya parau memecah kesunyian halaman belakang. Ia meronta sekuat tenaga, namun dua pengawal berbadan kekar yang menyeretnya tidak memberikan ampun.Tubuh Rahmat yang biasanya terlihat garang dengan bekas luka bopengnya, kini tampak menyedihkan. Ia diseret paksa melewati jalan setapak menuju barak pengawal yang berada di sisi terjauh kediaman. Sepatu botnya terseret di atas tanah, meninggalkan jejak debu yang berantakan.Pak Jono berjalan di depan, langkah kakinya tegas dan tidak terbantahkan. Ia mengabaikan setiap teriakan Rahmat, wajahnya datar menatap ke depan seolah sudah muak dengan segala drama pengkhianatan yang terjadi malam ini.Sesampainya di barak yang berupa bangunan kayu tua dengan terali besi yang kokoh, Pak Jono memberi isyarat agar para pengawal melemparkan Rahmat ke dalam sel isolasi yang pengap. Tubuh pria itu menghantam lanta
"Baskara …," desis Broto, mengulang nama itu dengan nada yang sarat akan ketidakpercayaan sekaligus kekaguman yang terpaksa. "Sopir baru itu benar-benar melumpuhkan orang Samin sendirian?""Benar, Tuan Besar!" jawab Pak Jono dengan menggebu-gebu, dadanya naik turun mengatur napas. "Penyusup itu diikat seperti kambing di dekat gudang perkakas. Tangannya patah, mukanya babak belur. Baskara bilang, orang itu membawa belati dan sengaja mengincar paviliun Nyonya Lastri untuk memancing Anda keluar!"Broto menggeram rendah. Paranoianya yang akut langsung menyusun potongan-potongan kejadian malam ini. Hancurnya pangkalan bus Kramat Jati miliknya, kebakaran di paviliun istri pertamanya, dan sekarang seorang pembunuh bayaran dari Tanjung Priok. Semuanya mengerucut pada satu nama yang sangat ia benci, yaitu ... Juragan Samin."Samin ... bajingan tua bangka itu benar-benar mau mengobarkan perang terbuka denganku di Djakarta!" bentak Broto, wajah tuanya kembali merah padam oleh amarah yang membara
Sementara perintah maut Tuan Broto mulai menggerakkan para pengawal bersenjata di pekarangan belakang, keheningan di dalam gedung utama kediaman Sasmita telah lama pecah. Dinginnya lantai ubin marmer kolonial tidak lagi mampu meredam hawa mencekam yang merayap dari arah luar. Di salah satu kam
Suara klak yang tajam itu membuat otot-otot di tubuh Baskara menegang seketika. Gairah yang tadi membakar darah mudanya langsung membeku, digantikan oleh insting predator yang waspada. "Tunggu sebentar, Mbakyu," bisik Baskara dengan suara serak. Ia melepaskan pelukannya dari pinggang Lastri dan
Baskara mematung sejenak setelah punggung Sari menghilang di balik pintu kayu jati yang besar. Rangkaian bunga dahlia dan mawar merah di tangannya terasa begitu berat, bukan karena bobotnya, melainkan karena makna terselubung yang disisipkan Sari dalam setiap kelopaknya. Ia menarik nafas panjang,
“Bas … aku ingin malam ini tidak sendiri,” bisik suara itu, parau dan bergetar. Baskara tersentak. Jantungnya yang baru saja mulai tenang kembali berpacu liar. Ia mengenali suara itu. Suara yang dulu sering memanggil namanya di pematang sawah saat mereka masih anak-anak. Suara yang selalu membuatn






Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.
리뷰더 보기