LOGINMaitê Fernandes, Krankenschwester, verbringt eine impulsive Nacht mit Rafael Valença, einem Magnaten in den Vierzigern und Besitzer eines Krankenhausimperiums. Dann kommt ein Angebot: ein Einjahresvertrag als Geliebte. Im Austausch gegen absoluten Luxus muss Maitê ihm exklusiv gehören und jederzeit für ihn im Bett verfügbar sein. Keine Kinder und keine Liebesversprechen. Sie nimmt an, wohl wissend, dass sie riskiert, sich in einen Mann zu verlieben, der nicht an ein „für immer“ glaubt. Rafael, geschieden und abgeneigt gegenüber dauerhaften Bindungen, ist überzeugt, dass ein Jahr ausreichen wird, um das überwältigende Verlangen zu stillen, das sie in ihm weckt. Zwischen Nächten voller Sex, die die Welt auslöschen, und einem Vertrag, der klare Regeln vorgibt, läuft die Frist vielleicht ab – doch das Gefühl, das entsteht, hält sich nicht an Klauseln.
View More⚠️ SPG ALERT! ⚠️
AFTER A LONG moan slipped into his mouth, kaagad na sumirit ang kaniyang katas sa kalooban ng babaeng kinauubawan niya. He even heard her snobbing. Naka-arko ang kilay niyang tiningnan ito na halos tatlong dangkal na lang ang layo sa mukha ng babae."Anong inaarte-arte mo? Gusto mo ito, hindi ba? I paid for this!"Umiling-iling ang babae. "Pakawalan mo na ako, Elvin. Tama na, n-nakailan ka na sa akin. Ang usapan ay isang beses mo lang akong paparausan. Nagmamakaawa ako, Elvin."Muli na namang nanalantay ang mga luha sa mga mata nito. Nag-umpisa na rin lumambot ang kaniyang pagkalalaki. He pulled it out and heaved a sigh. After that, he stood up."Did you even read the paper that Dave gave you?" He smirked.Umupo ang babae sa kama saka binalot ang sarili gamit ang kumot. Pinakatitigan siya nito ng ilang segundo bago tumango. "Isang beses mo lang gagalawin ang katawan ko. Iyon ang nabasa ko pero hindi mo naman ginawa." Lalo pa itong umiyak. "Tinaasan ko na ang pride ko para rito kasi kailangang-kailangan ko ng pera pambayad sa school. Nagmamakaawa ako, Elvin. P-Pakawalan mo na ako!"After hearing that from this woman, he immediately smirked and took his purse from the cabinet next to the bed. Binuksan niya ang pitaka saka kinuha roon ang hindi mabilang na pera saka mabilis na ibinato sa babae."I*****k mo sa baga iyang pera ko! As what I've said, I paid, I already paid your fucking virginity. Mukhang kulang pa yata kaya nag-iinarte ka. Now, fix yourself then leave!"Pagkatapos na pagkatapos niyang magsalita, naiinis niyang tinalikuran ang babae saka pumasok sa loob ng banyo. He took a bath to clean himself. They were making love for 12 hours. Bakit ba siya ipinanganak na sobrang libog? He even think that he has a satyriasis— that he is a Satyromaniac. No, he's not! Wala siyang disorder— normal siyang tao!Hindi niya alam ang nangyayari sa kuwarto niya, he's busy taking his bath. Gabi na pala— inabot na siya ng gabi sa babaeng wala namang kuwentang katalik. Naiinis siya dahil habang binabayo niya ito, iyak nang iyak. Bitch, parang inagawan ng gatas!Matapos maligo, nakatapis lang siya ng tuwalya na lumabas ng banyo. Hindi na siya nagulat nang hindi na makita ang babae. Naiiling siyang nagbihis. He's wearing a simple black jeans then he partnered it with a simple color red t-shirt. He loves red, he even loves blood!Matapos magbihis, mula sa secret drawer niya, kinuha niya roon ang kaniyang baril at may ngising lumabas sa kaniyang kuwarto para habulin ang babae. Hindi siya papayag na makatakas ito although they had a proposal. Alam niyang hindi ito magsusumbong sa mga pulis dahil gipit ito. He just wants to kill that woman because she irritated him! Nag-init ang ulo niya rito. Sino bang nakakakilala sa isang Elvin? Wala— wala!Nang makalabas ng bahay, mabilis pa sa alas-kuwatro na sinuyod niya ang buong kapaligiran. Gabi na kaya alam niyang hindi makakatakas ang babaeng iyon sa kaniya. Hindi rin ito makakaalis sa islang kinalalagyan nila.They were in his beach house in Batangas. Kapag may mga babaeng gustong ibenta ang kanilang pagkababae, dito niya dinadala ang mga iyon. He even owned this not so big island. He named it 'Fucker Island'.Kinuha ni Elvin ang cellphone sa bulsa saka binuksan ang flashlight. Inangat niya ang kaniyang braso na may hawak ng baril saka naglakad kung saan."Hindi mo ako matatakasan, babae! Run! Tumakbo ka nang tumakbo! Hindi ka makakatakas dito! Run, baby, run!" mala-demonyo niyang sigaw.He doesn't want to kill that woman, inirita lang talaga siya nito. Lakad lang siya nang lakad hanggang sa napadpad na siya sa dalampasigan. Walang babae ang nagpakita sa kaniya. She must be hiding from somewhere. Baka naman namatay na ito dahil kinain ng mababangis na mga hayop.Huminga siya nang malalim saka ibinaba ang braso. Haharap na sana siya para bumalik sa bahay nang biglang may pumalo sa kaniyang likod. Kaagad siyang natumba sa buhanginan habang nakakuyom ang mga kamay. Namimilipit siya sa sakit ng mga oras na iyon.For the second time, isang pukpok ulit ang iginawad nito sa kaniyang likuran na halos magpadapa na sa kaniya sa buhanginan. Nilabanan niya ang sakit at mariing ipinikit ang mga mata saka iminulat din kapagkuwan. From afar, he saw a woman, ang babaeng nakatalik niya na siya ring humampas sa kaniyang likod.Nakatiim ang kaniyang bagang na tumayo. Nagpupuyos siya sa galit kaya pinaulan niya ng bala ang direksyon ng babae habang tumatakbo para habulin ito.Ngayon, may rason pa siya para patayin ito. Takbo lang siya nang takbo hanggang sa makita niya ang babae sa hindi kalayuan. Maliwanag ang buwan at sapat na iyon para makita niya ang babaeng humahangos.Ngumisi siya ng mala-demonyo. "Tumakbo ka nang tumakbo, babae! Takbo lang! Sige lang! Tumakbo ka hanggang sa hindi ka na makahinga! Run, baby, run! Huwag mong hayaang maabutan kita. I will fucking shoot your head for fucking Christ's sake!" nanggigigil na sigaw niya saka mala-halimaw na tumawa.Hinabol niya pa ang babae hanggang sa ilang metro na ang layo nito sa kaniya. Tumigil siya saka inangat ang braso. Itinutok niya iyon sa babae ang baril at walang sabing kinalabit ang gatilyo. Matapos ang ilang segundo, natumba ang babae.He smiled devily. "See you in hell, bitch!" Kinuha niya ang kaniyang cellphone sa bulsa saka tinawagan doon ang numero ni Dave. "Come here, may lilinisin ka," he said."Ano na naman iyan, Elvin?" Dama niya sa boses nito ang pagka-inis. Wala talagang galang kahit kailan. He wants to shoot him to death pero pinipigilan niya lang ang sarili. Dave is his P.A for eight years."Linisin mo ang kalat ko, now!" Then he ended the call.Naiiling na lang siyang naglakad pabalik sa kaniyang bahay para magpahinga. Well, napapagod din ang isang katulad niya. He is Elvin Davis Miller, he has a demonic nature. A devil, jerk, and rugged man. He may be the most handsome demon on Earth, but yet, he is still a demon.Kapitel 105An jenem sonnigen Nachmittag in Santorini sah Clara ihren Mann mit einem süßen Lächeln an."Können wir durch die Stadt spazieren? Ich möchte ein bisschen laufen."Marcelo küsste ihre Stirn und stimmte sofort zu. Die ganze Familie beschloss mitzukommen. Sie schlenderten langsam durch die engen, bezaubernden Gassen von Oia, machten Fotos, bewunderten die weißen Häuschen und blauen Kuppeln. Sie hielten in einer kleinen Taverne an, um frische Gyros zu essen und eiskalten Saft zu trinken.Am späten Nachmittag ging sie neben Marcelo, lächelnd. Einen Moment lang abgelenkt von der Schönheit um sich herum, begann sie die Straße zu überqueren, ohne hinzusehen.Ein Auto schoss mit hoher Geschwindigkeit direkt auf sie zu."CLARA!", schrie Maitê verzweifelt.Alle erstarrten. Rafael streckte vergeblich die Hand aus. Marcelo, das Herz in der Kehle, rannte verzweifelt auf sie zu, obwohl er wusste, dass er nicht rechtzeitig kommen würde.Da beschleunigte ein geparktes Auto neben Clara mit
Kapitel 104Der Hochzeitstag brach mit klarem, sonnigem Himmel an. Der Garten der Valença-Villa war in einen Traum verwandelt: ein kleiner Altar unter einem Bogen aus weißen und hellrosa Blumen, Stühle in perfekten Reihen und ein weißer Teppich über dem Gras.Clara war wunderschön. Das off-white Satin-Kleid mit Spitzen-Details umschmeichelte sanft ihren Körper. Ihre Haare fielen offen, mit kleinen natürlichen Blumen dazwischen. Als sie sich im Spiegel sah, stiegen Tränen der Glückseligkeit auf."Du bist perfekt, mein Liebling", sagte Maitê gerührt und richtete den kurzen Schleier ihrer Tochter.Rafael trat ins Zimmer und blieb in der Tür stehen. Seine Augen leuchteten, als er seine Tochter sah."Mein Mädchen…", murmelte er heiser. "Du bist atemberaubend."Clara lächelte, ging zu ihm und umarmte ihn."Danke für alles, Papa.""Ich danke dir, dass du in mein Leben gekommen bist."Die Zeremonie begann bei Sonnenuntergang. Als der Brautchor ertönte, führte Rafael Clara über den weißen Tepp
Kapitel 103Marcelo konnte es kaum fassen, als er Vinícius vor der Haustür des Gebäudes sah, völlig blass und verzweifelt."Wo ist Clara?"Vinícius fuhr sich mit zitternden Fingern durch die Haare."Gott sei Dank bist du da... geh hoch, bitte! Mein Vater ist oben... er... ", seine Stimme brach, "er will sie missbrauchen. Es tut mir so leid..."Marcelo rannte los, sah den offenen Aufzug und sprang hinein, drückte hart auf den Knopf. Seine Brust hob und senkte sich unkontrolliert.Sein Herz pochte so stark, dass es wehtat."Halt durch...", murmelte er zwischen den Zähnen. "Halt durch, Clara..."***In der Zwischenzeit traf Rafael mit der Polizei ein. Sein Blick war kälter denn je."Welcher Stock?", fragte er knapp."Dachgeschoss", antwortete Vinícius unter Tränen."Los."***In der Wohnung versuchte sie, sich noch einmal zu befreien."Lass mich los!", schrie sie.Der Mann riss an ihren Haaren."Sei still!"Der Schmerz ließ Tränen aus ihren Augen schießen. Trotzdem reagierte sie. Sie kra
Kapitel 102Marcelo war dabei, ein Patientenblatt auszufüllen, als sein Handy in der Tasche vibrierte. Er las die Nachricht von Vinícius und spürte, wie ihm das Blut in den Adern gefror.Er sprang so schnell auf, dass der Stuhl umkippte, und rannte los, ohne die erschrockenen Blicke der Kollegen und Krankenschwestern zu beachten."Doktor, was ist passiert?", fragte jemand, aber er antwortete nicht einmal.Er stürmte die Treppen hinunter, nahm jeweils zwei Stufen auf einmal. Sobald er auf dem Parkplatz ankam, stieg er ins Auto und raste mit quietschenden Reifen los.Unterwegs hielt er das Lenkrad mit einer Hand und rief die Polizei an:"Hallo? Ich brauche dringend einen Streifenwagen! Meine Verlobte ist in Gefahr. Die Adresse ist…", er nannte schnell den Ort, den der Junge geschickt hatte. "Bitte, schicken Sie sofort jemanden!"Er legte auf und versuchte, ihr Handy anzurufen. Es ging direkt auf die Mailbox."Verdammt!", schlug er aufs Lenkrad, voller Angst.Dann rief er Rafael an. Der





