LOGINCHAPTER 4
Clarissa knew she hit a nerve.
Bumangis ang mukha ni Ahmed. Impit siyang napasigaw nang tinabig nito ang mga nakapatong sa mesa. Nagkandabasag-basag ang mga iyon. Bumalentong ang upuan nang marahas nitong sinipa at saka nilayasan siya. Halos magiba ang pinto sa lakas ng pagkasasara.
Alam niyang nanginginig ito sa galit. Ahmed resents his father for abandoning him and his mother for another women. Walang sinuman ang nangangahas na magbanggit ng kahit ano tungkol sa anak ni Al-Faisah.
Sinimulan niyang mag-empake ng mga gamit. Alam niya na sa pagkakataong iyon ay pipirmahan ni Ahmed ang divorce paper.
Or she thought so…
Ilang araw ng hindi umuuwi si Ahmed. Nagdisisyon siyang puntahan ito sa opisina upang tanungin kung napirmahan na ba nito.
“He’s currently busy.”
“Babalik na lang ako ulit,” wika niya kay Vicky.
Tila nakokonsensya ang Ginang. “Ang totoo ay parang ayaw ka muna niyang makita. Pasensya na, Ri.”
Tumango siya. Mabigat ang dibd ib na bumalik sa sariling opisina.
AH FIRM foundation anniversary.
Mag-isang naglakad si Clarissa sa red carpet na umani ng bulong-bulungan sa mga empleyado. Hindi niya sana papansin ngunit nagpapalipat-lipat ang tingin ng mga ito sa kanya at sa kung sino ang nasa likuran niya.
“Hi, everyone!”
Nanikip ang dibd ib niya habang pinapanood si Brianna habang nakaalalay rito ang asawa niya.
Ahmed’s cold eyes caught hers.
Iyon ang unang beses na nagdala ng kapareha si Ahmed sa foundation anniversary. Mas pinipili nitong solong maglakad sa red carpet kaysa pumunta na kasama siya.
Na tila ba ay ikinakahiya siya nito.
“She’s Miss Brianna, right? Sir Ahmed’s childhood sweetheart.”
Iniwas niya ang tingin at tuloy-tuloy sa mesa ng mga executives. Iilan lang sa mga empleyado ng AH Firm ang nakakaalam na kasal sila ni Ahmed. Most of them thought they’re merely colleagues to one another.
“Hi, Ri. You look good tonight,” wika ni Brianna nang mapadaan sa mesa nila.
Alam niyang peki ang matamis nitong ngiti kaya simpleng itinaas niya lang ang wine glass bilang balik-bati.
Brianna looks delicate like a fairy in her red off shoulder gown. Nakataas ang buhok nito katulad ng isang ballerina habang may mga takas na hibla sa magkabilang gilid ng mukha.
Ahmed gave a simple speech. Then, food and wine were served.
Pumunta siya sa Ladies Room sandali. Hindi na siya nagulat nang paglabas niya mula sa isa sa mga cubicle ay naghihintay si Brianna.
“What’s it like being Mrs. Ahmed Haddad while he treats you like you don’t even exist?” nanunuya nitong tanong.
Hindi siya sumagot at sa halip ay humarap siya sa salamin para ayusin ang nakalugay na buhok.
“Sa akin pa rin siya bumabalik. Lahat ng inagaw mo ay babalik at babalik sa akin.”
Malamig niya itong tiningnan. “Nakalimutan mo na yata na nagpalitan lang tayo? Pinakasalan ako ni Ahmed, kinuha mo ang scholarship ko sa Juilliard.”
“I-It’s mine,” defensive na sagot nito at naging malikot ang mga mata.
“Kung gusto mong makuha si Ahmed, ibalik mo sa akin ang pagkakataon na ninakaw mo. Oh,” she scoffed, which made Brianna surprised. “Once in a lifetime nga lang pala iyon kaya hindi mo na maibabalik.”
Kumuyom ang mga palad nito sa inis.
“Kasama niya ako habang naghihintay ka noong wedding anniversary niyo. And he’s staying with me for a week now. At the Villa he named after me!”
Akala niya ay sa Ancestral House tumutuloy ang kanyang asawa?!
“Surprised? Don't be. We always know Ahmed is in love with me. Now that I’m back, I’m sure he’ll dispose you anytime soon. Poor, Clarissa. You’re not Mom’s favorite nor Ahmed.”
Nilunok niya ang pait na humagod sa kanyang lalamunan.
“Goodluck with that.”
“Hindi pa tayo tapos mag-usap!” Marahas nitong hinila ang kanyang braso pabalik nang akmang iiwan niya.
Ngumiwi siya nang sumugat ang matulis nitong kuko sa balat niya.
“Where did you get that gown?” puno ng inggit na tanong ni Brianna, walang pakialam sa dumudugo niyang braso.
Her white violet elegant gown was one of the clothes bought by her mother in law.
“That is Haute Couture Chanel!”
“I don’t want to waste my time so let go of me.”
“I-I want that gown.” Halos maghisterikal ito kaya itinulak niya palayo para makaalis siya.
Akala niya ay tapos na ang ka-dramahan ni Brianna. Hindi pa pala dahil pagkatapos ng party ay bigla na lang siyang hinila ni Ahmed papunta sa may kadilimang bahagi ng Hardin.
“Why did you do that to Brianna?”
Hindi pa siya nakakasagot ay muli itong nagsalita.
“Hindi ba’t pinagsabihan na kita? Stay away from her! She went through so much and more bullsh!ts from you could kill her!”
Gigil na tumalikod si Ahmed na parang pinapakalma ang sarili.
“She’s just asking about the dress yet you pushed her? Pinagsalitaan mo pa ng kung anu-ano.”
“Naisip mo ba kahit minsan na alamin ang mga pinagdaanan ko?” Her eyes watered. Fortunately, it was a bit dark.
“This is not about you! D amn it! Kung galit ka pa rin dahil hindi ako sumipot sa anibersaryo natin, huwag mong idamay si Brianna.”
“Then sign the divorce paper.”
“One more word about it, I’ll remove you from your post in the Firm. Don’t push me to my limit!”
“I went through so much too, Ahmed. Yet you never bother asking me,” mapait niyang bulong habang sinusundan ng tingin ang papalayo nitong bulto.
Bata pa lamang siya ay iniwan na siya ng Nanay niya para mag-OFW sa Dubai. Hiniwalayan nito ang tatay niya at nag-asawa ng Pilipino rin na nakabase sa nasabing bansa. Disi-nuwebe siya nang muling tumapak sa Dubai dahil nangako ang Nanay niya na aalagaan siya nito roon.
Subalit, hindi iyon nangyari. Sa halip, ay bawat subo ay pinagtatrabahuhan niya. Clarissa worked multiple jobs while studying so she could also send money to her father and grandparents back in the Philippines.
Marami siyang alam sa negosyo at sa konstruksyon dahil sa mga part time jobs niya. Dugo’t pawis ang ibinigay niya sa AH Firm kaya anong karapatan ni Ahmed na pagbantaan siyang aalisan ng trabaho?
“Are you crying?”
Hindi na niya itinago ang mga luha kay Jaxon. Umigting ang panga nito.
“Is it Ahmed again? Where is he?”
Umiling siya kaya bumuga ito ng marahas na hangin.
“I’ll take you home. Come on.”
Namalayan niya na lang na impit siyang humihikbi sa loob ng kotse nito.
MAHIGPIT ang hawak ni Clarissa sa kopya ng medical records na ilang taon niya rin pinakatagu-tago. Napagdisisyunan niyang sabihin na kay Ahmed ang totoo para pirmahan na nito ang divorce paper.
“Ri, nasabi na ba sa ‘yo ni Ahmed?” Sinalubong siya ni Vicky.
“Ang alin po?”
“Ako na ang pinapahawak niya ng lahat.”
“Tanggal na po ako sa pagiging sekretarya?”
Nakokonsensya na tumango ang Ginang. “Sabi niya, mas mabuti raw iyon para makapag-focus ka sa pagigiging General Manager. Hindi naman sa pangingialam pero ano bang nangyayari sa inyong mag-asawa?”
“Nagdi-divorce na po kami.”
Napanganga si Vicky.
“May sasabihin ako sa kanya. Nandyan ba siya?”
“O-Oo pero bawal daw isturbuhin. Teka, sasabihan ko.” Maliksi na pumasok si Vicky sa loob ng opisina ni Ahmed. Ilang sandali lang ay bumalik na at sinabing pwede na siyang pumasok.
Nanatili ang mata ni Ahmed sa pinag-aaralan nitong blue-print nang pumasok siya.
“What do you need?” tanong nito na hindi man lang nagtaas ng tingin.
“May sasabihin ako.”
“Say your apology now and later to Brianna.”
Sandaling nag-hang ang utak niya bago mariin na napapikit sa sakit gumuhit sa kanyang dibd ib.
“I’m here to give you this.”
“MA’AM, ito na po ang coffee niyo.” Mabilis na itinigil ni Mihrimah ang pagtipa sa keyboard para salubungin ang sekretarya. “Thank you so much! Kanina pa ako hindi napa-function!” bulalas niya sabay langhap ng black roast coffee galing Star Bucks. Itim na talaga ang pinabili niya dahil baka sakaling tumalas ang utak niya, maisip kung ano ang dapat gawin. “Ma’am, huwag niyo po munang inumin,” pigil sa kanya ng sekretarya at saka inilapag ang dala-dalang paperbag. “Ibinigay po ni Sir Alt. Hindi ka pa raw nag-aagahan.” “Pumunta siya rito?” Namilog ang mga mata ni Mihrimah. Nagpapanik na inilibot niya ang tingin para maghanap ng matataguan. “Dumaan lang po siya, Ma’am kasi ihahatid daw po si Zarek sa eskwela.” “G-Ganon ba? Salamat.” “Kay Sir po.” “Huh?” Nalulutang talaga siya. “Kay Sir po ikaw magpasalamat kasi siya naman nagbigay.” “Oo. Pasabi na lang.” “Wala po akong personal contact number ni Sir.” Nakangiwi na ito. Nagtataka kung bakit parang iwas na iwas siya.
Sa gitna pa talaga ng lobby nagyayakapan ang dalawa. Nang naghiwalay ang mga ito ay hinila ni Altero si Milliscent papunta sa tagong bahagi ng longue area. Mas lalong nairita si Mihrimah. Nagtatago ba ang dalawa? Natatakot siguro ang mga ito na may makakita na kakilala at isumbong sa kanya. Lumapit siya sa mga ito ngunit hindi nagpakita. Pasimple siyang nagtago sa likod ng malaking poste, “Nakipagbalikan ka ba sa babaeng iyon? Ang daming nagsasabi sa akin na ilang beses ka nilang nakita na kasama si Mihrimah Haddad.”“Umuwi ka na, Milliscent. Wala akong dapat ipaliwanag sa ‘yo,” seryosong taboy ni Altero rito. “Totoo nga! I can’t believe you! P inatay niya si Sandra. P inatay niya ang magiging anak mo sana. Ano na lang sasabihin ni Sandra? Ano na lang sasabihin ng anak mo?”“Wala na sila rito.”Pareho silang nagulat ni Milliscent sa sagot ni Altero.“A-Ano?”“You heard me, Milliscent. Wala na si Sandra, wala na ang anak ko.”“Naririnig mo ba ang sarili mo?!” The woman shouted an
“Kung ganon, bakit ayaw mong paniwalaan na ngayon na baka nga may dahilan si Rafael?” Sandali siyang sinulyapan ni Altero subalit sapat iyon para maapektuhan siya sa malungkot nitong mga mata nito. “Dahil kahinaan din iyon. Professionally, Rafael knows how to play with emotions. I am aware he could play mine to get the upperhand.” “He’s your brother,” ulit niya sa sinabi nito kanina, mas madiin. “Ilang taon kaming nagkahiwalay bago napabilang sa pamilyang Del Harrio. Maybe I really don’t know him.” “Paano kung kilala mo pala talaga siya? Bakit kailangan niyang magsinungalin sa ‘yo na gusto niya ako? Bakit parang mas pinagtutuunan niya ng pansin na patigilin ka sa ginagawa mo ngayon kaysa sa maghanda para ipagtanggol si Faustina.” Nagsasalubong ang kanyang mga kilay. “It just doesn’t make sense to me, Altero. Hindi tumutugma ang mga sinabi niya noon at ngayon. Hindi rin tumutugma ang mga reaksyon niya.” Muli silang nabalot ng katahimikan. Malapit na sila sa intersection pap
BUMALIKWAS ng bangon si Mihrimah nang rumehistro sa utak niya ang pamilyar na ceiling ng master’s bedroom sa Penthouse ni Altero.Ang huli niyang natatandaan ay hinihintay niya si Zarek dahil ayaw pang umuwi nito dahil tatapusin pa rin daw ang pelikula. Parang napapaso na tumalon siya pababa sa kama ni Altero. Halos tumakbo siya papuntang pinto na animo’y may kinatatakutan ng husto. Meron naman talaga—mga multo ng nakaraan nila ni Altero. It was the same bed and the same d amn room where she and Altero shared so many memories. Baka bigla na naman siyang maging emosyonal. Ang pinakaayaw niyang mangyari ay makipagbalikan kay Altero Del Harrio dahil dala lang ng emosyon niya. “Ate, are you okay?” Kalalabas pa lang ni Zarek sa pinto na nasa dulo. Ang kanyang dating kwarto. “Uuwi na tayo,” sa halip ay sabi niya. “But I’m hungry. I can smell Kuya Alt’s cooking.” “Hindi. Magpapa-deliver na lang ako.” “That takes time.” Niyakap siya nito sa baywang. Ikiniskis pa ang pisngi sa braso
Kibit-balikat lang ang sagot ni Mihrimah dahil iba ang nasa mga mata nito. Lumabas siya sa kwarto para ikuha ito ng cold compress. Nagkasalubong pa sila ni Rio Jean sa dulo ng hallway. “Bakit hindi mo sinabi sa akin na nandoon si Elias? How the h ell he become a Wangteal?!” halos maghistirekal na ito. “Kanina ko lang din nalaman. Ano bang problema mo? Si Elias lang ‘yon. Just act casual.” “Kaswal ka ba no’ng nagkita ulit kayo ni Altero.” “I am!” pagyayabang niya kahit ang totoo ay palagi siyang galit. “Sinungalin!” Tumawa siya. “Umakto ka nga lang ng normal. Walang mahina sa Haddad Cousins. Unless, hindi ka pa nakakamove-on.” “Bakit naman hindi ako makakamove-on sa Mama’s boy na ‘yon?” “Kasi gwapo siya saka matalino? Di ba gustong-gusto mo ‘yon?” “Maraming gwapo na mga kaibigan natin. Mamimili ako! Dyan ka na!” Inirapan pa siya ng matindi ni Rio Jean. Pagbalik niya sa kwarto ay may kausap na si Altero sa cellphone nito. Narinig niya na nagtanong ito sa abogado ni Domin
[MIHRIMAH] Anong meron sa h alik na iyon na hindi maalis-alis sa isip niya?! Gayong, natural naman sa kanila ni Altero maghalikan o mas higit pa. Siguro dahil sa kung gaano kaingat ang paghagod ng labi ni Altero? O dahil sa kung paano siya nito hawakan na parang gustong ipagdamot sa lahat ngunit natatakot na mabasag siya. “Rio Jean is here in Singapore. Marih, Altero will sleep in your bed.” Kumurap siya nang marinig ang boses ng Mama niya. Pagkakuha ng gamit ni Altero sa Hotel ay sa bahay sila ng Grandpa Khair niya dumiretso. “Po?” “We have many rooms,” segunda ng Daddy niya na marahas nilingon si Altero. “Oh don’t overreact, Ahmed. Ano sa tingin mo ang ginawa nila habang mag-asawa sila? Naglaro lang ng chinese garter?!” “I don’t ever want to answer that!” Umirap lang ang Mama niya kahit parang gusto ng sakalin ng Daddy niya si Altero kung hindi lang nakayakap dito si Zarek. “Lock ang ibang kwarto at maalikabok. Sa atin nakatabi si Zarek. Unless, sa kwarto ni Rio Jean m







