CHAPTER 2.1: SA WAKAS, UMUWI NA ANG ASAWA KO

Ramdam ni Yasmine ang sakit habang pinagmamasdan ang divorce agreement paper na hawak niyam

Tatlong taon na ang nakararaan, napakasalan niya si Alfred dahil sa kagustuhan ng mga magulang nito. Hindi siya mahal ni Alfred ag napilitan lang itong pakasalan siya nang sa gano'n ay makuha nito ang mananat ang posisyong inaasam sa kumpanya.

Sa kagustuhan niyang subukan na paibigin si Alfred, pumayag siyang agad na magpakasal kahit pa hindi siya mahal ng lalaki.

At sa loob ng tatlong taon nilang kasal, parang estranghero kung ituring siya nito. Divorce ang nagsisilbing bomba na tatapos sa kasal nila.

Sa tatlong taon nilang pagsasama, nj minsan ay hindi nabanggit ni Alfred sa kanya ang tungkol sa divorce. Ngunit ngayong may nakahanda na itong divorce paper, alam niya agad na kaya 'yon naasikaso ng lalaki ay dahil bumalik na ang ex-girlfriend nito.

Hindi niya alam kung gaano katagal siyang nakatayo at nakatitig sa divorce paper, natauhan lang siya nang marinig niya ang sasakyan ni Alfred. Nakauwi na ito.

Lumabas siya ng study room. Bumaba siya at naabutan niya si Alfred na inabot sa kasambahay ang kahuhubad lang nitong coat.

Pinagmasdan niya ang asawa at kahit masakit pa rin sa kanya ang nakitang divorce agreement ay hindi niya pa ring maiwasang punahin ang taglay nitong kakisigan at kagwapuhan.

Bumagay dito ang suot na suit, unang tingin pa lang ay masasabi na agad na makapangyarihang tao ito.

Marahil ay narinig nito ang mga yabag niya kaya tiningala siya nito.

"Mabuti at nakauwi ka na," aniya saka naglakad palapit sa asawa.

Tinitigan niya ito. Ngunit, dahil dalawang linggo na silang hindi nagkikita at mula nang kinailangan niyang sumailalim sa abortion one year ago matapos mamatay ng anak niya sa uterus, naging mas mailap ang pagkikita nila ni Alfred. At ngayong nagkita na ulit sila, pakiramdam niya ay ibang tao ang kaharap niya.

Muli niyang naisip ang divorce paper at magtatanong na sana siya tungkol do'n nang maunahan siya nito magsalita.

"May sakit si lola, kailangan nating pumunta sa ancestral house," saad nito.

Nanikip ang dibdib ni Yasmine sa narinig bago siya mabilis na umakyat sa kwarto niya para mag-impake. Tinakpan niya rin ng concealer ang mga pasa niya bago siya muling bumaba.

Naabutan niya si Alfred na nasa labas na ng bahay, nakatalikod ito sa gawi niya at nakaharap sa sasakyan nito. Naninigarilyo rin ito.

Marahil ay narinig nito ang mga yabag niya kaya lumingon ito sa kanya.

Ayaw niya sa lalaking naninigarilyo. Ngunit, hindi niya maiwasang punahin ang taglay na kagwapuhan ng asawa niya lalo na ngayong may kagat-kagat itong sigarilyo. Napakaganda rin ng mga mata nito na kitang-kita niya kahit pa may suot itong salamin.

Hindi na siya magtataka kung bakit maraming nagkakandarapa rito.

Malamig ang tingin nito sa kanya at bahagya siyang nasaktan do'n bago wala sa sariling naglakad palapit sa sasakyan ni Alfred at sasakay na sana ro'n nang hawakan nito ang braso niya.

Nagulat siya lalo na nang magtama ang mga nata nila. Hinawakan din nito ang baba niya, sinubukan niyang umiwas ngunit hinigpitan lang nito ang pagpisil sa baba niya saka niya naramdaman ang paghaplos nito sa gilid ng labi niya.

"Bakit may pasa sa labi mo?"

Hindi niya akalain na mapapansin pa nito ang pasa niya gayong halos mawala na ito dahil sa ointment na nilagay niya kagabi at dahil na rin sa cold-compress na nilagay niya kanina.

"Nadulas lang ako kahapon habang nasa trabaho," sagot niya.

Hindi niya na sinabi ang totoo rito dahil hindi naman na siya umaasa na mag-aalala ito.

Mahinang natawa si Alfred ngunit alam niyang hindi ito natuwa sa sagot niya. Diniinan niti ang pasa sa gilid ng labi niya.

"Tsk."

Pinasakay na siya ni Alfred sa kotse, sumunod naman ito saka agad inutusan ang driver na nagmaneho paalis. Habang nasa byahe ay marami itong sinasagot na business calls. Tutok din ang mata nito sa laptop.

"Pumunta ka ba sa study room ko kanina?" kaswal na tanong ni Alfred, ni hindi man lang lumingon sa kanya.

Mukhang nakita nito na bukas ang ilaw sa study room nito kanina. Alam agad nito na siya ang nagpunta ro'n dahil hindi naman pwedeng pumasok ang mga kasambahay do'n.

"Hmm, magbabasa sana ako kaso hindi ko naman mahanap ang librong gusto," sagot niya kahit pa ang totoo ay nakalimutan niya ang balak niyang gawin sa study room nang makita niya ang divorce paper.

Matapos no'n ay pagod siyang sumandal sa bintana ng kotse, hinihintay na makarating sila sa ancestral house ng mga Deogracia.

Pitong taon lang siya nang mawala ang mga magulang niya, at ang lola na ni Alfred ang tumulong sa kanya. Ito ang tanging nagmahal sa kanya kaya labis ang pag-aalala niya ngayong may sakit ito.

Nang makarating sila, nakita nila ang naraming tao, may mga doktor din na nagpapainom ng gamot sa matanda. Ngunit ayaw nito.

Nang makita siya nito ay agad nagliwanag ang mukha nito.

"Yasmine! Halika! Tingnan mo, apo, inaaway nila ako!" Naglakad palapit si Yasmine sa matanda at marahan itong niyakap.

"Lola..."

Marahan niyang hinaplos ang likuran nito. "Hayaan niyo, ngayong nandito na ako, hindi ka na nila pipilitin, okay? Dahil kung hindi, patutumbahin ko sila sa isang sapak lang!" nakangiting aniya saka marahang kumalas sa yakap at hinaplos ang mukha nito.

"For now, inom ka po muna ng gamot, hmm? Tapos pakakainin kita, okay?"

Tumango ang matanda saka ito na mismo ang kumuha ng gamot at uminom.