Prologue

My husband never loved me. Kahit pa limang taon na kaming kasal, he never put any effort into our anniversaries, lalo na ngayong gabi.

Nag-book ako sa isang napakamahal at tanyag na hotel para sa aming celebration, umaasang kahit isang gabi lang ay maging espesyal ako sa paningin niya. Pero sa halip na siputin ako, mas pinili niyang samahan ang kapatid ko sa ama na si Violet.

Kaya wala na akong naisip na ibang paraan para tuluyan nang hiwalayan ang asawa kong taksil. Nilapitan ko ang isang bulag na bilyonaryo, ang taong magiging susi para makapaghigante ako sa taksil kong asawa at kapatid.

“Mr. Vanderbilt, today is Rafael’s and my fifth wedding anniversary. Dalawang oras na akong naghihintay sa kanya kahit alam ko namang hindi siya darating. Kasama niya ngayon si Violet. Pinipili niyang makasama ang kapatid ko taon-taon sa tuwing anibersaryo namin,” lintanya ko.

“They have been having an affair for five years… and it’s still ongoing,” dagdag ko, pilit kinokontrol ang bagyong nagngangalit sa loob ko.

“I am going to divorce my husband. Nilapitan kita para alukin ka ng isang kasal. Kapag pumayag ka, gagawin ko ang lahat—susundin ko ang lahat ng gusto mo para matupad ang kahilingan ng lola mo na magkaanak ka. Pero kailangan mo akong hintayin hanggang sa tuluyang mapawalang-bisa ang kasal namin ni Rafael,” seryoso kong pahayag habang nakatingin sa kanyang mga walang buhay na mata.

Wala na akong ibang naiisip na makakatulong sa akin para makapaghiganti kundi ang taong kaharap ko ngayon.

“Ganun ba?”

“Kung seryoso ka sa sinasabi mo… I have a simple condition—to prove that you truly mean it.” Muli akong napalunok.

“Spend the night with me, Eve.”

“Have sex with me. Right now. Show me if you can handle a monster like me.”

Iyon ang linyang bumasag sa katahimikan sa labas ng bridal suite.

Nalaman na niya ang tungkol sa malaswang video ng kanyang bride at ng sarili niyang pamangkin na si Rafael. Ang sakit at ang bahagyang panginginig sa kanyang boses ay sapat na para malaman kong pareho kaming niloko ng mga taong pinagkatiwalaan namin.

Ngunit ang sakit na ito ay hindi na bago sa akin. Ang sumpa sa buhay ko ay hindi lamang nagsimula noong ikinasal kami ni Rafael. Nagsimula ito noong bata pa lamang ako.

Bata pa lang ay inalila na ako nina Nora—my stepmother—at ni Violet, pilit na ipinaparamdam sa akin na wala akong puwang sa mundong ito kundi ang magsilbi sa kanila at maging taga-salo ng kanilang mga galit.

Akala ko noong ikinasal kami ni Rafael ay makakatakas na ako sa impyernong kinalakhan ko, pero mas lumala lamang ang paghihirap ko.

Hindi lang pagmamahal ng pamilyang kinalakihan ko ang ipinagkait sa akin, kundi pati na rin ang atensyon at pag-ibig ng asawang itinuturing kong huling sandigan.

“Violet will be going to Paris, kaya ikaw ang papalit sa kanya. Ikaw ang magiging substitute bride ni Rafael next week.”

“Ikaw muna ang magiging asawa niya hangga’t hindi natutupad ni Violet ang pangarap niya.”

Ang mga katagang iyon, galing sa bibig ni Nora, ang siyang naging simula ng mas matinding paghihirap at pagdurusa ko.

Mahigpit kong naipikit ang aking mga mata, marahas na napahugot ng hangin habang pilit kong iwinawaglit ang ala-alang iyon bago ako muling napalunok.

Nasa harapan ko na ang lalaking magiging susi ng aking paghihiganti kaya hindi na ako aatras.

Humakbang ako palapit sa kanya.

“Sex lang ba?” tanong ko gamit ang malambing kong tinig.

Napangiti lamang siya, isang tahimik na kumpirmasyon na iyon lang talaga ang kondisyon niya para tuluyan siyang pumayag sa proposal ko.

Walang alinlangan kong ikinapit ang aking kamay sa kanyang batok, hinila siya nang bahagyang marahas, at walang pagdadalawang-isip na siniil ang kanyang mga labi.

“Kung katawan ko ang magiging kabayaran para matulungan mo ako sa paghihiganti ko, ibibigay ko ito sa’yo nang buong-buo,” bulong ko sa kanya matapos kong pakawalan ang kanyang mga labi.

Sumilay ang ngisi sa kanyang mga labi, at ang sumunod na nangyari ay siya na mismo ang muling humila sa akin upang palalimin ang aming halikan.