LOGIN“Boss, wala pa rin siya. Hindi rin siya ma-contact, kahit ang kanyang mga magulang ay hindi matawagan,” anunsiyo ng isang tauhan na nakasuot ng black suit and tie.
“Damn that woman. Talagang inuubos niya ang pasensya ko!” he growled. “Ang lakas ng loob niyang paghintayin ang isang katulad ko! Sino ba siya sa inaakala niya!” Ang boses ni Alistair Vanderbilt ay dumagundong sa labas ng bridal suite ng Grand Astoria Hotel. Kahit isa siyang bulag, ramdam ng lahat ang bigat ng kanyang presensya at ang nakapapasong init ng kanyang galit. Siya ang makapangyarihang CEO na kilala sa pagiging masungit at walang preno kung magsalita, at ngayon, sa mismong araw ng kanyang kasal, ang babaeng pakakasalan niya na si Violet Smith ay hindi pa rin nakakarating. Iba ang taong ito kung magalit. Wala siyang pakialam kung may makarinig man sa malakas niyang boses habang nawawala ang kanyang kontrol. Kahit pa ilang tao ang makasaksi sa ugali niyang ito, wala siyang pakialam. Sadyang masama ang kanyang ugali at hindi niya iyon ikinakahiya sa harap ng madla. “Boss, may isa pa kaming ibabalita sa inyo,” ani ng tauhan niya na nagmamadaling lumapit. Alistair slightly tilted his head, tila ba sinusubukan niyang aninagin ang boses nito gamit ang kanyang matalas na pandinig. “Ano iyon?” “Ang lola niyo po...” “Anong nangyari sa lola ko?” There was a sudden surge of panic in his eyes nang marinig ang pangalan ng kanyang lola, ang kaisa-isang taong pinapahalagahan niya sa mundong ito. “Nasa hospital siya ngayon. Bigla siyang nahimatay noong may napanood siyang pórnographic video ng inyong bride kasama po ang inyong pamangkin na si Rafayel,” saad ng lalaki, ang boses nito ay nanginginig sa takot. “Pórnographic video?” paniniguro niya, tila hindi agad rumehistro sa kanyang isipan ang katotohanang pinagtaksilan siya ng sarili niyang fiancée at ng kanyang pamangkin. “Opo, Sir. Kumakalat na nga iyon sa iilang website,” ani ng tauhan. Inis na itinapon ni Alistair ang hawak niyang baston sa sahig. Ang tunog niyon ay malinaw na umalingawngaw sa tahimik na hallway. “That slut... how dare she cheat on me?” nanginginig sa gigil ang buo niyang pagkatao, tila ba handa siyang manakal ng kahit na sino sa puntong iyon. “The wedding is already cancelled, at ayaw ko na ring magpakasal pa. Gusto ko nang tumandang mag-isa,” anunsiyo niya sa lahat, tila ba isinumpa na niya ang buong konsepto ng pagpapakasal. “Pero, Boss… hindi po iyon ang sabi ng lola ninyo. Marami pa naman daw ibang babae kaya gusto ka pa rin niyang magpakasal sa iba,” sagot ng isa pa niyang tauhan, sinusubukang sundin ang kagustuhan ng matandang Vanderbilt. “Lahat ng mga babaeng inirerekomenda sa akin ni Grandma ay pare-pareho lang. Iisa lang ang gusto nila mula sa isang katulad kong bulag—kayamanan at ang pangalan ko. Iyon lang ang habol nila. Kaya hinding-hindi na ako papayag sa gusto ni Grandma na i-reto pa niya ako sa kung sinu-sinong babae!” halos pasigaw na saad niya. Napalingon sa kinaroroonan ko ang mga tauhan niya noong napansin nila ako. They knew me, dahil asawa ako ng pamangkin ng kanilang amo. Mahinahon akong naglakad palapit sa bulag na bilyonaryo. Noong nasa harapan niya na ako, humugot ako ng lakas ng loob para kausapin siya at ilatag ang ideyang biglang nabuo sa isipan ko. “Pinal na ba ang desisyon mo na ayaw mong magpakasal? Ayaw mo na ba talagang tuparin ang kahilingan ng lola mo—to get married—and produce an heir?” walang paligoy-ligoy na usisa ko. Napansin ko ang bahagyang pagkunot ng kanyang noo. “Your voice sounds familiar… are you Rafael’s wife?” aniya sa baritonong tinig, medyo humupa na ang poot sa kanyang boses. “Yes,” maiksi kong sagot. “Did you watch the pórnographic video of your husband and my bride?” “Yes,” tugon ko muli bago ako muling humugot ng lakas ng loob. “Mr. Vanderbilt, today is Rafael's and my fifth wedding anniversary. I have been waiting for him for two hours for our date, even though I know he won't come. My husband is with Violet right now. He is always with her every year on our wedding anniversary,” lintanya ko. “They have been having an affair for five years… and it’s still counting,” dagdag ko, pilit kinokontrol ang bagyong nagngangalit sa loob ko. “I am going to divorce my husband. Nilapitan kita para alukin ka ng isang kasal. Kapag pumayag ka, gagawin ko ang lahat—susundin ko ang lahat ng gusto mo para matupad ang kahilingan ng lola mo na magkaanak ka. Pero kailangan mo akong hintayin hanggang sa tuluyang mapawalang-bisa ang kasal namin ni Rafael,” seryoso kong pahayag habang nakatingin sa kanyang mga walang buhay na mata. Wala na akong ibang naiisip na makakatulong sa akin para makapaghiganti kundi ang taong kaharap ko ngayon. Ydrael Alistair Vanderbilt is the multi-billionaire grandson of Sarah Vanderbilt. Kahit may kapansanan siya, siya pa rin ang utak na humahawak sa Vanderbilt Group. Rafael is also a rich businessman, but compared to this grumpy, disabled CEO… he is nothing. Kaya nga ayaw makipaghiwalay ni Violet kay Alistair, dahil sa kayamanang mapupunta sa kanya kapag naging asawa niya ito. “Sige. Pumapayag ako. At handa akong tulungan ka sa diborsyo na sinasabi mo,” agad niyang sagot. Natulala ako sandali. Hindi makapaniwala na napapayag ko siya nang ganoon kabilis. “Pero bago iyon, I have one condition na kailangan mong gawin ngayon. Gusto ko lang makasigurado kung seryoso ka ba talaga… na gagawin mo ang lahat para matupad ang kahilingan ng lola ko,” aniya. “Have sex with me… now.” Tila nabingi ako sa kondisyon niya. “Show me if you can handle a monster like me,” dagdag pa niya, tila may hamon sa tono ng kanyang boses. Ilang ulit akong napalunok. Wala nang atrasan ito. Ako mismo ang lumapit sa kanya, at ako ang may kailangan. Kaya hindi na ako nag-atubiling tuluyang lumapit sa kanya. Inabot ko ang kanyang batok, saka marahang hinila palapit, at walang pag-aalinlangang siniil ng halik ang kanyang mga labi.Kung nagustuhan ninyo ang story na ito, maraming salamat. Kung hindi niyo nagustuhan, maraming salamat pa rin. First and foremost, ito ang una kong story sa GoodNovel. At kahit baguhan pa lang ako, proud pa rin akong sabihin sa inyo na buong puso ko itong pinaghirapan mula sa unang chapter hanggang sa huling pahina. Hindi ko man naabot ang expectations ninyo, sana ay nag-iwan pa rin ng kahit kaunting kurot sa puso ninyo ang kuwento nina Evorie at Alistair matapos ninyo itong basahin. Once again, maraming-maraming salamat sa inyong suporta, oras, at pagbabasa. P.S. Sana mabigyan n'yo rin ng pagkakataon ang story nina Jane at Aviv. Baka magustuhan n'yo rin ang kuwento nila. ❤️
YDRAEL ALISTAIRDalawang linggo ang mabilis na lumipas matapos ang emosyonal na pagkikita nina Piper at Yshmael. Unti-unti nang bumabalik ang sigla at ngiti sa mga labi ng asawa ko. Kahit naroon pa rin ang lungkot sa kaniyang mga mata sa tuwing naaalala ang nawala naming anak, nakikita ko ang pagsisikap niyang magpatuloy at maging matatag para sa aming pamilya.At ngayong araw, napakaespesyal ng okasyon dahil kaarawan niya.“Alistair, sigurado ka bang kailangan pa nating umalis ng mansiyon para i-celebrate ang birthday ko?” tanong niya habang inaayos ko ang strap ng suot niyang eleganteng evening gown sa harap ng salamin. “Kahit simpleng dinner lang dito sa mansiyon kasama ang mga bata at mga malalapit nating kaibigan, sapat na sa 'kin 'yon.”Ngumiti ako at marahang hinalikan ang balikat niya mula sa likod.“Para naman maiba ang lokasyon ng celebration. Palagi na lang tayong nagse-celebrate ng birthday mo rito sa mansiyon, kaya naisip kong subukan naman natin sa ibang lugar,” pabulong
YDRAEL ALISTAIRTahimik ang loob ng sasakyan habang binabagtas namin ang daan patungo sa piitan kung saan nakadetene si Yshmael. Nakatitig si Piper sa labas ng bintana, habang ang mga daliri niya ay walang tigil sa pagpisil sa sarili niyang palad.Bakas ang matinding kaba sa mukha niya.“Mabilis lang 'to, Piper,” mahinang wika ko habang mabilis na sumulyap sa kaniya sa rearview mirror. “Kung pakiramdam mo ay hindi mo pa kaya, pwede tayong bumalik.”Umiling siya at dahan-dahang humarap sa akin.“Hindi po, Daddy Ydrael... I mean, U-Uncle,” pilit siyang ngumiti kahit halatang nanginginig ang boses niya. “Gusto ko po siyang makita. Masyado na po akong naging matigas sa kaniya nitong mga nakaraang taon. Ayaw ko na pong magdalawang-isip pa.”“You can still call me Daddy, Piper,” ani ko. “Ayaw mo ba, na dalawa ang tatawagin mong daddy?”Isang maliit na ngiti lang ang isinukli niya.Bahagya rin akong napangiti. Kahit dalagita na si Piper at may sarili nang pag-iisip, unti-unti ko nang nakikit
Mabigat ang bawat paghinga ko habang nakatitig sa asawa ko.Tatlong linggo na ang lumipas mula noong araw na iyon, ang araw na muntik na silang kunin ng kamatayan at ang gabing nawala ang anak naming hindi man lang nabigyan ng pagkakataong masilayan ang mundong ito.Umuusad na rin ang mga kasong isinampa ko laban kay Hannah, kabilang ang attempted murder laban sa asawa ko at kay Paula, at ang pagpatay sa anak namin. Sisiguraduhin kong sa kulungan na siya mabubulok.Marahan kong inilapag ang baso ng warm milk sa ibabaw ng coffee table sa harap ni Evorie. Nakaupo siya sa tabi ng malaking bintana sa aming silid, nakatanaw sa malayo at tulala na naman.“Wifey...” mahina kong tawag bago ako naupo sa tabi niya. Hinawakan ko ang malamig niyang kamay. “Kinausap ko ang investigator at ang mga pulis kanina. Nalaman ko na ang buong detalye kung paano nabitag ni Hannah si Paula.”Bahagyang gumalaw ang mga daliri ni Evorie, pero nanatili siyang nakati
YDRAEL ALISTAIR“I'm sorry, Mr. Vanderbilt. The baby didn't survive,” paumanhing saad ni Dra. Salazar pagkalabas niya ng kuwarto kung saan naroon ang asawa ko. “Masyadong matindi ang naging epekto ng pagkahulog niya sa hagdan at ng matinding stress na naranasan ng katawan niya. Pero stable na ang lagay ni Mrs. Vanderbilt.” Sandali siyang tumigil. “Maiwan ko muna kayo. May mga pasyente pa akong aasikasuhin.”Nanghihina akong napaupo sa bench sa labas ng kuwarto. Napahilamos ako ng mukha gamit ang dalawang kamay bago napahilot sa sentido. Pakiramdam ko'y pinupunit ang dibdib ko sa sobrang sakit.Kung hindi ko sana siya hinayaang magpunta roon sa subdivision nang mag-isa, ligtas sana ang anak namin.“Kuya Alistair!”Naidako ko ang tingin sa dulo ng hallway. Nagmamadaling lumapit sina Ness at Lindsey, bakas ang matinding kaba sa mga mukha nila.“Kumusta? Anong nangyari kay Ate Evorie?” bungad ni Ness, halos hingal sa pagmamadali.
Bago pa man tuluyang bumaon ang patalim sa dibdib ko, mabilis kong nasalo ang magkabilang pulso ni Hannah. Napasigaw ako sa tindi ng pwersang ibinibigay niya habang pilit kong itinutulak paitaas ang mga kamay niya.“Mamatay ka na, Evorie!” sigaw niya, nanlilisik ang mga mata. Buong bigat ng katawan niya ang ipinang-iipit sa akin sa makitid na hallway.“H-Hannah, itigil mo na 'to!” sigaw ko habang pilit iniiwas ang mukha ko sa patalim na ilang pulgada na lang ang layo.Sa gilid ng paningin ko, nakita ko si Paula. Nakatulala lang siya sa tabi, nanginginig at hindi alam kung paano kami aawatin.“Paula! Help me!” sigaw ko habang buong lakas na pilit itinutulak palayo ang mga kamay ni Hannah. Pero mas malakas siya.Bago pa man makagalaw si Paula, malakas akong naitulak ni Hannah sa hagdan. Doon ako nawalan ng balanse.Hindi ko napigilan ang paggulong sa hagdan. Naririnig ko ang lagutok ng katawan ko sa bawat pagbagsak hanggang sa mala
“Kung gusto mo siyang umuwi kaagad ngayon, bakit hindi mo tawagan ang mommy mo at makiusap ka na bumalik na siya sa mansiyon natin?” mungkahi ko sa bata. Gusto kong makonsenya si Evorie. Alam kong isang pakiusap lang ni Ginger sa kanya ay siguradong lalambot ang puso niya. Kaagad namang lumiwanag a
“You!!” sigaw niya, muling umalingawngaw sa loob ng store ang matinis na boses ni Violet.Hinarap ko siya at bahagyang napaarko ang isa kong kilay.“Hindi bagay sa isang katulong ang dalawang mamahaling bag na iyan, Evorie. Kahit nadamitan ka pa ng mamahalin at nakaayos ang mukha mo, hindi mo pa ri
Violet's Wedding Day...Mahigpit ang hawak ko sa manibela ng isang lumang Toyota sedan habang matalim ang tingin ko sa unahan. Dalawang oras na lamang at ikakasal na sina Violet at Alistair. Ang kotseng ito ay hindi nakarehistro sa pangalan ko, isang mahalagang detalye para sa aking plano.Naroon s
Violet and Rafael had history. They had a sweet relationship since we were in college. Violet was my husband’s first love, and apparently, his only love.Hindi lamang natuloy ang kanilang kasal noon dahil mas pinili niyang tanggapin ang alok ni Chairman Constantine—na para sana sa akin—na mag-aral







