LOGINตอนที่2
ตอนนี้พี่ลีวายพาฉันมาที่คอนโดเขา ฉันก็มาบ่อยอยู่แต่ไม่เคยได้มานอน " เราไปอาบน้ำก่อนเลย เดี๋ยวพี่คุยงานกับเพื่อนก่อนนะ " พี่ลีวายพูด " อ้าวพี่มีธุระรึเปล่า น้ำหวานมากวนรึเปล่าค่ะ " ฉันถาม " เราอ่ะ ไม่กวน แต่ไอ้พวกมารเนี่ยแหละมันกวน เดี๋ยวพี่มาครับ อาบน้ำก่อนเลย ดูเสื้อผ้าพี่ใส่ได้เลยนะ " และพี่ลีวายก็เดินออกจากห้องไป ฉันไม่รอช้า เดินไปหาเสื้อผ้าได้กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดสีขาว จากนั้นก็เดินถือเข้ามาในห้องน้ำ ฉันจัดการซักชุดนักศึกษาและชุดชั้นในด้วยมือ เดินไปอบแห้งกับเครื่องซักผ้าพี่ลีวายอีกห้องจากนั้นก็เอาไปตาก และเดินกลับมาอาบน้ำต่อ พออาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จก็เดินออกมา เจอกับพี่ลีวายพอดี " รอนอนพร้อมพี่นะ " พี่ลีวายพูดยิ้มและเดินเข้าห้องน้ำไปเลย ฉันเดินไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าเดินมานั่งที่ปลายเตียงและพิมส่งข้อความบอกพี่น้องว่านอนหอกับเพื่อน จากนั้นฉันก็เปิดเล่นโซเชียลไปเรื่อย เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับพี่ลีวายที่เดินนุ่งผ้าขนหนูปิดแค่ช่วงเอว พี่เข้าเดินเข้าห้องแต่งตัวไป เฮ้อออ พอเอาเข้าจริงก็แอบกลัวนะ คิดดีแล้วใช่ไหมน้ำหวาน .... " ทำอะไรอยู่นะ คุยกับใครครับ ดึกแล้วนะ " " บอกพี่น้องที่บ้านค่ะ ว่าไม่ได้กลับ " " อ๋อ เอามา พี่ไปชาตแบตให้ จะได้นอนกันดึกแล้ว " " พี่ไปนอนเถอะ น้ำหวานทำเอง " ฉันพูดยิ้มและลุกไปชาตแบต ไม่ลืมที่จะชาตให้พี่เขาด้วยเพราะพี่ลีวายวางไว้ตรงนี้แต่ไม่ได้ชาต พอเสร็จพี่ลีวายก็ดึงฉันไปนั่งที่ตักเขา แขนแกร่งกอดเอวฉันไว้ " เฮ้อ ดีจัง วันนี้มีคนให้นอนกอด " พี่ลีวายพูดพร้อมหอมแก้มฉัน "เดี๋ยวก็มีคนมาให้พี่กอดบ่อยๆแล้วค่ะ " " ใช่ครับ แต่คนๆนั้นต้องเป็นเรานะ " พี่ลีวายพูดพร้อมหอมแก้มฉัน มือหนาสอดเข้าไปในเสื้อลูบอยู่หน้าท้องฉัน " อื้ม พี่ลีวาย อย่าค่ะ น้ำหวานจั๊กจี้ !! " " น้ำหวาน พี่กับเราคบกันมาตั้ง3ปี เราจะไม่คิดไปเจอเพื่อนพี่หน่อยเหรอ หรือ น้ำหวานจะไม่แนะนำพี่กับพี่น้องน้ำหวานหน่อยเหรอ " " เพื่อนพี่น้ำหวานก็เจอไปแล้วไงค่ะ " " ไม่ใช่พวกที่เรียนคณะแพทยศาสตร์สิ พี่มีเพื่อนอีกกลุ่มนะที่ค่อนข้างจะสนิทกว่าพวกนี้ พี่เคยบอกเราไปแล้วนะ " " ค่ะ ไว้มีโอกาสค่อยไปเจอก็ได้ แต่คงน่าจะมีมั้งค่ะ " ฉันพูดยิ้ม " โอเค เรานอนกันดีกว่าพรุ่งนี้ ไปเรียน " พี่ลีวายพูดพร้อมทิ้งลงตัวนอนไม่ลืมที่จะดึงฉันเข้าไปกอด " พี่ลีวาย น้ำหวานรักพี่นะ " ฉันพูด ปกติฉันจะไม่พูดบอกเขาเองหรอก " หื้ม วันนี้ทำไมบอกรักพี่ก่อน มีอะไรพิเศษรึเปล่าค่ะ " " พี่ไง วันนี้คือวันครบรอบ ก็บอกรักมันจะเป็นอะไรไป " ฉันพูด " ครับ พี่ก็รักเรา ห่วงเรา ที่สุดแล้ว " " อื้มม " พี่ลีวายก้มมาประกบปากจูบฉันอย่างนุ่มนวล สอดลิ้นเข้าไปตักตวงความหวานในปากของน้ำหวาน มือหนาสอดเข้าไปในสาบเสื้อลูบหน้าท้องแบน เคลื่อนไปบีบหน้าอกอวบที่ตอนนี้ไม่มีเสื้อในอยู่ ลีวายดูดดื่มกับรสความหวานในปากของน้ำหวานจนพอใจถอนปากออกจากริมฝีปากเล็ก " น้ำหวาน พี่ขอนะ ไม่ต้องกลัวว่าพี่จะทิ้งเรา เพราะพี่รักเรามากจนขาดเราไม่ได้แล้ว " " น้ำหวานก็รักพี่นะคะ จำไว้ว่าน้ำหวานรักพี่เหมือนกัน เพราะพี่คือแฟนคนเดียวของน้ำหวาน "ฉันพูดพร้อมยื่นหน้าไปจูบพี่ลีวายก่อนเขาตกใจเล็กน้อยที่ฉันรุกเขาก่อน คืนนี้ฉันยอมปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสิ่งที่ทั้งเขาและฉันต้องการ ฉันยอม ยอมทุกอย่างอย่างน้อยฉันก็เสียครั้งแรกให้กับคนที่ฉันรักมาก และต้องเป็นเขาที่สมควรด้วย ขอบคุณทุกอย่างนะคะ ' น้ำหวานรักพี่มาก แต่เราไปต่อกันไม่ได้จริงๆ ' " พี่น้ำหวาน พี่น้ำหวาน!!? " ตอนพิเศษ21ปี ต่อมา " วันนี้วันอะไรคะ " พี่ลีวายถามฉัน " วันอะไรนะ น้ำหวานลืมไปแล้ว " ฉันแกล้งทำเป็นลืม แต่จริงๆจำได้หมดแหละว่านี้คือวันที่เราตกลงคบกัน หมายถึงวันที่คบกันตั้งแต่แรกเลย " หึ อย่ามาแกล้ง คืนนี้ไปนอนกับพี่ที่คอนโดนะ " พี่ลีวายพูดชวน " ก็ได้ค่ะ แต่พรุ่งนี้น้ำหวานต้องตื่นแต่เช้าไปดูของที่สั่งไว้มาลงร้าน " " ครับ เดี๋ยวพี่ไปด้วย " พี่ลีวายขับรถพาฉันมาที่คอนโด พวกเราสั่งอาหารมากินที่คอนโดกัน ไม่อยากไปกินข้างนอก อยากใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่า" แน่ใจนะว่าไม่อยากไปไหน " พี่ลีวายถามฉันตอนนี้เรากำลังเก็บของที่กินเสร็จ " ไม่ค่ะ พี่ลีวายไปอาบน้ำก่อนก็ได้นะคะ ตรงนี้ไม่มีอะไรแล้ว " " เราไปอาบก่อนเถอะ พี่ไปหาไอ้คริสเตียนแป๊บนึง เดี๋ยวมานะ อาบน้ำรอเลย " พี่ลีวายพูดและเดินออกจากห้องไป ก่อนเข้าห้องน้ำฉันเห็นถุงที่น้ำฝนให้เป็นของฝากมา ฉันหยิบเดินเข้าห้องไปอาบน้ำด้วย พออาบน้ำเช็ดตัวจนแห่ง ก็ลองหยิบชุดที่อยู่ในถุงดู ชุดว่ายน้ำซีทรู เห้อ !!" ลองหน่อยก็แล้วกัน เดี๋ยวออกไปเปลี่ยน " ฉันจัดการเปลี่ยนและมาส่องกระจกดู สวยมาก มันเข้ากับฉันพอดี แต่ถ้าพี่ลีวายเห็นม
ตอนพิเศษ1 #ลีวาย น้ำหวานรู้สึกตัวช่วงเช้า ถามไถ่อาการเธอก็รู้สึกสบายใจ เห็นว่าเธอไม่เป็นอะไรมากจึงพาเธอเช็ดตัวล้างหน้าแปรงฟัง พอน้ำอิงมาผมก็บอกพวกเธอว่าจะมาดูงานหน่อย ผมขับรถไปยังท่าเรือทันที เพราะพวกมันอยู่ที่นั้นกันแล้ว " น้ำหวานตื่นรึยัง " ไอ้คาร์เตอร์ถามผม " ตื่นแล้ว ตอนนี้อยู่กับน้ำอิง " น้ำอิงขับรถมาเอง ไอ้ริวถึงมานี้เลย ผมเดินไปยังห้องหนึ่งที่ไม่ต่างจากห้องเชือดดีๆ " เฮ้ย!! ลุก " ผมพูดพร้อมเอาน้ำสาดไปที่ยี่หวาเธอนอนสลบไปกับกองเลือด ผมหันถามพวกมันว่าใครทำเธอสภาพเป็นที่พึ่งพอใจผมเลย " เด็กปั้น " ไอ้แอสตันตอบผม " ก็ดี ไม่เปลืองแรงกูดี " ผมพูดกับมัน " พวกแก เลว สัตว์เดรัจฉาน !!! " ยี่หวาพูดตะคอกใส่พวกผม " หึ ฉันเลวได้มากกว่านี้ ที่ฉันเตือนเธอไป มันไม่ได้ทำให้เธอกลัวเลยใช่ไหม ยังกล้ามาวุ่นวายกับเมียฉันอีก " " หึ เมีย ฉันจะเอาพวกแกเข้าคุกให้หมด " " กล้าเหรอ มีอะไรทำไมฉันถึงต้องกลัวเธอ ตอนนี้ ชีวิตเธอ ไม่มีใครแล้ว พ่อกับตาก็ติดคุก แม่กับยายก็หนีไปกบดานต่างประเทศ ทิ้งลูกสาวให้วิ่งหนีหนี้อยู่คนเดียว เธอเนี่ยน่าสงสารนะ " ผมพูดยี่หว่าชะงัก " ไหน มือไหนที่ย
ตอนที่104 " กลับ เปลี่ยนชุดแล้วเอาชุดนี้ทิ้งไปเลยนะ " พี่ลีวายพูด สายตาคมมองไปยังคนที่มองมาที่ฉัน " จะบ้าเหรอ พี่ลีวาย นี่มันชุดที่น้ำฟ้าซื้อมาฝากเลยนะ " ฉันพูด พี่ลีวายจับมือฉันกับมาวินลุกขึ้น ฉันเดินไปเอากระเป๋าที่โต๊ะเพื่อไปเปลี่ยนชุด พี่ลีวายจับมือฉันกับมาวินไปยังห้องเปลี่ยนชุด พอเปลี่ยนเสร็จ พี่เขาก็พาฉันกับมาวินไปกินข้าว จากนั้นก็ไปส่งมาวินไปหาพี่มาร์ติน และจะพาฉันไปไหนก็ไม่รู้ " เราจะไปไหนกันเหรอคะ " ฉันหันไปถามพี่ลีวาย " เดี๋ยวก็รู้ " พี่ลีวายพูดพร้อมขับรถ ขับไปสักพักพี่ลีวายก็เลี้ยวเข้าเขตอำเภอ " มาทำอะไรเหรอคะ " " มาจดทะเบียนสมรส " พี่ลีวายพูดยิ้ม " จะบ้าเหรอคะ ข้ามขั้นไปเยอะเลยนะคะ " ฉันพูดยิ้มให้กับความคิดพี่ลีวาย " ข้ามไปเยอะนั้นแหละ เพราะเราเสียเวลากับเรื่องอื่นมากมายแล้ว คู่เราจดไปเลย งานแต่งก็แล้วแต่น้ำหวานเลย " พี่ลีวายพูด ฉันได้แต่ยิ้ม " ก็ได้ค่ะ ต่อจากนี้พี่ลีวายไม่มีสิทธิ์ออกนอกลู่นอกทางแล้วนะคะ เพราะน้ำหวานถือทะเบียนสมรสเป็นเมียอย่างถูกต้องตามกฎหมาย " ฉันพูดขู่เขา แต่เขากลับยิ้ม " ไม่กลัวเลยครับ เพราะพี่มีแค่เธอ คนอื่นก็ไม่จำเป็น " เรา
ตอนที่103 1 เดือนต่อมา " ป้าน้ำหวานครับบบ มาวินอยากกินไอติมครับ " เสียงเรียกของมาวินดังลั่นบ้าน ตามด้วยเสียงฝีเท้าเล็กๆที่วิ่งมากอดฉัน ฟอด!! " เมื่อวานพึ่งไปกินกับพ่อริวและน้าน้ำอิงมาไม่ใช่เหรอครับ " ฉันก้มลงหอมหลานแล้วพูด " ใช่ครับ แต่วันนี้มันร้อนอีกอ่ะครับ " มาวินพูดเสียงอ้อนฉัน " งั้นไปว่ายน้ำกับป้าไหม ป้าพาไปเล่นน้ำ " ฉันพูดชวนหลาน ไปเล่นน้ำในสระที่เปิดแถวนี้ ฉันส่งข้อความบอกกับพี่น้องฉันในห้องแชท " ไปครับๆไปๆ พี่ไอรินไปด้วยไหมครับ " " ไม่ไปลูก เดี๋ยวตอนเย็นค่อยไปเล่นกับพี่ไอรินนะ วันนี้ไปเที่ยวกับป้าดีกว่า " ฉันพูด วันนี้ฉันอยู่บ้านกับมาวิน2คน คนอื่นไปทำงานกันหมด ส่วนฉันมันคนว่างงานอ่ะนะ 555 ก็เลยรับหน้าที่เลี้ยงหลานไปก่อน อีกไม่กี่วันมาวินก็ไปเรียนที่เดียวกับไอรินแล้ว ตอนนี้กำลังทำเรื่องย้าย และเอกสารต่างๆ ที่ค่อนข้างจะยุ่งยากนิดหน่อย ฉันพาหลานนั่งแท็กซี่มายังสระว่ายน้ำที่เปิดอยู่ไม่ได้ไกลจากบ้านเท่าไหร่ ฉันกับหลานเปลี่ยนชุดมาเป็นชุดว่ายน้ำ " คนเยอะจังเลย " มาวินพูด ใช่ ทำไมวันนี้คนเยอะจัง และทุกสายตามองมาที่ฉันกับมาวิน ฉันจับมือมาวินเดินไปหาโต๊ะว่างนั่
ตอนที่102 " ฉันไม่ได้ทำ เพราะแก แกแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไป ฉันถึงต้องเป็นแบบนี้ " ยี่หวาพูดพร้อมหยิบบางสิ่งออกจากเสื้อคลุมของเธอ แสงพระอาทิตย์กระทบปืนเงาสะท้อน เธอหันปลายกระบอกปืนมาทางฉัน ฉันก้าวถอยหลังหนี คนแถวนั้นแตกตื่นร้องห้ามยี่หวา " ไม่เก่งเหมือนเมื่อกี้ละ พูดสิ ว่าใครผิด พูดสิว่าแกแย่งทุกอย่างไป " ยี่หวาพูดพร้อมก้าวเดินมาหาฉัน " เธอทำตัวเองทั้งนั้น " ปัง !!! คำสุดท้ายที่ฉันพูดกับเธอ จากนั้นฉันก็เหมือนล้มไปด้วยแรงของลูกปืน และรู้สึกเจ็บที่หน้าท้อง " เฮ้ย จับมันไว้ !! " " ไม่ทันแล้ว " "มันหนีไปแล้ว " " ช่วยคนเจ็บก่อนเร็ว !!! " เสียงผู้คนแตกตื่น " หนูไหวไหม ทนหน่อยนะ " มีคนพูดกับฉัน " คุณน้ำหวาน ๆ " คนนี้คล้ายกับลูกน้องพี่ลีวายเลย ใช่ไหมนะ น้ำเสียงใช่เลย แต่ไม่ไหวแล้ว เจ็บจัง ... ลูกน้องลีวายรีบนำน้ำหวานส่งโรงพยาบาล จากนั้นก็รีบแจ้งลีวายทันที ส่วนยี่หวาวิ่งหนีไปกับผู้คนแล้ว ลูกน้องลีวายกำลังตรวจสอบเส้นทางการหนีทันที #ลีวาย พอผมรับสายจากลูกน้อง ผมก็รีบออกจากงานเพื่อนมาหาน้ำหวานทันที " พวกมึงทำงานยังไง ปล่อยให้น้ำหวานไปคนเดียวได้ไง " ผมโวยวายใส่ลูกน้องต
ตอนที่101 " น้ำหวานไม่เคยโกรธคุณย่าเลยนะคะ น้ำหวานรู้ว่าคุณย่าต้องอึดอัด น้ำหวานเข้าใจค่ะ แค่คุณย่าไม่โกรธ ไม่เกลียดน้ำหวานก็พอแล้ว " ฉันพูดพร้อมบีบมือท่านเบาๆ " ย่าไม่เคยโกรธเราเลยนะ ตอนนั้นที่ย่าพูดว่า เราจะทนกับต่อเหตุการณ์ที่จะเจอได้นานแค่ไหน ย่าก็แค่คิดว่า เราจะทนเพราะตาลีวายไม่ยอมแต่งอยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่าเรื่องราวมันจะหนักหนาขนาดนี้ ตอนที่ย่ารู้เรื่องของเรา ย่าก็ใจสลายเหมือนกัน ย่าขอโทษ ย่าขอโทษ " คุณย่าพูดเตรียมยกมือไหว้ฉัน แต่ฉันรีบจับมือท่านไว้ " อย่าค่ะ น้ำหวานรู้แล้วค่ะ อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ " ฉันพูด " กลับมาหาตาลีวายนะลูก ตาลีวายพยายามเพื่อเราทุกอย่าง ย่าขอร้องล่ะ กลับมาเป็นความสุขให้ตาลีวายนะลูก " คุณย่าพูด " ค่ะ ฮึก หนูจะกลับมายืนข้างพี่ลีวาย เพราะพี่เขาเป็นของหนู คุณย่าสบายใจได้นะคะ " ฉันพูดพร้อมก้มลงกราบตักท่าน คุณย่าลูบผมฉันอย่างเอ็นดู " บุญรักษานะลูก เรื่องที่ผ่านมาปล่อยให้มันเป็นอดีต กลับมาอยู่กับปัจจุบันที่มีแต่ความสุขและรอยยิ้มให้แก่กันนะ " " คุณย่าก็ต้องรีบหายนะคะ จะได้กลับบ้านไปช่วยกันกดดันพี่คาร์เตอร์กับพี่ริวปั้มลูก " ฉันพูดยิ้มกับท่าน " นั้
ตอนที่94 " คุณน้ำหวานมาทำอะไร แถวนี้ครับ " ฉันหันไปหาต้นเสียง ก็พบกับลูกน้องพี่คาร์เตอร์ที่มาบ้านฉันบ่อยครั้งอยู่ " คุณต้น !! " ฉันเรียกชื่อเขา " ครับผมเอง คุณน้ำหวานมาทำอะไรแถวนี้ครับ " คุณต้นพูดถามฉัน " พอดีน้ำหวานมาทำธุระนะคะ แป็บนึงนะคะ " ฉันพูดกับเขาและเดินไปหาเธอคนนั้น เพื่อช่วยเธอ
ตอนที่91 " ปล่อยฉันนอนทิ้งอยู่ที่บ้านคนเดียวทุกวัน ไม่เคยคิดจะใกล้ฉัน แต่กลับมาเอาของต่ำๆแบบนี้เหรอ " ฉันพูดกับพี่ลีวาย " แล้วไง ก็ฉันไม่อยากเอาเธอ เธอกับคนพวกนี้ก็ไม่ต่างกันหรอก แต่ ไม่ใช่สิ เขาอาจจะดีกว่าเธอก็ได้มั้ง " พี่ลีวายพูด ฉันกำลังพูด แต่สายตากลับไปเจอกับพี่แอสตันที่นั่งนิ่งๆ ตอนนี้ใ
ตอนที่90 " ว้าว ว่าแล้วที่ไม่ไปคลับ แอบไปมีสามีนี่เอง เสียดายจัง " คุณบอลพูดยิ้มๆ " เสียดายอะไรคะ " ฉันพูดพร้อมส่งแขนไปคล้องคอคุณบอล ใช้สายตายั่วยวนเขา " เสียดาย ยย " คุณบอลพูดพร้อมก้มลงมาจูบปากฉัน เราทั้งคู่ยืนจูบกันไปซักพัก ประตูลิฟท์ก็เปิดออก และคนที่ยืนอยู่ตรงประตูลิฟท์ทำให้ฉันถึงกับตกใ
ตอนที่89 #ยี่หวา " แกจะกลับมาบ้านทำไม ไม่ไปอยู่บ้านผัว " แม่พูด " เหอะ หนูเพิ่งรู้นะคะ ว่าหนูมีผัว ตั้งแต่แต่งงาน เขาไม่เคยแม้แต่จะอยู่ใกล้หนูเลยค่ะ " ฉันพูดบอกแม่ " แกจะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้นะ รีบท้องก่อนและแกจะก็จดทะเบียนสมรส ตอนนี้ผัวแกมันครอบครองหุ้นไปถึง65% มันโลภมากจริงๆ ไอ้เด็กคนนี







