CHAPTER FIVE THE HAUGHTY BEAUTY

PAGBALIK sa mansyon, nabungaran ni Xander si Vida na naghihintay sa living room. Halata sa mukha nito ang pagkainip at siguradong kanina pa nito hinihintay ang binata. Mabilis itong tumayo sa sofa nang masilayan ang anino ni Xander.

"Xander, finally you're back," saad nito na may himig na pagtatampo.

"Oh, I never knew that you were coming here," ani Xander.

"Don't you remember? Ilang linggo na natin itong pinag-usapan, 'di ba?" inis na turan nito sabay pag-cross ng braso sa dibdib.

"I'm sorry. Hindi ko matandaan," matamlay na sabi ng binata at saka umupo nang padabog sa mahabang sofa.

Umupo naman si Vida sa tabi nito at idinantay ang binti sa hita ni Xander bago masuyong hinalikan ang labi nito. Wala itong pakialam kahit makita pa sila ng mga katulong o kahit pa masilayan sila ni Eunice na nakatayo sa di-kalayuan at pinagmamasdan ang kanilang mga kilos. Gumanti naman ng halik si Xander, dala ng init ng kapusukan ni Vida.

Sandaling bumitiw ito sa mga labi ng dalaga nang mapansin si Eunice na nakatitig sa kanila na parang nanonood ng libreng palabas. Halos mahubaran na kasi si Vida dahil sa tindi ng halikan at litaw na rin ang bahagi ng dibdib ni Xander dahil nakabukas na ang ilang butones ng damit nito.

"Can you get out of here?" utos nito kay Eunice.

"Yes, I'm sorry, Señorito," paghingi niya ng dispensa at akmang aalis na sana.

Doon lang napansin ni Vida si Eunice. Tinitigan siya nito mula ulo hanggang paa at kitang-kita ang pagsalubong ng mga kilay nito sa inis.

"Who's this?" tanong ni Vida na halos umabot na sa anit ang pagtaas ng kilay habang nanlilisik ang tingin sa kanya.

"Never mind her. She's a new maid," sabi ni Xander na tila wala lang sa kanya ang presensya ni Eunice.

Tumaas lalo ang kilay ni Vida at hindi inalis ang matalim na tingin sa dalaga. Ramdam ni Eunice ang matang mapanuri nito, na tila sinusukat at kinukumpara ang ganda ng mayroon siya.

"New maid?" ulit nito sa tono na may halong panghahamak. Humarap ito kay Xander at hinaplos nang dahan-dahan ang dibdib nito. "But she looks so... different. Not the usual maid you hire, baby. Maganda masyado para maging katulong lang. Baka may tinatago ka sa akin?"

"As I said, she's just a maid," mariing putol ni Xander at itinulak nang bahagya si Vida para ayusin ang nakabukang butones at gusot ng sariling damit.

Hindi pa rin natitinag si Vida. Dahan-dahan itong lumapit kay Eunice hanggang sa halos dikitan na siya nito. Inamoy-amoy pa nito ang damit niya na parang may hinahanap na baho o dumi.

"Anong pangalan mo?" tanong ni Vida nang padabog.

"Eunice po, Ma'am," mahinahong sagot niya, bagama't sa loob-loob niya ay gustong-gusto niyang ipamukha sa babae kung sino talaga siya.

"Eunice..." tumikhim si Vida at tumawa nang mahina, parang narinig niya ang pinakakatawa-tawang pangalan sa mundo. "Makinig ka, Eunice. Kapag nandito ako, huwag kang basta-basta magpapakita o papalakad-lakad dito. Understand? Ayokong nakikita ang mga mukha ng katulad mo na sumisira sa ganda ng paligid."

Tumango lang si Eunice at yumuko nang malalim. "Opo, Ma'am," sagot niya.

"At isa pa," dagdag pa ni Vida at marahas na hinawakan ang baba niya, pilit itong itinaas para magtama ang paningin nila. "Simula bukas, hindi lang si Xander ang pagsisilbihan mo, naiintindihan mo?" Binitiwan niya ito nang mariin kaya halos napaurong si Eunice dahil sa lakas ng tulak.

Bumalik si Vida kay Xander at muling yumakap, ngumisi na halos umabot na sa tenga ang bibig nito. "Let's go upstairs, baby. I missed you so much."

Hinila ni Xander si Vida paahon ng hagdan, hindi man lang nilingon si Eunice na naiwan sa sala.

Nang mawala na ang anino nila sa taas, doon lang dahan-dahang umangat ang mukha ni Eunice. Namumula ang mga mata sa tindi ng galit at pandidiri.

"Antipatika," bulong niya. Pinunasan niya nang mariin ang pisngi kung saan humawak ang kamay ni Vida, parang may dumikit na maruming bagay doon. Tumingin siya sa hagdan kung saan sila dumaan.

"Enjoy your moment, Xander. Tungkol sa babaeng 'yan? Tingnan natin kung hanggang saan ang tatag ng loob niya," natatawang saad niya, puno ng panlilibak. Ngayon pa lang ay may nabuo na sa kanyang isipan kung paano buwesitin at gagawing miserable ang buhay ng babaeng iyon.

Palabas na siya ng living room nang masalubong niya si Annie.

"Eunice, nandito ka na pala."

"Kadarating ko lang," nakangiting sagot niya.

"Ah," dumungaw pa ito sa loob ng living room na tila may tinatanaw o hinahanap.

"Si Vida ba ang hinahanap mo?"

"Ha? Ah... eh, oo," nauutal na sagot nito.

"Umakyat na sila. Kasama si Señorito."

"Hay... salamat," saad ni Annie na tila nakahinga ng maluwag.

"Bakit naman parang nabuhayan ka ng loob sa sinabi ko?"

"Hay naku... kung hindi mo lang alam ang ugali ng babaeng 'yon. Diyos ko!" Napahawak pa ito sa ulo na parang may malaking problema.

"Talaga ba? Kung ganoon, bagay pala sila ni Xander," ani niya, na labis naman ikinagulat ni Annie.

"Hoy! Kapag narinig ka ni Señorito na tinatawag mo lang siya ng pangalan, baka mapaalis ka ng mansyon ng wala sa oras!" sabi pa nito at sunod-sunod na sumisilip-silip sa paligid para tiyaking walang ibang nakikinig.

"Huwag kang mag-alala, walang ibang nakarinig. Tayong dalawa lang dito."

"Eunice, kung gusto mong tumagal dito sa mansyon, dapat pakisamahan at pagsilbihan mo na rin si Ma'am Vida. Dahil sa susunod na buwan ay ikakasal na sila," dagdag pa ni Annie.

Tumaas lang ang kilay ni Eunice sa narinig na balita. Sa halip na madismaya, lalo lang siyang naging interesado sa babaeng iyon. Nagsimula nang gumawa ng plano ang isip niya—paano sisirain at pabagsakin si Xander Montes, gamit ang mismong babaeng pakakasalan nito.