Ex-husband Demands Remarriage

Chapter 1 Medical Trial

KAKATAPOS lang tanggalin ni Wreyella ang mga karayom ng acupuncture sa huling pasyente at naghuhugas na siya ng kamay sa lababo.

"Ibaba mo ang iyong pantalon at humiga ka na sa kama," sabi ni Wreyella sa taong kapapasok lang sa examination room nang hindi man lang tumitingin.

Naka-focus siya sa pagsasabon ng kanyang mga daliri, kaya naman saglit na sulyap lang sa gilid ng kanyang mga mata ang nagawa niya sa matangkad at payat na lalaki.

Matangkad at may malapad na balikat ang lalaki, mahaba ang mga binti, at tila sumisikip ang kwarto dahil sa laki nito.

Pagkatapos patayin ang gripo at patuyuin ang kanyang kamay gamit ang malinis na tela, lumarawan sa kanya ang lalaking nakaupo pa rin nang tuwid sa upuan sa tapat ng dingding. Tuwid na tuwid ang likod nito at halatang walang balak gumalaw.

Sanay na si Wreyella sa ganitong sitwasyon.

Bilang isang acupuncturist sa Philippine Medicine department, naiintindihan niya ang hiya ng mga pasyente, lalaki man o babae. Lalo na kapag kailangang hawakan ang mga pribadong bahagi tulad ng baywang at balakang na talagang nakakailang naman.

"Huwag kang mahiya. Sa mata ng doktor, walang kasarian, kundi may sakit lang na kailangang gamutin," malumanay na sabi ni Wreyella habang binubuksan ang lalagyan ng mga malilinis na karayom at inaayos ang mga ito ayon sa haba.

"Humiga ka nang nakadapa sa kama, ibaba mo nang kaunti ang iyong pantalon, sapat lang para makita ang iyong baywang," dagdag pa ni Wreyella habang hawak ang isang pilak na karayom na kumikinang sa ilalim ng ilaw.

Natahimik ang lalaki ng ilang segundo at ipinikit ang kanyang mga mata. Pagkatapos, dahan-dahang hinakan ng kanyang mahahabang daliri ang buckle ng sinturon sa kanyang baywang, at tumunog ito nang mahina.

Habang ginagawa ito ng lalaki, kinuha ni Wreyella ang papel sa sulok ng lamesa para mag-double check.

"Raegan Santander? Ang nakasulat dito ay sumasakit ang likod mo, tama ba?" tanong ni Wreyella.

"Hmm," mahinang sagot ng lalaking nakadapa na ngayon sa kama habang nakabaon ang mukha sa unan.

Dinala ni Wreyella ang mga karayom at dahan-dahang hinila ang isang bilog na upuan gamit ang kanyang sakong. Umupo siya sa tamang distansya, hindi masyadong malapit at hindi rin malayo, sapat lang para makita ang mga acupoint sa ibabang bahagi ng likod nito.

"Masakit na likod lang ang nakasulat sa report. Nabigla mo ba ito o lumang pilay na?" tanong ni Wreyella.

"Hindi," maikling sagot ng lalaki na tila matipid talaga sa salita.

Napatingin si Wreyella sa gilid ng mukha nito. Matatalas at malamig ang mga anggulo nito, at ang panga niya ay seryosong nakatikom.

Kadalasan sa mga pasyente niya ay mahaba ang kwento tungkol sa dahilan at epekto ng sakit nila, pati na ang mga lumang pinsala, pero iba ang lalaking ito dahil ayaw niyang magsalita nang higit sa kailangan.

Hindi na nagtanong pa si Wreyella at dahan-dahang itinapat ang kanyang malamig na mga daliri sa tagiliran nito.

Matigas ang mga kalamnan doon at medyo naninigas.

"Masakit ba dito?" tanong ni Wreyella.

Pagkatapos na pagkatapos niyang magsalita, naramdaman ni Wreyella na biglang nanigas ang mga kalamnan sa ilalim ng kanyang kamay.

"Huminahon ka, kailangan ko muna mahanap kung saan ang masakit na parte ng katawan mo para magamot natin ito nang tama," malumanay at nakakapagpapakalmang sabi ni Wreyella.

Bahagyang dinalaw ng kung anong emosyon ang mga mata ni Raegan, pero sumunod pa rin ito at dahan-dahang nag-relax.

Dahan-dahang pinindot ni Wreyella ang ilang bahagi sa ibabang likod at balakang nito gamit ang kanyang mga daliri bago inalis ang kanyang kamay.

"Walang malaking problema, medyo napagod lang ang mga kalamnan sa likod mo. Baka dahil sa matagal na pag-upo o maling pagkilos," paliwanag ni Wreyella.

Pagkasabi nito ay kinuha na niya ang mga inayos na pilak na karayom. Sa mabilis at sanay na pagpihit ng kanyang pulso, mabilis niyang naitusok ang mga karayom sa tamang mga acupoint.

Bahagyang gumagalaw ang mga pilak na karayom sa ilalim ng ilaw habang kumikinang.

"O sige, humiga ka lang diyan at huwag kang gagalaw. Babalikan ko ang mga karayom pagkalipas ng dalawampung minuto," habilin ni Wreyella.

Inayos ni Wreyella ang kanyang mga gamit at hinila ang asul na kurtina sa tabi ng kama para mahiwalay ang pasyente sa labas, bago bumalik sa kanyang mesa para tawagin ang susunod na pasyente.

Sa likod ng kurtina, nakadapa si Raegan sa kama na may seryoso at madilim na mukha.

Inilabas niya ang kanyang telepono at nagpadala ng mensahe sa kanyang sekretaryo na si Dexter.

"Ipina-appointment mo ako at sinabi mong masakit ang likod ko?" tanong ni Raegan sa chat.

Mabilis na sumagot si Dexter.

"Naaalala ko po kasi na mild lumbar muscle strain lang ang lumabas sa huli ninyong physical exam at walang ibang problema. Kung ibang sakit ang isusulat ko, baka magkaproblema pa kayo sa maling gamutan… and it wouldn't be worth it," paliwanag ni Dexter sa mensahe.

Tumingin si Raegan sa screen ng kanyang cellphone at nag-reply habang nagngangalit ang mga ngipin.

"You really know how to think of me!" galit na reply ni Raegan.

"Ganyan talaga kapag tapat sa inyo, Sir," sagot naman ni Dexter.

Ang dahilan kaya pumunta rito si Raegan ay dahil sa kanyang lolo na si Don Roman. Napinsala ang binti nito sa labanan maraming taon na ang nakakaraan. Dahil kulang ang medikal na kagamitan noon, naging malubha ang sakit nito sa binti na lumala pa nitong mga nakaraang taon, kaya minsan ay hindi na ito makalakad. Marami na silang pinuntahang sikat na doktor pero walang nakapagpagaling dito.

Kamakailan lang, may nagrekomenda kay Wreyella mula sa Philippine Medicine Department ng First People's Hospital sa kabilang lungsod. Sabi nila, bata pa ito pero napakagaling sa acupuncture.

Noong una ay hindi naniwala si Raegan. Kahit maganda ang natapos nito sa pag-aaral, gaano ba karami ang karanasan sa panggagamot ng isang bente-sais anyos na doktor?

Matapos mag-atubili, nagpasya siyang subukan ito mismo. Kahit naiinis siya, kailangan niyang tanggapin na may punto naman ang ginawa ng sekretaryo niyang si Dexter kahit medyo nakakahiya ito. Dahil sinusubukan niya ang galing ng doktor, kailangan talagang may masakit sa kanya para makita ang resulta.

Mula sa manipis na kurtina, bahagyang naririnig ang pakikipag-usap ni Wreyella sa isang pasyente sa labas. Sobrang pasensyosa nito sa isang matandang lalaki na paulit-ulit nagtatanong tungkol sa kanyang sakit. Palaging malumanay ang kanyang boses at walang bakas ng inis, at nakangiti pa niyang inuulit ang mga sagot nang ilang beses.

Dahil dito, dahan-dahang gumaan ang seryosong mukha ni Raegan nang hindi niya namamalayan. Mabilis na lumipas ang dalawampung minuto, at bumukas ang kurtina na nagpakita muli kay Wreyella sa tabi ng kanyang kama.

"Tatanggalin ko na ang mga karayom, huwag kang gagalaw," sabi ni Wreyella.

Hinawakan niya ang dulo ng pilak na karayom gamit ang kanyang mga daliri, dahan-dahang pinihit, at mabilis na hinila ito palabas. Napakagaan ng kanyang mga galaw kaya halos walang naramdamang sakit ang lalaki.

"Hindi naman ganoon kalala ang strain sa likod mo. Iwasan mo lang ang matagal na pag-upo at mag-stretching ka paminsan-minsan. Hindi mo na kailangang bumalik para sa acupuncture," paliwanag ni Wreyella habang maingat na nagtatanggal ng karayom.

Habang nagtatanggal ng mga karayom, hindi sinasadyang napatingin si Wreyella sa hubog ng baywang at balakang ng lalaki. Makinis at matigas ang mga kalamnan nito na nagpapakitang mahilig itong mag-ehersisyo, ngunit ang bahaging may strain ay ang mismong parte na nagagamit kapag nagbubuhat o kumikilos.

Pagkalagay ng huling karayom sa lalagyan, isinarang muli ni Wreyella ang kurtina. 

Umupo si Raegan, mabilis na isinuot ang kanyang pantalon, at lumabas sa likod ng kurtina kung saan may naghihintay nang pasyente sa labas. Marami talagang nagpapagamot kay Wreyella para sa acupuncture. 

Tiningnan ni Raegan ang abalang si Wreyella bago tuluyang umalis sa klinika nang hindi na nagpaalam.

Pagkaalis ng huling pasyente, itinuturo na ng orasan sa dingding ang alas-dose bente-singko ng tanghali. Maingat niyang nilinis ang mga pilak na karayom, inilagay ang mga ito sa malinis na kahon, inayos ang lamesa, kinuha ang kanyang bag sa upuan, at lumabas na ng klinika.

Biglang nag-vibrate ang kanyang cellphone at may tumatawag na hindi kilalang numero. 

Bilang doktor, palagi niyang ibinibigay ang kanyang personal na numero sa mga pasyente o pamilya ng mga ito para sa follow-up, kaya bihira niyang tanggihan ang mga tawag mula sa hindi kilalang numero.

"Hello," sagot ni Wreyella matapos pindutin ang screen.

"Wreyella Valeros, ako ito! Gusto mo bang lumabas para maghapunan mamayang gabi?" masayang boses ng isang babae mula sa kabilang linya.

"Jestia Sinclair? Nagpalit ka ba ng number?" gulat na tanong ni Wreyella nang makilala ang boses ng kaibigan.

Si Jestia ang naging roommate niya sa kolehiyo na kasalo niya sa double-deck na kama, at isa sa mga iilang malapit na kaibigan niya sa lungsod na ito. 

Sa kasal mismo ni Jestia niya nakilala si Alistair. Agad na nagkagusto sa kanya si Alistair nang maging bridesmaid siya, at todo ang naging panliligaw nito sa kanya noon.

Pero hindi nagtagal ang matinding pagmamahal na iyon. Wala pang dalawang taon ang kanilang relasyon nang magsimula ang sikretong ugnayan nina Alistair at ng kanyang kapatid sa ama na si Ciara na tuluyang sumira sa kanyang tiwala.

Nang maalala ito, saglit na kumislap ang lungkot at inis sa mga mata ni Wreyella na agad din niyang tinakpan ng isang ngiti. Habang naglalakad sa koridor ng ospital, biniro niya ang kaibigan.

"Napatawag ka bigla para mag-dinner? May magandang balita ka ba na sasabihin?" tanong ni Wreyella.

"Hindi ko number ito, sa asawa ko ito dahil lowbat at namatay ang cellphone ko. May magandang balita nga, pero kailangan kong sabihin sa iyo nang personal kapag dumating ka na rito dahil hindi masaya kapag sa telepono lang," natatawang sagot ni Jestia na halatang nambibitin pa sa sasabihin.

Hawak ang kanyang cellphone, huminto si Wreyella sa harap ng elevator at nag-atubili ng ilang segundo. Kung may selebrasyon ang mag-asawa, isasama kaya nila si Alistair?

"Ise-send ko na lang sa iyo ang address mamaya, kailangan mong pumunta! Tinatawag na ako ng asawa ko, ibababa ko na ito!" nagmamadaling sabi ni Jestia bago patayin ang tawag.