บทที่ 6

FAKE LOVE #6

ฟุบ!

คินโยนเสื้อเชิ้ตลงบนตัวของเอวาที่กำลังพยายามจะดันตัวเองขึ้นนั่ง “ใส่แล้วออกไปซะ คนของฉันกำลังจะมา ฉันไม่อยากให้เค้ามาเห็นเธอในสภาพนี้”

เอวาคว้าเสื้อเชิ้ตมาใส่แล้วรีบเดินไปคว้ากระเป๋าของตนเองเพื่อจะออกไปจากตรงนี้ให้ไวที่สุด

“หวังว่าพรุ่งนี้ที่ฉันเรียกประชุม จะเห็นเธออยู่ที่นั่นนะ”

“...”

“เพราะถ้าเธอไม่ทำตามที่ฉันสั่ง ฉันจะทำลายบริษัทฯพ่อเธอให้ไม่เหลือชิ้นดี” คินพ่นควันบุหรี่พร้อมกับยิ้มมุมปาก “เธอรู้จักฉันดี เธอรู้ว่าฉันเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น ถ้าอยากจะลองก็ได้ ลองดู”

“ขู่เสร็จรึยัง” เอวาจ้องหน้าชายหนุ่มพร้อมกับปาดน้ำตาบนใบหน้า

“ทำไมมองหน้าผัวตัวเองอย่างงั้นล่ะ”

“หุบปาก” เอวาหยิบหมอนปาใส่คินด้วยความโมโห “มันน่าขยะแขยง!”

“น่าขยะแขยงหรอ?” คินยิ้มแล้วเดินเข้าไปหาหญิงสาวด้วยสีหน้าที่ไม่สะทกสะท้านใดๆ “ถึงมันจะน่าขยะแขยง เธอก็ต้องทน เพราะตอนนี้เธอคือของฉัน ชีวิตของเธอก็เป็นของฉัน!”

เอวายืนนิ่งจ้องหน้าชายหนุ่มก่อนจะสะบัดแขนแล้วเดินออกจากห้องไปทันที

.

.

ตึ้ง!

เอวายกมือปาดน้ำตาแล้วเดินก้าวเดินเข้าไปในลิฟต์เป็นจังหวะเดียวกับที่หญิงสาวอีกคนหนึ่งเดินออกมาพร้อมมองหน้าเธอด้วยแววตานิ่งเฉย

“เธอ...” ญาดามองหน้าเอวาราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง

“ขอตัวนะคะ” เอวาเอ่ยปัดหญิงสาวแล้วรีบเดินเข้าลิฟต์ไปทันที

“เค้ามาหาคุณคินหรอ” หญิงสาวหันไปถามลูกน้องของคินที่ยืนอยู่ด้านหลังตนเอง

“ไม่ทราบคครับ”

“ปกติเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้บ่อยมั้ย”

“ไม่ทราบครับ”

“แล้วทราบอะไรบ้าง”

“เรื่องของนายผมไม่ทราบครับ”

ญาดายืนนิ่งแล้วรีบเดินตรงไปยังห้องของคินเพราะรู้ว่าถ้าตนเองไปช้า ก็จะถูกชายหนุ่มโมโหใส่เอาได้

-1 ชั่วโมงต่อมา-

เอวาเดินเข้าไปในร้านขายยยาพร้อมกับมองไปรอบๆด้วยสายตาหวาดระแวงและดูกังวลจนเภสัชกรสังเกตได้ “เอ่อ...”

“มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ”

“คือ...” เอวาฝืนยิ้มแล้วเดินเข้าไปกระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ขะ...ขอซื้อ เอ่อ ยาคุมฉุกเฉินค่ะ”

เภสัชกรนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ารับแล้วเดินไปหยิบยาให้ตามที่หญิงสาวบอก “เคยทานมาก่อนมั้ยคะ”

“ไม่เคยค่ะ”

“ไม่เป็นค่ะ” เภสัชกรเอ่ยขึ้นอย่างใจดี “เม็ดแรกต้องทานหลังมีเพศสัมพันธ์ให้เร็วที่สุดนะคะ ทางที่ดีไม่ควรเกิน 72 ชั่วโมง ส่วนเม็ดที่ 2 กินภายใน 12 ชั่วโมงหลังจากเม็ดแรกนะคะ”

“ค่ะ” เอวาพยักหน้ารับแล้วหยิบเงินในกระเป๋าด้วยเนื้อมือสั่นเทา “เท่าไหร่คะ”

“ขออนุญาตนะคะ” เภสัชกรจับมือหญิงสาวแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ “เป็นเพศสัมพันธ์ครั้งแรกรึเปล่าคะ”

“ค่ะ”

“งั้นเดี๋ยวจ่ายยาแก้อักเสบไปให้ด้วยนะคะ เพราะอาจจะมีการอักเสบเกิดขึ้นได้”

“ขอบคุณค่ะ”

“สักครู่นะคะ เดี๋ยวจัดยาให้”

“ได้ค่ะ” เอวาพยักหน้ารับมองเภสัชที่จัดเตรียมยาให้อย่างคล่องแคล่วก่อนจะหันหลังกลับมาแนะนำการรับประทานยาให้กับเธอ “ทั้งหมด 230 บาทค่ะ”

“ขอบคุณมากนะคะ” เอวายื่นเงินให้เภสัชแล้วรีบเดินออกไปจากร้านขายยาตรงกลับไปที่รถตนเองก่อนจะปล่อยโฮออกมาด้วยความรู้สึกอึดอัดในใจ “ไม่ได้นะ ฮึก ไม่ได้เอวา เธอต้องสู้ ต้องสู้เท่านั้น ฮึก ฮืออ จะ ฮึก จะมาร้องไห้แบบนี้ไม่ได้ มันไม่ประโยชน์” หญิงสาวเอ่ยกับตนเองก่อนจะหลับตานิ่งราวกับตั้งสติแล้วขับรถตรงกลับไปยังคอนโดของตนเองด้วยหัวใจและร่างกายที่แตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี

.

.

เอวาในชุดคลุมอาบน้ำเดินออกมานั่งที่ระเบียงด้านนอก เพื่อให้สายลมและความเงียบเรียกสติเธอกลับมาให้เร็วที่สุด หญิงสาวถอนหายใจแล้วยกโทรศัพท์โทรหาเลขาของตนเอง

(ค่ะคุณเอวา)

“คุณเมย์คะ เอวาของไฟล์ข้อมูลที่เราคุยกันวันนี้หน่อยได้มั้ยคะ”

(ได้ค่ะ เดี๋ยวเมย์ส่งอีเมลล์ไปให้ แล้ว เอ่อ คุณเอวาจะเข้าประชุมผู้ถือหุ้นมั้ยคะ เมย์จะได้ส่งอีเมลล์ตอบกลับไปค่ะ”

“...”

(คุณเอวาคะ)

“ค่ะ” เอวาตอบปลายสายด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า “เข้าค่ะ รบกวนคุณเมย์ด้วยนะคะ”

(ได้ค่ะ) ปลายสายเอ่ยเสียงนิ่ง (คุณเอวา...)

“...”

(คุณเอวาทานอะไรรึยังคะ ให้เมย์สั่งอาหารให้มั้ยคะ)

“ไม่เป็นไรค่ะ” เอวาตอบปลายสาย “ขอบคุณคุณเมย์มากนะคะ”

(ค่ะ งั้นเดี๋ยวเมย์รีบส่งอีเมลล์ให้นะคะ)

“ค่ะ”

เอวากดวางสายก่อนจะเอนตัวพิงลงบนเบาะและทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมด ใบหน้าและแววตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความผิดหวัง และในใจยังคงภาวนาว่ายังอยากให้เรื่องทั้งหมดเป็นเพียงความฝันไปเท่านั้น

-วันต่อมา-

เอวาเดินเข้าไปบริษัทฯด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ดวงตากลมตากวาดสายตามองบริษัทฯที่เคยเป็นของครอบครัวแต่ตอนนี้ต้องกลายไปเป็นของคนอื่นโดยสมบูรณ์

“คุณเอวา”

หญิงสาวหันไปมองอดีตผู้ถือหุ้นที่เอ่ยทักเธอด้วยน้ำเสียงเอ็นดู “สวัสดีค่ะคุณลุง”

“เป็นไงบ้าง ไม่เจอกันเลย”

“ค่ะ” เอวาพยักหน้ารับ “คุณลุงมาทำอะไรหรอคะ”

“มาเคลียร์เอกสารให้คุณคินณภัทร” ชายวัยกลางคนเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าสดใส “ดีใจด้วยนะลูก คุณคินณภัทรเค้ารักหนูมากเลยนะ ถึงขนาดมาขอให้ลุงขายหุ้นให้เพื่อที่จะเอาไปเป็นของขวัญให้กับหนู แถมยังขายให้ลุงในราคาที่สูงกว่าตลาดอีก”

“ค่ะ” เอวาตอบเสียงนิ่ง “ขอตัว...”

“เอ้า นั่นไง คุณคินณภัทรมาพอดีเลย” ชายวัยกลางคนยิ้มพร้มกับเอ่ยทักทายโดยไม่ทันได้สังเกตสีหน้าของเอวาที่ดูนิ่งเฉยจนแทบจะเรียกว่าไร้ความรู้สึก

“คุณวิโรจน์ มาเซ็นต์เอกสารหรอครับ”

“ครับ นี่เพิ่งเจอหนูเอวา เลยเอาอวยคุณคินณภัทรให้ฟัง”

“หรอครับ” คินยิ้มมุมปากแล้วหันไปสบตาเอวา “อวยว่ายังไงหรอครับ”

“ก็บอกว่าคุณคินณภัทรใจดีแค่ไหนไงครับ อยากให้เค้ารู้ว่าคุณคินณภัทรรักเค้ามากแค่ไหน”

“ครับ” คินแสยะยิ้ม “ตอนนี้เอวาเค้าคงรู้แล้วว่าผมรักเค้า...มากแค่ไหน”