LOGINShare
MARCUS RISES
publish date:
2026-06-10 23:23:36
Latest chapter
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 24
MEGAN HARRINGTON POV DAY 5 AFTER BIRTH HARRINGTON MANSION, MASTER SUITE “Dahan-dahan lang, Megan. Huwag pilitin ang sarili mo.” Naririnig ko pa rin ang boses ni Damien sa likod ko habang sinusubukan kong umupo nang tuwid sa kama. Limang araw na ang nakalipas mula nang ipanganak ang kambal, pero ang hapdi ng tahi mula sa CS ay parang bago pa rin sa tuwing gumagalaw ako. Masakit, totoo, pero iba ang pakiramdam kapag nakikita ko silang dalawang payapang natutulog sa duyan sa tabi ko. Si Victor Jr. ngayon ay mas kalmado na kumpara noong nasa ospital pa kami. Ang matinding pag-iyak dahil sa colic ay unti-unti nang nawawala, pero nananatili ang ugaling madalas magising sa gabi para humingi ng gatas. Si Isabelle naman ay nananatiling tahimik, matiyaga, at tila laging nakamasid sa paligid — parang may sariling mundo sa kanyang maliliit na mata. “Okay lang ako,” sagot ko habang marahang hinahaplos ang pisngi ni Isabelle. “Kailangan ko nang kumilos. Ayokong maging pasanin lang sa bahay
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 23
MEGAN HARRINGTON POVIsang buwan matapos ang pagsabog sa mansyonMakati RTC Branch 150Nine months na ang tiyan ko. Ang bigat nito makes every step feel heavy and slow. But despite the pain and exhaustion, I stood firm. I was wearing a simple black formal dress — not just clothes, but my armor for today. I carried all the courage I needed to face the man who destroyed my past and the family I hold so dear.On my left stood Damien. He was in a sharp black suit. You could still see he was a bit thin, and there were faint scars on his face and neck — reminders of the tragedy we went through a month ago. But in his eyes, there was no fear anymore, only unshakable resolve. He held my hand tightly, as if telling me no matter what happens, he will never let go. The warmth of his palm was more than enough to give me the strength I still lacked.Right across us, on the other side of the courtroom, was Victor Harrington Sr. He was wearing a formal Barong Tagalog, but his wrists were cuffed and
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 22
DAMIEN HARRINGTON POV3 Weeks After ICU • 8 Months Pregnant na si MeganHindi pa ganap na bumabalik ang aking lakas. Tatlong linggo pa lang ang nakalipas mula noong tinamaan ako ng bala at dinala sa kritikal na bahagi ng ospital. Ang bawat galaw ay may kasamang hapdi sa dibdib, at ang pagtayo pa lang ay nakakapagpahina ng aking mga tuhod. Ngunit pinilit kong ituwid ang aking katawan at humakbang paalis sa kama. Dahil sa oras na ito, hindi sapat ang pahinga. Kailangan kong kumilos.“Damien, umupo ka muna,” mariing sabi ni Megan habang dahan-dahang lumalapit sa akin. Walong buwan na ang kanyang tiyan—malaki, mabigat, at halos handa nang ilabas ang aming mga anak. Mabagal ang kanyang mga hakbang, ngunit sa kabila ng kanyang kalagayan, mas matatag pa rin ang kanyang tingin kumpara sa akin. “Sabi ng doktor, kailangan mong manatiling nakahiga ng anim na linggo para tuluyang gumaling ang iyong sugat.”Napangiti ako nang mapakla, kahit na mahina pa ang aking boses. “Manatili sa kama habang si
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 21
MEGAN HARRINGTON POV 12:30 PM • ST. MARY’S ICU • DAY 1 Beep… beep… beep… Iyan lang ang tunog na naririnig ko sa loob ng dalawampu’t apat na oras. Ang tibok ng puso ni Damien. Ang mahinang tunog ng kanyang paghinga gamit ang makina. Duguan pa rin ang aking mga kamay. Ang damit ko na puti kanina ay ngayon kulay pula na — puno ng kanyang dugo. Hindi ko ito tinanggal. Ayoko. Parang kapag hinubad ko ito, parang mawawala rin siya sa akin. “Anak, kumain muna ikaw,” sabi ni Mama habang may dala siyang mainit na lugaw. “Dalawang araw na kayong hindi kumakain. Pitong buwan na ang tiyan mo — kailangan mo ito para sa sanggol.” “Kapag nagising na si Damien, saka lang ako kakain,” sagot ko nang hindi man lang lumilingon. Mahigpit kong hawak ang kanyang kamay. “Pangako mo sa akin, Damien, ha? Gumising ka. Para makakain na rin ako.” Dahan-dahan niyang idinilat ang kanyang mga mata. Mahina ang kanyang galaw. “Gising… na ako… mahal ko,” bulong niya. Magaspang at mahina ang kanyang boses. “Kumai
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 20
DAMIEN HARRINGTON POV Wala na ang kumpanya ko. Wala na rin ang titulo ko bilang CEO. Pero mayroon akong plano. Nasa harap namin ni Megan ang imbitasyon sa kasal. May gintong disenyo at maayos ang pagkakagawa. Nakasulat doon: “Damien Harrington & Megan Ratajkowski – 12:00 PM, St. Michael’s Cathedral.” “Pekeng kasal lang ito,” sabi ko habang hinahaplos ang kanyang tiyan. Pitong buwan na siyang buntis. “Ito ang estratehiya natin para ilabas si Victor mula sa kanyang pagtatago.” Tumango si Megan. Kitang-kita sa kanyang mga mata ang pagod, ngunit nananatiling matatag. “Ayon sa impormasyon ng aking mga tauhan… mahigpit pa ring sinusunod ni Victor ang mga lumang kaugalian. Kapag kasal ng kanyang anak, siguradong pupunta siya — kahit magkaaway tayo.” “Tama,” sagot ko. “At sa oras na makapasok siya sa loob ng simbahan, nakahanda na ang FBI, SWAT, at higit sa isang daang tauhan ko. Isang bitag na hinihintay lang siya.” Umiling si Megan at kumunot ang noo. “Damien… delikado ito. Pitong bu
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 19
DAMIEN HARRINGTON POV 1 WEEK AFTER ICU | HARRINGTON TOWER, BOARDROOM Akala ko patay na siya. Sampung taon akong naniwala. Sabi nila, namatay si Victor Harrington Sr. sa isang pagsabog ng yate. Ako ang nag-asikaso ng libing. Ako ang humawak bilang CEO sa edad na bente-dalawa. Mali ako. Tumunog ang elevator. Ding. Pagbukas ng pinto… nandoon na siya. Limampu’t walong taong gulang. Nakasuot ng puting terno, may hawak na itong tungkod. Ang mga mata niya ay kulay abo — katulad ng sa amin. Pero walang buhay ang tingin niya. Ang mga mata ko, may puso pa. Dahil kay Megan. “Magandang umaga, anak,” ngumisi si Victor Harrington Sr. “Namimiss mo ba ako?” Nakatayo ako at hindi makagalaw. Ang kamay ko ay nasa ilalim ng mesa, mahigpit na nakahawak sa baril. Sa tabi ko si Megan. Pitong buwan na siyang buntis. Nakasuot ng pormal na damit, at walang bakas ng takot sa kanyang mga mata. Hawak niya ang kamay ko sa ilalim ng mesa, mahigpit. “Huminga ka lang,” bulong niya. “Pamilya tayo. Magtutulunga
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 18
MEGAN HARRINGTON POVST. MARY’S CHURCH“Damien! NOOO!”Putok. Dugo. Bumagsak si Damien sa sahig ng altar. Pula sa puting marmol — parang alak na dapat sana’y ihahain sa kasal namin.Parang gumuho ang buong mundo ko.“Damien!” sigaw ko at tatakbo sana pabalik, pero hinawakan ako agad ng security ko.
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 17
DAMIEN HARRINGTON POV 48 HOURS AFTER THE COURT WINAkala ko tapos na. Akala ko panalo na kami.DNA cleared. Kasal legal. Marcus talo sa korte. Sabi ng lawyer niya, nasa Europe na daw siya.Mali ako.3:17 AM. Tumunog ang phone ni Megan. Unknown number. Video call.Pagkasagot niya… nanlamig ang buo
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 16
DAMIEN HARRINGTON POV 3:00 AM • HARRINGTON PENTHOUSE Hindi ako makatulog. Sa tabi ko, si Megan. Mahimbing ang tulog pero halatang puyat. 7 months na ang tiyan niya — malaki na. Minsan sumisipa si baby. Baby boy. “Victor” sana ang pangalan kung lalaki… pero Victor ng pag-ibig, hindi Victor ng kas
FOREVER MINE, MRS. CEO KABANATA 15
DAY 1 • NEW YORK SUPREME COURT • 8:00 AM Ang lamig ng aircon, pero pinagpapawisan ako nang husto. Naka-simple lang ako ng navy dress na nakatago nang maayos ang tiyan ko. 14 weeks na ang dinadala namin. Pero sa paningin ng iba… tinatawag nilang “incest baby” ang magiging anak namin. Sa kabilang d
You may also like
My Innocent Maid
SANTIAGO367.5K viewsLoveless Deal with the Cold-Hearted CEO
Maria Bonifacia1.3M viewsThe CEO got me pregnant
B.NICOLAY/Ms.Ash331.6K viewsAFTER DIVORCE: His Ex-Wife becomes CEO
Purple Moonlight494.1K viewsTiny Cupid: Helping Daddy Catch Mommy
Docky168 viewsBillionaire's Compromise
Rinaissancexx53 viewsMatchmade by His Heir
Eckolohiya23511 viewsThe Ruthless Billionaire's Little Cupid
Anaeli369 views
