คุณสามีฉันพร้อมที่จะหย่าแล้วนะ

คุณสามีฉันพร้อมที่จะหย่าแล้วนะ

last updateLast Updated : 2025-06-14
By:  PR Star PloyCompleted
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
2 ratings. 2 reviews
122Chapters
12.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อการมีชีวิตไม่ได้เป็นไปอย่างปกติ ชีวิตของเธอและเขาจะจัดการมันอย่างไรเมื่อแรกเริ่มเขาเสนอการหย่าให้กับเธอ แต่เธอกลับยอม และพร้อมที่หย่าและจากเขาไป เขากลับห้ามใจไม่ยอมเสียเอง นั้นมัน...เขารักเธอ?

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ไปตายซะ

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Ramida Prabalee
Ramida Prabalee
ชอบแนวนี้มากค่ะ รู้สึกเหมือนเห็นตัวเองตอนอายุ16-17 ชอบวีน ชอบอารมณ์เสีย ตอนมีแฟนนี่เหมือนอัยยะเปะเลย สนุกมานะคะ ชอบมากกก
2025-06-23 06:01:17
2
0
Full Moon
Full Moon
สนุกนะ ชอบอ่านได้เรื่อยๆ
2025-06-22 15:35:02
4
0
122 Chapters
ตอนที่ 1 ไปตายซะ
"คุณจะไปไหน!!!?" อัยยะพยายามยื้อกระเป๋าเดินทางจากมือชายหนุ่มเพื่อไม่ให้เขาไป แต่ชายหนุ่มกลับผลักเธอกลับ มันทำให้เธอล้มลงตรงหน้าของเขา (ปั๊บ!!) "โอ๊ย!! นี้ฉันเจ็บนะ!!" เสียงของหญิงสาวร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นจากการที่ก้นของเธอกระแทกลงสู่พื้น ถึงแม้เขาจะเห็นเธอล้มลงอย่างนั้น เขาก็ไม่คิดที่จะเห็นใจเธอเลย เขากลับพูดใส่ต่อหน้าเธอ "ผมไม่อยากที่จะเห็นหน้าคุณอีก! คุณไม่คู่ควรกับความรักของผม เพราะผมไม่เคยที่จะรักคุณ!! และมันก็จะไม่มีวันเป็นอย่างงั้นแน่นอน คุณมันเป็นผู้หญิงที่ใจร้ายที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ คุณมันนางมารร้าย คุณช่างแตกต่างกับคุณพ่อของคุณจริงๆ คุณ.... อัยยะคุณฟังผมให้ดีๆ ผมไม่เคยรักคุณ เราหย่ากันเถอะ!.." ชายหนุ่มพูดเสร็จ เขาก็ลากกระเป๋าเดินทางเพื่อที่จะออกจากบ้านหลังนี้ไปทันที "กรี๊ดดดดด!! อ๊ากกกกก!! คุณ คุณ ว่าอะไรนะ หย่า หย่างั้นเหรอ!!! ไม่ ไม่ ไม่!!! ฉัน ฉันไม่หย่า คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น!!!" เสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังขึ้น เมื่อเธอที่กำลังเห็นชายหนุ่มเดินจากไปอย่างไม่แยแส มันทำให้เธอสติหลุด เธอตะโกนออกมาเพื่อห้ามไม่ให้เขาไป
Read more
ตอนที 2 อุบัติเหตุ
หลังแต่งงาน อัยยะได้พยายามที่จะระงับอารมณ์ของเธอไม่ให้อาละวาด ผ่านไปได้แค่ครึ่งปี ความอดทนของเธอก็ถึงขีดจำกัด เธอเริ่มหวาดระแวงในตัวชายหนุ่มมากขึ้น เพราะตั้งแต่เธอแต่งงานกับเขา เขาไม่ยอมนอนกับเธอและไม่ยอมแตะต้องตัวเธอเลยสักครั้ง และจะพูดกับเธอเฉพาะเมื่อจำเป็นเท่านั้น เธอได้แต่คิดว่าเขายังคงรักผู้หญิงคนนั้น และนั้นเธอจะไม่ยอมเป็นอันขาด ถึงแม้ว่าเขาจะกลับบ้านตรงเวลา และพาเธอไปร่วมรับประทานอาหารกับพ่อของเธอในวันหยุดสุดสัปดาห์ หลังจากนั้น เธอก็เริ่มไปอาละวาดหญิงสาวทุกคนที่เข้าใกล้สามีของเธอ โดยเฉพาะอดีตแฟนเก่าของชายหนุ่มที่ยังคงทำงานในบริษัทของสามีเธอ เขาไม่ยอมไล่ยัยนั้นออก แถมยังปกป้องหล่อนตลอดเวลาเมื่อเธอไปอาละวาด นับวันอัยยะเริ่มอาละวาดหนักขึ้นเรื่อยๆ มันทำให้พวกเขาเริ่มทะเลาะกัน จากที่ชายหนุ่มกลับบ้านตรงเวลา กลายเป็นว่าเขาเริ่มจะไม่ค่อยกลับมานอนบ้าน ยกเว้นเมื่อเธอเริ่มขู่เขา เขาถึงจะกลับ แต่ชายหนุ่มก็ยังคงมารับเธอไปทานอาหารกับพ่อของเธอเมื่อถึงเวลา และหลังจากนั้นเขาก็แค่มาส่งและจากเธอไป นี้ก็ผ่านมาจะเกือบ 2 ปีแล้ว นับวันชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีของเธอก็ยิ่งเย็นชาใส่
Read more
ตอนที่ 3 ฝัน
"คุณยาย คุณยายคะ ..." เสียงของไอรดาที่ยังคงนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยดังขึ้น พยาบาลที่ดูแลเธอเดินเข้ามาได้ยินเสียงของเธอที่ดังละเมอออกมาพอดี เธอจึงรีบเข้าไปเพื่อเช็กอาการของหญิงสาวที่กำลังหลับสนิท สีหน้าของผู้ป่วยตอนนี้ดีขึ้นมากกว่าเมื่อวาน พยาบาลตรวจเช็กอาการของผู้ป่วยเสร็จ เธอก็เดินออกไปจากห้องเพื่อแจ้งข้อมูลกับแพทย์เจ้าของไข้ให้ทราบถึงอาการล่าสุดของเธอ ไอรดาลืมตาขึ้น เธอเห็นแต่หมอกสีขาวโพลน มันล้อมรอบตัวเธอ เธอมองไม่เห็นอะไร เธอเรียกหาบุคคลอันเป็นที่รักของเธอ "คุณยาย คุณยายคะ คุณยายอยู่ไหน? หนู หนู อยู่ที่ไหน? คุณยายอยู่ไหนคะ?" สิ้นเสียงของเธอ กลับมีเสียงหญิงสาวอีกคนดังแว่วมาแต่ไกล "ชะ ชะ ช่วยฉันด้วย ............. ลี ... ฉันขอโทษ" "นั่นใครนะ? ฉันถามว่าใคร?" ไอรดาถามหาเจ้าของเสียงทันที "ไอซ์ ไอซ์.....ลูกแม่!!!" แทนที่เธอจะได้ยินเสียงของเจ้าของเสียงเมื่อสักครู่นี้ เธอกลับได้ยินอีกเสียงของหญิงสาวที่ฟังดูมีอายุมากกว่าเสียงเมื่อกี้นี้ที่เรียกชื่อเธอ เธอคลับคล้ายคลับคร่าเสียงนี้เป็นอย่างมาก แต่เธอยังคงคิดไม่ออก "ใครคะ? คุณเป็นใคร?
Read more
ตอนที่ 4 ความทรงจำ
... ไม่รู้ผ่านไปนานแค่ไหน จู่ๆ ไอรดาก็ลืมตาขึ้น เธอยังคงอยู่ที่เดิมในที่ที่เธอล้มลงหมดสติในตอนที่แม่ของเธอจากไปพร้อมกับหญิงสาวที่แม่ของเธอบอกว่า นั้นคือพี่สาวของเธอ ไอรดาพยายามยืนขึ้น แต่เธอก็ยังไม่สามารถยืนขึ้นได้ เพราะยังคงมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรงแบบกะทันหัน ไอรดาเอามือทั้งสองข้างขึ้นมากุมขมับ พร้อมกับหลับตาอย่างแรง ในท่าขดตัวนอนแบบเจ็บปวด "ซีด!!!... " เสียงที่บ่งบอกว่าเธอนั้นมีอาการปวดหัว ดังออกมาจากไรฟันของเธอ "นี้ นี้ มันภาพอะไร? ...พวกคุณเป็นใคร? ..." ไอรดาถามคำถาม แต่ก็ไม่มีเสียงใดตอบเธอกลับมา จากที่เธอเห็นภาพต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสมองของเธอ มันเป็นภาพที่ไม่คุ้นเคยไหล่ผ่านดังสายน้ำ ไอรดาเห็นภาพต่างๆ เหล่านั้น มันคือภาพความทรงจำของผู้หญิงคนนั้น คนที่เดินจับมือไปกับแม่ของเธอ โดยความทรงจำของผู้หญิงคนนั้นเริ่มตั้งแต่เธออายุได้ 9 ขวบ "หนูคือลูกพ่อ ต่อไปนี้พ่อจะดูแลหนูเอง ไม่ให้หนูต้องลำบาก หนูต้องเป็นเด็กดีนะคะ" ชายวัยกลางคนอายุราวๆ 40 ปี พูดกับเด็กผู้หญิงที่เขากำลังอุ้มอยู่ "ค่ะคุณพ่อ หนูอัยย์ จะเป็นเด็กดี จะไม่ดื้อ ไม่สน จะเชื่อฟังคุณพ่อนะคะ" เ
Read more
ตอนที่ 5 พ่อตากับลูกเขย
... ก่อนหน้าที่อัยยะจะฟื้น ภายในห้องพักฟื้น หญิงสาวที่กำลังนอนหลับบนเตียงผู้ป่วย หลังจากอาการของเธอดีขึ้น จากการบาดเจ็บหลังเกิดอุบัติเหตุเมื่อ 6 วันที่แล้ว วันแรกที่เธอเกิดอุบัติเหตุ มีพลเมืองดีแจ้งไปยังหน่วยฉุกเฉินเพื่อให้การช่วยเหลือเธอ และเธอก็ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างทันท่วงที อาการของอัยยะโดยภาพรวม ถือว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เธอมีอาการบาดแผลเต็มตัว แต่โชคดีเป็นบาดแผลที่ไม่ใหญ่มาก และไม่มีกระดูกส่วนใดในร่างกายหัก ศีรษะของเธอแตกเล็กน้อย รอเพียงแค่เธอฟื้นจากการสลบเท่านั้น หมอไม่รู้ว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาตอนไหน แต่นี่ก็นับจากวันที่เธอเกิดอุบัติเหตุ ก็ปาเข้าไปเป็นวันที่ 6 แล้วที่เธอก็ยังไม่ฟื้นขึ้นมาเลย ในช่วงบ่ายของวันที่ 6 หลังจากที่อัยยะเกิดอุบัติเหตุ ภายในห้องพักฟื้นของโรงพยาบาล พยาบาลสาวเดินเข้ามาภายในห้องเพื่อเช็กอาการของหญิงสาวที่ยังคงหลับสนิทอยู่ เสียงละเมอของหญิงสาวก็ดังขึ้น (ย้อนกลับไปในบรรทัดแรกของตอน) "คุณยาย คุณยายคะ!!!" พยาบาลสาวได้ยินเสียงของคนไข้ จึงเดินเข้าไปดูอาการของเธอ แต่ก็ยังคงพบว่าเธอยังคงหลับอยู่
Read more
ตอนที่ 6 พบปะพูดคุย
"คุณเจสัน เชิญผมมาพบในวันนี้มีเรื่องอะไรอีกหรือเปล่าครับ?" ชายหนุ่มเริ่มเข้าประเด็นทันที หลังจากที่เขานั่งลงที่โต๊ะรับประทานอาหาร โดยไม่ปล่อยเวลาให้หลุดลอยไป แต่ผู้ที่กำลังนั่งตรงข้ามกับเขายังคงยิ้ม และยังไม่พูดอะไร "ถ้าหากว่า .... เป็นเรื่องของการแต่งงาน ผมยังคงขอพูดคำเดิมนะครับ" ชายหนุ่มกลับเป็นฝ่ายพูดขึ้นอีกครั้ง และปฏิเสธคำตอบล่วงหน้า ถึงแม้ว่าผู้ที่นั่งอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับเขายังไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเลยก็ตาม "อย่าเพิ่งตัดสินใจเร็วอย่างนั้นเลยครับ ดื่มกาแฟก่อนได้นะ แล้วเดี๋ยวเราทานอาหารร่วมกันซักมื้อก่อน" ผู้ที่เชิญเขามาในวันนี้เริ่มสนทนากับเขา และเชิญเขาดื่มกาแฟและทานข้าวด้วย มันเป็นประโยคที่ชวนให้เขาคิดมาก? "หมายความว่าอย่างไรครับ?" ชายหนุ่มเริ่มมีความสงสัย "วันนี้ผมเชิญคุณลีมาพบ ไม่ใช่ในฐานะประธานบริษัท แต่ผมมาในฐานะของพ่อคนหนึ่งเท่านั้น" เจสัน เริ่มเข้าสู่บทสนทนา "ผมรู้ว่าลูกสาวของผมเป็นคนอย่างไร และผมก็ทราบคุณลีเองก็มีแฟนอยู่แล้ว ผมก็ไม่ได้ชอบการบังคับ หรือใช้เล่ห์เหลี่ยมในการทำธุรกิจใดๆ" ชายหนุ่มฟังสิ่งที่เจสันกำลังพูด พร้อมกับเริ่มทำท่าทางส
Read more
ตอนที่ 7 เราเลิกกันเถอะ
ที่จริงแล้วลีออง ใจอ่อนตั้งแต่ที่เจสันพูดให้เขาช่วยเปลี่ยนแปลงลูกสาวของเขาแล้วละ แต่เขาก็ต้องกลับไปทบทวนสิ่งต่างๆ เหล่านี้ให้ดีก่อน ไม่อย่างนั้น เขาอาจจะถูกมองว่าเป็นผู้ชายที่เห็นแก่เงิน เพียงเพราะผลประโยชน์ของชายผู้มีอำนาจด้านการเงินคนนี้มอบให้เขา ซึ่งมันเป็นจำนวนที่มากพอสมควร มันคือหุ้นที่เกินครึ่งของกิจการเลยก็ว่าได้ สำหรับเจสันแล้วนั้น เขารู้ว่าชายหนุ่มที่เขาเลือกนั้นไม่ผิดแน่นอน ผู้ชายคนนี้อาจจะสามารถเปลี่ยนแปลงลูกสาวของเขาก็ได้ เขาหวังกับมันอยู่ลึกๆ แต่ก็ไม่ได้คาดหวังมากนัก และหากมันไม่สามารถเป็นไปได้อย่างที่คาดหวัง ผู้ชายคนนี้ก็ยังคงจะดูแลลูกสาวของเขาต่อไปได้ และไม่อาจจะละทิ้งไปได้ หากวันข้างหน้าเขาไม่อยู่ ซึ่งนั้นคือแผนของผู้เป็นพ่อที่ควรทำ ..... เย็นของวันเดียวกัน ลีอองได้โทรนัดแฟนสาวของเขา หรือเธอก็คือ จิมมี่ ที่เป็นพนักงานในบริษัทของเขานั้นเอง เขานัดเธอให้พบกันที่ร้านกาแฟคาเฟ่แห่งหนึ่งใกล้กับบริษัท การนัดครั้งนี้ของเขาเพื่อเป็นการบอกเลิกความสัมพันธ์ เพราะเขาต้องแต่งงานกับอัยยะ จิมมี่ไม่เข้าใจว่าทำไมลีอองถึงต้องยอมฝ่ายนั้น เขาต้องถูกบังคับให้แต่งงานอย่
Read more
ตอนที่ 8 ละเมอ
..... ภายในห้องพักฟื้นผู้ป่วยของโรงพยาบาล ชายหนุ่มกลับเข้าสู่โลกปัจจุบัน หลังจากที่เขาหวนนึกถึงเรื่องราวที่เขาได้เข้ามาสู่โลกของผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงที่กำลังนอนหลับไม่ได้สติ หลังจากเกิดอุบัติเหตุในคืนวันนั้น มันเป็นผลมาจากการทะเลาะกันของพวกเขา เจสัน พ่อตาของเขา ก็ไม่ได้กล่าวโทษเขาเลยด้วยซ้ำ นั้นยิ่งทำให้ชายหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็นต้นเหตุของเรื่องที่เกิดขึ้น และสัญญาระหว่างเขากับเจสันพ่อตาที่ยังไม่ถึงกำหนด ซึ่งมันก็เพิ่งผ่านมาได้ปีกว่าๆ เอง และตัวเขาเองที่เป็นฝ่ายที่ไม่สามารถทนหญิงสาวคนนี้ได้ ตอนนี้ ลีออง ไม่มั่นใจว่าจะเปลี่ยนแปลงนิสัยร้ายๆ ของอัยยะได้อย่างไร ดูจากเหตุการณ์ในวันนั้นที่เธอตั้งใจไปทำร้ายจิมมี่ถึงที่บริษัทของเขา เขาก็ต้องยอมรับว่า เขานั้นไม่มีความสามารถจริงๆ ดังนั้น ลีออง จึงลองหยั่งเชิงอัยยะ และดูว่าเธอจะมีปฏิกิริยาอย่างไร หากเขาขอเธอหย่า เพราะหากครบกำหนด 2 ปี เขาก็จะหย่ากับเธออยู่ดี ใจจริงเขาก็ต้องการให้หญิงสาวคนนี้เปลี่ยนแปลงตัวเองเช่นกัน!!! ลีอองมองดูหญิงสาว จากนั้นเขานั่งลงข้างๆ เตียงผู้ป่วย เขาจัดโต๊ะ และที่นั่งของตัวเอง
Read more
ตอนที่ 9 ฟื้น
ขณะนี้ไอรดาอยู่ในห้องคนเดียว เพราะผู้ชายคนเมื่อกี้บอกว่าจะไปตามหมอมาดูอาการของเธอ "ฉะ ฉะ ฉันฟื้นแล้ว ... แล้วเขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? .... เขาช่วยเราเหรอ?" ไอรดาพูดกับตัวเอง และครุ่นคิด ถึงเหตุการณ์ที่เธอประสบมา และมองไปรอบ ๆ ห้อง "อือ ที่นี่มันโรงพยาบาล ... แล้วคุณยายละ? ... จะมีใครแจ้งท่านหรือยังละเนี่ย หากไม่เห็นเรากลับบ้านท่านคงเป็นห่วงแย่เลย อะ ... แล้วนี่มันกี่วันแล้วเนี่ย?" ไอรดา คิดถึงยายของเธอเพราะเธอไม่รู้ว่ามันผ่านมากี่วันแล้วที่เธอไม่ได้กับบ้าน หลังจากที่เธอพูดกับตัวเองเสร็จ คุณหมอและพยาบาลที่ดูแลอาการของเธอก็เดินเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่มที่ออกไปตามหมอมาให้เธอ และเขาก็มายืนอยู่ข้าง ๆ เตียงของเธออีกฟาก "สวัสดีครับ อาการเป็นยังไงบ้างครับ เดียวขอหมอเช็กอาการเบื้องต้นก่อนนะครับ" คุณหมอถามอาการของเธอ เพราะตอนนี้ดูท่าทางเธอสบายดี และเหมือนไม่เป็นอะไรมาก แต่ทางแพทย์ก็ยังไม่วางใจ เพราะเธอสลบไปหลายวัน "ดีขึ้นมากแล้วค่ะคุณหมอ” ไอรดาตอบกลับหมอ หลังสิ้นเสียงของไอรดา พยาบาลก็ทำหน้าที่โดยตรวจเช็กความดัน พร้อมกับนำปรอทวัดไข้ส่งให้เธอ เพื่อเช็กว่าเธอมีไข้ห
Read more
ตอนที่ 10 รู้ตัว
... ภายในห้องน้ำ ไอรดา เดินเข้าไปภายในห้องน้ำ ใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย แต่ก็เคยเห็นเพียงแวบเดียว ลอยเข้ามาที่ดวงตาคู่สวยของเธอ ในขณะที่เธอกำลังยืนจ้องกระจก เธอเอามือรูปที่หน้าของตนเอง บี้ไปที่แก้มทั้งสองข้าง จากนั้น ก็กางมันออกเพื่อตบไปยังใบหน้านี้ 3 ครั้ง แรง ๆ "แป๊ะ!! แป๊ะ!! แป๊ะ!! ... อ๊ะ!! ... นี้ นี้ นี้ มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน?" เธอสำรวจร่างกายของเธอทันนี้ "นี้ นี้ มันไม่ใช่ร่างของฉัน!! แล้ว แล้วฉัน?" เธอไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี จากนั้นเธอก็ปวดหัวขึ้นมาอีกครั้ง จนตาเธอเริ่มลาย และมือของเธอก็ปัดไปถูกแก้วที่วางบริเวณอ่างล้างหน้าหล่นลงพื้น ชายหนุ่มที่อยู่นอกห้องได้ยินเสียงแก้วที่หล่นลงพื้น ก็รีบเดินไปสอบถามผู้ที่อยู่ในห้องน้ำทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น "นี้! คุณ! คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?" ไม่มีเสียงตอบกลับ เขาถามกลับอีกครั้ง พร้อมกับเคาะไปที่ประตูห้องน้ำ "นี้ คุณ! คุณ! ได้ยินผมไหม! คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?" "อะ ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร" เธอตอบกลับ จากนั้นเธอก็เปิดประตู และเตรียมเดินออกจากห้องน้ำ ชายหนุ่มมองดูเธอ ก็ไม่เห็นอาการผิดปกติอันใด จากน
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status