LOGINHakuna Miran’s Point of View. "Did you order a parcel?" Kwestyon ni Laze. "Hindi," matipid na sagot ko at binuksan na ang pinto. Inilapag ko naman 'yon sa mesa at tsaka ko kinuha ang bag ko at pinulot ang mga notes ko na dapat niyang kopyahin. "Ayan na lahat," tukoy ko, kinuha ko naman ang cutter at binuksan ang package ngunit halos manlaki ang mata ko nang makita ang brand new cellphone na may balot pa at hindi pa nabubuksan. Mamahalin 'to ah? "S-Sino nagbigay nito?" Tanong ko, natigilan si Laze at inabot 'yon. "Discreet package," sagot niya matapos basahin ang nasa ibabaw ng kahon. "Hindi ba ikaw ang nagpadala ng damit nang birthday mo?" Kwestyon ko, umiling si Laze bilang sagot. "I never sent you anything," nangunot ang noo ko at napaisip. Bakit niya ako pinapadalhan? Si mama ba 'to? Imposible, masyadong mahal ang cellphone na 'to para bilhan ako ni mama. "Paano 'to?" Tanong ko kay Laze, inabot 'yon ni Laze at binuksan. Pinanood ko siyang i-set up 'yon dahil hindi ako maa
Hakuna Miran's Point of View. Tumahimik yung mga kanina'y pinagsasalitaan ako ng masama, matapos ilagay sa plastic bags ang pinamili ko ay inabot na pabalik kay Laze ang card niya. "I'll pay you back," mahinang sabi ko at tsaka binuhat ang mga plastic bags na hindi naman mabigat. "Ibibigay ko na lang sa'yo mamaya." Nahihiyang sabi ko. "Thank you ulit." "Hmm, sure." Tugon niya kaya umalis na ako kaagad, alam ko namang may lakad siya pero siya na naman ang nag-save sa akin doon sa cashier. Pagkauwi ko ay nanghihina akong napaupo sa sofa at tsaka ko nasapo ang mukha sa sobrang pagkapahiya sa akin ng mga tao. Pakiramdam ko ay magkakaroon ako ng takot sa maraming tao lalo na't kung ganoon kapangit ang mga lumalabas sa bibig nila. Inayos ko na muna ang mga pinamili, inilagay sa ref ang dapat nasa ref at sa cabinet naman ang hindi. Ngunit sandali akong napatitig sa binili kong cereal na madalas ginagawang umagahan ni Laze, bumuntong hininga ako. Bakit ko nga ba 'to binili? Hindi naman
Lumabas na kami at nang makalabas ay nakahinga ako nang maluwag. "Janella, hatid na kita." Matipid na sabi ni Laze. Sumunod naman ako sa kanila. "Lalakarin ko na pau—" "Get in." Napalunok ako nang buksan ni Laze ang pinto ng sasakyan na siya ngayon ang nagmamaneho. Sumakay kami at nasa likod si Janella dahil sa suot niyang dress. Nang maihatid si Janella sa condo niya ay kinawayan ko siya. "Where did he barged in?" Napalunok ako sa tanong ni Laze nang ihahatid na ako sa condo ko. "M-My condo." Bulong kong sagot. "Let's go." Sagot niya, nang nasa condo ko na ay pumasok kami at sumakay ng elevator, habang papunta ay nilingon ako ni Laze. "Should I give you a gun?" Nanlaki ang mata ko sa tanong niya. "S-Sabog ka ba, h-hindi naman ako gumagamit ng baril." Tumitig lang siya sa akin kaya napaiwas tingin ako. "A knife?" "Laze?!" Napaiwas tingin siya kaya ng nasa labas na kami ng elevator ay kinakabahan akong naglakad papunta sa condo ko at sumilip. Nandoon pa rin si Tito Jubal sa s
Hakuna Miran's Point of View. Nakatitig lang ako kay Janella na ginagamot ang sugat ko habang nandito kami sa police station. "My parents are in a business so they can't come, how about your mom Miran?" Nag-aalalang sabi niya kaya umiling iling ako. "H-Hindi magandang ideya na pumunta tayo sa police, Janella. Mapapahamak lang ang mommy ko kasi step father ko 'yon, may koneksyon siya sa pulisya at wala akong magagawa. P-Pwede bang huwag na natin ituloy 'to?" Pakiusap ko, tinitigan niya ako ng matagal bago bumuntong hininga. "Buti na lang nasama yung card key ng condo mo dahilan para makapasok ako kaagad at maibalik ko sana sa'yo 'yon. Pero naririnig kitang sumisigaw," mahinang sabi niya. "Thank you.." "Bakit ka ginaganon ng step father mo? Ngayon lang ba nangyari 'to?" Kwestyon niya kaya umiling ako at dahil doon ay galit na naman siyang napatayo. "Napakasama ng step father mo, papaano niya nagagawa 'to sa tulad mong isang minor pa. Worst asawa niya ang mama mo, napakademonyo niy
"Napano?" Kwestyon ko. "Napainom ng marami," bulong ni Janella kaya natawa ako. "Sana all 18 na," singhal ko. "18 ka naman na few more months." Sagot ni Janella kaya natawa ako at tumango, maya maya ay napagdesisyonan na naming umuwi. Pinahawak ni Janella ang cellphone niya sa akin kaya naman inilagay ko muna 'yon sa bag ko at inalalayan niya si Crizel. "Yamato, uwi ka na rin mamaya ha. Alas dose mahigit na," paalala ko pero ngumiti siya. "Ate sabi ni Kuya Laze dito na raw po ako matulog, ipinaalam niya po ako kay mama." Tumango ako bilang sagot. "Ingat ka ha, huwag kang iinom." Paalala ko. "Yes naman ate," sagot niya. "Ingat po kayo," paalala niya rin kaya tumango ako at sumunod na kay Janella. Nang nandiyan na ang sasakyan ay nagmamaktol si Crizel kaya nahirapan si Janella na patigilin siya. Ako ang nauna nilang hinatid. "Ingat ka mare!" Paalam ko. "Ikaw rin!" Sagot niya kaya pumasok na ako sa condo building. Dumeretso ako sa condo ko at nang makapasok ay tamad na tamad a
Hakuna Miran’s Point of View.Nahihiya ko namang inihawak ang kamay ko sa balikat niya at siya ay nakahawak rin sa bewang ko, nakakailang! "What's your birthday wish, Laze?" Kwestyon ko upang maalis ang awkwardness dahil sa katahimikan."I don't have a wish." Matipid niyang sagot, ang lamig rin ng boses niya."Weh? Ako nga birthday wish ko eh sana mahanap ko na si papa bago pa man ako mag-eighteen." Pagsasabi ko ng totoo."Really? I can't wish for more since I already have everything I want." Tumango ako bilang pag-unawa sa kaniya."Sabagay, lahat nga naman asa iyo na. Ano pa bang hihilingin mo 'di ba." Tumango siya at marahan akong isinayaw."I actually have a gift for you, pero natatakot akong ibigay kasi ang cheap niya lang." I stated that caught his attention."What it is?""Nahihiya ako kaya hindi ko na nilagay doon," senyas ko pa sa gift table. Huminga siya ng malalim at tumitig sa mukha ko."Gifts are special, cheap or not. It will always have a value because it was given by so
Hakuna Miran’s Point of View“Bullet, stop,” sinita niya ang sariling aso dahil dinidilaan nito ang kamay kong may hawak na tray.“This is your order, Sir,” maayos kong sabi at ibinaba sa table niya. Hindi niya ako tinugon at nag-focus sa librong binabasa niya.“Anything you need, Sir?” maayos na t
Kinaumagahan, masaya kaming bumiyahe ni Yamato, dala-dala ang mga requirements na kailangang dalhin. Nang malapit na kami, kinailangan naming maglakad papunta sa malaking unibersidad dahil sa traffic.“Ang laki ng school, Ate!” Napangiti ako at minadali si Yamato na pumasok sa loob.Pinapasok naman
Hakuna Miran’s Point of ViewMula noong araw na ’yon, takot at pangamba ang naramdaman ko dahil naulit nang naulit ang panghihipo niya sa akin, lalo na kapag wala sila mama. Minsan, ayaw ko nang umuwi dahil sa takot ko. Nagkaroon rin ako ng mga pasa at sugat sa mga nakatagong parte ng katawan ko.A
PROLOGUE:Tahimik at mapayapa akong naghuhugas ng mga plato sa kusina namin na hindi ganoon kalaki. Ang sementong pader na walang pintura ay aking tinititigan. Kailangan ko nga talagang mag-aral nang mabuti para mai-angat ang buhay namin nila Mama at ng bunsong kapatid ko.Habang naghuhugas, naling







