로그인Ep 3 ซวย
“โอ้ยยยยย!!!” ร่างสูงผลักคนตัวเล็กเข้าไปในรถจนหน้างามกระแทกกับคอนโซล นิคปิดประตูรถอย่างรวดเร็วจนเสียงดังสนั่นตามระดับอารมณ์แล้วตรงเข้าไปคร่อมทับร่างบางไว้ทันที “อะ...ออกไปนะ!” “หึ!” “โอ้ยเจ็บ!!!” ไอด้าน้ำตาแทบเล็ดเมื่อมือหนาตะปบเข้าที่ปลายคางมนพร้อมออกแรงบีบจนหน้างามแดงเถือกไปด้วยรอยนิ้วมือ มือเล็กพยายามแกะมือแข็งเป็นคีมเหล็กออกแต่ยิ่งแกะนิคยิ่งเพิ่มแรงบีบมากขึ้น “อยากเป็นคนดีแต่ช่วยแหกตาดูก่อนว่ารถของฉันเสีย!!” พ่ามมมม!!! “ระ...รถของนายเสียหรอ” “โง่!!!” “ฉันไม่รู้...งะ...งั้นฉันขอโทษ” ร่างบางส่งสายตาอ้อนวอน เธอไม่รู้จริงๆว่ารถของนิคเสียนึกว่าเขาจอดรถในที่ห้ามจอดซะอีก “ขอโทษงั้นหรอ!” กึก!! “อ้ะ!” นิคใช้มืออีกข้างตวัดกุมลำคองามระหงจนไอด้าเริ่มหายใจติดขัด หากร้องให้คนช่วยคงไม่มีใครได้ยินแน่ๆ หญิงสาวพยายามใช้มือแกะนิ้วใหญ่ออกแต่ทว่ายิ่งแกะยิ่งรัดแน่น “ปล่อยยย!!!” “หึ!” นิคเคลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ๆพร้อมทั้งใช้สายตาคมจ้องดวงตากลมโตของเธอ ไอด้าพยายามขอร้องอ้อนวอนผ่านสายตาแต่นิคกลับไม่เห็นใจ “ตอบมาว่าจะให้ฉันเอาเลือดส่วนไหน หัว คอ ท้อง หรือว่า...” “มะ...ไม่!! อื้อออ!!!!” “ถ้าเธอไม่เลือก งั้นฉันจะเลือกเอง!” นิคไล่สายตามองไปยังส่วนล่าง บัดนี้กระโปรงของไอด้ามันร่นขึ้นมากองอยู่ที่เอวจนเห็นแพนตี้ตัวน้อยสีดำที่ปกปิดความงามล้ำค่าไว้ หญิงสาวดิ้นเป็นพัลวันเมื่อนิคจับจ้องส่วนล่างไม่วางตา “ไม่นะ! อย่าทำฉัน!!!” คนตัวเล็กดิ้นเอาเป็นเอาตายพรางยกมือทุบอกแกร่งแต่มันกับไม่ระแคะระคายผิวหนังของนิคเลยซักนิด “เหอะ!” นิคจ้องลึกเข้าไปในดวงตาใสแจ๋วที่กำลังสั่นระริกด้วยความกลัว มันมีหยดน้ำใสๆรื้อขึ้นจนเต็มดวงตา อย่าคิดเอาน้ำตามาเรียกร้องความสนใจเด็ดขาดเพราะเขาไม่มีวันเห็นค่า! พลัก! ปึก!!! คนตัวเล็กโดนผลักอย่างแรงจนแผ่นหลังกระแทกกับประตู เมื่อหลุดจากพันธนาการไอด้ารีบจัดแจงเสื่อผ้าของตัวเองทันที โชคไม่ดีที่วันนี้ใส่กระโปรงสั้นมา “ฉันหมายหัวเธอไว้แล้ว” “มะ...หมายความว่าไง” “เดี๋ยวก็รู้” “ยะ...อย่าทำอะไรฉันเลยนะ นี่นายจำไม่ได้จริงๆหรอว่าครั้งหนึ่งฉันเคยช่วยนายไว้” เมื่ออับจนหนทางจำเป็นต้องเอาเรื่องในอดีตมาบังหน้า เผื่อเขาสำนึกบุญคุณขึ้นมาได้...ซักนิดก็ยังดี “เธอช่วยฉันตอนไหน” “ก็เมื่อสองปีก่อนนายหนีอันธพาลมาหลบในห้องฉัน ฉันจำรอยสักบนคอของนายได้” “...” นิคนิ่งก่อนใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มพรางใช้ความคิด ซักพักมุมปากหยักกระตุกยิ้มราวกับไม่สำนึกที่มาแอบในห้องเธอเพื่อหนีพวกอันธพาล “เหอะ! เธอจำคนผิด” “ฉันจำได้ไม่ผิด ฉันจำรอยสักนายและแววตาของนายได้!” “ลืมมันไปซะ!” “...” ไอด้าเม้มปากจนเป็นเส้นตรง ในที่สุดนิคก็ยอมรับซักทีว่าคือผู้ชายคนนั้นที่เคยเจอเมื่อสองปีที่แล้ว “สะ...ส่วนรถของนายเดี๋ยวฉันซ่อมให้” “เหอะ! รถของฉันเคลือบด้วยสีชนิดพิเศษจากยุโรป” “ฉันมีเงินจ่าย” “กว่าจะทำเสร็จต้องใช้เวลาเป็นเดือน” “ละ...แล้วจะให้ฉันทำยังไง เอารถฉันไปขับก่อนมั้ย” “รถซังกะบ้วยเอาไปไกลๆ” “แล้วนายต้องการอะไร” “ฉันบอกเธอไปแล้ว” นิคกระตุกยิ้มมุมปากแต่สายตาของเขากลับสวนทางเพราะมันทั้งเย็นชาและดูน่ากลัวในเวลาเดียวกัน “อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ยังไงเราก็เป็นเพื่อนร่วมห้องกัน” “ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนกับเธอ” กึก! “...” คิ้วโก่งกระตุกเมื่อโดนปฏิเสธจนหน้าชา “หลังจากนี้ไประวังตัวให้ดี เพราะฉันหมายหัวเธอไว้แล้ว!” ฟุบ!! ทันทีที่ถึงรถร่างบางถึงกับฟุบหน้าลงบนพวงมาลัยอย่างหมดอาลัยตายอยาก เธอโดนนิคหมายหัวไปแล้ว T_T “ไม่น่าเลยไอ้ด้าเอ้ย!” หญิงสาวยกมือขยี้ผมจนหัวฟูกะจะทำความดีแต่กลับได้ความซวยมาซะงั้น คราวนี้คงไม่กล้ามองหน้านิคแน่ๆ “ให้ตายเถอะ” ร่างบางพ่นลมหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่รู้ว่าอนาคตจะโดนนิคทำอะไรเพราะเขาบอกว่าต้องใช้เลือดของเธอลบรอยถลอกเท่านั้น ทำไมนิคถึงได้โหดร้ายและทารุณแบบนี้นะ!! “เอาไงดี” ร่างบางเอนกายพิงเบาะรถพรางหลับตาใช้ความคิด เธอไม่อยากเป็นศัตรูกับใครอยากเดินสวยๆอยู่บนทุ่งลาเวนเดอร์ แต่ถ้าสามารถทำให้นิคหันมามองเธอเป็นเพื่อนบางทีน่าจะคุยกันได้ ใช่แล้ว! ต้องเป็นเพื่อนกับนิคให้ได้! “ฮึบ! ไอ้ด้าต้องสู้!!” —————————-Ep 75 อยากกอดเมีย@กลางดึกคืนนั้น“อื้อออ อุ๊บ~” ในขณะที่ไอด้ากำลังนอนฝันหวานจู่ๆกลับรู้สึกแน่นที่บริเวณหน้าอก เหมือนกำลังมีอะไรบางอย่างกดทับ ต้นคองามระหงสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆส่งผลให้หญิงสาวรีบตาลืมตาขึ้นทันที เห็นเงาตะคุ่มๆสีดำกำลังคร่อมทับเธออยู่ “กรี้ดดดด!! อุ๊บบบ!!!”“ชู่ววว เบาๆสิเดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอก”“อื้อออ!!” ไอด้าดิ้นเป็นพัลวันเพื่อให้หลุดจากการเกาะกุม กลิ่นน้ำหอมอันแสนคุ้นเคยนี้ หญิงสาวจึงอ้าปากงับมือใหญ่ส่งผลให้ร่างของเธอหลุดจากการเกาะกุมทันที“โอ้ย!!”“นะ...นายเข้าไปได้ยังไง!!” ร่างบางรีบถอยหลังกรู่แล้วเอื้อมมือไปเปิดไฟ ทันทีที่ห้องสว่างดวงตามกลมโตเห็นรอยยิ้มทะเล้นจากร่างสูง“ปีนต้นไม้ขึ้นมา” นิคเอี้ยวตัวไปยังหน้าต่างที่ไอด้าเปิดไว้ เป็นสาวเป็นแซ่ทำไมไม่ปิดหน้าต่างนอน มันน่าตียิ่งนัก!“ออกไปเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันจะบอกพี่ทาคาชิมาไล่นายออกไป!”“ฮ่าๆๆๆ ป่านนี้คงนอนกกเมียไปแล้ว” นิคสาวเท้าเข้ามาใกล้ๆในขณะที่คนตัวเล็กถอยหลังกรู่ด้วยความกลัว หญิงสาวจึงคว้าแจกันมาป้องกันตัว“ถ้านายก้าวเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว หัวแตกแน่!”“ฉันเชื่อว่าเธอกล้า ขนาดมีดยังเอากล้าแทงผัวตัวเองเลย”
Ep 74 กินแห้ว‘ฉันรักเธอนะ’คำนี้ยังคงดังกึกก้องอยู่ในหูของไอด้า มันดังวนซ้ำๆ ราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน หญิงสาวพยายามเก็บสีหน้าให้เป็นปกติทั้งๆที่หัวใจเต็นโครมครามไม่เป็นจังหวะ ที่เขาบอกรักเธอมันมาจากหัวใจหรือเป็นเพียงแค่ลมปาก“อย่างนายนี่หรอจะรักใครเป็น”“ฉันรู้ว่าเธอไม่เชื่อ” นิคค่อยๆหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มหวานละมุนให้หญิงสาว “แต่ฉันไม่เคยซื้อช่อดอกไม้ให้ใครเลยนะ”“...” ไอด้าปรายตามองช่อดอกกุหลาบช่อโตที่กำลังจะเหี่ยวเฉา บ่งบอกให้รู้ว่าดอกไม้ช่อนี้เขาซื้อมันตั้งแต่ตอนเช้าๆ“รับไว้สิ ดอกไม้ช่อนี้ฉันสั่งทำเพื่อเธอโดยเฉพาะเลยนะ มันคือดอกไม้แทนใจของฉัน” นิคคลี่ยิ้มอย่างอ่อนโยน ปกติเขาเป็นผู้ชายที่ยิ้มยากมากๆแต่พอยิ้มทีมันเหมือนกับไม่ใช่นิคคนเดิมที่เธอเคยรู้จัก เขาเป็นผู้ชายที่ยิ้มแล้วมีเสน่ห์มาก แต่เธอไม่หลงกลหรอกนะ“...” ไอด้ากระตุกยิ้มมุมปากแล้วรับช่อดอกไม้ไว้ นิคจึงพ่นลมหายใจด้วยความโล่งอก แต่...ปึก!!“ไอด้า...”“เอาช่อดอกไม้ของนายคืนไป ฉันไม่เอา!” ดอกไม้ช่อโตถูกขว้างใส่หน้าของนิคอย่างแรง จนชายหนุ่มถึงกับสะอึก ไม่คิดว่าไอด้าจะกล้าโยนช่อดอกไม้ใส่เขาแบบ
Ep 73 ง้อเมียก็อกๆๆร่างบางที่กำลังมัดผมด้วยโบว์สีชมพูชะงักเมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น วันนี้ทาคาชิบอกว่าจะพาเธอไปดูหอยมุกที่เกาะใกล้ๆ“ซักครู่ค่ะ” ไอด้ารีบวางหวีลงแล้ววิ่งไปที่ประตูเพราะกลัวทาคาชิรอนานาน “พี่ทาคาชิจะไปแล้วหรอคะ...นิค!!”หญิงสาวเบิกตาโพลงด้วยความตกใจเพราะคนที่เคาะประตูคือนิคไม่ใช่ทาคาชิ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!!“...” นิคคลี่ยิ้มด้วยรอยยิ้มอันแสนละมุนเมื่อเห็นหน้าสาวเจ้าอีกครั้งในรอบหนึ่งวัน สำหรับเขาแล้วหนึ่งวันมันก็นานเกินพอ“มาได้ยังไงกลับไปเดี๋ยวนี้นะ!” ไอด้ารีบปิดประตูทันทีแต่นิคยกมือดันไว้เพียงมือเดียว แม้เธอจะออกแล้วผลักแล้วก็ตามก็ยังสู้แรงของนิคไม่ได้อยู่ดี“ไม่เจอหน้ากันตั้งหนึ่งวันจะไม่คุยกับฉันหน่อยหรอ”“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างนาย!” หน้างามงอเง้าทันที ก่อนกวาดตามองหาทาคาชิ “คอยดูนะฉันจะบอกทาคาชิมาลากคอนายออกไปจากที่นี่”“เรื่องของผัวเมียไม่มีใครเขาอยากยุ่งหรอก”“ว่าไงนะ!”“ก็หมายความว่าพี่ทาคาชิอนุญาตให้ฉันเข้ามาเอง”“...” ไอด้าดำหมัดแน่นพรางส่งสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความไม่พอใจ ไหนบอกว่าจะไม่ให้นิคเข้ามาไง! “ออกไปเดี๋ยวนี้ ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย!!”“แต
Ep 72 พิสูจน์ตัวเองนิคยืนสูดลมหายใจอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ในมือของเขาถือดอกไม้ช่อโต เมื่อคืนคริสติวเข้มเรื่องง้อหญิง อันดับแรกเลยต้องพูดจาอ่อนหวานไม่ทำน้ำเสียงห้วนๆต้องเป็นผู้ชายที่มีความโรแมนติก“นี่กูต้องทำแบบนี้จริงๆหรอวะ” นิคก้มลงมองช่อดอกกุหลาบที่อยู่ในมือพรางหัวเราะเบาๆ ผู้ชายดิบเถื่อนอย่างเขากำลังจะกลายเป็นหนุ่มดอกไม้งั้นหรอ แต่เพื่อเมียแล้วอะไรก็ยอม “ไอด้า..ฉะ..ฉันขอโทษสำหรับเรื่องทั้งหมดที่เคยทำให้เธอเสียใจ...ฉะ...ฉันรู้ตัวแล้วว่าวันนี้...ฉัน..ระ...รักเธอ เฮ้อ!”ชายหนุ่มยกมือขึ้นเสยผมแค่ซ้อมเฉยๆทำไมมันถึงได้รู้สึกเคอะเขินแบบนี้ แล้วอย่างนี้จะง้อเมียสำเร็จมั้ย“อีกรอบละกัน” นิคสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วจ้องไปที่หน้ากระจกก่อนคุกเข่าลงแล้วยื่นช่อดอกกุหลาบไปข้างหน้า “ฉันขอโทษนะที่รักสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา ฉันพร้อมจะปรับปรุงตัวเพื่อเธอแล้ว ขอโทษที่เคยทำให้เธอเสียใจและจากนี้ไปฉันสัญญานะ...สัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอเสียใจอีก มันอาจจะช้าเกินไปที่ฉันจะบอกคำนี้ เพราะฉันแสดงความรู้สึกออกมาไม่เก่ง ฉันมันก็แค่ผู้ชายไม่เอาไหนที่รักษาหัวใจของตัวเองไว้ไม่ได้...และวันนี้ฉันพร้อมที่จะบอกคำๆนั้นก
Ep 71 ไปต่อหรือพอแค่นี้@เกาะส่วนตัวของทาคาชิ“มันกล้าทำแบบนี้กับหลานสาวของกูได้ยังไง!!!”“ใจเย็นๆก่อนนะ” มิเกลแฟนสาวของทาคาชิรีบห้ามทัพไว้ซะก่อนเพราะตอนนี้ทาคาชิเองโกรธจนเป็นฟืนเป็นไฟ ทุกคนรู้ดีถ้าทาคาชิจะเล่นงานใครซักคนมันผู้นั้นต้องชิบหายแน่ๆ“แต่มันทำกับหลานสาวพี่แบบนี้จะให้พี่ใจเย็นได้ยังไง”“เกลรู้ว่าคุณโกรธ แต่ใจเย็นๆก่อนดีกว่าไหม ตอนนี้ไอด้าก็เสียขวัญมากพอละ” มิเกลกอดปลอบไอด้าด้วยความเป็นห่วง สมัยที่ยังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย มิเกลกับไอด้าเคยเป็นเพื่อนร่วมคลาสกันมาก่อน เห็นหน้าคร่าตากันอยู่บ้างแต่ไม่ค่อยสนิทกัน เพราะไอด้าเรียนได้ปีเดียวก็หายตัวไป ทุกคนในมหาวิทยาลัยต่างก็ลือกันว่าเธอถูกอุ้มฆ่า“...” ทาคาชิถอนหายใจแล้วยอมสงบสติอารมณ์ มิเกลจึงเป็นฝ่ายคุยกับไอด้า“ฉันไม่คิดเลยนะว่านิคจะเป็นคนแบบนี้ ฉันรู้ว่าเขาไม่มีมารยาทแต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นถึงขนาดนี้”“...” ไอด้าหน้าสลดลงทันใด ร่องรอยจากบาดแผลที่ถูกเขาล่ามโซ่ยังคงหลงเหลืออยู่“แล้วเธอจะเอายังไงต่อ”“ยังไม่รู้เลย”“ฉันถามเธอตรงๆนะ เธอรักเขามั้ย”“...” คำถามของมิเกลส่งผลให้อีกคนชะงัก ความรู้สึกที่เคยมีให้เขาเมื่อสามปีที่แล้ว ตอนนี้ม
Ep 70 อกหักพี่ชายของนิคแทบกุมขมับเมื่อลูกน้องคนสนิทโทรมารายงานว่าวันนี้นิคไม่เข้าบริษัท คริสไม่นิ่งนอนใจมุ่งหน้าไปหาน้องชายทันที ปกตินิคไม่ใช่คนทิ้งการเอางานแบบนี้แกร๊ก!!เมื่อถึงห้องของน้องชายคริสย่นคิ้วด้วยความแปลกใจเมื่อเท้าหนาเหยียบเข้ากับอะไรบางอย่าง“กระเป๋าเบียร์นิ” คริสกวาดตามองรอบๆห้องเห็นกระป๋องเบียร์ถูกทิ้งเกลื่อนกลาด จนกระทั่งสายตาคมไปปะทะเข้ากับร่างของน้องชายตัวดีที่นั่งอยู่บนโซฟา “เป็นเชี่ยไรทำไมไม่เข้าบริษัท”“พี่คริส...อึก!” นิคเงยหน้ามองพี่ชายอยู่ครู่หนึ่งก่อนกระดกเบียร์ขึ้นดื่มจนหมดกระป๋อง คนเป็นพี่ชายรีบแย่งกระป๋องเบียร์ออกจากมือแล้วโยนทิ้งทันที “เอาคืนมา”“ตอบกู! ทำไมมึงไม่เข้าบริษัท”“อกหักครับ”“ฮ้ะ!”“อึก...ผมอกหักครับ” นิคที่ลิ้นเริ่มรัวพูดออกมาอย่างไม่กั๊ก จนพี่ชายแปลกใจ มันอกหักจากผู้หญิงคนไหน“เดี๋ยว? มึงอกหัก?”“...” นิคไม่ตอบ เพียงพยักหน้าขึ้นลง“ใครหักอกมึง”“ของเล่นของผมครับ”“ฮ่าๆๆๆ กูว่าแล้ว” คำตอบของน้องชายส่งผลให้พี่ชายหัวเราะราวกับเรื่องตลก นิคจึงตวัดมองพี่ชายด้วยความไม่พอใจ“มันไม่ตลกนะครับ”“ตอนนั้นมึงบอกกูเองไม่ใช่หรอ ว่าไม่มีทางคิดอะไรกับของเล







