登入Ariana Wayne POVApat na araw matapos kong ipanganak si Alex, sa wakas ay pinayagan na rin kaming lumabas ng ospital. Masakit pa rin ang tahi ko kapag naglalakad nang matagal, kaya naman dahan-dahan ang bawat hakbang ko habang inaalalayan ako ni Lucas pababa ng elevator ng St. Luke’s. Si Lucas ang may kalong kay Alex, at nakakatuwang tingnan kung paano siya maglakad—sobrang bagal, na parang may hawak siyang mamahaling kristal na pwedeng mabasag sa isang maling galaw."Lucas, relax. Mas mabilis pa maglakad ang pagong sa'yo," biro ko habang papunta kami sa naghihintay na SUV sa basement."I am relaxing, Ariana. Sinasabi lang ng body instinct ko na kailangan ng maximum stabilization para sa anak natin," seryoso niyang sagot nang hindi inaalis ang tingin sa tulog na tulog na si Alex.Sinalubong kami ni Jayson na agad na nagbukas ng pinto ng sasakyan. Nakaayos na ang car seat sa likod, pero mukhang walang balak si Lucas na iwan doon ang baby. Naupo ako sa backseat at sumunod siya sa tabi k
Ariana Wayne POV Maliwanag na ang sikat ng araw na tumatagos sa bintana ng private suite ko rito sa St. Luke’s. Kahit medyo masakit pa rin ang tahi ko kapag kumikilos ako nang bigla, mas nanaig ang gaan ng pakiramdam ko habang nakasandal sa mga unan. Sa tabi ko, nakaupo si Lucas sa gilid ng kama. Ang dating laging plantsado at malinis niyang polo shirt ay medyo nagusot na, at may kaunting anino na ng balbas ang kanyang panga dahil sa puyat. Pero ang mga mata niya ay nakatitig lang sa maliit na sanggol na natutulog ngayon sa dibdib ko. "Lucas, kanina mo pa siya tinitingnan nang ganyan. Baka matunaw ang anak mo," biro ko sa kanya, medyo paos pa ang boses ko. Dahan-dahan niyang inabot ang kamay ni Alex. Ang maliit na daliri ng anak namin ay kusang humawak sa dulo ng hintuturo ni Lucas. Isang malawak at totoong ngiti ang sumilay sa mukha ng asawa ko—isang ekspresyon na dati ay napakabihirang makita ng mga tao sa kumpanya. "I still can't believe he's here, Ariana," bulong niya, tila ta
Lucas Reyes POV Alas-kwatro na ng madaling araw. Tahimik na ang buong private suite dito sa St. Luke’s. Ang tanging naririnig ko na lang ay ang marahang paghinga ni Ariana at ang mahinang tunog ng baby monitor sa tabi ng kuna. Nakaupo ako sa sofa sa gilid ng kama, suot pa rin ang medyo nagusot kong polo shirt. Para akong estatwa na hindi makagalaw dahil baka sa isang maling sipa ng sapatos ko ay magising ang mag-ina ko. Tiningnan ko ang mga palad ko. Nanginginig pa rin nang bahagya. Ako ang lalaking humarap sa pinakamalalaking board of directors sa New York at Switzerland nang hindi pinapawisan ang mga kamay. Pero kanina, noong marinig ko ang unang iyak ni Alex, pakiramdam ko ay nag-collapse ang lahat ng pader na itinayo ko sa buhay ko. Bumangon ako nang dahan-dahan at lumapit sa kuna kung saan natutulog ang anak ko. Napakaliit niya. Mas maliit pa ang buong katawan niya sa forearm ko. "Sir, hindi po ba kayo matutulog?" Napalingon ako sa pinto. Si Jayson, nakatayo roon na may dala
Ariana Wayne POV Nabalot ng tensyon ang buong hallway ng bahay namin sa Forbes. Rinig ko ang mabilis na yabag nina Mama at Mommy Victoria na nag-uunahan pababa ng hagdan habang bitbit ang mga hospital bags na kanina lang ay pinagtatalunan nila. Pero sa gitna ng lahat ng gulo, ang tanging nararamdaman ko lang ay ang mahigpit na hawak ni Lucas sa aking braso. Ang kanyang mukha, na kadalasan ay parang pader sa tigas, ay kakikitaan ngayon ng matinding takot at pagmamadali. "Jayson! Is the car ready? I want the engine running now!" sigaw ni Lucas habang inaalalayan akong humakbang palabas ng pinto. "Ready na po, Sir! Naka-standby na rin po ang security team sa tapat ng ospital," sagot ni Jayson mula sa garden. Kitang-kita ko rin ang pawis sa noo niya; kahit siya na sanay sa mga krisis ay parang nakuha ang kaba ng boss niya. "Lucas, dahan-dahan lang. Hindi pa naman ako lalabas dito sa sala," biro ko, kahit ramdam ko na ang dahan-dahang pagkirot sa ibabang bahagi ng likod ko. Pilit k
Ariana Wayne POV Isang linggo na ang nakalipas simula noong bumisita kami sa Laguna, at parang naging mas mabilis ang takbo ng oras sa loob ng bahay sa Forbes. Ang dating tahimik na hallway ay madalas nang mapuno ng tawanan nina Mama at Mommy Victoria, na tila tuluyan nang nagkasundo dahil sa iisang goal: ang siguraduhing perpekto ang lahat para sa apo nila. Nakaupo ako sa terrace, pinapanood ang mga landscapers na nag-aayos ng mga huling detalye sa paligid ng pond. Hawak ko ang isang baso ng fresh coconut water na ipinilit ni Mama na inumin ko para raw "pampalinis" ng system. Sa tabi ko, nakabukas ang laptop ko, pero hindi trabaho ang tinitingnan ko kundi ang mga listahan ng mga kailangang dalhin sa hospital bag. "Ariana, darling! You’re still looking at that screen?" boses ni Mommy Victoria mula sa likuran ko. Pumasok siya sa terrace bitbit ang isang makapal na magazine tungkol sa interior design. "I told you, I already hired the best concierge service for the hospital. You do
Ariana Wayne POVMedyo makulimlim ang langit pero hindi naman mukhang uulan nang ilabas ni Lucas ang sasakyan mula sa garahe ng Forbes. Ito ang unang pagkakataon na lalabas kami ng Metro Manila simula nang lumipat kami. Ang destinasyon? Laguna. Gusto naming makita ang foundation na nabanggit sa digital vault ni Papa, at kasama namin si Mama na hindi mapakali sa backseat habang tinitingnan ang kanyang itsura sa compact mirror. "Ariana, sigurado ba kayong maayos ang kalsada papunta roon? Baka masyadong matagtag, hindi maganda sa baby," may pag-aalalang tanong ni Mama. "Ma, okay ang expressway. At saka, SUV naman ang dala natin, hindi natin mararamdaman ang lubak," sagot ko habang inaayos ang seatbelt ko. Lumingon ako kay Lucas na seryosong nakatingin sa Waze. "You okay? Tahimik mo yata." "I'm just thinking about the logistics. Jayson already sent a team ahead to coordinate with the local officials. Ayokong mabulaga sila na biglang darating ang Chairperson at CEO ng Wayne Group," sabi
Ariana Wayne POV Paglapag ng aming private plane, agad kaming sinalubong ng pamilyar na init ng Manila. Pero hindi na katulad ng dati ang pakiramdam ko; wala na ang kaba na baon ko noong umalis kami. Sa halip, panatag na ako at handa nang tapusin ang lahat ng nasimulan ko. "You okay?" tanong
Ariana Wayne POVMabilis na pinaharurot ni Jayson ang sasakyan habang si Lucas ay panay ang tawag sa kanyang security team sa labas ng bansa at sa mga contacts niya sa pulisya. Ang balitang nakatakas si Marcus ay parang isang malamig na tubig na ibinuhos sa amin matapos ang tagumpay laban kay Celes
Ariana Wayne POV Maaga kaming nagising ni Lucas kinabukasan pagkatapos ng aming victory dinner. Kahit medyo puyat dahil sa sayaw at usapan sa rooftop, masarap ang gising ko. Paglabas ko ng kwarto, hindi kape ang sumalubong sa akin kundi si Lucas na abala sa pag-aayos ng ilang malalaking paper bags
Ariana Wayne POVMabilis kaming nag-ayos ni Lucas para sa biglaang meeting sa mga Astor. Kahit pagod mula sa mahabang flight, kailangang magmukhang fresh at ready. Isang itim na silk dress na hapit sa katawan ang isinuot ko, habang si Lucas naman ay nagpalit ng isang kulay asul na suit n







