แชร์

Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์
Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์
ผู้แต่ง: Noir87

ตอนที่ 1

ผู้เขียน: Noir87
last update วันที่เผยแพร่: 2026-01-31 19:10:21

ในอดีตนานมาแล้วมีคนเคยเล่าว่าในโลกของเรามีประตูอยู่หนึ่งบานที่ถูกเก็บเป็นความลับ ประตูนั้นเป็นประตูที่เชื่อมโยงโลกอีกฝั่งที่เป็นคู่ตรงข้ามกับโลกของมนุษย์ ว่ากันว่าหลังบานประตูมีสิ่งลี้ลับมากมาย ทั้งเทพ มังกร ภูติ และปีศาจอาศัยอยู่ ซึ่งประตูนั้นเป็นประตูที่เหล่าปีศาจและเทพที่มีพลังมากเท่านั้นที่สามารถเปิดใช้เพื่อเดินทางเข้าออกระหว่างทั้งสองโลกได้ มนุษย์ธรรมดา หรือ อมนุษย์ที่ไม่ได้มีพลังมากมายถึงจะเคยพบเห็นประตูบานนั้นก็จะเห็นเป็นแค่ประตูสำหรับตกแต่งผนังธรรมดาที่ไม่สามารถเปิดออกได้ และที่สำคัญประตูบานนี้จะเคลื่อนย้ายไปที่ต่างๆตามกาลเวลาซึ่งไม่มีใครรู้ว่ามันจะวนกลับมาที่เดิมเมื่อไหร่ รู้ก็เพียงแค่ไม่ว่ายังไงประตูก็จะวนกลับมาในที่มันเคยอยู่มาแล้วราวกับว่ารอเวลาให้ผู้ที่เหมาะสมมาเปิดมันออก 

ลียง ประเทศฝรั่งเศส

เวลา 7.30น.

“ฮ้าววววว” 

เสียงคนตัวเล็กหาววอดๆ อยู่หน้ามหาลัยคาทอลิค ชื่อดังของเมืองในเขต Place Bellecour เพราะตื่นเต้นกับการที่จะได้เข้าเรียนมหาลัยที่ใฝ่ฝันถึงขนาดดรอปเรียนมาตั้งสองปีหลังจากที่เรียนจบมัธยมมาเพื่อให้ได้มาเรียนที่นี่โดยเฉพาะ เพราะว่าเป็นสถานที่ที่สำคัญที่ทำให้พ่อกับแม่ของเธอพบรักกัน ทำให้คนตัวเล็กรีบตื่นมาอาบน้ำล้างหน้าและรีบนั่งรถบัสมามหาลัยอย่างเร็วจนลืมดูเวลาเนี่ยแหละว่ามันเช้าเกินไป 

ด้วยเพราะว่าเป็นช่วงต้นเดือนตุลาคมซึ่งยังอยู่ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงทำให้ตอนนี้ท้องฟ้ายังไม่ค่อยสว่างนัก อีกทั้งอากาศค่อนข้างเย็นทำให้ร่างบางต้องรีบเข้าไปในอาคารเรียนเพื่อทำการหลบหนาวซักหน่อย  

เมื่อเข้ามาในส่วนของมหาลัยตรงช่วงของประตูทางเข้าเป็นโดมสูงขนาบคู่กับอาคารเรียน ที่ร่างบางเคยได้มาเยือนแล้วตอนช่วงสมัครสอบเข้าที่นี่ ถัดจากทางเข้าภายในเป็นลานกว้างแบบเปิดโล่งไม่มีหลังคาด้านตรงข้ามกับทางเข้ามีอาคารเรียนแบบสมัยใหม่อยู่ ถัดไปทางขวาจะเป็นอาคารเรียนแบบเก่าที่ยังคงสไตล์ฝรั่งเศสแบบเดิมเอาไว้ ส่วนด้านหน้าอาคารสมัยใหม่ มีโต๊ะแบบม้านั่งยาววางอยู่เรียงกันสองฝั่งแบ่งเป็นทางเดินตรงกลาง เหมาะสำหรับนั่งรวมกันทำรายงานหรือพูดคุยกับเพื่อนๆยามว่าง ส่วนด้านในอาคารเรียนก็มีโต๊ะนั่งและตู้กดน้ำและขนมอัตโนมัติอยู่ด้วย ว่าแล้วฟีโลน่าก็ตัดสินใจเดินเข้าไปหลบความหนาวภายในอาคาร ซึ่งก็เห็นว่ามีคนนั่งอยู่ก่อนแล้ว 2-3  คน 

หลังจากหาที่นั่งได้ก็จัดแจงเสียบหูฟังใส่มือถือและนั่งฟังเพลงคั่นเวลาก่อนเข้าเรียน พลางนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา นี่ก็ 2 ปีแล้วที่เธอสูญเสียผู้เป็นพ่อที่เป็นที่พึ่งพิงเพียงคนเดียวของเธอไป ส่วนเรื่องของแม่นั้น พ่อเพียงแต่เล่าว่าแม่อยู่บนสวรรต์หลังจากที่คลอดเธอได้ไม่นาน ซึ่งตอนนั้นเธอก็ยังเล็กมากเลยไม่ได้เซ้าซี้ถามอะไรนัก แล้วที่เลือกเรียนที่มหาลัยเซนต์คาทอลิคที่นี่ก็เพราะว่า พ่อเคยเล่าว่าได้พบรักกับแม่ที่นี่เนี่ยแหละ ถึงทำให้เธออยากจะมาเรียนที่นี่มากกว่าที่อื่นๆเพราะอยากจะเห็นสถานที่ที่ทำให้พ่อกับแม่เธอรักกัน

 แหม…ก็คนอย่างเธอถึงจะอายุ 20 แล้ว แต่ก็ไม่เคยมีแฟนซักคน ไอ้คำว่าความรักเนี่ยเป็นยังไงก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าถ้าได้เจอคนที่จะมอบความรักให้แก่กันล่ะก็คงจะมีความสุขไม่น้อย และคงไม่ต้องมารู้สึกโดดเดี่ยวแบบนี้หรอก ในระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่นั้นเอง

จึก! จึก!

“ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไร?” 

หนุ่มใหญ่ร่างท้วมในชุดสูทท่าทางมีอายุคนหนึ่งได้เข้ามาสะกิดถามสาวน้อยร่างบางจากทางด้านหลังทำให้คนตัวเล็กต้องถอดหูฟังออกเพื่อหันไปตอบคนถามผู้ที่มาถามอย่างมีมารยาท

“ชื่อ ฟีโลน่าค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ” ฟีโลน่าได้ตอบกลับไป

“อ๋อ คุณฟีโลน่าพอจะมีเวลานั่งดื่มกาแฟเป็นเพื่อนผมได้ไหมครับผมเป็นคนเลี้ยงเอง” เมื่อได้รับคำตอบ หนุ่มใหญ่ก็ได้เอ่ยชวนคนตัวเล็กดื่มกาแฟด้วยซะงั้น

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันดื่มกาแฟมาแล้ว ขอบคุณมากนะคะ” ฟีโลน่าบอกปฏิเสธไป

“งั้นรับโกโก้ร้อนไหมครับ โกโก้ที่นี่อร่อยนะครับ” เขาถามต่อ

“เออ...ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะเกรงใจ”ฟีโลน่าตอบพร้อมนึกในใจว่าจะเซ้าซี้อะไรนักหนาเนี่ยทั้งๆที่ปฏิเสธไปแล้วครั้งนึง

“แล้วโคล่าล่ะครับ ดื่มไหม” 

หนุ่มใหญ่ยังถามเซ้าซี้อีกรอบ จนทำให้ฟีโลน่าต้องแอบลอบถอนหายใจเบาๆ อย่างยอมแพ้กับลูกตื้อของคนตรงหน้าที่พยายามจะทำความรู้จักกับเธอผ่านเครื่องดื่มซะเหลือเกินและตอบเค้ากลับไปว่า

“โคล่าก็ได้ค่ะ”

เมื่อได้ยินคำตอบที่พอใจแล้วหนุ่มใหญ่ร่างท้วมก็รีบไปกดโคล่าที่ตู้ขายน้ำอัตโนมัติแล้วรีบเดินกับมาหาฟีโลน่าอย่างเร็วพร้อมยื่นโคล่ามาให้เธอ แล้วในตอนที่เธอรับมาแล้วนั้นเขาก็พูดขึ้นว่า

“เราไม่ทักทายกันแบบฝรั่งเศสหน่อยเหรอครับ แบบว่าแก้มชนแก้มน่ะ” 

“เอ่อ... ก็ได้ค่ะ” ฟีโลน่าตอบพร้อมคิดในใจว่านี่สินะจุดประสงค์ของคนๆนี้

หลังจากทักทายกัน แล้วได้พูดคุยกันนิดหน่อย โดยส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องของคนตัวโตตรงหน้ามากกว่า แถมเวลาคุยด้วยก็ชอบเอามือมาแตะตามตัวของเธออีกต่างหาก สักพักหนุ่มร่างท้วมก็ขอตัวออกไปทำธุระ ฟีโลน่าเห็นดังนั้นก็รีบปลีกตัวหลบออกจากอาคารเรียนที่นั่งอยู่ เพราะไม่อยากคุยกับหนุ่มร่างท้วมอีกเพราะเค้าดูมีจุดประสงค์ในตัวเธอแบบแปลกๆจน เธอรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว 

เธอมองดูนาฬิกาเรื่อนใหญ่ที่ติดอยู่ที่ผนังของอาคารเรียนตอนนี้เวลา 8.30น. เองยังเหลือเวลาอีกตั้งเยอะว่าจะได้เวลาเข้าเรียน ออกไปเดินเล่นสำรวจอาคารเรียนอื่นและรอบๆก่อนดีกว่า ไม่อยากจะเจอคนโรคจิตแบบเมื่อกี้อีกแล้ว 

‘บรื๋อ~ขนลุกชะมัด’

เธอได้แต่คิดแล้วก็รีบเดินออกจากอาคารเรียนไป

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์   ตอนพิเศษ 5

    เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับความฝัน วันที่เรออนและแฟรงค์รอคอยอย่างใจจดใจจ่อก็ได้มาถึง ณ บริเวณหน้าห้องคลอดที่ถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษในคฤหาสน์ของพวกเขา สองว่าที่คุณพ่อก็ยังคงเดินวนไปวนมาด้วยความกระวนกระวายใจอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน“นานเกินไปแล้วนะ นานเกินไปแล้ว” แฟรงค์พูดพึมพำกับตัวเองเป็นรอบที่ร้อย “ทำไมถึงนานขนาดนี้! มีอะไรเกิดขึ้นข้างในรึเปล่า!”“ใจเย็นก่อนสิ” เรออนพยายามปลอบ แต่ใบหน้าของเขาก็ซีดเผือดไม่ต่างกัน “หมอบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติสำหรับครรภ์แฝด”“แต่หมอเป็นปีศาจ...แล้วฟีโลน่าเป็นเทพครึ่งมนุษย์! จะเอาอะไรมาเป็นปกติเล่า!”อุแว้ อุแว้!ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะเริ่มเถียงกันอีกครั้ง ก็ได้ยินเสียงร้องของทารกพร้อมกับประตูห้องคลอดก็ถูกเปิดออก หมอปีศาจเดินออกมาด้วยรอยยิ้มสดใส“ขอแสดงความยินดีด้วยขอรับ!” หมอประกาศก้อง “คุณนาย...คลอดแล้วขอรับ! ได้ลูกแฝด ชายหนึ่ง หญิงหนึ่ง!”สิ้นคำประกาศนั้น เรออนและแฟรงค์ก็ถึงกับยืนนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนที่ความดีใจทั้งหมดจะพุ่งพล่านเข้าสู่หัวใจ พวกเขาโผเข้ากอดหมอด้วยความดีใจอย่างลืมตัว“พวกฉันเข้าไปดูนางได้หรือยัง!” แฟรงค์ถามอย่างร้อนรน“ใจเย็นๆ ก่อนขอรับ” หมอกล

  • Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์   ตอนพิเศษ 4

    ในทุกๆ เช้าหลังจากที่พวกเขาทั้งสามคอยเริ่มภารกิจผลิตทายาทตัวน้อย เรออนและแฟรงค์จะตื่นขึ้นมาพร้อมกับคำถามเดิมๆ ที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง“วันนี้...รู้สึกแปลกๆ บ้างรึเปล่า”และทุกครั้ง ฟีโลน่าก็จะส่ายหน้าพร้อมกับรอยยิ้มขบขันเสมอ จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง...คำตอบของนางได้เปลี่ยนไป“ก็...นิดหน่อยค่ะ” นางตอบเสียงอ่อยขณะที่นั่งอยู่บนเตียง “รู้สึก...เหนื่อยกว่าปกติ แล้วก็เวียนหัวนิดหน่อยด้วย”เพียงได้ยินแค่นั้น เรออนและแฟรงค์ก็หันขวับมามองหน้ากันทันที ความกังวลฉายชัดขึ้นมาในแววตาของพวกเขาทั้งสอง“เวียนหัวเหรอ!” แฟรงค์พูดขึ้นอย่างร้อนรน “เป็นอะไรมากรึเปล่า!” “ฉันว่าเราควรตามหมอมาดูอาการของฟีโลน่าเดี๋ยวนี้ละ” เรออนกล่าวสรุปอย่างเด็ดขาดไม่รอช้า พวกเขาทั้งสองก็รีบไปตามหมอปีศาจคนเดิมมาทันที และหลังจากที่ทำการตรวจอย่างละเอียดแล้วนั้น...หมอก็เดินออกมาด้วยรอยยิ้มที่กว้างที่สุด“ขอแสดงความยินดีด้วยเป็นอย่างยิ่ง” หมอปีศาจกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น “คุณนาย...ตั้งครรภ์ได้สองเดือนแล้ว...และดูเหมือนว่าจะเป็นครรภ์แฝดด้วยขอรับ!”วินาทีนั้น โลกทั้งใบของเรออนและแฟรงค์ก็สว่างไสวขึ้นมาในทันที พวกเขาโผเข้า

  • Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์   ตอนพิเศษ 3

    หลังจากผ่านพ้นเรื่องวุ่นๆ ไปได้ บรรยากาศในคฤหาสน์ริมทะเลสาบก็กลับมาอบอวลไปด้วยความรักและความเข้าใจอีกครั้ง และเมื่อฟีโลน่าได้หายจากอาการปวดท้องและอารมณ์ที่แปรปรวน รวมถึงไม่มีเลือดระดูนางจนกลับมาเป็นปกติแล้วนั้นปฏิบัติการ “ปั๊มทายาท” ก็ได้เริ่มต้นขึ้นค่ำคืนแรกหลังจากที่ร่างบางเพิ่งอาบน้ำเสร็จและกำลังจะเข้านอน ก็ต้องพบกับภาพของสองสามีที่นั่งรออยู่บนเตียงด้วยสายตาที่ลุกโชนราวกับสัตว์ป่าที่อดอยากมานานหลายวัน จนฟีโลน่ารู้สึกประหม่ากับสายตาที่จดจ้องมา“เอ่อ...มีอะไรรึเปล่าคะ” ร่างบางถามเสียงสั่น พลางกระชับเสื้อคลุมนอนให้แน่นขึ้น“วันนี้ประจำเดือนหมดแล้วใช่ไหม ยัยตัวเล็ก” แฟรงค์เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน เขายิ้มเจ้าเล่ห์พลางตบที่นอนข้างๆ เป็นเชิงเชื้อเชิญ“ไหนๆ คุณหมอก็ได้บอกว่าร่างกายของเธอพร้อมสำหรับการมีเจ้าตัวน้อยแล้ว”“คืนนี้...” เรออนกล่าวเสริม น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความต้องการ “พวกเราจะปรนนิบัติเธอจนกว่าจะมีทายาทตัวน้อยๆ มาวิ่งเล่นในบ้านหลังนี้เลยดีไหม”ร่างบางที่ได้ยินความปรารถนาของสามีทั้งสองก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนหวาน ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปจูบที่ริมฝีปากของเรออนและแฟรงค์สลับกั

  • Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์   ตอนพิเศษ 2

    หลังจากร่างบางอธิบายอาการของตัวเองให้สามีทั้งฟังแล้วก็เดินเข้าไปนอนพักในห้อง และปล่อยให้บุรุษทั้งสองนั่งคิดวิเคราะห์ถึงอาการที่แปลกไปของคนรักแล้วนั้น พวกเขาก็มีความคิดบางอย่างแวบเข้ามาในหัว...อาการคลื่นไส้...อารมณ์แปรปรวน?ทั้งสองสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย ประกายแห่งความตื่นเต้นและความยินดีอย่างสุดขีดก็ปรากฏขึ้นในแววตาของพวกเขาทันที“หรือว่า...” แฟรงค์พูดเสียงสั่น“ต้องใช่แน่ๆ” เรออนกล่าวสรุป แม้จะพยายามเก็บอาการ แต่รอยยิ้มบางๆ ก็ไม่อาจซ่อนเร้นความสุขไว้ได้ “ท้องแล้ว”ความคิดนั้นทำให้หัวใจของพวกเขาทั้งสองพองโตจนแทบจะระเบิด พวกเขากำลังจะได้เป็นพ่อคน! แต่แล้วความตื่นเต้นก็ถูกแทนที่ด้วยความกังวลเมื่อนึกถึงเลือดที่เห็นเมื่อเช้าที่ผ่านมา“แต่เลือดนั่น...มันจะเป็นอันตรายรึเปล่า” แฟรงค์ถามอย่างร้อนใจ“ข้าก็ไม่แน่ใจ...เราควรจะปรึกษาผู้ใหญ่”ไม่รอช้า ทั้งสองก็แยกย้ายกันไปหยิบลูกแก้วสื่อสารของตัวเองทันทีแฟรงค์ติดต่อหาท่านหญิงเอลาร่า มารดาของตนด้วยความตื่นเต้น “ท่านแม่! ท่านแม่! ข้ามีข่าวดีจะบอก! ฟีโลน่านางท้องแล้วขอรับ!”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงหัวเราะอย่างยินดีของท่านหญิงเอลาร่าจะด

  • Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์   ตอนพิเศษ 1

    หลายเดือนผ่านไปหลังจากพิธีวิวาห์ของทั้งสามคนได้ถูกกล่าวขานว่ายิ่งใหญ่และอลังการที่สุดในรอบสหัสวรรษ ชีวิตของพวกเขาก็ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการในคฤหาสน์หลังงามริมทะเลสาบที่ออทัสได้มอบให้เป็นของขวัญในวันแต่งงานเช้าวันหนึ่ง ฟีโลน่าตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่แปลกไปจากทุกวัน ร่างกายที่เคยเบาสบายกลับรู้สึกหนักอึ้งอย่างประหลาด และที่สำคัญคือความรู้สึกปวดหน่วงๆ ที่บริเวณท้องน้อยซึ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ“อื้อ...” นางครางออกมาเบาๆ พลางขมวดคิ้ว“เป็นอะไรไป ยัยตัวเล็ก” เสียงทุ้มๆ ของแฟรงค์ที่นอนกอดนางอยู่จากด้านหลังดังขึ้นอย่างงัวเงีย เขาใช้จมูกโด่งคลอเคลียที่ซอกคอของนางอย่างออดอ้อน“ไม่รู้สิ...รู้สึกไม่ค่อยสบายตัวเลย”ร่างบางพยายามจะขยับตัวลุกขึ้น แต่แล้วความเจ็บปวดแปลบปลาบก็แล่นริ้วขึ้นมาที่ท้องน้อยจนนางต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด และเมื่อนางก้มลงมองที่ผ้าปูที่นอนสีขาว ก็ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจคราบสีแดงสดหย่อมเล็กๆ ปรากฏอยู่บนนั้น…“!!!”นางสะดุ้งตัวแรงทันทีที่เห็นคราบเลือดนั้นจนแฟรงค์ที่กำลังเคลิ้มๆ อยู่ถึงกับสะดุ้งตื่นเต็มตา ขณะที่เรออนที่นอนอยู่อีกฝั่งก็ลืมตาขึ้นมามองอย่างสงสั

  • Flower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์   ตอนที่ 63

    เมื่อประตูห้องรับรองถูกปิดลง แฟรงค์ก็เป็นคนแรกที่ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสุดจะกลั้น “ฮ่าๆๆๆ! สะใจชะมัด! เมื่อกี้ท่านได้เห็นหน้าท่านพ่อกับท่านแม่ของพวกเราไหม! ซีดเป็นไก่ต้มเลย!”เรออนที่ยืนอยู่ข้างๆ แม้จะไม่ได้แสดงท่าทีลิงโลดเท่า แต่รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากก็บ่งบอกได้ถึงความพึงพอใจอย่างที่สุด เขามองไปยังออทัสด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเคารพและขอบคุณอย่างสุดซึ้งทว่าฟีโลน่ากลับไม่รู้สึกเช่นนั้น นางมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกผิดและเกรงใจ นางค่อยๆ เดินเข้าไปหาออทัสที่ยืนมองนางอยู่ด้วยสายตาที่อ่อนโยน “คุณออทัส...เอ่อ...คุณพ่อคะ” นางเอ่ยเสียงแผ่ว “หนูขอโทษนะคะ ที่ทำให้ท่านต้องลำบาก”ออทัสหัวเราะในลำคอเบาๆ เขายื่นมือมาลูบศีรษะของนางอย่างเอ็นดู การกระทำนั้นอบอุ่นและคุ้นเคยราวกับที่บิดาผู้ล่วงลับเคยทำให้นางเสมอ “ไม่ต้องกังวลไปหรอก เด็กน้อย” เขากล่าว “เจ้าไม่ได้ทำอะไรผิดเลยแม้แต่น้อย ความรักไม่ใช่สิ่งที่ผิด และการซื่อสัตย์ต่อหัวใจของตัวเองก็เช่นกัน”เขาจ้องมองลึกลงไปในดวงตาของนาง “เจ้ามีนิสัยที่ตรงไปตรงมาและกล้าหาญเหมือนแม่ของเจ้านัก...นั่นคือสิ่งที่ข้าชื่นชม”“จากนี้ไป...จงจำไว้ให้ดี ฟีโ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status