FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 2 เพื่อนร่วมงาน
Última atualização:
2026-02-08 18:10:16*Paradise Pub
"โหยแก สวยมากเลยอ่ะ แพงมั้ยๆ" "ก็ไม่เท่าไหร่หรอกแก" "พี่เค้าสายเปย์เลยเนอะ นี่ขนาดยังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนนะเนี่ย ถ้าเมื่อไหร่ที่แกตกลงคบกับเขาล่ะก็ ไม่อยากจะคิดเลยว่าเค้าจะทุ่มขนาดไหน เนอะ" "บ้า ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก นี่มันแค่ของขวัญเล็กๆน้อยๆเอง" ซ่าาา~ ฉันเปิดน้ำล้างมือหลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว ได้ยินแม่สามสี่คนนี่คุยกันเสียงดังลั่นห้องน้ำ ดูเหมือนจะอวดสร้อยคออยู่มั้ง "อ้าว พี่ยาหยี สวัสดีค่ะ" และคงเพราะเสียงน้ำที่ฉันเปิดถึงได้เรียกให้พวกนั้นหันมามองฉัน ผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มก็ทักทายฉัน ฉันเหลือบมองหน้าเธอและเห็นสร้อยเส้นนั้นบนต้นคอขาวเนียนที่เธอกำลังอวดกับเพื่อนๆอยู่ "อืม" ฉันครางรับสั้นๆพลางล้างมือไปด้วย "วันนี้มาไวจังเลยนะคะ" "ก็ปกติ" ฉันโต้ตอบ ไหนๆก็คนทำงานร่วมกัน "อ้อ งั้นแสดงว่าทุกวันมินนี่ไม่ทันได้สังเกตุเอง" "คงงั้นมั้ง" "พี่หยีคะ ชุดมินนี่โอเคมั้ย?" แล้วเธอก็เขยิบเข้ามาหาฉันอีก เธอถามฉันถึงเรื่องชุดที่เธอใส่ทำงาน ฉันปิดน้ำดึงกระดาษทิชชู่มาเช็ดมือก่อนจะหันมามองเธอ กวาดสายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า... "อืม ใส่อะไรก็ใส่เถอะ อย่าแก้ผ้าก็พอ" ฉันตอบ ชุดที่เธอใส่น่ะ ตั้งแต่วันแรกที่ทำงานร่วมกับฉัน เธอดูเป็นดีเจแนวเซ็กซี่เพราะการแต่งตัวที่เปิดเผยมากกว่าคนปกติ วันนี้ก็เช่นกัน เธอใส่เกาะอกครึ่งตัวสีแดงกับกระโปรงยีนส์แล้วก็ใส่เสื้อคลุมแต่ฉันมั่นใจเลยว่าพอขึ้นไปยืนบนเวทีดีเจแล้ว เหมือนวิญญาณอะไรสักอย่างเข้าสิง เธอจะดิ้นแบบสุดเหวี่ยงแล้วถอดเสื้อคลุมตัวนอกออกตามเสต็ปจากนั้นก็จะได้รับเสียงฮือฮาและทิปจากลูกค้าผู้ชายมากมายไปตามระเบียบ แต่ที่ฉันแอบไม่ชอบใจก็คือ พอยัยนี่ถอดเสื้อคลุมออกทีไรก็จะมีเสียงเชียร์ให้ฉันถอดบ้าง แต่ที่ฉันใส่มันเป็นเสื้อครอปไง ถ้าฉันถอดก็เหลือแต่บราเซียแล้วป่ะ บางทีก็น่ารำคาญ! "อ่า ค่ะ" ยัยมินนี่เหวอไปนิดหน่อย ฉันทำงานร่วมกับยัยนี่ได้หลายวันแล้ว ก็ทำร่วมกันได้อ่ะน่ะแต่ยังไม่ค่อยเข้าขากันเท่าไหร่ ไม่เหมือนทำกับลูกโซ่ เหตุผลหนึ่งคงเพราะเราเป็นเพื่อนกัน ส่วนอีกเหตุผลหนึ่งคือเด็กนี่แอบแรดเกินไปหน่อย ฉันก็เลยหมั่นไส้เบาๆ ฉันทิ้งกระดาษทิชชู่ลงถังขยะแล้วเดินออกจากห้องน้ำโดยไม่ได้พูดอะไรอีก "โหย ไม่เป็นมิตรเลยอ่ะ" "นั่นดิ มินนี่อุตส่าห์พูดด้วยดีๆ" "หน้าโครตเหวี่ยงอ่ะ" กึก~ แต่ฉันเดินออกมาพ้นจากห้องน้ำได้แค่ก้าวเดียวก็ได้ยินเสียงต่อว่าตามหลังมา เป็นเพื่อนๆของยัยเด็กนั่นอ่ะแหละ ฉันพ่นลมหายใจก่อนจะเดินย้อนกลับเข้าไปในห้องน้ำ สวบ~ ฉันหยุดยืนตรงหน้าพวกนั้นพลางจิกตาใส่ "มินนี่" "คะ คะ" "พวกนี้เพื่อนเธอใช่มั้ย?" "ค่ะ ใช่ค่ะ เพื่อนมินนี่ปากไม่ดีเอง พี่อย่าโกรธนะคะ" "ไม่โกรธ ก็พูดกันจริงนิ" ฉันบอกพลางกวาดสายตามองมินนี่กับเพื่อนของเธอทุกคน "แต่คราวหลังจะพูดอะไรให้พูดต่อหน้า อย่าพูดกันแต่ลับหลัง" "คือว่า..." "ไม่ต้องคิดมาก..." หมับ~ ฉันหันมามองมินนี่พลางวางมือลงบนไหล่เธอแล้วบีบเบาๆ ฉันไม่ใช่คนใจดีและนี่คือการเตือน "ฉันไม่สนใจเสียงหมาเห่า" จบประโยคนี้ มินนี่กับเพื่อนก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที "แต่ถ้าจะกัดก็กัดเลย ฉันจะได้ฟาดปากหมาถนัดๆ" "..." "เข้าใจนะ" พูดจบฉันก็เดินออกมาจากตรงนั้นอีกครั้งนึง ฟลุ่บ~ "รับอะไรดีคะ คุณลูกค้าวีไอพี" ฉันทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทรงสูงหน้าเคาเตอร์บาร์ บาร์เทนดี้คนสวยที่ยืนอยู่หลังบาร์เอ่ยทักทายฉัน "เหมือนเดิม" ฉันตอบพลางวนปลายนิ้วชี้กับบาร์ไปพลางๆ ไม่นานเครื่องดื่มแก้วหนึ่งก็ถูกเสิร์ฟตรงหน้าฉัน "เห้อ คิดถึงสองคนนั้นเนอะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราคงได้นั่งคุยกันสนุกแล้ว" 'ข้าวหอม'คือเพื่อนสนิทร่วมแก๊งของฉัน แก๊งเรามีกันสี่คน ยัยนี่ก็ไม่โสดแล้ว สละโสดกันหมดทั้งสามคน เหลือก็แต่ฉันคนเดียว "เค้าว่าคนแก่ มักนึกถึงอดีต" "ยาหยี ไม่เอานะ ไม่พูดแบบนี้" ข้าวหอมตีมือกับบาร์เบาๆพลางชี้หน้าฉัน เธอไม่ชอบให้ใครว่าเธอแก่ เพราะเธอบอกว่าเรือนร่างและใบหน้าสำคัญกับการใช้ชีวิตของเธอมาก จะว่าไปในแก๊งเราสี่คน ข้าวหอมก็ดูจะเป๊ะเว่อร์ที่สุดแล้วนะ เธอทำงานเป็นบาร์เทนดี้ที่นี่ แล้วก็ยังรับงานถ่ายแบบด้วย เธอมักจะไม่ยอมให้ใครเห็นหน้าสดขนาดพวกฉันยังได้เห็นแค่ไม่กี่ครั้ง เพราะเป็นคนห่วงสวยมาก เธอบอกว่าเธอใช้หน้าตาทำมาหากินเพราะฉะนั้นเธอจะไม่ยอมแก่ "ฉันแค่คิดถึงเพื่อน" "ฮ่ะๆ อ้อเหรอ" "แกแหย่แบบนี้ไม่ได้นะเว้ย ฉันซีเรียส" ข้าวหอมกอดอกมองแรงใส่ฉัน งอนเว้ยเฮ้ย "ล้อเล่นน่า อย่างแกแก่แล้วแบบนั้นจะเรียกอะไร" ฉันพยักเพยิดหน้าไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกล เธออายุเกือบห้าสิบปีแล้ว "บ้า เล่นผู้จัดการนะแก" "ฮ่าๆๆ" ข้าวหอมผลักไหล่ฉัน ฉันหัวเราะพลางกระดกเครื่องดื่มเข้าปาก แต่จริงๆแล้วก็คิดถึงสองคนนั้นเหมือนกันนะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราคงสนุกสนานเฮฮากันมาก แต่ฉันก็เข้าใจพวกนั้นแหละ "ว่าแต่ วันนี้พ่ออัศวินของแกไม่มาเฝ้า?" "กลับเหนือน่ะ เนี่ยงอนฉันด้วยเพราะฉันไม่ยอมไปกับเขา" "งั้นก็สบายล่ะสิวันนี้" "ซะที่ไหนล่ะ" ข้าวหอมพยักเพยิดไปอีกทาง ฉันก็เลยมองตาม เห็นผู้ชายคนหนึ่งท่าทางน่าจะอายุเท่ากันกับเราเขาเดินไปนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนอีกหลายคน "ส่งน้องมาเฝ้าฉันแทนเนี่ย" ฉันพยักหน้าร้องอ๋อทันที ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วตบบ่าเพื่อนตัวเองเบาๆ "ทำใจนะเพื่อนนะ" ฉันแกล้งหัวเราะเยาะเธอ แฟนข้าวหอมน่ะก็ขี้หวงไม่แพ้แฟนของลูกโซ่กับปลายฟ้าหรอก ก็นะ ยัยพวกนี้ใช่ย่อยที่ไหน สวยๆกันทั้งนั้นเผลอไม่ได้หรอก หนุ่มๆจ้องกันตาเป็นมันเชียว หลังจากคุยกับข้าวหอมสักพักฉันก็เดินกลับมาเตรียมตัวทำงาน เห็นมินนี่ยืนอยู่หลังเวทีฉันก็เดินไปยืนข้างๆเธอโดยไม่ได้พูดอะไร สวบ~ "เอ่อ พี่ยาหยีคะ" แต่เธอกลับหันมาพูดกับฉัน "อะไร" ฉันถาม "คือว่า เรื่องที่เพื่อนมินนี่พูด..." "ช่างมันเถอะ บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้ใส่ใจ" หมับ~ "แต่ว่าพี่พูดแบบนั้น" แต่เธอก็ยังไม่หยุด เธอจับแขนฉันพลางพูดเซ้าซี้อยู่ได้ "ทำไม เพื่อนเธอโกรธเหรอ?" "ก็แบบว่า...เปล่าหรอกค่ะ พวกนั้นพูดไม่ดีกับพี่ก่อนนิคะ" "อืม" "แต่พี่ไม่โกรธเพื่อนมินนี่ใช่มั้ยคะ มินนี่กลัวว่าพี่จะเคือง..." "ฉันจะบอกอะไรให้นะ" ฉันจ้องหน้าเธอ มินนี่ทำตาใสซื่อใส่ฉัน "ถ้าฉันจะเอาฉันจัดตรงนั้นแล้ว แต่นี่ฉันปล่อยผ่านคือฉันจบ เผื่อเธอไม่รู้ ฉันไม่ใช่คนนิสัยดี แรงมา แรงกลับไม่โกง" ฉันพูดพลางบิดแขนออกจากเธอ "แล้วก็...ฉันไม่ค่อยชอบเคลียร์เป็นคำพูดเพราะไม่รู้ว่ามันจะจบเมื่อไหร่" "อ่า..." "แต่ถ้าจะเคลียร์กับฉัน ตบแล้วจบเลย เคนะ?" __________
Último capítulo
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 10 โดนเอาจนสำลัก
"พี่เสือคะ เพื่อนพี่เสือจะเข้ามาให้ได้เลย ลิซห้ามก็ไม่ฟัง" แล้วก็มีเสียงโหยหวนของใครบางคนพูดแทนฉัน ฉันหันควับไปมองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง "ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย เดี๋ยวนี้!" ฉันหันกลับมาพูดกับเสือ เสือเหวอนิดหน่อยที่เห็นฉันซีเรียส "แต่พี่เสือ..." "หุบปากสักที ก่อนที่ฉันจะเอาอะไรอุดปากเธอ!" ฉันหันไปแหวใส่ยัยลิซนั่นอีกรอบ พูดแทรกอยู่ได้น่ารำคาญ! "เอ๊ะ พี่" "ลิซ..." ยัยนั่นเงียบเสียงที่กำลังจะโต้เถียงฉันลงทันทีที่เสือเรียกเธอไว้ เสือขยับตัวลุกจากเตียงฉันถึงได้เห็นว่าช่วงล่างของเขามีผ้าขนหนูห่อหุ้มอยู่ "กลับไปก่อน" "แต่ลิซยังไม่อยากกลับนี่คะ" เสือเหลือบตามองฉันก่อนจะเบนสายตาไปมองคู่นอนหมาดๆของเขา "พี่เสือก็บอกว่าจะไปส่งลิซด้วย" ยัยนี่ดูท่าจะไม่ยอมกลับจริงๆแหะ เสือก็ดูท่าจะติดใจยัยนี่อยู่เหมือนกัน ก็นะ ยัยนี่สะบึ้มซะขนาดนี้ คนอย่างเสือ ของที่ได้ลิ้มลองใหม่ๆก็ต้องเห่อเป็นธรรมดา ก็ต้องอยากเก็บไว้กินต่ออีกสักพัก แต่ไม่นานมันก็เบื่อ เชื่อเหอะ! "อยากอยู่ ให้อยู่" ฉันพูด ก่อนจะหันไปพูดกับเธออีก "แต่ให้ออกไปรอข้างนอกห้อง" "ลิซไม่..." "ลิซ ออกไปรอข้างนอกก่อน
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 9/2 พูดดีๆ สักคำเป็นไหม?
เพี้ย~ นั่นไงล่ะ ผลจากการเล่นไม่เลิก ผมโดนฝ่ามือเรียวฟาดเข้าหน้าเต็มๆจนหน้าหัน ผมใช้ลิ้นดุนกระพรุ้งแก้มพลางหันไปมองหน้าเธอ ตอนนี้หน้าเธอแดงคงเพราะโกรธจัดแล้วล่ะ "ถ้าไม่ให้ กูก็ไม่เอา!" พูดจบเธอก็เดินกระแทกไหล่ผมออกไปทันที ผมหันไปมองเธอจากประตูห้องนอนที่เปิดค้างไว้ ก็เห็นว่าเธอเดินตรงไปที่ประตูใหญ่หน้าห้องและกำลังจะเปิดออก คือจะออกไปทั้งแบบนั้นเหรอวะ! "ยาหยี" ผมเรียกเธอแต่เธอไม่ฟัง เธอกำลังเปิดประตูห้องแต่ผมตามไปคว้าตัวเธอไว้ได้ก่อนพลางกระชากแขนเธอกลับเข้ามา ฟลุ่บ~ "อ๊ะ!" และผมคงกระชากแรงไปหน่อยหรือไม่เธอก็อาจจะไม่มีแรง เธอถึงได้เซถลาเข้าหาผม และไม่รู้ว่าเซอีท่าไหนเธอถึงเหมือนกับสะดุดอะไรบางอย่างจนทิ้งตัวเข้ามาหาผม ผมรวบร่างเธอไว้พลางเซถอยหลังไปก่อนที่เราจะขาพันกันหรือขาผมอาจจะพันกับอะไรสักอย่าง จากนั้นเราก็ล้มลงบนพื้นทั้งคู่ ตุ้บ~ "อะ โอ้ย!" ยาหยีอุทานออกมา ผมหงายหลังลงกึ่งนั่นกึ่งนอนอยู่บนพื้น ส่วนยาหยีล้มลงมานั่งซ้อนผมอีกที มือทั้งสองข้างเลื่อนมาดันอกผมไว้โดยอัตโนมัติ "..." เราสองคนตกอยู่ในความเงียบทันทีที่มองหน้ากัน เพิ่งรู้สึกว่าหน้าใกล้กันมากก็ตอนที่ปล
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 9/1 พูดดีๆ สักคำเป็นไหม?
-ธันวา- ผมกลับมาที่ห้องหลังจากออกไปซื้อของด้านนอกมาสักพัก ผมเดินตรงเข้าไปที่ห้องนอนของตัวเองซึ่งก่อนหน้าที่ผมจะออกไปยังมีผู้หญิงคนหนึ่งนอนหลับอยู่บนเตียง แอด~ แต่พอผมเปิดประตูกลับเข้ามา...เธอกลับไม่ได้อยู่บนนั้น "ไปแล้วเหรอ?" ผมพึมพำพลางถือถุงของที่ซื้อเข้ามาด้วย ผมขมวดคิ้วเมื่อคิดถึงว่าเธอจะออกจากห้องผมไปสภาพไหน ในเมื่อเธอไม่มีเสื้อผ้าสักชิ้น ชั้นในก็ไม่มีด้วย! สวบ~ แต่ไม่นานผมก็ต้องมองไปทางห้องน้ำ เพราะผู้หญิงคนที่ผมกำลังมองหาเดินออกมา เธอชะงักนิดหน่อยเมื่อเห็นผมพลางรีบดึงผ้าขนหนูที่แขวนอยู่ใกล้ๆมาห่อตัวเองช่วงบนไว้ ส่วนมืออีกข้างก็กระชับเอวยางยืดของกางเกงนอนที่หลวมจนแทบจะร่วงลงมากองถ้าเธอไม่จับไว้ ผมมองภาพนั้นแล้วแทบจะหลุดขำออกมา จริงๆอยากจะบอกเธอว่า ไม่ต้องปิดก็ได้ ผม...เห็นหมดแล้วล่ะ "เสื้อผ้าฉันอยู่ไหน" นั่นคือคำแรกที่เธอกระชากเสียงถามผม เธอเลือกที่จะไม่มองหน้าผมและเบนสายตาไปทางอื่น "เมื่อคืน...เธอฉีกจนไม่เหลือชิ้นดีแล้วนะ" ผมตอบเธอ และเธอตวัดสายตามองค้อนผมในทันที "ชุดชั้นในเธอก็ฉีกหมด" "ไอ้...!" ผมตอบแบบกวนๆแต่มันเป็นความจริง ยัยนั่นเกือบจะกระโจน
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 8/3 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ
ฉันไม่รู้ว่าเขามองฉันอยู่ไหม เพราะฉันไม่ได้เงยหน้ามองเขา ฉันไม่อยากสบตาเขา ตอนนี้ฉันพอรู้ว่าร่างกายตัวเองไม่ปกติ ฉันต้องพลาดไปกินอะไรสักอย่างหรืออาจจะโดนป้ายยา สมองฉันสั่งการให้ปกป้องตัวเอง สั่งให้ออกห่างจากเขา ออกห่างจากผู้ชายทุกคน แต่มันยากที่จะบังคับร่างกายในตอนนี้... "ฉะ ฉันจะกลับ ปล่อย!" ฉันพยายามสะบัดมือออกจากเขา ยิ่งฝืนอยู่ตรงนี้ฉันก็ยิ่งทรมาน ความปั่นป่วนในร่างกายฉันมันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ "จะกลับยังไง ฉันเห็นไอ้เสือมันหิ้วผู้หญิงออกไปแล้ว" "อะ อื้อ" "งั้นก็...เอ้า ยืนดีๆ" ฟลุ่บ~ เขาพูดเสียงเข้มพลางตวัดเรียวแขนรั้งเอวฉันไว้เพราะฉันขาอ่อนจนเกือบจะล้มลงอีกครั้ง ผิวบริเวณช่วงเอวใต้เนื้อผ้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมา ฝ่ามือของเขาโอบผ่านเอวมาวางนาบกับหน้าท้องฉันและมันก็ร้อนผ่าวตรงส่วนนั้นด้วย "อะ ฉะ ฉัน จะกลับเอง" "กลับกับฉัน" มะ ไม่... ซ่าาา~ เมื่อโดนนายนั่นลากออกมาจากผับ ฉันก็เห็นว่าตอนนี้ฝนตก ธันวาพยายามจะยัดฉันเข้าไปในรถแต่ฉันก็ขืนไว้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี ฟลุ่บ~ จนกระทั่งเขาดันฉันเข้าไปในรถจนได้ จากนั้นก็รีบเดินไปที่ฝั่งคนขับแต่ฉันก็อาศัยจังหวะนั้นเปิดปร
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 8/2 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ
อึก อึก อึก~ ของเหลวร้อนไหลสู่ลำคอฉัน รู้สึกว่าแก้วนี้จะค่อนข้างขม ยัยนี่ชงเหล้าไม่ได้ครึ่งของข้าวหอมกับปลายฟ้าเลย ดื่มไปนี่แทบจะพุ่งกลับออกมาเข้าหน้าเสือแล้ว "เป็นไง เข้มไปเหรอ" เสือก็ยังมีกระจิตกระใจหันมาถามฉันที่ทำหน้าเหยนิดๆ จริงๆฉันก็ดื่มไปหลายแก้วมากแล้วนะ เริ่มรู้สึกมึนๆแล้วแหละ "อือ" ฉันตอบเบาๆจากนั้นก็นั่งมองสองคนนี้เต๊าะกันไปมาก่อนจะเริ่มรู้สึกมึนงงแปลกๆ ฉันหลับตาลงพลางสะบัดหัวไปมา "ไหวป่ะเนี่ย" คราวนี้เสือเริ่มหันมาสนใจฉันแทน คืองี้นะ ฉันน่ะดื่มเหล้าแก้วนั้นลงไปแค่เวลาไม่นานแล้วฉันก็รู้สึกมึนแปลกๆ เหมือนจะเมาแต่ก็พูดได้ไม่เต็มปากว่าเมาอ่ะ "พี่เสืออย่าเพิ่งกลับสิคะ อยู่ก่อนน๊า นี่ แก้วนี้ชงพิเศษให้พี่เลยนะคะ" "พิเศษอีกแล้วเหรอครับ แหม" "ก็แก้วเมื่อกี้เพื่อนพี่แย่งไปดื่มแล้วนี่คะ" ผู้หญิงคนนั้นยิ้มหวานให้เสือพลางขยับเข้าไปนั่งเบียดจนหน้าอกนั่นแทบจะเกยอยู่บนแขนเขาจนหมดแล้ว "หมดแก้วเลยนะคะ" "ครับผม" ฉันมองสองคนนั้นพลางสะบัดหัวไปมาอีกหลายที เริ่มรู้สึกวิ้งในหัวแปลกๆ ฉันรู้สึกว่าตัวเองหน้าร้อนมาก มองเห็นเสือกับผู้หญิงคนนั้นคลอเคลียกันแล้วมันก็... หมั
For Love ฉบับรักร้ายของยัยปีศาจ บทที่ 8 ไม่ใช่แมว…แต่เป็นปีศาจ
"หึ" เมื่อปิดปากฉันจนพอใจเขาก็ผละออกไปพร้อมกับเสียงแค่นหัวเราะในลำคอ ขอบตาฉันร้อนผ่าวตอนที่ฟาดฝ่ามือใส่หน้าเขาเต็มแรง เพี้ยะ~ พร้อมกับหลังมืออีกที เพี้ยะ~ ฉันง้างฝ่ามือจะฟาดหน้าเขาเป็นรอบที่สามแต่เขากลับจับข้อมือฉันไว้แน่นพลางใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มตัวเองข้างที่โดนตบ "ไอ้เหี้ย!" ฉันด่าเขาเสียงดังลั่นพลางกระชากมือกลับแต่เขาบีบข้อมือฉันแน่นมาก ที่แท้ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากมายเหมือนที่คนอื่นพูดสักนิด! "เออ ฉันก็สันดานผู้ชายธรรมดานี่แหละ" เขาตอบรับคำด่าของฉัน "มีดี มีเหี้ย แต่ฉันก็รู้ว่าจะดีหรือจะเหี้ยกับใคร" เขาพูดพลางปล่อยข้อมือฉันเอง ฉันกำมือแน่นพลางกัดฟันกรอด "อย่าทำให้ฉันของขึ้น ยาหยี" น้ำเสียงของเขาทำให้ฉันคิดว่าเขากำลังกดให้ฉันกลัว "งั้นก็เอาเลย เหี้ยมา จะได้รู้ว่าใครจะเหี้ยกว่ากัน!" ฉันกัดฟันพูดคำสุดท้าย เราจ้องหน้ากันก่อนที่ฉันจะหันหลังเดินออกมา "ดูแลแม่นายให้ดีด้วยแล้วกัน สักวันฉันจะเอาคืนให้ดู จะเอาให้เจ็บกว่าแม่ฉันเป็นสิบเท่าเลย สัส!" ฉันด่าเขาทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้นโดยไม่หันหลังไปอีก ใครๆก็ว่าฉันแรง เคยเจอกันมาขนาดไหนล่ะ แต่เชื่อมั้ยว่
Você também pode gostar
Hot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์323.0K visualizaçõesขย้ำรักเลขา NC-20
C391.1K visualizaçõesยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn47.2K visualizaçõesเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้255.0K visualizaçõesFake Love(รักจอมปลอม)
ไรท์โส178 visualizaçõesไอศูรย์(ไร้)รักเมียเด็ก 18+ (Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 3/5)
บีน่าเลดี้4.9K visualizaçõesMY BAD DAD! แม่ครับ...พ่อผมเป็นคนเลว!
Prypradhana418 visualizaçõesยัยตัวร้ายที่น่ารัก
เค้กมัฟฟิ่นn619 visualizações
