บทที่ 4 แปลงโฉม

ช่วงนี้ฉันต้องเรียนอีกหนึ่งอาทิตย์ก่อนที่จะไปเริ่มฝึกงาน ฉันหาสถานที่ฝึกงานได้แล้วเป็นบริษัทผลิตน้ำหอมแบรนด์หนึ่ง เป็นบริษัทที่เปิดตัวได้ประมาณปีกว่าๆแต่ก็ค่อนข้างติดตลาด คือ เรียกชื่อก็มีคนรู้จักพอสมควร ฉันมาที่นี่กับ'แองจี้'เพื่อนเรียนร่วมสาขาเดียวกันน่ะ

"เฮ้ย หยีเลิกเรียนแล้วว่างป่ะ?"

แองจี้ที่ตอนนี้ก็เดินอยู่ข้างๆถามขึ้น เราเพิ่งเลิกคลาสเรียน ฉันมีเพื่อนไม่มากเท่าไหร่ ในคณะที่สนิทจริงๆก็มีแองจี้นี่แหละ มันเป็นคนแรงๆพอกันกับฉัน แต่มันไม่ค่อยใช้กำลังหรอก มันแค่แรดไปวันๆเท่านั้นแหละ

"ก็ว่าง จะไปไหน"

ฉันถาม

"ซื้อน้ำหอมไง"

"ซื้ออีกแล้ว ฉันเห็นแกมีน้ำหอมเยอะมาก เดือนทั้งเดือนนี่แทบจะฉีดวันละกลิ่นได้อยู่แล้ว"

"โหย ทัชมี ออกคอเลคชั่นใหม่มาแล้วนะเว้ย"

'Touch me'เป็นชื่อแบรนด์น้ำหอมของบริษัทที่ฉันกับแองจี้จะไปฝึกงานน่ะ

"ฉันยังไม่มีเลย เนี่ยเดี๋ยวก็ไปฝึกงานแล้ว"

"แล้ว?"

เออ แล้วไงวะ

"เอ้า แกนี่มันซื่อบื้อ ก็จะไปฝึกงานบริษัทเค้า ก็ต้องใช้สินค้าเค้าดิ แกจะเอาสินค้าคู่แข่งเค้าเข้าไปใช้ได้ยังไง เกรดน่ะจะเอามั้ย"

มันบอกฉัน ซึ่งปกติแองจี้มันก็ใช้แบรนด์นี้อยู่แล้ว ฉันเองก็ใช้บ้างเพราะแองจี้มันชอบคะยั้นคะยอให้ใช้ ซึ่งฉันว่าน้ำหอมเค้าก็โอเคดี ถือว่าผ่านแหละ

"แต่ที่แกมีก็แทบจะไม่มีที่เก็บแล้วมั้ย"

"เอาเหอะ มันมีโปรโมชั่นซื้อ1แถม1ด้วยนะ เดี๋ยวฉันให้แก"

หลอกล่อตลอด

"เออ งั้นก็ได้"

"อีงก!"

"ขอบคุณที่ชม"

ฉันยิ้มรับ ก่อนที่เราจะโบกแท็กซี่ไปที่ห้างแห่งหนึ่ง

*ห้างสรรพสินค้า

หลังจากมาถึงฉันกับแองจี้ก็เดินเข้าไปที่ร้านย่อยของแบรนด์ที่เปิดขายอยู่ในห้างด้วย ตอนนี้กำลังเลือกกลิ่นน้ำหอมคอลเลคชั่นใหม่อยู่

"กลิ่นไหนดีวะแก"

"ไม่รู้ เลือกเหอะ"

ฉันส่ายหน้า

"แต่ฉันได้ของแถมแล้ว"

ฉันชูขวดน้ำหอมแบรนด์นั้นขึ้นให้เพื่อนดู แองจี้เหล่ตามองฉัน

"ไวเหลือเกินนะแม่คุณ"

"อือ เดี๋ยวไปนั่งรอล่ะกัน"

ฉันบอกก่อนจะเดินไปนั่งรอแองจี้มันเลือกน้ำหอมตรงเก้าอี้นวมแถวๆนี้แหละ

ตึก ตึก ตึก~

ฉันก็นั่งมองแองจี้ที่มันเดินไปเดินมาทดสอบกลิ่นอยู่สักพัก แบบไม่รู้จะเลือกอันไหนดีก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นใครบางคนเข้า

"เอาอะไรเลือกได้เลย จ่ายไม่อั้น"

คำพูดของเขาที่เดินมากับผู้หญิงคนหนึ่งทำให้ฉันแค่นหัวเราะ จ่ายไม่อั้นซะด้วย เหอะ!

"จริงๆนะ เดี๋ยวจะเหมาให้หมดร้านเลย"

"ฮ่ะๆ ตามสบายครับคุณผู้หญิง"

เขาหัวเราะก่อนที่จะเดินผ่านฉันไป เขาคงไม่เห็นฉันหรอก

ฉันมองตามสองคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นเดินไปตรงน้ำหอมคอลเลคชั่นใหม่เหมือนกับที่แองจี้และหญิงสาวคนอื่นๆกำลังเลือกดู ผู้ชายคนนั้นก็ยืนขนาบข้างอยู่ไม่ไกล

สวบ~

"หยีโว้ยยย"

"ห๊ะ!"

ฉันสะดุ้งเฮือกเพราะไม่รู้ว่ามองสองคนนั้นนานไปหรือเปล่า จนยัยแองจี้เดินมายืนอยู่ตรงหน้าแล้วตะโกนเรียกถึงได้ยิน

"เหม่ออะไร เรียกนานแล้วนะ"

แองจี้พูดเสียงดังจนผู้ชายคนนั้นหันมามองและเขาสบตากับฉัน ฉันละสายตาจากเขาแล้วยืนขึ้น

"เปล่า เลือกเสร็จแล้วใช่ป่ะ"

"อืม จ่ายเงินได้แล้ว"

"ไปดิ"

ฉันบอกก่อนจะยื่นน้ำหอมที่ถือไว้ในมือให้แองจี้ไปจ่ายเงิน ก่อนจะเดินตามแองจี้ไปฉันก็หันไปมองหน้าเขาและเขาเองก็มองหน้าฉัน

ฉันจ้องเขาแบบไม่พอใจก่อนจะเหลือบมองผู้หญิงที่ดูแต่งตัวเก่งคนนั้น เธอสวย ดูดี ดูเป็นสาวมั่นด้วย

แฟนเหรอ?

"เสร็จแล้ว ไปกัน"

เมื่อแองจี้จ่ายเงินเสร็จมันก็ลากฉันออกจากร้าน ฉันเดินตามมันไปเงียบๆจนมันหันมาพูดกับฉัน

"หยีๆ แกเห็นชายหญิงคู่นั้นป่ะ ที่ยืนข้างๆฉันอ่ะ"

"อ่าห๊ะ"

หมายถึงสองคนนั้นสินะ

"เออ อยากจะบอกว่าผู้งานดีมาก"

"ไร้สาระว่ะ"

นึกว่าจะพูดอะไร โว๊ะ!

"เห้ย มันไม่จบแค่นั้นเว้ย"

"อะไรอีกล่ะ"

"ก็เค้าน่ะ เป็นผู้สายเปย์ไงแก ฉันได้ยินเค้าพูดว่าให้แฟนเค้าเลือกได้ตามใจชอบเลยด้วย โอ้ยอิจเว่อร์"

เหอะ รวยมากมั้ง ใช้เงินสบายใจเลยสิ!

"แต่ว่า..."

"ว่า?"

"ผู้หญิงคนนั้น...หน้าตาคุ้นๆว่ะ"

กึก~

แองจี้พูดพลางหยุดเดินทันที มันหันควับกลับไปแถมทำท่าจะเดินกลับไปด้วย

หมับ~

"เฮ้ย จะไปไหน"

แต่ฉันคว้าแขนมันไว้ก่อน

"ฉันว่าหน้าเค้าคุ้นๆอ่ะ เหมือนเคยเห็นที่ไหน"

"แล้วไง แกจะไปยุ่งอะไรกับเค้า ช่างแม่งเหอะ"

"แต่ฉันคุ้นจริงๆนะ"

"โว๊ะ ฉันไปหาอะไรกินแล้ว"

ฉันส่ายหัวพลางเดินหนีมัน แองจี้มันยืนหันไปหันมาก่อนจะยอมวิ่งตามฉันมาในที่สุด

17.50 น.

"วันนี้หวาขอไปด้วยสิ"

ฉันเบนสายตาจากหน้ากระจกมองพี่สาวของตัวเองที่นั่งมองฉันอยู่บนเตียง วันนี้เธอนึกยังไงไม่รู้มาหาฉันถึงห้อง

"เพื่อ?"

ฉันถามพลางหันมากรีดอายไลน์เนอร์ต่อ

"ก็...จริงๆเพื่อนพี่ชวนไปเที่ยวที่นั่นแหละ แต่ว่าก็สองจิตสองใจอยู่"

ฉันเลิ่กคิ้ว ยี่หวาไม่ใช่คนเที่ยวไม่เคยเที่ยวกลางคืนด้วยซ้ำ เห็นเวลาเพื่อนชวนทีไรก็ขอบายตลอดแต่วันนี้กลับสองจิตสองใจแฮะ แปลก

"แต่หยีไปทำงานนะ"

"นั่นแหละ อย่างน้อยมันก็อุ่นใจนะที่มีหยีอยู่ใกล้ๆ"

"ทำยังกับจะไปมีเรื่อง"

"ก็ไม่หรอก แต่นี่ครั้งแรกเลยนะที่ไปเที่ยวแบบนี้"

"เห้อ เอาเถอะ อยากไปก็ไป"

ฉันบอกพร้อมเก็บของจำเป็นทุกอย่างลงกระเป๋าสะพาย เห็นว่ายี่หวาลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าของฉัน

"งั้นขอยืมชุดเปลี่ยนหน่อยได้มั้ย"

ฉันหันไปมองเธอ ยี่หวาใส่ชุดเดรสสีครีมมา เอาจริงๆมันก็ไม่เหมาะกับการเที่ยวผับเวลากลางคืนเท่าไหร่หรอก

"เพื่อนพี่บอกว่าให้แต่งตัว...แบบนี้อ่ะ"

ยี่หวาเลื่อนสายตามามองฉัน ฉันจะไปทำงานและฉันใส่ชุดที่เป็นเสื้อครอปเอวลอยกับกางเกงยีนส์ขายาวซึ่งดูจากทรงพี่สาวฉันแล้ว ไม่มีทางมีชุดแบบนี้อยู่ในตู้เสื้อผ้าของตัวเองหรอก

ฉันเดินไปหาเธอพลางมองหน้าเธอ

"เพื่อนนี่ใคร กี่คน?"

"ก็...สี่คน มีเบน แคลร์ จิว พลอย"

"ผู้หญิงหมดเลยเหรอ"

"เปล่า มีเบนเป็นหญิงเทียมอ่ะ"

ฉันมองพี่สาวอย่างสแกนอีกทีก่อนจะถามอีก

"ถามจริง นึกยังไงถึงไป"

นี่อยากรู้จริงๆนะ อยากรู้มากกก

"ก็..."

"ก็?"

"พี่...ไม่อยากเป็นยี่หวาคนเดิมอีกต่อไปแล้วล่ะ"

"เออะ"

ฉันหัวเราะทันทีที่ได้ฟัง พลางหันไปเลือกเสื้อผ้าของฉันให้เธอ พี่สาวฉันโตกว่าฉันก็จริงแต่ถ้าเทียบเรื่องการใช้ชีวิต ฉันมีประสบการณ์กว่าเธอมาก อย่างที่รู้กัน พี่สาวฉันถูกเลี้ยงให้อยู่ในกรอบมาโดยตลอด ย่าฉันก็เป็นคุณหญิงคุณนาย พ่อฉันก็เชื้อผู้ดี แต่ฉันถูกครอบครัวของแม่เลี้ยงมาแบบบ้านๆเพราะแม่ฉันแค่คนธรรมดา

บางทีก็นึกสะใจอยู่เหมือนกันที่พี่สาวฉันจะเปลี่ยนตัวเองแบบนี้

"อ่ะ เอาชุดนี้ไป"

ฉันหยิบชุดมาส่งให้เธอ เป็นชุดจั้มสูทขาสั้นสีน้ำเงินเข้มซึ่งดูแล้วก็ยังไม่น่าจะหวือหวาเกินไปเท่าไหร่สำหรับการเที่ยวครั้งแรกของเธอ ยี่หวารับชุดไปแล้วหลุบตาลงมอง

"รีบไปเปลี่ยน เดี๋ยวแต่งหน้าให้ใหม่ด้วย"

_____