บทที่ 5 ฉันมันร้าย 1

-เหนือ-

ปึ้ก~

"มึงยังไง ไม่ต้องมาแกล้งหลับ"

ผมถอนหายใจเมื่อถูกรุ่นพี่ที่สนิทกันชกไหล่เบาๆเพราะผมแกล้งหลับจริงๆและมันดันรู้ทัน

"ร้ายนะมึงเนี่ย"

"อะไร"

"แหม ไปแอบคุยกับน้องเขาไม่เห็นบอกกูเลย"

เพราะแบบนี้ไงผมถึงอยากจะหลับ ผมขี้เกียจฟังคำแซว ไม่มีอารมณ์มาเล่นด้วย

"บอกแล้วว่าไม่มีอะไร ออกรถได้แล้ว ง่วง"

ผมบอก เพราะตอนนี้ผมลากไอ้พี่โจออกมาจากผับ ก่อนหน้านี้มันนัดผมมาเลี้ยงตามคำสัญญาและเพราะผมคิดว่าช่วงนี้ผมนอยด์ๆอยู่ก็เลยตกลงมาด้วย

แต่พอมาเจอเธอคนนั้น ผมก็ลากพี่โจกลับแทบไม่ทัน

"มึงอย่า นี่มันเพิ่งห้าทุ่มปกติมึงนอนตีอะไร บอกกูมาก่อนว่ามึงคุยอะไรกับน้องเขา"

"ก็อย่างที่เค้าเล่าไปไง ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องเหรอวะ"

"อ้าว ไอ้น้องเวร"

เรื่องมันก็ไม่ได้มีอะไรจริงๆ ก็แค่วันนั้นลิฟต์เสีย เราบังเอิญเจอกันแล้วเดินลงบันไดมาพร้อมกัน และเธอก็ดันข้อเท้าพลิกผมก็แค่ช่วยพยุง ส่วนเรื่องที่คุยกันมันก็ธรรมดาป่ะวะ เธอก็ดูเฟรนด์ลี่ดี ผมก็ไม่ได้อะไร เธอคุยมาผมก็คุยตอบ ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น

"แต่กูว่านะ น้องเขาก็น่ารักดีนะเว้ย"

พี่โจพูดพลางขับรถออกจากลานจอดรถของผับซักที ผมเอนหลังพิงเบาะแล้วมองออกไปนอกกระจกรถ

"มึงจีบเลยดิ"

อยู่ดีๆมายุให้จีบเฉย

"ไร้สาระ"

"ไร้สาระห่าอะไร ก็กูเห็นมึงเป็นโสดมานานแล้วเนี่ย"

"พี่ก็จีบเองดิ"

"มึงจะบ้าเรอะ กูรักเมียคนเดียวนะ"

"ได้ข่าวว่าเพิ่งโดนเมียตีมาเพราะมีกิ๊ก ไม่ใช่?"

"อ้าวๆ กูไม่ได้มีกิ๊ก แค่คุยแชทเฉยๆกูไม่ได้อะไรเลยนะ น้องเค้าทักมากูก็แค่คุยตอบ ยังคุยไม่ถึงสามวันเลย เมียกูเซ้นท์ไวชิบหาย"

"ถ้าเมียยังจับไม่ได้ก็จะแอบกิ๊กกันอยู่ดีนั่นแหละ"

"แหม ทำมาเป็นรู้ทันกูนะ ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง เนี่ย ตั้งแต่กูรู้จักมึงมากูยังไม่เคยเห็นมึงควงสาวเลยนะ หรือมึงว่าน้องเขาไม่สวย?"

"อืม ก็สวยดี"

"หุ่นดีด้วยนะมึง"

"อืม"

"นิสัยก็น่าจะดี..."

"ดูแค่นี้ไม่รู้หรอก ขนาดบางทีรู้จักกันตั้งหลายปี...ยังเปลี่ยนไปได้เลย"

"คือ นี่มึงไม่ได้ว่ากูใช่ม่ะ?"

"เปล่า..."

ผมส่ายหน้าพลางหลับตาลง

"เอ้า อย่าเพิ่งหลับดิวะ"

"ปวดหัวว่ะพี่ ขอพักแป่บ"

ผมบอกพลางพ่นลมหายใจออกมา ก่อนจะผลอยหลับไปจริงๆ ตื่นมาอีกทีก็ตอนที่มาถึงคอนโดแล้ว

ผมแยกกับพี่โจที่ด้านล่างแล้วขึ้นลิฟต์มาที่ชั้นห้าซึ่งเป็นชั้นที่มีห้องของผมอยู่ด้วย ห้องที่ผมอยู่มีสองห้อง ตอนแรกผมใช้เป็นห้องส่วนตัวห้องนึงส่วนอีกห้องเป็นห้องเอาไว้รับแขก แต่ตอนหลังลูกพี่ลูกน้องของผมก็มาอยู่ด้วยผมเลยยกอีกห้องให้ เราสนิทกันมากเหมือนพี่น้องท้องเดียวกันเพราะอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เล็กๆจนผมย้ายมาเรียนที่นี่ พอมันจบมอปลายปุ๊บมันก็ย้ายตามมา

แอด~

ผมเปิดประตูเข้าไปในห้อง กวาดสายตามองหาหมอกแต่พบว่าในโถงของห้องว่างเปล่า ผมคิดว่ามันน่าจะหลับไปแล้ว ผมเดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาเงียบๆ

ฟลุ่บ~

"..."

ตั้งแต่วันนั้น ผมยังคิดถึงเธอตลอด...

Rrrr~

ผมสะดุ้งเพราะกำลังคิดถึงใครบางคนอยู่และโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น ผมหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งจะเอาออกมาวางไว้บนโต๊ะกระจกตรงหน้าขึ้นมามองที่หน้าจอ เบอร์แปลก?

"ฮัลโหล ครับ"

ผมกรอกเสียงลงไปหลังจากกดรับ แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความเงียบ

"ฮัลโหล"

(...)

อะไรวะ?

"ได้ยินมั้ยครับ โทรผิดหรือเปล่า..."

(เหนือ...)

สะ เสียงนี้!

(ดีใจจัง ที่นายยังใช้เบอร์เดิมอยู่)

"..."

กลายเป็นผมเองที่เงียบ

(เรา...มาเจอกันหน่อยได้มั้ย)

วันต่อมา...

วันนี้ผมมีนัด ผมกำลังเลือกเสื้อผ้าที่จะใส่อยู่

แอด~

"เฮีย จะไปไหนอ่ะ?"

หมอกที่เปิดประตูเข้ามาถามผม ผมหันไปยิ้มให้ก่อนจะตอบ

"มีนัด"

"นัดเหรอ? แหนะ สงสัยจะสำคัญมากล่ะสิท่า"

มันยิ้มแซวผมพลางมองเสื้อผ้าที่ผมเลือกออกมาจากตู้แบบล้อเลียน จนผมต้องปาไม้แขวนใส่มัน

"ไม่ต้องแซวเลยไอ้นี่ ไม่มีอะไรทำหรือไง"

"ว่าจะออกไปซื้อจิ๊กซอว์อ่ะ เมื่อวานต่อหมดแล้ว"

"อะไรจะจริงจังขนาดนั้น"

"ก็มันเบื่อๆอ่ะ ว่าแต่เฮียเหอะนัดสาวใช่มั้ยล่ะ"

"รู้ดี"

"เห้ย จริงเหรอ นี่ผมไม่เห็นเฮียควงสาวมาตั้งนานแล้วนะ ตั้งแต่ที่พี่แจน..."

เสียงของมันถูกกลืนลงคอเมื่อผมชะงักและเงยหน้าไปมองมัน มันตบปากตัวเองพลางหัวเราะกลบเกลื่อน

ก็อย่างที่บอก ไอ้หมอกกับผมเหมือนพี่น้องคลานตามกันมา มันเป็นคนเดียวที่รู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับผมเหมือนที่ผมก็รู้ทุกเรื่องของมัน...เรื่องนี้ก็ด้วย

"ผะ ผมว่า ผมน่าจะรีบไปดีกว่า อยู่ไปก็พูดจาไปเข้าหูเฮียอ่ะเนอะ"

"..."

"ไปนะ ขอโทษคร้าบบบ"

มันโบกมือลาผมพลางก้มหัวขอโทษที่มันดันพลั้งปากพูดชื่อคนๆหนึ่งออกมาแล้วรีบวิ่งออกไปทันที ผมถอนหายใจพลางหลุบตาลงมองเสื้อเชิ้ตในมือ

"แจน..."

ผู้หญิงคนนี้เธอทำเหมือนไม่รู้จักผมเมื่อเราบังเอิญเจอกันครั้งแรกในรอบห้าปี แต่เมื่อคืนนี้เธอโทรมาหาผม เธอบอกว่าอยากเจอและมีเรื่องจะขอคุยกับผม ทั้งๆที่ผมไม่รู้ว่าเรื่องอะไรแต่ผมก็ยังตอบตกลงไปด้วยความดีใจที่สุด ดีใจจนลืมไปหมดทุกอย่าง...ว่าเธอเปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนแม้กระทั่งชื่อตัวเอง