บทที่ 4/2 ฉันมันร้าย

12.05 น.

วันนี้ฉันนัดมาเดินห้างกับยาหยี ตอนแรกเรานัดกันตอนบ่ายเพราะฉันติดเรียนช่วงเช้าแต่อาจารย์ดันมายกคลาสกระทันหัน ฉันก็เลยว่างและฉันเลือกที่จะมาตากแอร์รอยาหยีที่ห้างก่อน

ฉันชอบเดินเล่นตากแอร์เย็นๆ เดินดูนู่น นี่ นั่นไปเรื่อยๆ คนโสดก็เงี้ยแหละ ทำอะไรก็ได้ ตัวคนเดียวชิลๆ

กึก~

ฉันหยุดชะงักขาที่กำลังเดินอยู่เมื่อสายตาดันไปเห็นอะไรดีๆเข้า

"กะอยู่แล้วเชียว หึ"

ก็บอกแล้วว่าสองคนนี้มันต้องมีซัมติงกัน ฉันเห็นใครรู้มั้ย?

จีน่ากับเหนือไง...

ฉันเห็นสองคนนั้นลงบันไดเลื่อนไปที่ชั้นจอดรถใต้ดินของห้าง ภาพที่เห็นกระตุกต่อมความอยากรู้อยากเห็นของฉันขึ้นมาทันทีเลยล่ะ

สวบ~

และบอกแล้วไงว่าอยากรู้ ฉันก็เลยตามสองคนนั้นไป มีหลายคนหันมองจีน่าเพราะคุ้นหูคุ้นตา พวกเขาเดินโดยเว้นระยะห่างกัน ระหว่างทางเดินไม่ได้พูดอะไรกันทำเหมือนกับไม่ได้มาด้วยกัน ซึ่งฉันคิดว่าเป็นปกติของยัยจีน่าเพราะยัยนั่นค่อนข้างมีชื่อเสียงแล้ว คนเดียวที่เธอจะใกล้ชิดแบบเปิดเผยคือพี่เชน ซึ่งเขาก็มีชื่อเสียงมาก่อนเธอ เป็นนายแบบ เป็นเน็ตไอดอล เริ่มชิมลางงานนักแสดงวัยรุ่นและดูเหมือนจะไปได้ดีเชียวล่ะ

"ชักสนุกแล้วสิ"

แต่พอลับตาคน พอคิดว่าไม่มีใคร สองคนนั้นกลับเข้าไปในรถคันเดียวกัน รถคันนั้นที่ฉันจำได้ว่าเป็นของเจ๊พลิ้วผู้จัดการยัยจีน่า ติดฟิล์มซะด้วย

บรื้น~

ไม่นานรถคันนั้นก็ขับเคลื่อนออกไป ฉันมองตามจนลับสายตาก่อนจะแสยะยิ้มออกมาเหมือนนางมารร้าย

ฉันมันร้าย ใครก็บอกแบบนั้นแหละ!

"ไหนดูซิ"

หลังจากที่รถของจีน่าไปแล้ว ฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเข้าชื่อเฟซบุ๊กของพี่โจ ฉันเพิ่งได้เฟซเขามาโดยบังเอิญและแอดเฟรนด์กันเรียบร้อยแล้ว ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรกับเฟซเขาแต่จะส่องเฟซคนอื่นต่างหาก

แล้วฉันก็ไม่ต้องสืบเสาะหาอะไรนานเลย พี่โจดูเป็นคนติดโซเชียลพอสมควร เฟซเขาก็เล่นทุกวัน เลื่อนหน้าเฟซเขาลงมานิดหน่อยฉันก็เจอรูปถ่ายของพี่โจกับรุ่นน้องของเขาเมื่อไม่กี่วันก่อน

'วันนี้กูยกให้มึงคือฮีโร่เลยไอ้น้องรัก #น้องผมโสดโปรดจีบครับ แอดไปชื่อนี้เลย Neua Nonthakorn'

-เหนือ-

ครืด~

วันนี้ผมอยู่ที่ห้องเหมือนเดิม กำลังนั่งคุยกับไอ้พี่โจแล้วก็เพื่อนสนิทผมอีกสองคน ถัดไปหน้าทีวีก็มีไอ้หมอกยกโต๊ะญี่ปุ่นขนาดเล็กมานั่งต่อจิ๊กซอว์อยู่เหมือนเคย เมื่อกี้โทรศัพท์ผมที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกตรงหน้าสั่นขึ้น

หมับ~

"เห้ยพี่..."

และหน้าจอก็ปรากฏแจ้งเตือนอะไรบางอย่างขึ้นมา ผมที่กำลังสนใจคุยอยู่กับเพื่อนก็หันมามองที่หน้าจอแต่ช้ากว่าไอ้พี่โจที่คว้าโทรศัพท์ผมไปแล้ว

"ว้าวๆๆ ดูสิ มีสาวแอดเฟรนด์มึงมาว่ะ"

"ใครวะพี่?"

"ไหนๆ สวยเปล่า?"

เมื่อพี่โจโพล่งออกมาเพื่อนสองคนของผมก็หันไปสนใจผู้หญิงที่แอดเฟรนด์ผมมาทันที

พวกมันกรูกันเข้าไปแย่งมือถือผมจากพี่โจ

"เห้ย ใจเย็นดิพวกมึง เดี๋ยวกูให้ดู"

พี่โจพูดพลางกดโทรศัพท์ผมยิกๆ ผมกรอกตาไปมาพลางยื่นมือไปตรงหน้าเขา

"เอามา"

"ไรวะ"

"..."

ผมไม่พูดอีกครั้งแต่หลุบตาลงมองมือถือของตัวเองเป็นเชิงยืนยันว่าให้เขาคืนมา พี่โจยักไหล่ก่อนจะยื่นโทรศัพท์คืนมาให้ผม

"มารยาท?"

เมื่อผมได้โทรศัพท์คืนก็หลุบตาลงมองที่หน้าจอทันที เห็นว่าที่หน้าจอปรากฏหน้าโปรไฟล์ของผู้หญิงคนนั้นและที่สำคัญมันระบุว่าเราสองคนเป็นเพื่อนกันแล้ว

ไอ้เชี่ยพี่โจแม่ง...

"โอ๊ะ สงสัยมือลั่น"

เขายกมือขึ้นพลางพูดจากวนประสาททำหน้าใสซื่อออกมา ผมมองหน้าอย่างเคืองๆก่อนจะหลุบตาลงมองที่หน้าจออีกครั้ง

::Khawhom Kanyapat::

ผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว...

"เห้ย สวยว่ะ"

ผมเหลือบมอง'เอ็ม'กับ'ทอย'เพื่อนสนิทที่ชะโงกมาดูชื่อเฟซของเธอก่อนจะใช้เฟซของไอ้เอ็มค้นหาเฟซเธอแล้วสุมหัวกันส่อง

"เป็นนางแบบเหรอพี่ หุ่นดีชิบ"

เอ็มดูสนใจเธอมาก แน่สิ สเป็คมันไง

"..."

ส่วนทอยมันดูนิ่งไปเลย มันเงียบ ซึ่งถ้าปกติมันจะไม่เป็นแบบนี้ ผมรู้สึกว่ามันแปลกไปนิดหน่อย

"อืม แต่ไม่ใช่มืออาชีพหรอก"

พี่โจตอบ

"โอ้ย ขาว สวย หุ่นเอ็กซ์ เสป็คผม"

"ไม่ได้เว้ยไอ้เอ็ม คนนี้ของไอ้เหนือมัน"

"จริงเหรอ?"

ทั้งไอ้ทอยไอ้เอ็มครางถามทันทีกระทั่งไอ้หมอกยังหันมามองด้วยความสนใจเลย

ฟลุ่บ~

"พูดจาไร้สาระว่ะ"

ผมด่าไอ้รุ่นพี่จอมกวนประสาทก่อนจะลุกเดินเข้าห้องปิดประตูเสียงดัง

"กูว่าน้องเค้าชอบมึงนะ จีบเหอะจะได้ไม่เป็นภาระของกูที่เชียร์อยู่..."

ก่อนประตูจะปิดลงผมได้ยินเสียงพี่โจตะโกนตามมา

ปึ้ง~

ก็ไม่ได้ขอให้มาเชียร์นี่หว่า...

08.20 น.

::Neua Nonthakorn::

ตอนนี้ฉันกำลังอยู่บนรถแท็กซี่ กำลังเลื่อนดูหน้าเฟซของผู้ชายที่ชื่อเหนืออยู่ เมื่อวานฉันลองแอดเฟรนด์ไปหาเขาและไม่น่าเชื่อนะว่าเขาจะกดรับฉันด้วย พอได้เป็นเฟรนด์กันแล้วฉันก็เห็นว่าเขาชอบอัพรูปถ่ายอยู่บ่อยๆ ส่วนมากน่าจะเป็นรูปที่เขาถ่ายเอง เขามีคนชื่นชมเยอะพอสมควรนะ รูปของเขาดูแล้วก็รู้สึกหลากหลายดีเหมือนกัน

เอี้ยด~

จู่ๆรถแท็กซี่ก็เบรก ฉันกวาดสายมองไปรอบๆซึ่งมันยังไม่ถึงมหาวิทยาลัยฉันเลยนี่

"จอดรถทำไมคะพี่?"

"ขอโทษครับน้อง"

พี่คนขับหันมามองฉัน

"ว่าแต่...รถเป็นอะไรคะ?"

"เหมือนยางแตกนะครับ แตกได้ยังไงไม่รู้ไปเหยียบอะไรมา"

"อ้าว ทำไงล่ะ หนูมีเรียนเก้าโมงนะคะ"

ฉันบอกพลางหลุบตาลงมองนาฬิกา นี่อุตส่าห์เผื่อเวลารถติดแล้วนะ ดันมาเจอรถยางแตกอีกเหรอ เปลี่ยนนานหรือเปล่าก็ไม่รู้

"เดี๋ยวพี่ลงไปดูแป่บนึงนะครับ"

พี่แท็กซี่หันมาบอกฉันพร้อมกับรีบเปิดประตูลงไปดูรถของตัวเอง วนดูรอบรถไม่นานก็เดินส่ายหัวกลับมา

"เป็นสองล้อเลย น่าจะต้องเรียกช่าง คงไปต่อไม่ได้แล้วครับ"

ไม่ได้สิ จะมาทิ้งฉันไว้กลางทางแบบนี้ไม่ได้!

ฉันถอนหายใจแบบเซ็งๆพลางลงจากรถของเขาโดยไม่ลืมมองมิเตอร์แท็กซี่ที่ขึ้นค้างไว้ด้วย

"เดี๋ยวพี่โบกรถให้ใหม่นะ"

พี่แท็กซี่หันมาบอกฉัน ฉันก็หันซ้ายหันขวามองหารถไปด้วย ไม่รู้ว่าโชคเข้าข้างหรือว่าอะไร ฉันเห็นรถมอเตอร์ไซด์คันหนึ่งที่ดูคุ้นตา ฉันจำได้ว่าเพิ่งดูรูปรถคันนี้ในเฟซของเขาเมื่อกี้นี้เอง

ฉันว่าต้องใช่เขา...

เอี๊ยด~

ฉันเดินไปยืนมองรถของเขา เมื่อขับเข้ามาใกล้เขาก็เหมือนจะมองเห็นฉัน เราสบตากันผ่านหน้ากากกระจกหมวกกันน็อกและในที่สุดเขาก็ต้องจอดรถตรงหน้าฉัน

"ใช่พี่เหนือจริงๆด้วย"

ฉันยิ้มเมื่อเขาจำใจต้องเปิดหมวกกันน็อกออกมา เขาขมวดคิ้วเป็นเชิงสงสัย

"โชคดีจังเลยค่ะ"

"..."

เขาไม่ได้พูดอะไรแต่ยกยิ้มน้อยๆ ฉันจะถือว่าเขาทักทายฉันกลับแล้วกัน ฉันมองเขาก่อนจะหันไปมองรถแท็กซี่ที่จอดอยู่

"เจอคนรู้จักเหรอครับน้อง"

พี่แท็กซี่เดินมาพูดกับฉัน ฉันทำท่าอ้ำอึ้งนิดหน่อย

"มี...อะไรหรือเปล่าครับ?"

ในที่สุดเขาก็ถามออกมา ฉันหันไปตอบเขา

"คือ พอดีว่ารถแท็กซี่ที่ข้าวนั่งมายางมันแตกค่ะ"

"อ่า..."

หมอนี่ก็อ้ำอึ้งใส่ฉันอีก ฉันก็เลยถามเขาต่อ

"เอ่อ พี่เหนือจะไปไหนเหรอคะ?"

"ไป...หาเพื่อนครับ"

"อ่า เหรอคะ"

ฉันทำหน้าเสียพลางกระวนกระวายและบ่นพึมพำ

"ทำไงดี จะไปเรียนทันมั้ยเนี่ย"

และฉันรู้ว่าเขามองการแสดงออกของฉันอยู่ เขาถึงได้ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาในที่สุด

"อ่า ถ้ารีบ...ผมไปส่งก็ได้นะ"

นี่แหละที่ฉันต้องการ

"แต่ว่า พี่จะไปหาเพื่อน..."

"อ๋อ ไม่เป็นไร ไม่ได้รีบเท่าไหร่"

เมื่อเขาพูดแบบนั้นฉันก็ยิ้มให้เขา

"จริงนะคะ"

"อื้ม..."

"ถ้างั้น ข้าวรบกวนหน่อยนะคะ"

ฉันยิ้มแบบเกรงใจไปให้เขา ก่อนจะไม่ลืมหันไปหาพี่คนขับแท็กซี่

"พี่คะ นี่ค่ารถค่ะ"

"เอ้ย ไม่เป็นไร ยังส่งไม่ถึงที่เลยพี่ไม่คิดก็ได้ครับ"

พี่แท็กซี่โบกมือปฏิเสธเงินที่ฉันส่งไปให้

"ไม่ได้หรอกค่ะ รับไปเถอะ"

ฉันบอก เขามองหน้าฉันก่อนจะหลุบตาลงมองเงินในมือฉัน

"ยังไงพี่ก็ต้องจ่ายค่าเปลี่ยนยางรถนะ"

"แต่..."

"หนูรู้ว่าเงินหายากนะคะ กว่าพี่จะหาได้แต่ล่ะบาทมันไม่ง่ายเลยนะ อีกอย่างหนูก็จ่ายตามมิเตอร์นะคะ ถือว่าพี่ส่งหนูตรงนี้ไง รับไปเถอะค่ะ"

"อ่า ขอบคุณมากๆนะครับ"

พี่แท็กซี่ก้มหัวของคุณฉันแล้วก็รับเงินไปในที่สุด ฉันเดินกลับมาหาพี่เหนือที่คล่อมรถมองอยู่

"ไปกันเถอะค่ะ"

ฉันยิ้มให้เขา พี่เหนือพยักหน้าเบาๆพลางสตาร์ทรถอีกครั้ง

พรึ่บ~

ฉันกระโดดขึ้นนั่งไพล่ขาบนเบาะรถของเขา กระโปรงที่เลิกขึ้นมาสั้นทำให้ลำบากนิดหน่อย

ฟลุ่บ~

ฉันเกาะเอวเขาผ่านเสื้อคลุมสียีนส์สีเข้มที่เขาสวมใส่อยู่ก่อนจะเอียงหน้าไปพูดกับเขา

"ข้าวขอเกาะหน่อยนะคะ กลัวตกอ่ะ แหะๆ"

ฉันยิ้มพลางหัวเราะแหะ เขาหันมามองฉันก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักแล้วขับรถออกไปโดยไม่ได้พูดอะไร

บรื้นนน~