MasukShare
บทที่ 4 คุณลูกค้า
Tanggal publikasi:
2026-02-08 17:09:53*Paradise Pub
วันนี้ฉันมาทำงาน ตอนนี้ฉันเปลี่ยนมาใส่ชุดยูนิฟอร์มของผับแล้ว หน้าที่ของฉันคือบาร์เทนดี้อยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์ ชุดที่ฉันใส่จะเป็นเสื้อกล้ามรัดรูปสีขาวด้านในและใส่เสื้อกั๊กครึ่งตัวสีดำกับกระโปรงหนังสีดำ ซึ่งถ้าเป็นบาเทนเดอร์ผู้ชายก็จะเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวกับเสื้อกั๊กเต็มตัวสีดำแล้วก็กางเกงแสลกซ์สีดำ เมื่อกี้ยาหยีเพื่อนร่วมแก๊งของฉันมาคุยด้วยแต่ก็แยกตัวไปทำงานแล้วล่ะ ฉันมีแก๊งด้วยนะรู้ยัง แก๊งของฉันชื่อว่าแก๊งแบดเกิร์ลไม่รู้ว่าใครเป็นคนริเริ่มก่อตั้งมันขึ้นมา รู้ตัวอีกทีคือชื่อของฉันก็ถูกดึงไปร่วมแก๊งกับเพื่อนๆอีกสามคนในเพจเฟซบุ๊กว่าเป็นสมาชิกของแก๊งนี้ไปเรียบร้อย สมาชิกอีกสามคนก็คือยาหยี ปลายฟ้าและลูกโซ่ ในที่สุดพวกเราก็ได้เจอกันและได้เริ่มคุยกัน ไม่นานก็สนิทกันจนกลายมาเป็นเพื่อนรักกันในที่สุดแหละ "น้องครับๆ" "ค่ะ รับอะไรดีคะ" ฉันที่หันหลังไปหยิบแก้วหันกลับมาที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์เพราะว่ามีเสียงลูกค้าเรียก พอหันไปฉันก็ชะงักนิดหน่อยเพราะลูกค้าคือผู้ชายสองคนนี้ คนนึงคือพี่โจ ส่วนอีกคน...ตากล้องที่ชื่อเหนือ "นั่นไง กูบอกแล้วว่าใช่" พี่โจหันไปตบไหล่เขาเบาๆ "แล้วใครเถียงพี่ล่ะ" นายเหนือนั่นหันมาพูดกับเขา สีหน้าของเขาดูไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก "เฮ้ย กูพามึงมาเลี้ยงไม่อั้นมึงน่าจะดีใจดิ เลิกทำหน้าซังกะตายได้แล้ว เป็นห่าอะไรวะ" ฟลุ่บ~ พี่โจพูดพลางดึงเขาให้นั่งลงบนเก้าอี้ทรงสูงหน้าเคาน์เตอร์ที่ฉันยืนอยู่ ฉันยกยิ้มให้เขาทั้งสองคน "รับอะไรดีคะคุณลูกค้า" "เดี๋ยว พี่ขอถามก่อน นี่ใช่น้องข้าวหอมหรือเปล่าครับ?" พี่โจคงสงสัยมากเลยสินะ --* "ค่ะ ข้าวหอมเองพี่โจ" "ว้าว จำพี่ได้ด้วย" "ข้าวความจำดีนะคะ คนนี้ข้าวก็จำได้...พี่เหนือ" ฉันหันไปยิ้มให้เขา นายนั่นเงยหน้าขึ้นมามองฉันแล้วยกยิ้มฝืนๆ "ฮ่ะๆ อย่าไปสนใจมันเลย ไอ้นี่ไม่รู้ไปโดนตัวไหนมา ตั้งแต่กลับมาจากถ่ายแบบวันนั้นมันก็ซึมกะทือแบบนี้" พี่โจผลักไหล่เขา ส่วนนายนั่นก็ทำแค่ยกแขนมาวางพาดกับเคาน์เตอร์บาร์ ฉันยิ้มก่อนจะเริ่มผสมเครื่องดื่ม "นี่ค่ะ ค่อนข้างแรงนะคะ อารมณ์โหมดนี้ข้าวว่าพี่เหนือน่าจะชอบ^^" "..." เขาช้อนสายตามองฉันอีกครั้งเมื่อฉันวางแก้วเครื่องดื่มตรงหน้าเขา "เอ้า ไอ้เหนือ น้องเขาอุตส่าห์ผสมให้มึงโดยเฉพาะนะ" อึก~ เหนือไม่ได้พูดอะไร เขาทำเพียงยกแก้วขึ้นกระดกดื่มรวดเดียวหมด ทำท่าทางอย่างกับคนอกหัก! "ชอบมั้ยคะ?" "..." ฉันถามแต่กลับไม่ได้คำตอบ วันนี้เขาดูเงียบและอึมครึมกว่าวันนั้นมากเลยล่ะ "น้องข้าวทำงานที่นี่ด้วยเหรอครับ ขยันจังเลยนะ" แล้วพี่โจก็แก้เก้อให้ฉันโดยการชวนคุย "ค่ะ ข้าวทำที่นี่ประจำและรับถ่ายแบบเสริมน่ะค่ะ" "เหนื่อยหน่อยนะครับ" "ข้าวถึกกว่าที่พี่เห็นน๊า" "แหม คำว่าถึกไม่เหมาะกับผู้หญิงหุ่นบางๆแบบนี้หรอกครับ ฮ่ะๆ" พี่โจหัวเราะ และเพราะพวกเขายังไม่ได้สั่งเครื่องดื่มฉันก็เลยจัดการชงตามใจฉันส่งให้พวกเขาแทน อึก~ นี่ก็รับไปดื่มอย่างเงียบๆเลย "น้องข้าวนี่เฟรนด์ลี่กว่าที่พี่คิดไว้ซะอีกนะครับเนี่ย" "พี่โจคิดว่าข้าวหยิ่งเหรอคะ" "ไม่ใช่แบบนั้นครับ พี่แค่วันนั้นเห็นน้องข้าวนิ่งๆก็เลยไม่ค่อยกล้าเข้าไปคุยด้วยเท่าไหร่น่ะ แหะๆ" "วันนั้นเหรอคะ อืม...วันนั้นข้าวแค่ง่วงน่ะค่ะ มันนอนน้อยก็เลยยังเออเร่ออยู่นิดหน่อยน่ะ ฮ่ะๆ" "ฮ่าๆๆ จริงเหรอครับเนี่ย" "ค่ะ พอเริ่มตั้งสติได้ ได้เริ่มทำงาน มันก็ตื่นแล้วค่ะ ตอนนั้นน่ะถ้ามีคนเข้ามาคุยด้วย ข้าวคงเมาท์น่าดูเลยล่ะค่ะ ใช่สิ ขนาดกับพี่เหนือ ข้าวยังคุยด้วยเลยนะคะ" ควับ~ "..." อ่า ได้ผลแหะ เขาหันควับมามองหน้าฉันเลยล่ะ "จริงเหรอครับ...ตอนไหนวะไอ้เหนือ กูไม่เห็นมึงห่างจากกูเลยนะ ไปแอบคุยกันตอนไหนวะ" พี่โจทำตาโตก่อนจะหันไปถามเขาเสียงดัง พี่โจคงเริ่มกรึ่มๆแล้วล่ะ เพราะเครื่องดื่มที่ฉันผสมให้ค่อนข้างแรงและเขาก็ดื่มไปคุยกับฉันไป จนเพลินไปหลายแก้วแล้ว "ก็...ตอนกลับบ้านน่ะค่ะ เราเดินลงบันไดมาพร้อมกัน พี่เหนือยังส่งข้าวขึ้นรถแท็กซี่ด้วยเลยนะคะ" "..."
Bab terbaru
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 36 เขินหน้าแดง
-จีน่า- "พี่พลิ้ว ไม่เครียดนะคะ เดี๋ยวไม่สวยน๊า" ฉันกำลังบีบๆนวดๆผู้จัดการส่วนตัวของฉันที่ตอนนี้ทำหน้านิ่งคิ้วขมวดด้วยอาการเครียดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นมาหมาดๆ "ไม่เครียดอะไรล่ะ แกจะให้ฉันมั่นใจได้ยังไงว่านังเด็กมารนั่นไม่ใช่คนลงกระทู้ ห๊ะ จีน่า" "ก็อย่างที่มันบอก ถ้ามันจะลงจริงๆมันทำไปนานแล้ว" ฉันพูด ถึงยังไงฉันก็รู้ว่ามันไม่ได้เป็นคนลงกระทู้นั่น มั่นใจได้ "ใครจะไปรู้ มันอาจจะรอเวลาที่แกดังแล้วก็ค่อยถล่มแกให้แกเจ็บปวดแสนสาหัสก็ได้" "มันไม่ทำขนาดนั้นหรอกพี่ มันก็แค่เด็กขี้อิจฉาคนหนึ่ง จะทำอะไรจีน่าได้" "แกจะมั่นใจแบบนี้ไม่ได้..." "พี่พลิ้วคะ จริงๆเป็นกระแสแบบนี้ก็ดีเหมือนกันไม่ใช่เหรอ คนจะได้รู้จักจีน่ามากขึ้นไง" "มันฉาว แกเข้าใจมั้ยว่ามันฉาว ฉันต้องการให้แกดังแบบสะอาดไม่ใช่เหม็นคาวแบบนี้ ถ้าไม่อย่างนั้นฉันจะเอาแกใส่ตะกร้าล้างน้ำแล้วเอามาฟอกสีขาวทำไมห๊ะ คิดสิคิด!" ฉันหลับตาข่มอารมณ์ไว้ ฉันรู้ว่าผู้จัดการของฉันปากดีแค่ไหน เบื้องหลังกับเบื้องหน้าต่างกันราวฟ้ากับเหว ฉันชินกับการถูกด่าและดูถูกแบบนี้ "ฉันอุตส่าห์ดันให้แกจิ้นกับเชน แล้วอยู่ดีๆก็มีข่าวแบบนี้ขึ้นมา
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 35 อีกไม่นาน
"อยากรู้จังว่าจะทำยังไง" ฉันพึมพำ ก่อนจะคัดลอกลิงค์ส่งไปหาหมอกทางแชท พร้อมกับถามเขาว่าพอจะรู้บ้างไหมว่าใครเป็นคนตั้งกระทู้นี้ แต่หมอกก็ยังไม่แน่ใจเหมือนกันว่าใคร 15.10 น. หลังจากนั้นฉันก็กลับไปเรียน จนช่วงบ่ายสามโมงกว่าฉันก็เลิกเรียน ฉันเดินออกมาหน้ามหาวิทยาลัยเพื่อเรียกรถแท็กซี่แต่ดันมีรถคันอื่นมาจอดข้างหน้าฉัน "ขอคุยอะไรด้วยหน่อยสิ" คนในรถเปิดกระจกที่ติดฟิล์มออกมา ฉันกระตุกยิ้มก่อนจะเปิดประตูเข้าไปนั่งที่เบาะหลังรถ บรื้น~ แล้วรถคันนั้นก็ขับออกไป "มีอะไรก็ว่ามาสิ" ฉันพูด สองคนด้านหน้าฉันหันมามอง คนขับคือยัยเจ๊พริ้วผู้จัดการของจีน่า ส่วนอีกคนที่นั่งข้างๆก็คือจีน่า "แกเป็นคนลงกระทู้ใช่มั้ย?" เจ๊พริ้วหันมาถามฉัน ฉันหัวเราะออกมา กะอยู่แล้วล่ะว่าต้องเป็นเรื่องนี้ "รู้เรื่องไวเหมือนกันนิ" "ตอบมา แกลงใช่มั้ย แกเอารูปฉันกับเหนือไปลงใช่มั้ย ฉันก็ไม่ยุ่งกับเหนือแล้วไงแกจะเอาอะไรอีก" "จริงๆฉันก็อยากรู้เหมือนกันนะว่าใครเป็นคนเอารูปไปลง ฉันจะขอบคุณงามๆสักสามที" "อย่ามาเล่นลิ้น แกจะทำลายชื่อเสียงจีน่าทำไม อิจฉามากเลยงั้นเหรอห๊ะ" "มีอะไรให้น่าอิจฉาเหรอ" "แกชอบเชนใช่
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 34 รูปคู่
เรากลับมาถึงห้องโดยที่เหนือเป็นคนอุ้มจิ๊กซอว์ขึ้นมาเพราะเธอหลับสนิทและดูเหมือนจะมีไข้ด้วย ส่วนหมอกรายนั้นก็หลับอยู่ในรถ เขาหลับๆตื่นๆเป็นระยะน่ะ ฟลุ่บ~ ฉันเป็นคนเปิดประตูห้องนอนและให้เหนือปล่อยจิ๊กซอว์ลงบนเตียง จากนั้นก็ดึงผ้าห่มมาห่มให้ "..." เราสองคนไม่ได้พูดอะไร ฉันเดินออกจากห้องเพราะจะไปเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เธอ ส่วนเหนือก็เดินตามฉันออกมา หมับ~ และเขาจับแขนฉันไว้ ฉันชะงักพลางหันไปหาเขาซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ไฟภายในห้องดับลง พรึ่บ~ "ไฟดับอีกแล้วเหรอ" ฉันพึมพำ ห้องทั้งห้องมืดสนิทจนมองไม่เห็นอะไรเลย "ดับทุกห้องหรือดับห้องเดียว" เสียงเหนือพึมพำ ฉันก็เลยตอบเขาไปและเราคุยกันท่ามกลางความมืดนั่นแหละ "คงห้องเดียวค่ะ ห้องข้าวไฟชอบดับไม่รู้เป็นอะไร" "แล้วไฟดับอย่างนี้ทำไง" "ปกติ ก็ขอให้ข้างห้องมาทำให้ หรือไม่ก็ให้ลุงยามช่วยดูให้ค่ะ" "อ้อ" "งั้นเดียวข้าวไป..." กึก~ ฉันชะงักเมื่อเหนือกระชับมือที่จับแขนฉันไว้ "เดี๋ยวพี่ดูให้" "อ่า เอางั้นเหรอคะ" "อื้ม มีไฟฉายมั้ย" "มีค่ะ ขอข้าวหาก่อนนะ" ฉันบอก เหนือปล่อยแขนฉัน ฉันก็เลยใช้เท้าคลำทางไปเรื่อยๆ ฉันค
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 33 เป็นห่วง
"มึงนั่นแหละจะโดนลากไปเข้าคุก!" เสียงหมอก ฉันจำได้! ฉันหันไปมองด้านหลังก็เห็นว่าหมอกกับเหนือวิ่งมาทางนี้ หมอกเข้าไปดึงจิ๊กซอว์ให้ลุกขึ้นส่วนเหนือหยุดยืนอยู่ข้างๆฉัน ผลัก~ เขาไม่พูดแต่คว้าหมับเข้าที่ข้อมือของผู้ชายคนนั้น "ปล่อย!" เขากดเสียงใส่เพื่อบอกให้ปล่อยแขนฉัน เขาจ้องด้วยท่าทางเอาจริง "พวกมึงอย่ามายุ่งดีกว่า นี่เรื่องของพ่อลูก" "เรื่องของพ่อลูก แล้วผู้หญิงคนนี้เกี่ยวอะไรด้วย" เหนือถาม "ก็มันเป็นเพื่อนลูกกู" "พ่อ ปล่อยเพื่อนหนูเถอะ หนู อึก หนูยอมไป..." "ฉันไม่ให้เธอไป!" จิ๊กซอว์เหมือนจะยอมเพราะเห็นว่าฉันเดือดร้อน แต่หมอกกลับตวาดใส่ "จะไปกับมันทำไม ไอ้ตัณหากลับเนี่ย" "อ้าว กูเป็นพ่อเพื่อนมึงนะไอ้หมอก" "พ่อ พ่อเหรอ พ่อส้นตีนทำแบบนี้ ไม่มีใครนับมึงเป็นพ่อแล้วเหอะ!" "ไอ้เด็กเวรนี่..." ปิ๊ดดด~ พ่อเลี้ยงของจิ๊กซอว์ชะงักเมื่อมีเสียงเป่านกหวีดดังขึ้น ซึ่งจังหวะนั้นเหนือก็ออกแรงกระชากข้อมือเขาออกจากแขนฉันพลางดันฉันให้หลบไป "หยุดนะ!" ลุงยามวิ่งเข้าไปรวบตัวเขาไว้โดยที่เหนือกับหมอกก็เข้าไปช่วยกันจับเขาไว้ พรึ่บ~ "เห้ย ปล่อยกู พวกมึงปล่อยกูนะเว้ย!"
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 32 ขอโทษ? 2
ปึ้ก~ ผมกระดกแก้วไวน์ดื่มอีกหลายแก้วก่อนจะทรุดตัวลงนอนหงายบนโซฟาที่นั่งอยู่ "ว่างเปล่า" ผมพึมพำเมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆห้อง คอนโดผมคงใหญ่เกินไปหรือไม่ผมก็ตัวเล็กเกินไป ผมถึงได้รู้สึกว่ามันว่างเปล่าและเหงาโครตๆ บางทีผมก็คิดว่าผมทนใช้ชีวิตแบบนี้มาได้ยังไงตั้งหลายปี "ข้าวหอม..." พอผมหลับตาลงภาพของข้าวหอมก็ลอยเข้ามา ผมชอบเวลาเธอยิ้ม ผมชอบเวลาเธอหัวเราะ ผมชอบเวลาเธอแกล้งหยอกผม ข้าวหอมเป็นคนที่เข้ามาสร้างสีสันและทำให้ชีวิตผมไม่น่าเบื่อ ผมชอบ...ชอบเธอจริงๆนะ วันนี้ฉันกลับจากมหาวิทยาลัยมาพร้อมกับจิ๊กซอว์ เธอเลิกเรียนก่อนและมารอฉันที่มหาวิทยาลัยเพราะอีกแค่ครึ่งชั่วโมงฉันก็เลิกคลาสแล้ว บรื้น~ เราสองคนลงจากรถที่หน้าห้องพัก จิ๊กซอว์แบกกระเป๋าผ้าและถือของพะรุงพะรังนิดหน่อย ฉันมองก่อนจะช่วยถือบ้าง "ไม่เป็นไรๆ ซอว์ถือได้" แต่จิ๊กซอว์ไม่ยอมให้ฉันถือ "มาเถอะฉันช่วย" ฉันบอกและกำลังจะดึงของในมือจิ๊กซอว์มาถือ แต่ทว่า... หมับ~ "อ๊ะ!" จิ๊กซอว์ร้องออกมาเพราะอยู่ดีๆก็มีใครคนหนึ่งเข้ามากระชากแขนเธอจากทางด้านหลังจนตัวเธอเซไปแทบจะหงายหลัง ดีที่ฉันช่วยดึงแขนไว้ได้ทัน "กลับบ้าน!
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 31 ขอโทษ? 1
00.50 น. (ผู้ชายเมื่อตอนกลางวันคนนั้น ใครเหรอครับ?) ฉันลอบถอนหายใจ พี่เชนโทรมาหาฉันเพื่อถามเรื่องนี้เนี่ยนะ "เป็น...คนรู้จักค่ะ" ฉันตอบ จริงๆก่อนหน้านี้พี่เชนโทรมาขอโทษฉันที่เกือบจะจูบฉันบนรถ ซึ่งฉันก็ยกโทษให้เพราะฉันยังต้องใช้ประโยชน์จากเขาอยู่ (อ่า ดูสนิทกันดีนะครับ ได้นั่งกินข้าวด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันแบบไม่ต้องหลบซ่อน พี่อิจฉาจัง) "แหม ก็พี่เชนเป็นคนดังนี่นา ข้าวก็แอบอิจฉาเวลาพี่กับพี่จีน่าอยู่ด้วยกันเหมือนกันค่ะ" (เวลาพี่อยู่กับจีน่า แต่พี่ก็คิดถึงข้าวตลอดเลย) อ้วกได้มั้ย? "ค่ะ ข้าวก็คิดถึงพี่" (เอ้อ พี่มีอะไรจะถามข้าวด้วยนะ) "อะไรคะ?" (ข้าวเคยเจอกับพี่พีชบ้างมั้ย?) "คะ?" พี่พีชเหรอ... (พี่พีชผู้จัดการของพี่ เค้าเห็นข้าว เค้าบอกว่าน้องข้าวหน้าคุ้นๆเหมือนเคยเจอกันมาก่อน) "อ้อ...ข้าวคงหน้าโหลมั้งคะ" (เหรอ แปลกนะ พี่พีชไม่ใช่คนที่จะจำใครแบบมั่วๆด้วยสิ) "พี่เชนคะ ข้าวง่วงแล้วอ่ะ ขอนอนก่อนได้มั้ยคะ พรุ่งนี้ข้าวมีเรียนเช้าด้วย" (อ่า เหรอครับ ได้คุยกันแป่บเดียวเอง) "นะคะ ข้าวไม่ไหวแล้วอ่ะ ขอนอนก่อนน๊า" (อืม ก็ได้ครับ ฝันถึงพี่ด้วยนะ) "ค่ะ ฝัน
Anda juga akan menyukai
สตรีขี่ม้าออกศึก
ปาเย่วเซิ่งเซี่ย1.4M Dibacaบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.9K Dibacaพี่เขยจัดหนัก
กาสะลอง88.6K DibacaOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat112.8K Dibacaวิวาห์แค้นใต้เงาเงิน
Nuan4545240 Dibacaเพียงใจรัก เพียงเธอ
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง164 Dibacaลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 760 Dibacaเมียสุดเขต
สามินี569 Dibaca
