บทที่ 7 อกแตกตาย

ติ๊ง~

'เมื่อเช้าเกือบมาเรียนไม่ทัน ดีนะมีอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วย...ขอบคุณนะคะ?'

ฉันกำลังเปิดดูแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมารัวๆเพราะฉันเพิ่งอัพรูปที่ถ่ายด้วยโทรศัพท์มือถือ เป็นภาพที่ฉันถ่ายเหนือที่กำลังขับมอเตอร์ไซด์ออกไปจากทางด้านหลังและเพราะได้เขาขับรถมาส่งฉันถึงมีเวลานั่งตอบคอมเม้นต์ถึงสิบนาทีก่อนเข้าเรียนแน่ะ

ฉันเป็นคนเฟรนด์ลี่ เพราะงั้นถึงได้มีเพื่อนทั้งสาวแท้สาวเทียมเยอะเลยล่ะ

::แชมมี่ เลิฟยูว:: ยังไงคะ นังชะนีมีหอย พูดดด

::นู๋ครีม ลั้ลลา:: อร๊าย แค่ข้างหลังยังหล่อเลยอ่ะ

::Pat Pat:: เอาหน้ามาดูเดี๋ยวนี้

::Lookso Lalita:: ใครน้อออ ::Plaifah Pimpitcha:: ฮั่นแน่ๆ

::Kannisa K:: แท็กเลยค่ะเพื่อน

::Yahyee Yosita:: เดี๋ยวๆนี่จะสละโสดอีกคนเหรอคะ

ไม่แปลกหรอกที่เพื่อนๆฉันจะแซวกันแต่แนวแบบนี้ เพราะเฟซบุ๊กฉันน่ะไม่เคยลงรูปผู้ชายเลยสักครั้งเดียว และรูปแผ่นหลังของเหนือเป็นรูปผู้ชายรูปแรกที่ฉันอัพลงเฟซ ทุกคนก็เลยเข้าใจว่าเขาต้องสำคัญ ฉันอ่านคอมเม้นต์พลางไล่กดถูกใจทุกเม้นต์ของเพื่อนก่อนจะพิมพ์ข้อความตอบกลับไปหนึ่งเม้นต์

::Khawhom Kanyapat:: 555 พี่เค้าแค่มาส่งเฉยๆ #ไม่แท็กหรอกให้เห็นเอง?

::แชมมี่ เลิฟยูว:: ว้าย แสดงว่าเป็นเฟรนกันด้วยเหรอยะ อย่างนี้ต้องตามสายสืบแล้ว'น้องเจเจ ไม่สวยแต่อร่อยมาก'มึงมาดูเลยค่ะ สืบให้กูเดี๋ยวนี้!

ฉันยิ้มและยิ่งยิ้มมากขึ้นเมื่อพี่โจรุ่นพี่ของเขามากดแสดงความรู้สึก'ว้าว'ที่รูปภาพนั้น เราเป็นเฟรนด์กันหมดยังไงเหนือก็ต้องเห็นรูปนี้แน่ๆ

ก็ไม่มีอะไรมาก แค่อ่อยเบาๆเอง ?

หลังจากนั้นฉันก็เข้าเรียนจนช่วงบ่ายก็เลิกเรียน ฉันเดินมาที่หน้ามหาวิทยาลัยเพื่อจะขึ้นรถกลับห้อง อยากจะกลับไปนอนพักสักหน่อย

Rrrr~

แต่เสียงโทรศัพท์ทำให้ฉันหยุดเดินจนได้ ฉันหลุบตาลงมองหน้าจอเพราะฉันถือมันไว้ในมือ เป็นเบอร์เดิมที่เพิ่งโทรมาหาฉันสามสายแรกนั่นแหละ

เห้อ รับก็ได้อ่ะ

"ค่ะ พี่เชน"

ฉันเอ่ยทักทายปลายสายไป

(อ้า ดีใจจัง พี่คิดว่าน้องข้าวจะไม่ยอมรับโทรศัพท์พี่ซะแล้ว)

ฉันกรอกตาพลางพูดตอบกับปลายสาย

"ทำไมข้าวจะต้องทำแบบนั้นล่ะคะ"

(ก็...พี่โทรไปตั้งสามสายแล้ว)

"ข้าวเพิ่งเลิกเรียนค่ะ ตั้งปิดเสียงไว้ในกระเป๋าก็เลยไม่รู้...พี่เชนอ่ะ ทำเสียงเหมือนน้อยใจเลย"

(จริงๆพี่ก็น้อยใจนะ...)

"โอ๋ๆ ข้าวขอโทษค่ะไม่รู้จริงๆ"

ก็พูดไปส่งๆนั่นแหละ ไม่ได้สนใจใยดีอะไรมาก

(พี่ไม่ยกโทษให้หรอกนะ)

"อ้าว...ทำยังไงดีอ่า"

ฉันทำเสียงหงอยๆนิดนึง พลางโบกรถแท็กซี่ที่เพิ่งจะขับมา

"ทำยังไงให้พี่เชนหายน้อยใจดีน๊า"

ฉันรู้เลยว่าตอนนี้เขาต้องแอบยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่แน่ๆ

(น้องข้าวต้องมาทานข้าวกับพี่ได้มั้ยครับ)

มุกเก่ามากกก ฉันเบ้ปากก่อนจะก้าวขึ้นรถแท็กซี่

"เย็นนี้เหรอคะ...ข้าวต้องทำงานค่ะ คงไปไม่ได้แน่เลย"

(งั้นพี่ไม่หายน้อยใจนะ)

"ไม่เอาน๊า พี่เชนอย่าเป็นแบบนี้สิคะ ข้าวต้องทำงานจริงๆอ่า"

(พี่อยากเจอน้องข้าวนะครับ)

"ถ้างั้น...ไว้พี่มารับข้าวไปส่งที่มอแทนได้มั้ยคะ"

(จริงเหรอครับ)

โอ้ย น้ำเสียงดีใจเว่อร์ไปอีก

"ค่ะ"

(ครับ ได้เลยครับผม)

ฉันกระตุกยิ้ม มีอะไรสนุกๆรออยู่อีกแล้วสิ

"ถ้างั้น ข้าวขอวางสายก่อนนะคะ พอดีต้องไปทำธุรต่อน่ะค่ะ"

(แต่พี่ยังไม่หายคิดถึงเลย)

"โอ๊ะ พี่รินโทรตามแล้วค่ะ ข้าวต้องวางแล้วนะคะ"

(แต่น้องข้าว...)

"ไว้เจอกันนะคะ พี่เชนสุดหล่อ"

ติ้ด~

ทิ้งท้ายไว้ให้หลงตัวเองนิดหน่อยฉันก็รีบกดวางสาย คุยกับเขานานๆแล้วเริ่มเลี่ยน คนอะไรจะหว่านทุกเม็ดทุกดอกแบบนั้น เดี๋ยวอยากเจอ เดี๋ยวคิดถึง เหอะ!

*Paradise Pub

ตอนกลางคืนฉันก็มาทำงาน ก็ทำหน้าที่ของตัวเองเหมือนปกติในทุกวัน

"อ้าว..."

เมื่อหันกลับมาที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์อีกครั้ง ฉันก็เห็นผู้ชายร่างสูงใบหน้าแสนคุ้นเคยทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทรงสูงตรงหน้าฉัน ฉันก็เลยทักทายเขา

"มาคนเดียวเหรอคะ...พี่เหนือ"

ใช่ เขานั่นแหละ ไม่รู้โผล่มาได้ยังไงแต่ดูจากหน้าตาแล้วคงอารมณ์บูดเหมือนเดิม

"อืม"

เขาครางตอบเบาๆ ฉันเอียงคอมองเขาก่อนจะยิ้มให้

"เฮิร์ทเหรอคะ?"

เขาช้อนสายตาขึ้นมามองฉันนิ่งๆและฉันก็สบตาเขา ดวงตาคมกริบมองจ้องฉันเหมือนที่ฉันเองก็จ้องเขาไม่ละสายตาเช่นกัน

ท่าทางเหมือนจะดื่มมาแล้วด้วยแหละ

"สาวคนไหนน๊า กล้าทำให้พี่เหนือเฮิร์ทได้ขนาดนี้...ข้าวอยากเห็นหน้าจังเลย"

"..."

เขาไม่ตอบได้แต่แค่นหัวเราะเบาๆ

ฟลุ่บ~

หือ? อยู่ดีๆก็มีผู้หญิงหุ่นเซ็กซี่ในชุดแซกสั้นรัดรูปสีแดงเพลิงกับสีดำเข้ามาขนาบข้างเขา ทั้งสองคนนั่งลงบนเก้าอี้ทรงสูงข้างๆเขาประกบทั้งซ้ายขวา ฉันมองสองคนนั้นอย่างสงสัย ส่วนเหนือน่ะเขาก็แค่นั่งนิ่งๆแต่สีหน้าไม่สบอารมณ์อย่างแรง

"สวัสดีค่ะ"

ทั้งสองคนเอ่ยทักทายเขาแน่ๆ ดูท่าจะตั้งใจมารุกเขาเลยแหละ

"..."

"เมื่อกี้ฝ้ายเห็นพี่นั่งอยู่ตรงโน้นคนเดียว ทำไมย้ายมานั่งที่นี่ล่ะคะ"

อ่ะจ้า มีแนะนำตัวเองแบบเนียนๆ ยัยชุดดำพูดพลางยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้เขา พูดแบบนี้แสดงว่าเหนือหนียัยสองคนที่จ้องจะงาบเขามานั่งตรงนี้งั้นสินะ ผู้ชายไม่เอายังจะตื้ออีกเนอะ

"ใช่ค่ะ นั่งคนเดียวเหงาแย่เลย เรามาดื่มกันไปคุยกันไปก็ได้นะคะ นุ่นคุยเก่งนะ"

โอ้ย แม่ชุดแดงก็กระแซะเข้าไปจ้า ชีเล่นขยับตัวแบบเซ็กซี่จนหน้าอกหน้าใจที่ทั้งดันทั้งโกยแทบจะออกมานอกชุดทั้งเต้าแล้ว

ฉันมองสองคนนั้นก่อนจะหยุดสายตาอยู่ที่เหนือ เขาถอนหายใจอย่างหงุดหงิดพลางเงยหน้ามองฉัน ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าแต่สายตาของเขาบ่งบอกว่า'ไล่สองคนนี้ไปทีเถอะ'ประมาณนั้น

"คุณลูกค้าคะ"

และฉันจะถือว่าเขาขอร้องฉันแล้วกันนะ

พอฉันพูดขึ้น สองคนนั้นก็หันมามองหน้าฉันและฉันยกยิ้ม

"พอดีว่าพี่เค้าย้ายมานั่งเฝ้าแฟนน่ะค่ะ"

ฉันพูดพลางวางฝ่ามือลงบนมือของเขา เขาหลุบตาลงมองแต่ไม่ได้ปฏิเสธ

"ขอโทษนะคะ แต่พอดีว่า..."

ฉันขยับฝ่ามือเพื่อกุมมือเขา

"ผู้ชายคนนี้เป็นแฟนฉันค่ะ...แล้วเค้าก็รักแฟนมาก ไม่เคยนอกใจเลย"