INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 6/2 คุยไม่เก่ง
Última actualización:
2026-02-09 17:23:25เช้าวันใหม่
บรื้น~ ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถของเชน เขาเป็นคนมารับฉันจากหน้าคอนโดเอง ฉันลงทุนวิ่งข้ามถนนจากอพาร์ทเม้นต์ตัวเองมาที่หน้าคอนโดที่ฉันบอกเชนคราวก่อนเลยนะ แถมต้องแอบคอยระแวงว่าจะเจอเหนือด้วยเพราะเขาพักคอนโดนั้น "น้องข้าวดูเหนื่อยๆนะครับ" เขาหันมาพูดกับฉันขณะที่ขับรถไปด้วย ฉันยิ้มให้เขาพลางแอบปาดเหงื่อเบาๆ "ค่ะ ข้าวว่าวันนี้อากาศมันร้อน ข้าวก็เลยเหนื่อยๆเพลียๆอ่ะค่ะ" "งั้นเหรอ...เดี๋ยวพี่เร่งแอร์ให้นะ" เชนขมวดคิ้วนิดหน่อยกับคำตอบของฉันแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ เขาเอื้อมมือไปเร่งแอร์รถให้ฉันตามที่บอก "ขอบคุณนะคะ เย็นขึ้นแล้ว^^" ฉันยิ้มให้เขาพลางยื่นหน้าไปตากแอร์ แสดงอาการว่าร้อนจริงๆ "น่ารักจัง" "คะ?" ฉันหันไปถามเขา "พี่บอกว่าข้าวหอมน่ารักครับ" "แหม พี่เชน ชมข้าวซึ่งๆหน้าแบบนี้ข้าวก็เขินนะคะ" ฉันแกล้งเขินบิดตัวไปมา เขาเหลือบมองฉันพลางหัวเราะ "ฮ่ะๆ ยิ่งเขินยิ่งน่ารักครับ" "พี่เชนอ่ะ" ฉันยกมือกุมแก้มทั้งสองข้างของตัวเองพลางเอนหลังพิงเบาะรถเขาแล้วแกล้งหลบสายตาเขาไปทางอื่น ที่กุมแก้มน่ะฉันไม่อยากให้เขาเห็นว่าแก้มฉันไม่ได้แดงเหมือนคนเขินอายอะไรเลยต่างหากล่ะ เชนเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นเป้าหมายหลักของฉันเพราะเขาเองก็คือเป้าหมายของจีน่าเหมือนกัน ฉันไม่ได้มีความแค้นส่วนตัวอะไรกับจีน่าแต่ฉันแค่ไม่ชอบและรู้สึกอยากเอาชนะเธอ ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้ เรียกว่าฉันเป็นพวกขี้อิจฉาก็ได้ อันนี้ก็ยอมรับฉันเป็นมาตั้งแต่เด็กๆ แต่ฉันก็จะอิจฉาและหมั่นไส้เฉพาะคนที่นิสัยไม่ดีเท่านั้น ส่วนคนที่ดี ฉันจะไม่อิจฉาพวกเขาเลย จะยินดีด้วยซ้ำถ้าหากว่าพวกเขาได้ดี ฉันกับจีน่าเหมือนกำลังเล่นชักคะเย่อกันอยู่ เราสองคนอยู่คนละฝั่งและเชนเป็นเชือก ใครแรงดีกว่าก็จะชนะไป และดูเหมือนตอนนี้ฉันจะแรงดีกว่าด้วยแหละ เอี้ยด~ ไม่นานรถของเขาก็จอดที่หน้ามหาวิทยาลัย ไม่สิ รถคันนี้เป็นรถเก่าของผู้จัดการเขาซึ่งไม่ค่อยได้ใช้งานต่างหาก เขายืมมาใช้เพราะฉันบอกว่าไม่อยากถูกจับตามองและไม่อยากให้เขาเป็นข่าว คิดดูสิว่าถ้าเป็นรถเขาเองก็ต้องมีคนจำได้ ใช่ไหมล่ะ "ขอบคุณนะคะที่มาส่งข้าว" ฉันหันไปยิ้มให้เขาและกำลังจะเปิดประตูรถแต่เขาก็เอื้อมมาจับข้อมือฉันไว้ก่อน มือไวจริงนะ "คะ?" ฉันหันไปถามเขา พี่เชนมองฉันยิ้มๆ "ตั้งใจเรียนนะครับเด็กดี" "ฮ่ะๆ ค่ะ...คุณพ่อ" ฉันหยอกเขากลับทันที "โอ้โห เป็นพ่อเลยเหรอ พี่ยังไม่แก่ขนาดนั้นน่ะ" "แต่ตีนกาพี่ขึ้นแล้วนะคะ" ฉันแกล้งชี้รอยตีนกาบนหน้าเขา พี่เชนปล่อยข้อมือฉันพลางจับหน้าตัวเอง เขาใช้หน้าตาทำมาหากินนี่นา ก็ต้องห่วงเรื่องความหล่อเป็นธรรมดา "จริงเหรอ พี่ไม่รู้ตัวเลยนะ" "ข้าวล้อเล่นค่ะ" "น้องข้าวอ่ะ" เขาทำหน้างอนๆใส่ฉัน จนฉันต้องจิ้มแก้มเขา "โอ๋ อย่างอนนะคะ ข้าวเปลี่ยนให้พี่เป็นโอปป้าก็ได้อ่ะ" พอฉันพูดแบบนั้นเขาก็ยิ้มกว้างจนตาหยีก่อนจะหยอดมุขเสี่ยวใส่ฉันอีก "เรียกโอปป้าไม่ถนัด เรียกที่รักเลยได้ป้าว" "พี่เชน เสี่ยวอ่ะ" ฉันหัวเราะเขา ไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่าเขาจะมีมุมแบบนี้ด้วย "ฮ่ะๆ ชอบเหรอ พี่จะได้เล่นบ่อยๆ" "ก็ชอบค่ะ" "ชอบก็จีบสิครับบบ" "พี่เชนนน" ฉันลากเสียงยาว พอเห็นว่าฉันชอบหน่อยก็เอาใหญ่เลย ยิงได้ยิงเลยจ้า แหมถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นนี่คงละลายลงไปกองกับเบาะรถแล้วเนี่ย "พอแล้ว มัวแต่หยอดมุกแบบนี้ข้าวจะเข้าเรียนไม่ทันนะคะ" ฉันบอกพลางสะพายกระเป๋า พี่เชนทำหน้าเสียดายแต่ก็ยอมพยักหน้า "ก็ได้ครับ" "ข้าวไปนะคะ" "ไว้เจอกันอีกนะครับ" "ค่ะ ไปน๊า" ฉันบอกก่อนจะเปิดประตูลงมาจากรถและโบกมือให้เขาจากนั้นรถที่ติดฟิล์มสีชาคันนี้ก็ขับเคลื่อนออกไป จริงๆพี่เชนเขาก็น่ารักดีนะ หล่อ นิสัยก็ถือว่าใช้ได้ ถ้าไม่ติดว่าเขาเป็นเชือกระหว่างการแข่งขันของฉัน เราคงเป็นเพื่อนร่วมโลกที่ดีต่อกัน ทุกอย่างมันก็คงดีกว่านี้
Último capítulo
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 10/3 อยากรู้จักกับเขา
"..." "ไม่กิน โดนฉีดยาแน่" "รู้แล้วน่า" เขาพึมพำก่อนจะค่อยๆตักโจ๊กเข้าปาก กินไปได้ค่อนชามเขาก็เลิกกินเห็นบ่นว่าเจ็บคอด้วย ฉันก็เลยแกะยาที่ซื้อมาทั้งยาแก้ปวดลดไข้กับยาแก้อักเสบให้เขา "ยาค่ะ" "..." เขาหลุบตาลงมองยาแต่ไม่ยอมแตะมัน "เหมือนเด็กน้อยเลย" ฉันพูดลอยๆแต่เหนือหันมามอง "เด็ก?" "ค่ะ เด็กดื้อที่เวลาไม่สบายแล้วงอแง ไม่ยอมกินข้าวกินยาแล้วก็ไม่ยอมไปหาหมอด้วย" เขาค้อนใส่ฉันทันทีเลยอ่ะ รู้ตัวไงว่าฉันหมายถึงเขานั่นแหละ แต่เวลาที่เขาไม่สบายแบบนี้เขาก็น่ารักดีนะ "ยาค่ะ" ฉันยิ้มพลางพยักเพยิดไปที่ยาอีกครั้ง เหนือถอนหายใจแรงก่อนจะคว้ายาไปกินในที่สุด แค่ก~ พอกลืนยากับน้ำลงคอไปเขาก็สำลักออกมานิดหน่อย ฉันมองอาการเขากลัวว่ายาจะติดคอตายซะก่อน "โอเคมั้ยคะ" "อื้อ" เขาพยักหน้าบอกพลางกระดกน้ำกินจนหมดด้วยใบหน้าแหยๆ จากนั้นก็เอนตัวพิงโซฟาเหมือนเดิม "คราวนี้ก็ไปนอนได้แล้วค่ะ" ฉันบอกเขา เหนือปรืตาที่กำลังจะหลับขึ้นมาอีกครั้ง "ไม่อยากเดิน หัวหมุน" เด็กน้อยจริงๆนะเนี่ย แต่ก็...น่ารักดี "งั้นก็นอนที่...พะ พี่เหนือ" ฟลุ่บ~ ฉันยังพูดไม่ทันจบประโยคด้วยซ้ำ เขาก
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 10/2 อยากรู้จักกับเขา
"นี่ไงเรื่องที่ฉันอยากรู้ ตอบดิ" ฉันกำมือแน่น ทอยเบรกรถข้างทางและหลับตาลง พรึ่บ~ ฉันกระชากแขนเขาพลางเขย่าให้เขาพูด "ตอบดิ ฉันไม่ปล่อยให้เพื่อนฉันเจ็บจนต้องตายฟรี แล้วปล่อยให้คู่หญิงร้ายชายเลวไปเสวยสุขกันหรอกนะ ถ้าเพื่อนฉันไม่มีความสุข นายกับมันก็ไม่สมควรมีความสุข!" "รู้ได้ยังไงว่าพี่มีความสุข" ทอยขึ้นเสียงใส่ฉัน เขาผลักมือฉันที่เขย่าแขนเขาออก "พี่ขอ..." "ไม่ต้องขอโทษ ฉันไม่รับ" ทอยมองฉัน เขากำลังกลั้นน้ำตาเอาไว้ด้วย สีหน้าและแววตาเหมือนกำลังเจ็บปวดอยู่ อ้อ เคยเป็นนักแสดงอยู่นี่นา แต่ถึงตอนนี้เขาน่าจะเลิกแล้วเพราะฉันไม่เคยเห็นเขาในบทบาทนั้นอีก ก็อย่างที่บอกว่าเขาหายไปเลยตั้งแต่วันนั้น แต่ยังไงก็ยังคงแสดงดีอยู่นะ หึ! "เลิกแสดง" "แต่พี่ไม่เคยมีความสุขเลยจริงๆนะข้าว พี่ฝันถึงดรีมแทบทุกคืน" "ก็สมควรแล้วนิ ดรีมมันตายเพราะใครล่ะ" "พี่รู้สึกผิดจริงๆ" "แล้วไง เอาเพื่อนฉันคืนมาได้มั้ยล่ะ" "..." "ฉันไม่สนว่านายจะเสียใจจริงๆหรือแค่แสดง ฉันสนใจแค่ว่าอีนั่นมันเป็นใคร" "เราเลิกกันไปแล้ว ตั้งแต่ดรีมตายพี่ก็เลิกกับเค้าด้วย" "เหรอ น่าดีใจนะ" ฉันถามเสียงสูง ไม่เชื
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 10/1 อยากรู้จักกับเขา
"มาแล้วพี่" แล้วเสียงที่ดังแทรกผ่านเสียงเพลงมาอีกครั้งก็ทำให้ฉันหันควับไปทางต้นเสียง ผู้ชายร่างสูงแต่ผอมเพรียว ใบหน้าออกแนวทะเล้นน่ารัก เขากำลังเดินเข้ามาหาพี่โจ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ดูเหมือนโลกจะเหวี่ยงเขามาให้ฉันจริงๆนั่นแหละ 'ทอย'! "โอ้โห กูนึกว่ามึงโดนดักฉุดนะเนี่ย" พี่เอ็มผลักไหล่เขาพลางพูดประชดที่เขามาช้า "มาช้าก็ดีกว่าไม่มาป่ะล่ะ" "ถ้ามึงจะช้าขนาดนี้ มึงไม่ต้องมาเลยก็ได้ รู้มั้ยกูรอนานแค่ไหน" พี่โจย้อนเขาอีก "ขอโทษครับบบ" เขายิ้ม ก็ดูใช้ชีวิตปกติดี ดูมีความสุขดีนี่! "เออ มาๆ แนะนำเด็กไอ้เหนือให้รู้จัก" พี่โจตบบ่าเขาพลางดึงแขนเขาให้หันมาทางฉัน "ไหน คนไหน..." เสียงของเขาหายไปเมื่อหันมาสบตากับฉันที่มองเขาอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว "นี่ๆคนนี้ ชื่อข้าวหอมที่พวกมึงส่องเฟซกันวันนั้นไง" "..." "เป็นไงตัวจริง สวยดิ เซ็กซี่ดิ อึ้งเลยดิ ไอ้เอ็มไอ้ทอยพวกมึงอิจฉาไอ้เหนืออ่ะดิ๊" "เออพี่ อิจฉาจริง" พี่เอ็มตอบ แต่ทอยเงียบ "ทอย" "..." "ไอ้ทอย" "..." "ไอ้เชี่ยทอยโว้ยยย" "อะ อะไรวะพี่" "กูเรียกมึงจนแทบจะเข้าไปตะโกนในแก้วหูมึงแล้วเนี่ย จะตะลึงอะไรขนาดนั้น
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 9/3 ทิ้งฉันไปทำไม
เมื่อมาหยุดยืนที่หน้าแท่นสุสานของดรีมฉันก็เห็นช่อดอกลิลลี่สีขาวที่ดรีมชอบวางอยู่แล้ว "เขามาเหรอคะ" ฉันเอ่ยถามทันที ป้าดาวางช่อดอกลิลลี่ของเราลงข้างๆช่อดอกไม้นั้น "ใช่ เขามาหาดรีมทุกปีนั่นแหละจ่ะ" ป้าดาบอกฉัน ฉันกัดฟัน "ไม่รู้สึกผิดบ้างหรือไง ถึงกล้ามาหาดรีม!" "คงไม่ใช่หรอกจ่ะ ป้าว่าเขาคงรู้สึกผิดจริงๆ จำได้มั้ยว่าวันนั้นเขาก็มาหาดรีมแต่เขาก็มาไม่ทันเหมือนกับข้าว" "แต่เขาไม่มางานศพดรีมด้วยซ้ำ" "จริงๆเขามานะลูก เขามาหลังจากที่พระสวดเสร็จและทุกคนกลับไปแล้ว เขามากราบขอโทษป้า" "เขาก็สมควรทำแบบนั้นค่ะ" "ป้าให้อภัยเขานะลูก ข้าวก็ต้องให้อภัยเขานะ ป้าเชื่อว่าดรีมคงต้องการแบบนั้น" ป้าดาลูบบ่าฉันเบาๆ ฉันมองหน้าท่านก่อนจะหันไปมองรูปของดรีม "ฉันจะให้อภัยเขาก็ได้นะดรีม..." 'แต่ฉันจะให้ก็ต่อเมื่อเห็นกับตาว่าเขาเจ็บปวดที่ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งต้องตายแล้วเท่านั้น!' ประโยคหลังนี้ฉันพูดในใจ ผู้ชายที่เรากำลังพูดถึงคือแฟนของดรีม ฉันรู้จักกับเขาเพราะดรีมเล่าให้ฟังทุกวันแต่ฉันเคยเจอเขาบ้างเป็นบางครั้ง สองคนนั้นเรียนคณะเดียวกันและแฟนเธอเป็นนักแสดงด้วย ผู้ชายคนนี้เป็นแฟนคนแรกของดรีม
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 9/2 ทิ้งฉันไปทำไม
วันนี้ฉันตั้งใจมาเจอจีน่ากับพี่เชนที่ห้างแห่งหนึ่ง สองคนนั้นกำลังร่วมทำกิจกรรมโปรโมทซีรี่ย์ที่เล่นด้วยกันอยู่ กรี้ดดด~ เสียงกรีดร้องแสดงความฟินเวลาที่สองคนนั้นใกล้ชิดกันบ่งบอกได้ดีว่าพวกเขาก็เป็นที่จับตามองอยู่เหมือนกัน ยัยจีน่ายิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียม คงเพราะคิดว่าตัวเองกำลังจะประสบความสำเร็จ หมับ~ "ไปไหนคะ?" ฉันหันไปคว้าแขนของเหนือไว้ก่อนที่เขาจะเดินหนีไป วันนี้ฉันชวนเขามาที่นี่เองแหละ ฉันรู้เรื่องของเขาจากหมอกแล้ว ยอมรับเลยว่าสงสารและเห็นใจเขามาก แล้วก็ดูออกด้วยว่าเขายังตัดใจไม่ได้ทั้งๆที่มันผ่านมาตั้งห้าปีแล้ว "ดูหนังกันมั้ย" เหนือหันมาถามฉันโดยที่ไม่มองไปบนเวทีนั้นเลย ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเขาแต่ฉันพาเขามาเพื่อให้เขาตัดใจ ฉันจะปล่อยเขาไปถ้าเขาไม่กลับไปหามันอีก "ข้าวขอดูตรงนี้ก่อนนะคะ" ฉันบอกเขาและรั้งแขนเขาไว้ เขาทำสีหน้าอึดอัดและอยากไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดด้วย แต่ฉันจะอยู่ตรงนี้ให้นานที่สุด... "พี่ว่าสองคนนั้นเค้าแค่จิ้นกันหรือคบกันจริงๆคะ" ฉันถามเขา เหนือเอาแต่มองหน้าฉันเพราะไม่รู้จะมองไปทางไหน เขาถอนหายใจออกมาบ่อยมาก "ไม่รู้" "พี่จำผู้หญิงได้มั้
For Love รักเธอเข้าแล้วยัยตัวร้าย บทที่ 9/1 ทิ้งฉันไปทำไม
23.30 น. ปาร์ตี้ตอนนี้กำลังคึกครื้น แขกจะเป็นเพื่อนของพี่โจซึ่งส่วนมากเป็นผู้ชาย มีทั้งเพื่อนรุ่นเดียวกัน เพื่อนรุ่นพี่และเพื่อนรุ่นน้อง ซึ่งเหนือเองก็เป็นเพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่งของพี่โจจึงได้ถูกยื้อไว้ให้ดื่มกับพวกเขา ทุกคนกำลังเมาได้ที่เลยแหละ สวบ~ "แอบมานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดียวล่ะ" ฉันที่ปลีกตัวออกมาเพราะเห็นว่าหมอกเดินออกมาจากตรงนั้นสักพัก ตามหาอยู่ไม่นานก็พบว่าเขาหลบมาอยู่แถวๆสวนหลังบ้านของพี่โจ "อ้าวข้าว ไม่อยู่กับเฮียเหรอ" หมอกหันมาถามฉัน เขานั่งอยู่บนม้านั่งยาวๆตัวหนึ่ง ในมือถือแก้วไวน์อยู่ด้วย "อยากออกมาสูดอากาศสักหน่อยน่ะ ขอนั่งด้วยได้มั้ย" "อื้ม นั่งสิ" ฟลุ่บ~ เมื่อหมอกพยักหน้าฉันจึงทิ้งตัวลงนั่งบนม้านั่งตัวเดียวกันกับเขา "นายดูไม่ค่อยสนุกนะ" "ก็สนุกอยู่แหละแต่มันแค่เบื่อๆ ถึงจะเข้ากับคนง่ายแต่พี่โจห่างกับฉันตั้งสี่ปี เพื่อนๆเขาก็รุ่นน่าเคารพมากกว่ามาคุยเล่นน่ะ" "นายไม่ค่อยสนิทกับพี่โจเหรอ" "จริงๆก็สนิทระดับนึง พี่โจมาหาเฮียบ่อยๆ แต่ก็อย่างว่าแหละเราห่างกันเยอะ พอดีเพื่อนเฮียอีกสองคนก็มาไม่ได้ด้วยสิ ถ้าพี่สองคนนั้นมาฉันก็ยังพอเข้ากับพวกเค้าได้มากห
También te puede gustar
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์94.3K vistasดวงใจอันธพาล NC25+
ฅนบนดอย54.2K vistasคู่หมั้นสุดหวงของท่านอ๋องกระหายเลือด
ชาไทยเย็น40.3K vistasOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat57.8K vistasสถานะ...รักต้องซ่อน | Hidden Love
VëlLuna316 vistasไฟริมธาร
เย้ายวนรัก340 vistasพันธะเมียแสนชัง
อินทุภา515 vistasเสน่หาวิวาห์ป่วน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์154 vistas
