تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 19 แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
تاريخ النشر:
2025-04-22 01:36:50สระว่ายน้ำส่วนตัวบนดาดฟ้า
ตอนนี้ฉันกับเพื่อนๆได้ขึ้นมาว่ายน้ำเล่นกันที่สระว่ายน้ำส่วนตัวบนดาดฟ้า พร้อมกับที่ทุกคนใส่ชุดบิกินี่ตัวจิ๋วที่ได้ซื้อกันมาพร้อมกันที่ห้างสรรพสินค้าในวันนี้ " โลเคชั่นดีมากกก และวิวก็สวยมากกกก มองลงไปเห็นวิวทะเล พร้อมกับแสง สี เสียงที่อยู่ด้านล่างระรานตา " สีน้ำพูดขึ้นพลางเอื้อมมือไปจับขอบสระน้ำและชะโงกหน้าไปชมวิวด้านล่างทันที " ปังไม่ไหวเลยชะนี ฉันชอบมาก " ปีพูดขึ้นมาพร้อมกับลงไปว่ายน้ำในสระว่ายน้ำ " ฉันมีความสุขมาก นานๆทีได้ออกมาเที่ยวแบบนี้ " เลย์ที่นั่งอยู่ตรงบันไดทางลงสระว่ายน้ำพูดขึ้นพร้อมกับเดินลงมาแช่ในน้ำในสระว่ายน้ำ " พรุ่งนี้เราใส่เสื้อตีมฮาวายกันนะ " โรสที่มุดหัวขึ้นมาจากสระว่ายน้ำพูดขึ้นมา " ได้สิ จัดไปเพื่อนรัก " ปีตอบกลับโรส " เออ แล้วใครโทรหาคุณมังกรเพื่อนแกว่ะสายป่าน สีหน้าของเขาดูเครียดขึ้นมาเชียว " โรสหันหน้าไปถามสายป่านที่นั่งชิมวิวอยู่ริมสระว่ายน้ำ " ฉันก็ไม่รู้อ่ะ ไม่ได้ค่อยสนใจเท่าไหร่ " ฉันตอบโรสไป แต่สายตายังคงมองชมวิวและเอาขาเรียวเล็กของฉันตีน้ำไปมา " แต่...ชะนีสายป่าน แกดูสนิทกับคุณมังกรมากเลยนะ " ปีถามฉันขึ้นด้วยท่าทางสงสัย " อืม ก็สนิท สนิทกันมาตั้งแต่ ม.1 นิ " ฉันตอบกลับปีไป แต่ก็ไม่ได้หันหน้าไปมองบุคคลที่ถามฉันเช่นเดิม " ตอน ม.1 ยัยสายป่านวิ่งตามมังกรต้อยๆ " สีน้ำละสายตาจากการชมวิวและว่ายน้ำกลับมานั่งริมสระน้ำว่ายน้ำข้างๆสายป่าน " เพื่อนทั้งหล่อ ทั้งรวยขนาดนี้ ตามติดไว้ก็ดีแล้ว ฮ่าๆๆๆ " โรสพูดแกมเล่นแกมจริงพร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดังลั่น " ตอนนั้นฉันยังไม่รู้เลยว่ามังกรเขาเป็นใคร ฐานะทางบ้านของเขาเป็นยังไง " ฉันพูดออกมาตามความเป็นจริงทั้งหมด " ทำไมล่ะ " เลย์หยุดเล่นน้ำแล้วก็ว่ายน้ำมานั่งข้างๆสีน้ำที่ขอบสระว่ายน้ำเหมือนกัน " ตอนนั้นพวกเราไม่ได้เปิดอกคุยเรื่องส่วนตัวกันมากเท่าไหร่นักหรอก เจอกันก็แค่ที่โรงเรียนก็เท่านั้น ส่วนมังกรก็มีคนขับรถคอยไปรับไปส่งที่โรงเรียนทุกวัน ฉันก็แค่ยืนรอส่งเขาขึ้นรถกลับบ้านหลังเลิกเรียนในทุกๆวัน " ฉันพูดแต่สายตายังมองวิวอยู่แบบนั้น และทุกคนก็ไม่รู้ว่าในใจของฉันตอนนี้กำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ " สุดยอดของความเพื่อนรักมาก " ปีว่ายน้ำมานั่งข้างๆเลย์บ้างที่ริมขอบสระว่ายน้ำอีกคน " แล้วยังไงต่อ เรื่องของพวกแกน่ะ " โรสถามพร้อมกับว่ายน้ำมานั่งข้างๆปีที่ขอบสระว่ายน้ำเช่นกัน ตอนนี้พวกเราทั้งห้าคนนั่งเรียงรายกันอยู่ที่ขอบสระว่ายน้ำ และนั่งมองชมวิวทะเลสวยๆไปด้วย พร้อมกับได้ยินเสียงคลื่นซัดเล็กน้อยมากๆ เพราะพวกเราอยู่บนดาดฟ้า ได้ยินแค่เสียลมอ่อนๆ และลมเย็นๆกระทบใบหน้าของพวกเราก็เท่านั้น แต่มันก็ทำให้พวกเราทั้งห้าคนรู้สึกดีกันไม่น้อย " ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอก หลังจากเรียนจบ ม.6 เราก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย จนระยะเวลาล่วงเลยผ่านมา 2 ปี มังกรก็กลับมาตามที่พวกเราเห็นกันนั่นแหล่ะ " ฉันบอกกับเพื่อนๆ ไป " ฮ่าๆๆๆ เรื่องของพวกแกสองคนนี่มันดู งงๆ เนอะ จะมองดูว่าเป็นเพื่อนกันมันก็ไม่ใช่ จะมองดูว่าเคยคบกันมาก่อนมันก็ไม่เชิง " เมื่อโรสพูดคำนี้ออกมามันทำให้ฉันสะอึกขึ้นมาทันที คบกันงั้นเหรอ ฉันกับมังกรเคยคบกันจริงๆ แต่มังกรก็เป็นคนบอกนะว่าเรื่องระหว่างเขากับฉันมันไม่เหมือนคนคบกัน ที่ผ่านมาความสัมพันธ์ของฉันกับมังกรมันเหมือนกับความสัมพันธ์แบบเพื่อนมากกว่า และตอนนี้ฉันก็คิดว่า...มังกรพูดถูกแล้วตอนนั้น " เริ่มหนาวแล้วอ่ะ พวกเรากลับห้องกันเถอะ " สีน้ำพูดขึ้นพลางว่ายน้ำกลับไปขึ้นบันไดของสระว่ายน้ำ " ก็จริง มันเริ่มหนาวแล้วก็ดึกมากๆแล้ว งั้นพวกเรากลับห้องกันเถอะ " ฉันเห็นด้วยกับสีน้ำ และพวกเราทั้งห้าคนก็หยิบชุดคลุมมาคลุมร่างกายที่เปียกปอนของตัวเองเอาไว้และก็เดินไปขึ้นลิฟต์ ซึ่งฉันที่อยู่ชั้น 40 ก็ได้ถึงห้องก่อนคนอื่นๆ " บ๊ายบาย พรุ่งนี้เจอกันนะยัยชะนีน้อย " ก่อนที่ลิฟต์จะปิดลงเพื่อนๆของฉันทั้งสี่คนที่อยู่ในลิฟต์ก็โบกไม้โบกมือพร้อมกับส่งยิ้มกลับมาให้ฉันทันที " ไว้เจอกัน " ฉันโบกมือกลับไปให้คนที่อยู่ในลิฟต์และส่งยิ้มกลับไปให้เช่นกัน ฉันที่ตอนนี้กำลังจะเสียบคีย์การ์ดเปิดเข้าไปในห้องของตัวเองก็ได้ยินเสียงลิฟต์ดังติ้งงงขึ้นมาคล้ายๆลิฟต์กำลังจะเปิดออก และไม่นานนักลิฟต์ก็ได้เปิดออกมาตามที่ฉันได้คาดการณ์เอาไว้ และก็มีผู้หญิงที่สวมชุดเดรสเกาะอกสีดำ ปล่อยผมลอนยาวสีบลอนด์ พร้อมกับแต่งหน้าจัดจ้านก้าวขาเดินออกมาจากในลิฟต์ตัวนั้นพร้อมกับกลิ่นน้ำหอมแบรนด์ดังโชยออกมาซะฟุ้งจนฉันแทบกลั้นจามเอาไว้ไม่อยู่ พอเธอออกมาจากลิฟต์และเธอก็ชำเรืองมองฉันด้วยหางตาด้วยท่าทางสงสัยว่าฉันเป็นใครกันทำไมมายืนอยู่ห้องข้างๆของคนที่เขาพึ่งจะเดินไปหาในตอนนี้ ก็อก ก็อก ก็อก เธอเดินผ่านฉันไปที่ห้อง 4001 พร้อมกับยื่นข้อมือที่ใส่เครื่องประดับราคาแพงสุดหรูไปเคาะประตูห้องของมังกร นี่สินะคนที่โทรหามังกรเมื่อตอนเย็น ฉันคิดในใจก่อนที่จะหันหน้าไปเสียบคีย์การ์ดเพื่อจะเข้าไปในห้องนอนของฉันต่อ ไม่นานนักมังกรก็เปิดห้องออกมาต้อนรับผู้หญิงสุดสวย สุดเอ็กซ์คนนั้นพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูๆแล้วมันเหมือนเสือพร้อมที่จะกระชากเนื้อเหยื่อมากินในคืนนี้ก็ไม่ปาน " ป่าน " มังกรชำเรืองหางตามามองฉันทันที ซึ่งฉันกำลังจะเดินเข้าห้องนอนของฉันอยู่แล้วเชียว " ไง " ฉันส่งยิ้มแหยๆไปให้กับมังกร นี่นายอยู่กับสาวอย่าเรียกฉันได้ไหม ดูสายตาของหล่อนตอนนี้สิมันเหมือนกับเหยื่อหวงเจ้าของมันอย่างไงอย่างนั้นอ่ะ -..- " ใครคะมังกร เราเข้าไปมีความสุขกันในห้องดีกว่านะคะ อลิสเหนื๊อยเหนื่อย บินมาหามังกรตั้งไกล " ผู้หญิงสาวสวยคนนั้นพูดออดอ้อนออเซาะมังกร แต่หล่อนที่ชื่ออลิสก็จ้องหน้าฉันด้วยแววตาขึงตึงเหมือนเธอพร้อมจะเอามือมาตบหน้าฉันอะไรแบบนั้น แต่สายตาของหล่อนได้ตบหน้าฉันไปชุดใหญ่แล้วค่ะ " เพื่อนน่ะ งั้นเราเข้าไปกันเลยไหมครับ ไปก่อนนะป่าน " มังกรตอบผู้หญิงคนนั้นก่อนที่จะไม่ลืมหันหน้ามาโบกมือลาฉันด้วยรอยยิ้ม ฉันเบ้ปากอย่างหมั่นไส้และรีบปิดประตูเข้าห้องของตัวเองไปทันที ปั้งงงงงงงงง
أحدث فصل
Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า บทที่ 54 พิธีแต่งงาน+คลอดลูกแฝด The End
1 ปีผ่านไปวิลล่าริมทะเลส่วนตัว พิธีแต่งงานจัดขึ้นตอนเช้าตรู่แสงแดดสีทองอ่อนๆ ละเลียดผิวทะเล ดอกไม้สีขาว – ชมพูพาสเทลประดับเต็มพื้นที่ เสียงคลื่นซัดเบาๆ เป็นเพลงกล่อมความรักที่ไม่ต้องการเครื่องดนตรีใดสายป่านสวมชุดเจ้าสาวคลุมไหล่ซีทรู ท้องนูนออกเล็กน้อยใต้ผ้าชีฟองบาง เธอเดินเข้ามาพร้อมพ่อของมังกรที่จับมือเธอมั่นราวกับเป็นลูกสาวแท้ๆแขกทั้งงานยิ้มอย่างซาบซึ้ง เพราะไม่มีใครไม่รู้ว่าเธอผ่านอะไรมาก่อนจะมายืนตรงนี้“ยินดีต้อนรับเจ้าสาวของเรา…และเจ้าตัวเล็กอีกสองคนด้วยนะ” เสียงพ่อของมังกรกระซิบเบาๆ ด้วยรอยยิ้มหน้าพิธีแต่งงาน – มังกรรออยู่ในชุดสูทสีเทาอ่อนเมื่อสายป่านเดินมาถึง มังกรยื่นมือออกไปดวงตาเขาไม่ได้มองแค่ชุดเจ้าสาว แต่เหมือนมองเห็นชีวิตทั้งชีวิตในผู้หญิงตรงหน้า“มาช้าจัง…รอจนใจจะขาด” มังกรกระซิบเบาๆ ขณะจับมือเธอเอาไว้แน่น“ก็ไม่ได้หายไปก่อนงานแล้วกัน” สายป่านยิ้มขำ ขยิบตาให้นิดๆพิธีเริ่มขึ้นเสียงสงฆ์สวดเบาๆ เสียงคลื่นกล่อมโลกให้เงียบสงบ เมื่อถึงช่วงสวมแหวน มังกรสวมแหวนทองคำเกลี้ยงฝังเพชรเม็ดเล็กให้เธอก่อนจะก้มลงจูบมือเธออย่างอ่อนโยน“นี่คือคำสัญญา…ว่าต่อให้เธอมีฉัน สามี ลูกอีกสอ
Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า บทที่ 53 พิธีหมั้น
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปสายป่านนั่งจิบชาช้าๆ บนโซฟาหลุยส์สีขาวข้างตัวคือมังกร ส่วนตรงข้าม…คือพ่อของเขาและที่วางอยู่บนโต๊ะ ไม่ใช่ของธรรมดา แต่เป็น “ถาดผ้ากำมะหยี่แดง” ที่วางเครื่องประดับทองแบบไทยไว้เรียบร้อย“คะ…คะคุณพ่อ?” สายป่านหน้าเหวอเมื่อเห็นของตรงหน้า“พ่อ!” “นี่มันอะไรกันครับ?” มังกรพูดเสียงต่ำ พ่อของเขาวางถ้วยชาลง“ของรับขวัญว่าที่ลูกสะใภ้…จะช้าไปหน่อยก็เพราะจัดแบบดั้งเดิมน่ะนะ”“แต่พอเห็นเธอใส่แหวนแล้ว พ่อก็รู้ว่ายังไงเธอก็ไม่หนีไปไหน”สายป่านพูดไม่ออก มังกรก็หน้าแดงถึงใบหู“พ่อ พวกผมยังไม่ได้คุยกันเรื่อง…หมั้นหมายอะไรแบบนี้เลยครับ”“งั้นก็ถือว่าเริ่มคุยวันนี้”“จะได้ไม่ต้องเสียเวลา” พ่อยิ้ม สายป่านหันมามองมังกร หัวใจเต้นแรงยิ่งกว่าโดนขอแต่งงานเสียอีก นี่มันคือระดับ “ครอบครัวเห็นชอบแล้ว รอแต่เธอจะตอบตกลง”“ป่าน…” มังกรจับมือเธอแน่นขึ้น “ถ้ามันเร็วไป…เราค่อย ๆ คุยกันได้นะ”สายป่านก้มหน้าลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ พูดเสียงเบา“เร็ว…แต่มันไม่ผิดหรอกนะ”“เพราะฉันไม่รู้จะปฏิเสธยังไง ในเมื่อทั้งใจมันก็อยู่ที่นายหมดแล้ว”“งั้นจะหมั้นเลยไหม?” พ่อพูดขัดแบบตรงๆมังกรหัวเราะออกมาเบา ๆ“พ่อใ
Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า บทที่ 52 นายแน่ใจเหรอว่าเลือกฉันแล้ว
นิทรรศการศิลปะริมทะเล – คืนวันถัดมาสายป่านมาถึงก่อน โดยไม่รู้ว่ามังกรก็ตามมาเงียบๆเฮียสีฝุ่นยืนรออยู่หน้าแกลเลอรี่เล็กๆ“ดีใจที่ป่านมา”“นี่เป็นงานที่ฉันวาดจากความรู้สึกที่มีต่อ…คนคนหนึ่ง” เฮียสีฝุ่นบอกพร้อมกับมองไปที่ภาพวาดสายป่านมองภาพเขียนสีน้ำมันสีฟ้าเทา หนึ่งในนั้นคือผู้หญิงผมยาวหันหลังมองทะเล“หนู…ไม่เคยรู้ว่าเฮียรักหนูขนาดนี้เลย” สายป่านพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“รู้ตอนนี้ก็สายไปใช่ไหม?” เฮียสีฝุ่นถามทั้งที่รู้คำตอบดีอยู่แล้วสายป่านพยักหน้าเบาๆ“ขอโทษนะคะ” สายป่านขอโทษเฮียสีฝุ่นอีกครั้ง“ไม่เป็นไรหรอกครับป่าน…”“อย่างน้อยเฮียก็ได้บอก…ก่อนจะเสียเธอไปจริงๆ”เสียงฝีเท้าเบาๆ เดินเข้ามาข้างหลังมังกรปรากฏตัวขึ้น พร้อมจับมือสายป่านอย่างไม่ต้องถาม“ขอบคุณที่เข้าใจนะครับเฮีย”“แต่จากนี้…สายป่านคือของผมคนเดียว”...รีสอร์ต – กลางคืนมังกรนั่งกอดอกอยู่ปลายเตียง สายป่านเดินเข้ามาโยนกระเป๋าแล้วมองหน้าเขา“อะไรอีกล่ะ?” สายป่านถามคนขี้หึง“ใครใช้ให้เธอสวยขนาดนั้นตอนเดินดูรูปเขา?” มังกรพูดหน้าบึ้งตึง“หา?!” สายป่านตกใจกับคำพูดมังกรเลย“ยิ้มให้เขาขนาดนั้น ถ้าเขาขอวาดรูปเธอเปลือย จะยอมไหม?
Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า บทที่ 51 จูบแรก
ริมทะเลยามค่ำ – หน้ารีสอร์ตหลังเล็กสายป่านนั่งกอดเข่าบนเสื่อผืนบางๆ ที่ปูไว้ มองทะเลสีหม่นสลับประกายจันทร์ข้างตัวเธอมีถังป็อปคอร์นกับเบียร์กระป๋องเย็นๆฝีมือเลือกของมังกรมังกรนั่งเอนหลัง มือข้างหนึ่งยันพื้น อีกข้างถือขวดน้ำอัดลมสายตาเขามองจันทร์แป๊บเดียว แล้วก็หันมองคนข้างๆต่อ“รู้ไหม…เวลามองจันทร์ ฉันไม่รู้สึกอะไร”“แต่เวลามองเธอ ฉันรู้สึกทุกอย่างเลย”สายป่านหันขวับมามอง แก้มขึ้นสีทันที“พูดอะไรอีกแล้ว…”“พูดความจริงไง” มังกรยักคิ้ว“สายป่านตอนอยู่บริษัทก็สวยนะ แต่สายป่านตอนอยู่ทะเล…แม่งน่ารักกว่าน้ำทะเลซะอีก” มังกรพูดจาหยอดสายป่านต่อ“มังกร!” สายป่านโยนป็อปคอร์นใส่หน้ามังกรแบบขำๆมังกรหัวเราะเบาๆ แล้วเอนตัวลงนอนบนเสื่อ“มานี่สิ…นอนดูดาวด้วยกัน” มังกรเอ่ยเรียกสายป่านลังเลเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็เอนตัวลงข้างๆพวกเขานอนนิ่งข้างกัน ฟังเสียงคลื่นซัดทรายเรื่อยๆมังกรเงียบอยู่ครู่หนึ่ง…ก่อนที่เขาจะหันหน้ามาทางสายป่าน“ป่าน…”“ฉันไม่อยากให้คืนนี้ผ่านไปเลย” มังกรพูด“ทำไมล่ะ?” สายป่านหันหน้าไปถามยิ้มๆ แต่หัวใจดวงน้อยสั่นไหวรอฟังคำพูดจากเขาต่อ“เพราะคืนนี้เธออยู่ข้างฉันโดยไม่มีอะไรคั่นกลาง”
Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า บทที่ 50 ปกป้อง
ดึกวันนั้น – สายป่านในห้องพักสายป่านนั่งบนพื้นพิงผนัง น้ำตาเอ่อ ข่าวลือเริ่มกระจายวงกว้าง ทั้งพนักงาน ทั้งโซเชียลภายใน เธอไม่แม้แต่กล้าเปิดโทรศัพท์เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆก่อนจะได้ยินเสียงเขา…“ป่าน…ฉันอยู่ข้างนอก” สายป่านลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู มังกรยืนอยู่ในชุดลำลอง มือถือถุงโจ๊กและน้ำอุ่น“ไม่ต้องพูดอะไรตอนนี้ก็ได้…” มังกรยิ้มอ่อน“แค่อยากให้รู้ว่า…เธอไม่ได้อยู่คนเดียว”สายป่านรับของในมือเขา น้ำตาไหลเงียบ ๆ“นาย…ยังเชื่อฉันอยู่ใช่ไหม” สายป่านถามน้ำตาคลอ“มากกว่าที่เธอเชื่อตัวเองตอนนี้ด้วยซ้ำ” มังกรตอบยิ้มๆ“ ฉันแค่แวะมาเยี่ยมฉันต้องรีบไปแล้ว อย่าคิดมากนะ ”“ ฉันเชื่อใจเธอ ฉันรู้จักนิสัยของเธอดีที่สุด ” มังกรลูบหัวสายป่านเบาๆก่อนจะหันหลังเดินออกไป ปล่อยให้สายป่านยืนย้ำพร้อมน้ำตาที่ไหลลงอาบแก้มเนียนของเธอ“ ขอบคุณ ”“ ขอบคุณนะมังกร ”บริษัท MKวันนี้มังกรให้สายป่านลาพักผ่อนเพราะสภาพจิตใจสายป่านแย่เอามากๆ แรกๆสายป่านไม่ยอมแต่เขาก็บังคับเธอให้พักจนได้ มังกรส่งไลน์หาสายป่าน“ ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องกังวลอะไร ฉันจะจัดการเอง เชื่อใจฉันนะ ”สายป่านเปิดอ่านข้อความพร้อมกับยกยิ้มเล็กน้อยท
Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า บทที่ 49 วางแผนใส่ร้าย
กลับมาที่บริษัท ปิ่นเดินเข้ามาในบริษัทพร้อมมังกร สายป่านยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานกับเอกสารปิ่นเดินตรงเข้ามาหาเธอ“สายป่าน…” ปิ่นส่งยิ้มหวานอย่างมีเลศนัย“นายมังกรบอกว่าเธอเก่ง ฉันก็เลยอยากมาดูให้เห็นกับตา”สายป่านยิ้มตอบ“ขอบคุณค่ะ ฉันก็หวังว่าจะเป็นคนที่คู่ควรกับความไว้ใจของเจ้านายเหมือนกัน”ปิ่นยิ้มค้าง ก่อนจะพูดเสียงเบาให้ได้ยินกันสองคน“อย่าคิดว่าการที่เขาปกป้องเธอ…แปลว่าเธอจะชนะเกมนี้นะ”สายป่านเงยหน้ามองเธอเต็มตา“ฉันไม่ได้มาเล่นเกม…”“ฉันแค่จะไม่ยอมให้ใครมาพรากสิ่งที่หัวใจฉันเลือกแล้ว ไปอีก”วันถัดไปบริษัทMK - ห้องประชุมใหญ่วันนี้บริษัทมีประชุมใหญ่ที่มีผู้บริหารเข้าร่วมหลายคน มังกรนั่งหัวโต๊ะ สายป่านนั่งข้างๆ ทำหน้าที่เป็นเลขาบันทึกการประชุมอยู่ดี ๆ “ปิ่น” ก็ปรากฏตัวในชุดเดรสสีฟ้าอ่อนเธอเดินเข้ามาพร้อมพ่อของเธอที่เป็นที่ปรึกษาบริษัท ซึ่งไม่มีใครกล้าทักท้วงปิ่นยิ้มหวาน“ขอโทษนะคะที่มาสาย…พอดีมีเรื่องอยากเสนอเกี่ยวกับแผนการตลาดชุดใหม่ค่ะ” ปิ่นส่งไฟล์พรีเซนต์ให้เจ้าหน้าที่เปิดขึ้นจอ“และแน่นอน…เกี่ยวข้องกับฝ่ายบัญชีโดยตรงด้วย”สายป่านชะงัก เพราะเห็นชื่อเธอถูกแทรกอยู่ในสไลด์ — ใน
Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า บทที่ 5 เฟรชชี่
ณ มหาวิทยาลัยรัฐแห่งหนึ่งฉันกับสีน้ำสอบเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกันและยังสอบเข้าคณะเดียวกันอีกด้วย คือ คณะบริหาร สาขาบัญชี สีน้ำบอกฉันว่าเรียนเพื่อไปช่วยงานบัญชีที่บริษัทของพ่อ ส่วนฉันที่เรียนคณะนี้ก็เพราะความชอบส่วนตัวล้วนๆ " เรียนจบแกต้องมาทำงานที่เดียวกับฉันนะ เราจะไม่มีวันแยกจากกัน โมเม้นแยกย้ายกั
Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า บทที่ 4 พี่ชายเพื่อนรัก
ฉันรีบวิ่งออกมาจากห้องเรียนทันที วันนี้เป็นวันปัจฉิมนิเทศจบการศึกษาของชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มันน่าจะเป็นวันที่ดีและเป็นวันที่มีความสุขสิ แต่ทำไมฉันกลับไม่มีความสุขเอาซะเลย ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะฉันโดนแฟนคนแรกบอกเลิกยังไงเล่า!!!มังกรพูดกับฉันเสมอว่าระหว่างเราสองคนมันไม่ใช่ความรักแบบคนรัก มันไม่ใช่ความ
Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า บทที่ 3 จุดจบความรัก
ผมที่คบกับเธอมาตลอด 5 ปี เรารู้จักกันตั้งแต่ผมก้าวเท้าเข้ามาที่โรงเรียนครั้งแรก และเราก็ควรจะเลิกกันตอนนี้ ตอนที่เราทั้ง 2 คนก้าวเท้าออกจากโรงเรียนนี้เหมือนกันความตั้งใจแรกของผมที่ตกลงคบกับเธอก็คือเรื่องนี้ ความสัมพันธ์ที่ผ่านมามันไม่ได้เรียกว่าความรักแบบหนุ่มสาวหรอก มันเป็นความรักแบบมิตรภาพ แบบเพ
Forget me not เกลียดนักนายแฟนเก่า บทที่ 2 เราลองเป็นแฟนกันไหม
ผ่านไปแล้ว 1 เทอม ของ ม.1 ผมกับป่านเริ่มสนิทกันมากขึ้น ตลอดเวลาที่อยู่โรงเรียนผมเล่นแค่กับเธอคนเดียว และก็จะมีสีน้ำเพื่อนของเธออีกคนที่อยู่ด้วยตลอดเวลา..............................พักเที่ยงพวกเราทั้ง 3 คน เดินไปกินข้าวที่โรงอาหารกันตามปกติ ผมไม่ได้เปิดเผยฐานะตัวเองให้เธอรู้ เพราะผมคิดว่ามันไม่ไ
قد تعجبك أيضًا
ราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน309.9K وجهات النظرพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย130.4K وجهات النظرHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.8K وجهات النظرภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.7K وجهات النظرพราก
วรศิษฏ์70 وجهات النظرหย่า…มารักฉันเลย
เบลล่า28.1K وجهات النظرกลรัก ซาตาน
นงพะงา 103 وجهات النظرขอรักสาวบ้านไร่
เย้ายวน59 وجهات النظر
