ログインLumipas ang ilang araw pero hindi pa rin bumababa ang tensyon sa pagitan ng dalawang pamilya. Lalong lumala ang sitwasyon ng Del Rosario Group habang patuloy namang umaangat ang kumpanya ni Nathaniel.Sa mansion…Mas naging tahimik si Lira.Hindi na siya gaanong lumalabas ng kwarto. Kung minsan, nasa garden lang siya, nakatingin sa malayo, parang may hinahanap na hindi niya mahanap.“Miss Lira…” maingat na tawag ng kasambahay.Napalingon siya.“Nandito po si ma’am sa sala. Pinapatawag po kayo,” sabi nito.Tumango si Lira.Pagdating niya sa sala…Nakita niya ang mommy niya na nakaupo, tahimik, pero halatang may iniisip.“Mom…” mahina niyang tawag.Napatingin ang mommy niya at ngumiti.“Come here,” sabi nito.Lumapit si Lira at umupo sa tabi niya.“Are you okay?” tanong ng mommy niya.Saglit siyang natahimik.“I don’t know…” sagot niya.Hinawakan ng mommy niya ang kamay niya.“You can tell me,” sabi nito.Napapikit si Lira.“I feel trapped,” bulong niya.Natahimik ang mommy niya.“I wan
Tahimik ang buong mansion ng Del Rosario pero ramdam ang bigat ng hangin sa loob. Parang may paparating na bagyo… hindi mo pa nakikita, pero alam mong darating.Nasa sala si Lira, nakaupo sa sofa habang hawak ang isang libro pero hindi naman siya nagbabasa. Paulit-ulit lang siyang nakatitig sa isang pahina.Wala sa focus ang isip niya.Biglang bumukas ang pinto.“Miss Lira…” sabi ng isang kasambahay.Napatingin siya.“Sir is calling for you. Sa study room po,” dagdag nito.Napahigpit ang hawak ni Lira sa libro.“Okay…” mahina niyang sagot.Dahan-dahan siyang tumayo.Habang naglalakad siya papunta sa study room…Pakiramdam niya mas bumibigat ang bawat hakbang.Pagdating niya sa harap ng pinto…Huminga siya ng malalim.Saka kumatok.“Come in,” malamig na boses ng daddy niya.Pagpasok niya…Nandoon ang daddy niya, nakatayo sa may bintana, nakatalikod.“Pinatawag niyo po ako?” sabi ni Lira.Dahan-dahan itong humarap.“So… you met him,” sabi nito.Nanlaki ang mata ni Lira.Hindi siya sumag
Maagang umalis si Nathaniel sa opisina niya. Walang paalam, walang schedule… diretso lang siya sa pupuntahan niya.Sa isip niya, iisa lang ang goal.Kunin si Lira.Hindi na siya maghihintay.Hindi na siya magpapigil.Pagdating niya sa headquarters ng Del Rosario Group, agad siyang sinalubong ng mga empleyado. Halata ang tensyon sa paligid.“Sir Nathaniel…” bati ng receptionist, medyo kinakabahan.“I’m here to see Mr. Del Rosario,” diretsong sabi niya.Ilang minuto lang…Pinapasok siya sa office.Pagbukas ng pinto…Nakita niya ang daddy ni Lira, nakaupo sa swivel chair, kalmado pero halatang mayabang.“Well, well…” nakangising sabi nito.“To what do I owe this visit?”Tahimik na pumasok si Nathaniel.Diretso ang tingin.“I’m here for Lira,” sabi niya.Napatawa ang daddy nito.Malakas.Mapanlait.“You?” sabi nito habang nakatingin sa kanya mula ulo hanggang paa.“You think you have the right?” dagdag pa niya.Hindi sumagot si Nathaniel.“You don’t deserve her,” tuloy ng daddy ni Lira.“
Kinaumagahan, tahimik ang buong mansion ng Del Rosario. Hindi tulad ng mga nakaraang araw na puno ng ingay at galaw, ngayon ay tila may mabigat na hangin na bumabalot sa buong bahay.Nasa dining area si Lira, tahimik na umiinom ng kape. Simple lang ang suot niya, walang make up, at halatang kulang sa tulog.Hindi siya mapakali.Kahit natanggal na ang problema tungkol sa kasal…May naiwan pa ring bigat sa dibdib niya.“Good morning.”Napatingin siya.Nakatayo sa harap niya si Marcus.“Kuya…” mahina niyang bati.Umupo ito sa tapat niya.“You didn’t sleep well, did you?” tanong nito.Napangiti si Lira ng pilit.“I’m fine,” sagot niya.Tiningnan siya ni Marcus ng diretso.“You’re a bad liar,” sabi nito.Napayuko si Lira.Tahimik silang dalawa sandali.Hanggang sa nagsalita si Marcus.“Was it him?” tanong niya.Nanlaki ang mata ni Lira.Hindi siya sumagot…Pero sapat na ang katahimikan niya.Napabuntong hininga si Marcus.“Nathaniel…” bulong niya.Napapikit si Lira.“I told you…” sabi ni M
Naiwan si Nathaniel mag-isa sa loob ng hotel room. Tahimik ang paligid pero ang isip niya… magulo, puno ng galit at determinasyon.Nakatayo siya sa may bintana, nakatingin sa city lights. Mahigpit ang hawak niya sa phone niya.“She chose to leave…” bulong niya.Pero sa kabila nun…Hindi siya susuko.“No… this isn’t over,” sabi niya sa sarili.Agad niyang tinawagan ang secretary niya.“Sir?” sagot nito.“Prepare everything. I want all the files… lahat ng impormasyon tungkol sa governor at sa anak niya,” diretsong utos niya.“Sir… are you sure?” tanong ng secretary.“Once we release this… there’s no turning back.”Malamig ang boses ni Nathaniel.“I don’t care. Destroy them.”Sa loob ng ilang oras, kumilos ang team niya. Lahat ng ebidensya… tinipon, inayos, at ipinasa sa media.Hindi lang ang pagiging bayolente ng anak ng governor ang nailabas…Kundi pati ang corruption ng governor mismo.Pagwawaldas ng tax. Illegal transactions. Hidden crimes.Lahat.Ilang oras lang ang lumipas…Sumabog
Kinaumagahan, marahang pumasok ang sinag ng araw sa loob ng hotel room. Tahimik ang paligid, tanging mahihinang tunog ng city ang maririnig mula sa labas.Nakatulog si Lira sa dibdib ni Nathaniel, mahigpit ang yakap nito sa kanya na parang ayaw siyang pakawalan. Ang isang kamay ni Nathaniel ay nakapulupot sa bewang niya habang ang isa naman ay nakahawak sa buhok niya.Unti-unting nagising si Lira.Dahan-dahan niyang iminulat ang mata niya.Sandaling natigilan siya.Parang gusto niyang manatili sa sandaling iyonTahimik.Payapa.Walang problema.Walang pressure.Pero agad bumalik ang lahat.Ang kasal.Ang banta sa nanay niya.Ang pamilya niya.Napapikit siya.“Hindi pwede…” bulong niya sa sarili.Dahan-dahan siyang gumalaw para makawala sa yakap ni Nathaniel.Pero bago pa siya tuluyang makaalis…Mas lalo siyang hinigpitan ni Nathaniel.“Don’t leave…” bulong nito, hindi pa dilat ang mata.Napahinto si Lira.“Nathaniel…” mahina niyang tawag.Dahan-dahang nagising si Nathaniel.Pagmulat n
Tahimik ang isang maliit na café sa gilid ng lungsod. Doon piniling makipagkita ni Marcus kay Lira… malayo sa gulo, malayo sa mga taong pwedeng makialam.Nauna si Marcus.Nakaupo siya sa isang sulok, seryoso ang mukha habang hinihintay si Lira.Hindi siya mapakali.Alam niyang pagkatapos ng araw na
Tahimik ang opisina ni Marcus, pero sa loob ng isip niya… magulo.Nakatayo siya sa harap ng floor-to-ceiling window, nakatanaw sa malayo habang hawak ang isang baso ng kape. Ilang minuto na siyang nakatulala, hindi gumagalaw.Pero ang totoo…Paulit-ulit sa isip niya ang nangyari sa mall.Lalo na an
Tahimik ang loob ng kwarto ni Lira. Nakaupo siya sa gilid ng kama, nakayuko habang mahigpit ang hawak sa kumot. Kakauwi lang niya mula hospital, pero imbes na pahinga ang maramdaman niya…Mas lalo lang siyang napagod.Pagod sa lahat.Sa sakit.Sa mga nangyayari.At higit sa lahat… sa sarili niyang
Umaga pa lang, gising na si Lira sa hospital room niya. Ngayon ang araw ng discharge niya. Kahit medyo nanghihina pa rin siya, pinilit niyang maging okay. Ayaw na niyang tumagal pa sa lugar na ‘yon.Tahimik siyang nakaupo sa kama habang nakatingin sa bintana.Naalala niya ang sinabi ni Nathaniel ka







