ตอนที่ 20 Future Detective บทห้า ภาคต้น

นนท์ภัทรตัดสินใจพูดออกมา หลังจากฟังแผนการทั้งหมดจากปากของบุตรสาวคนโตของตระกูลอุดรภาค ดูก็รู้ว่าไม่ใช่ความคิดของเจ้าตัว

            แม้จะน่านับถือที่เป็นฝ่ายออกหน้าแทนเพราะอายุมากที่สุดในบรรดาพี่น้องสามคน มีสิทธิเซ็นเอกสารได้มากกว่า แต่ถ้าไม่บอกว่าใครเป็นคนต้นคิด

            ความน่าเชื่อถือมันไม่มีหรอก การทำสัญญาควรให้ตัวจริงออกมาพูดคุยมากกว่า

            “เป็นความคิดของผมเองครับ คุณชายใหญ่ แต่พี่สาวเสนอว่าเป็นคนออกหน้าเพราะเป็นผู้ใหญ่จะเหมาะสมกว่า ยังอยากทราบอะไรเพิ่มเติมไหมครับ” ชินภัทรตัดสินใจตอบคำถามสุดกวนนั่นทันที

            เพราะรู้ดีว่าเจ้านายตนเองเป็นคนยังไง

ยื้อเวลาต่อไปไม่มีประโยชน์ โกหกก็ไม่เนียนด้วย นอกจากฉลาดเป็นกรดแล้ว ยังปากดีชนิดที่หาใครเทียบไม่ได้ แถมยังไม่ปิดบังอารมณ์ของตนเองเลยสักนิด

            มันดูแปลกที่คนแบบนี้เป็นคุณชายใหญ่ แถมยังได้รับมอบหมายให้ดูแลงานมากมายแทนผู้นำตระกูลและนายหญิงของบ้าน แต่ดันเป็นคนมากความสามารถ

            จนได้รับการยอมรับภายในสองปีซะงั้น ทำให้เรื่องนิสัยและปากคอเราะร้ายถูกมองข้ามไปแทน จนกลายเป็นบุคลิกประจำตัวของว่าที่ประมุขคนต่อไปซะแล้ว

            “ถ้ามั่นใจว่าการย้ายมือผู้ปกครองจากพ่อของพวกนายกลายเป็นพี่สาวคนโตแทนเป็นเรื่องที่ดี ฉันก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะฉันสั่งสอนตาแก่นั่นไม่ให้เข้ามายุ่งวุ่นวายได้พักนึง”

            “พวกนายทั้งสามคนมั่นใจเหรอว่าจะทำแบบนี้ แม้ว่าตระกูลอุดรภาคจะมีผู้สืบทอดที่อยู่ในท้องแม่พวกนายก็เถอะ แต่คิดจะตัดขาดแบบนี้มันดีแล้วจริงเหรอ”

            “อยากฟังเหตุผลสำคัญของแต่ละคน แล้วฉันจะพิจารณาเลย ไม่ต้องเสียเวลากัน”

            ข้อเสนอเหล่านี้จะเป็นประโยชน์แก่ตระกูลภูทนินทร์และตระกูลอุดรภาคเสียผลประโยชน์ไปมากก็ตาม ปัญหาบางอย่างถ้าแก้ไขด้วยการพูดจาได้

แม้จะเป็นคุณชายอันธพาลของบ้านก็เถอะ แต่แบบนี้มันเหมือนขโมยลูกชาวบ้านมาเลยไม่ใช่เหรอ ถ้าได้รับทราบเหตุผลมากพอจะได้ด่าตาแก่นั่นถนัดปากหน่อย

            “ดิฉันเป็นลูกสาวคนโตของบ้านก็จริง การสนับสนุนถือว่าลดลงครึ่งหนึ่งในกฎของตระกูลภูทนินทร์ เพราะถูกประเมินให้เป็นแม่บ้านและแม่ศรีเรือนมากกว่า”

            “ไม่เหมาะสำหรับทำงานสายอื่น ดิฉันไม่ได้อยากเรียนเต้นบัลเล่ต์สักเท่าไหร่ แต่ถูกบังคับมาตั้งแต่เล็กและให้ออกงานทุกอย่างที่เกี่ยวกับกิจกรรมนี้”

            “ความจริงแล้วดิฉันมีความสนใจด้านการวาดรูปเว็บตูนขายเป็นเล่มและแพลตฟอร์มออนไลน์มากกว่า โชคดีที่เรียนจบไวกว่าที่คิดทำให้ตอนนี้อยู่คณะด้านศิลปะแทนค่ะ”

            “หากคุณชายใหญ่ต้องการให้อยู่ฝ่ายประชาสัมพันธ์เพื่อวาดภาพโปรโมทสินค้าหรือโฆษณาอื่นในผลิตภัณฑ์ของบริษัททั้งหมดก็ยินดีทำ ขอเพียงได้รับการสนับสนุนโดยตรง”

            “ในนามของชลลดา อุดรภาค ไม่ใช่นามของอุดรภาคก็พอแล้วค่ะ”

            ในฐานะพี่สาวคนโตนั้นจึงเลือกตัดสินใจพูดความในใจตั้งแต่แรก เมื่อได้พบกับว่าที่ผู้นำตระกูลรุ่นต่อไป จึงทำให้รู้ว่าข่าวลือพวกนั้นเป็นความจริงทุกประการ

หากอยากหลุดพ้นจากการเป็นสินค้าแต่งงานเพื่อตระกูลด้วยการจูงจมูกของผู้เป็นพ่อ มีเพียงคุณชายใหญ่เท่านั้นที่จะต้านทานได้

            ผู้นำตระกูลและนายหญิงเดินทางไปต่างประเทศบ่อย มักทำงานของตระกูลกับบริษัทในเครือมากกว่า ไม่ได้ใครความสนใจกับเหล่าทายาทคนต่อไปของตระกูลผู้ภักดี

            นี่จึงเป็นโอกาสของเธอ

“ใจกล้าดีนี่ยัยคนสวย เอาสิ! ฉันตอบรับคำขอของเธอ”

            “เอากระดาษนี่ไปเขียนด้วยลายมือตัวบรรจงของเธอซะ และฉันจะเซ็นกำกับรับรองด้านล่างเอง ให้พ่อบ้านกับเลขาฉันเป็นพยานได้”

            “หากเป็นสัญญาด้วยลายมือของเธอเอง จะไม่มีปัญหาตามมาแน่นอน และเดี๋ยวเซ็นชื่อลงในเอกสารแบบพิมพ์อีกชุดด้วยซะ”

            นนท์ภัทรตัดสินใจตอบรับคำขอของบุตรสาวคนโตตระกูลอุดรภาคทันที แค่ฟังคำพูดไม่กี่ประโยคก็อยากจะเอาไม้ตีหัวตาแก่นั่นให้แหลกคามืออยู่แล้ว

            ลูกสาวไม่ใช่สินค้าที่มีเอาไว้ขายตอนแต่งงานสักหน่อย ถ้าทำแบบนี้แล้วมันจะแตกต่างจากพวกตาแก่ยุคสองพันปีก่อนตรงไหน

            “ขอบคุณค่ะ คุณชายใหญ่”

            “ดิฉันจะทำให้เต็มที่ค่ะ”

            ชลลดารู้สึกดีใจมากที่หลุดพ้นจากขุมนรกนั่นสักที เพราะผู้เป็นแม่เองก็มีลูกหลายคน จึงเอาเวลาไปใส่ใจกับน้องผู้เป็นทารกและอ่อนเยาว์กว่าเสมอ

            เธอไม่ได้รู้สึกอิจฉาบรรดาน้องชายที่ได้รับความรักจากแม่ แต่เศร้าใจเพราะยามลำบากใจ แม่ไม่สามารถให้ความช่วยเหลือได้เลย