ข้าวโพดในไร่ชา (Mpreg)

ข้าวโพดในไร่ชา (Mpreg)

last updateLast Updated : 2025-08-27
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
55Chapters
1.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ถ้าเด็กมันจะยั่ว อยากได้เราเป็นผัวเราก็ต้องสนอง ถ้าคิดจะมีเมียเด็กต้องเช็คร่างกายให้พร้อม เด๋ียวเมียหาว่าแก่ ถ้าคิดจะมีผัวแก่ต้องยั่วให้เป็น ลีลาต้องเด็ด แต่งตัวให้ยั่ว ให้ผัวรักผัวหลงจนโงหัวไม่ขึ้น

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 พ่อเลี้ยงไร่ชา

"Nyla, are you sure you want me to draft a divorce agreement?" Valarie's voice crackled through the phone, hesitant and worried. "Think about it. Once you sign this, you and Clark will have nothing to do with each other anymore."

Nyla stared at the amber liquid in her glass. The whiskey burned her throat, but nothing could burn away the images from last night. Her fingers tightened around the phone.

"Yes," she said finally. "I'm leaving him."

"Why?" Valarie's confusion bled through the speaker. "Clark's been so good to you. He loves you so much..."

Nyla almost laughed. Love. What a joke. She pressed her lips together, fighting back the bitter taste rising in her throat.

After hanging up, Nyla looked out the window. The massive LED screen on the skyscraper across the street was still playing that damn press conference. Clark stood there in his perfect suit, holding up that ridiculous jewelry piece.

Using the world's finest diamonds and gemstones, he had created a one-of-a-kind piece for his wife.

It was named "Love Nyla."

He named it after Nyla, declaring to the world his eternal love for her. Upon its release, "Love Nyla" instantly ignited social media discussion, remaining a hot topic.

The world was buzzing about their enviable love.

Outside, the LED screens continued to replay the video, but Nyla chuckled self-deprecatingly.

"Love me?" she muttered to herself. "Love me enough to sleep with another woman on our anniversary night?"

Last night was their third wedding anniversary. Clark had said he wanted to surprise her and asked her to wait for him at home. Nyla wore Clark's favorite white dress, lit candles, and prepared his favorite dinner, waiting eagerly until late at night.

She had waited. And waited. Midnight came and went.

At one in the morning, her phone suddenly buzzed with a Facebook friend request. A strange profile picture with the note "A surprise for you."

Nyla was about to reject the message outright, but then the person sent another message: [Are you still awake? Is it because your husband isn't with you?]

Nyla's alarm bells went off. How did this person know Clark wasn't home? She didn't accept the friend request, but the messages kept coming: [Stop pretending, I know you're reading this.]

[Your husband is with me now.]

[I was scared of thunder, so he worried about me and came to keep me company.]

[What a good man, but it's a shame he's not good for you alone.]

Each message stabbed Nyla like a knife in the heart. Her hands trembled. Her mind told her it might be a prank, but deep down, a voice frantically questioned it.

The last message completely broke her defenses: [If you don't believe me, I'll send you the address. The door lock code is your wedding anniversary.]

Nyla couldn't sit still any longer. With trembling fingers, she accepted the friend request. The other party immediately sent an address and a password: 0823. It was indeed their anniversary.

Nyla rushed out of the house like a madman and drove to the address. It was an upscale apartment. She stood in front of the door, her finger hovering over the combination lock, her heart pounding.

She entered 0823, and the lock clicked and the door opened.

A men's suit jacket lay scattered in the hallway. She recognized it as the three-year anniversary gift she had given Clark, which Clark had worn when he left that morning.

A pair of black lace panties lay on the sofa in the living room, and a wine glass with a woman's lipstick stain on it lay on the coffee table.

From the hallway to the bedroom, men's and women's clothing was scattered everywhere. The most striking thing was a red lace nightgown, torn to shreds, lying by the bedroom door.

Nyla's legs were so weak she could barely stand, but she still trembled as she pushed open the half-open bedroom door. On the bed, Clark, naked, embraced another woman. The woman knelt on the bed, her head buried between Clark's legs, licking Clark's penis.

Clark's eyes were closed, his face a look of enjoyment, moaning, "Yes, that's it, great..."

The woman asked proudly, "Am I better, or is Nyla better?"

Clark replied, "You think you can compare with Nyla, you little slut?"

Then he spun the woman around, grabbed her hips from behind, and thrust wildly. The woman's moans mingled with Clark's heavy gasps.

The scene completely devastated Nyla.

Eight years had passed, from their innocent college romance to their current marriage. Everyone had envied their love, saying they were a match made in heaven. But now, it all seemed so absurd. She covered her mouth, resisting the urge to vomit, and fled the nauseating place.

She drove to a bar downtown and sat alone in a corner, drinking furiously. The sharp taste of the whiskey stung her throat, but it couldn't numb the pain in her heart. When Valarie received her call and rushed to the bar, Nyla was already completely drunk.

"Nyla!" Valarie's voice cut through her memories as she slid into the booth across from her, face etched with worry. "Why are you so drunk? What happened? Did Clark make you mad?"

Drunk Nyla looked at her with red eyes. "Val, I don't want to hear that name right now."

Nyla took another swig of the whiskey in front of her, leaving a bitter taste in her mouth. "Val, I saw him hooking up with that woman right in front of me. It's definitely not a misunderstanding."

Valarie saw her friend's pained expression and held her hand with a heartache. "Nyla, maybe you two can talk it out..."

"There's nothing to talk about," Nyla interrupted decisively. "Divorce. Every time I think about him hooking up with that woman, I feel sick."
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
55 Chapters
ตอนที่ 1 พ่อเลี้ยงไร่ชา
“เป็นยังไงบ้าง เหน่ื่อยหรือเปล่าลูกไม่ค่อยกลับมานอนบ้านใหญ่เลยช่วงนี้”เสียงแม่เลี้ยงกานดาเอ่ยถามลูกชายคนโตที่เดินเข้าบ้านมาด้วยท่าทางอิดโรย แต่ก็ยังคงความหล่อเหลาและดูดีอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้ลูกชายของเธอจะทำงานหนักและไม่ค่อยได้พักผ่อนแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความหล่อเหลาของใบหน้าคมลดลงเลย กลับมีเสน่ห์ด้วยซ้ำเมื่อลูกชายยุ่งจนไม่มีเวลาโกนหนวดโกนเคราที่ขึ้นหร็อมแหร็มอยู่ตอนนี้ทำให้ใบหน้าขาวจึงดูเข้มขึ้นดึงดูดผู้พบเห็น ผิวที่ขาวอย่างคนที่อยู่ในอากาศเย็นและขาวตามยีนของผู้แม่ดูคล้ำลงเพียงแค่เล็กน้อยแต่ก็ถือว่ายังขาวอยู่เมื่อเปรียบเทียบกับผู้ชายคนอื่นลูกชายเธอหล่อขนาดนี้ทำไมยังไม่มีแฟนนะเมื่อก่อนสมัยเรียนปริญญาโทลูกชายของเธอคบกับแฟนสาวจนถึงขั้นจริงจังจะขอแต่งงาน แต่ฝ่ายหญิงมาขอเลิกเสียก่อนเพราะพบรักกับเศรษฐีเมืองนอก ทำให้ชายหนุ่มอกหักจนไม่ได้คบใครอีกเลยและขอเรียนต่อปริญญาเอกจนจบ พอจบมาก็ไปหมกตัวในไร่ แต่ใช่ว่าจะไม่มีผู้หญิงมาจีบเพียงแต่ลูกชายเธอไม่สนใจต่างหากมัวแต่ขลุกอยู่ในไร่ชา จนตอนนี้ กิตติภูมิ เลิศธนาธีกานต์ หรือพี่บลู อายุ 29 ปี แล้วยังไร้คู่ครองมาข้างกาย แล้วเมื่อไหร่ที่เธอจะมีหลานย่ากับเขาเสีย
last updateLast Updated : 2025-06-28
Read more
ตอนที่ 2 ข้าวโพดต้นนี้
“จริงๆเหรอจ๊ะยาย ข้าวโพดจะได้ทำงานจริงๆใช่ไหมจ๊ะ ไม่ใช่ว่าพอข้าวโพดไปถึงแล้วเค้าบอกว่าไม่รับ หรือรับคนอื่นไปแล้วนะ”เสียงใสของชายหนุ่มนามว่า ข้าวโพด หรือ ภูตะวัน อิทธินานนท์ หนุ่มอายุ 22 ปี ที่เพิ่งจบปริญญาตรีจากรั้วมหาวิทยาลัยชื่อดังของรัฐในกรุงเทพ ถามผู้เป็นยายด้วยความดีใจที่ได้รับข่าวดีเรื่องงานจากยายที่ส่งเสียเขามาหลังจากที่พ่อกับแม่เขาเสียชีวิตลงกะทันหันด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ตอนนั้นหนุ่มน้อยเพิ่งจะเรียนอยู่ปีหนึ่ง ตอนนั้นเขาเคว้งไม่มีใครนอกจากยาย ตอนแรกจะหยุดเรียนแต่ทว่าเขายังพอมีเงินจากประกันชีวิตของพ่อกับแม่และเงินก้อนจากที่ทางคู่กรณีให้มาพอให้เขาได้ทุนมีเรียนต่อจนจบ บวกกับเงินที่ยายบุปผาส่งเสียให้เพราะไม่อยากให้หลานออกไปหางานพิเศษทำ อยากให้ตั้งใจเรียนให้จบอย่างเดียว เขาก็มุมานะเรียนจนจบปริญญาในที่สุดพอได้ยินข่าวที่น่ายินดีที่ยายมาบอกข้าวโพดจึงดีใจที่จะได้ทำงานหาเลี้ยงยายตอบแทนยายที่เลี้ยงดูตัวเองมา ถึงแม้เด็กหนุ่มมจะจบจากมหาวิทยาลัยแล้วแต่ด้วยความที่เป็นคนผิวขาว ปากกระจับเล็กสีแดง แก้มแดงอย่างคนมีสุขภาพดี ร่างบางที่ไม่มีกล้าม หากมองดูเผินๆอาจเหมือนผู้หญิงผมสั้นหรือทอมบอยมากก
last updateLast Updated : 2025-06-28
Read more
ตอนที่ 3 สัญญาจ้าง
“ว่ายังไงลูกตกลงรับน้องไปทำงานด้วยพรุ่งนี้เลยใช่ไหมแม่จะได้ไปส่งด้วยที่ไร่ด้วย”แม่เลี้ยงกานดาถามพ่อเลี้ยงกิตติภูมิทันทีที่เจ้านายหนุ่มและลูกจ้างคนใหม่มาเจอกัน เมื่อวานนางโทรไปหาลูกชายให้ลงมาจากดอยให้มาดูตัวว่าที่เลขาและผู้ช่วยส่วนตัว และให้มาตกลงเรื่องเงินเดือนกับสัญญาจ้างเข้าทำงานกับลูกจ้างที่แสนจะน่ารักถูกใจคนเป็นแม่“ก็ครับ เดินทางพรุ่งนี้เช้าเลย ว่าแต่แม่ก็จะไปด้วยเหรอครับ”ชายหนุ่มสงสัยทันทีที่แม่เลี้ยงกานดาออกปากจะไปส่งคนงานใหม่ที่ไร่ชาด้วยตัวเอง ไหนจะเรื่องเงินเดือนค่าจ้างที่เขาอุตส่าห์ให้มากกว่าที่อื่นถึงเดือนละสี่หมื่นเพราะเห็นว่าห่างไกลความเจริญซึ่งเด็กจบใหม่ไม่มีประสบการณ์บางที่เค้าไม่รับด้วยซ้ำยังไม่พอใจผู้เป็นแม่ยังจะมาต่อรองเงินเดือนให้ลูกจ้างกิตติมศักดิ์เป็นเดือนละห้าหมื่นอีก แทนที่จะช่วยลูกชายประหยัดยังจะมาขอให้ลูกชายจ่ายแพงกว่าเดิม เขาจะทำอะไรได้นอกจากยอมจ่ายตามที่แม่เลี้ยงผู้ซึ่งเป็นใหญ่ที่สุดในบ้านสั่งอย่างไม่กล้าหือสร้างความพอดีให้คุณนายแม่เป็นอย่างมาก“ก็ต้องไปซิลูก หนูข้าวโพดจะได้ไม่รู้สึกเหมือนโดนทิ้งโดนปล่อยเข้าป่าไปเพียงคนเดียว เดี๋ยวแม่จะได้พาน้องบูมไปเที่ยว
last updateLast Updated : 2025-06-28
Read more
ตอนที่ 4 เรือนมะลิของข้าวโพด
ระหว่างการเดินทางคนที่ตื่นตาตื่นใจที่สุดเห็นจะเป็นใครไม่ได้นอกจากข้าวโพด ถึงจะเกิดที่เชียงใหม่แต่ข้าวโพดก็ไปโตที่บ้านฝั่งพ่อที่จังหวัดแถวภาคกลาง และไปอยู่กรุงเทพเสียเป็นส่วนมากนานๆ จะมาเยี่ยมมาหายายบุปผาที่เชียงใหม่ที มาแล้วก็ไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวไหน การได้เห็นวิวทิวทัศน์ที่เขียวชะอุ่มเต็มไปด้วยต้นไม้สองข้างทาง มองข้างหน้ามีภูเขาอยู่เบื้องหน้าตัดกับท้องฟ้่าสีครามมีเมฆสีขาวประดับเหมือนปุยนุ่นสำหรับข้าวโพดแล้วมันเป็นอะไรที่สวยงามเหมาะแก่การท่องเที่ยวมาก ไม่คิดเลยว่าที่เมืองไทยจะมีวิวสวยๆแบบนี้ให้ดูนึกว่าจะมีแค่ที่เมืองนอกที่ข้าวโพดเคยดูในยูทูปท่าทางตื่นเต้นของข้าวโพดสร้างความเอ็นดูให้กับแม่เลี้ยงกานดามาก ใบหน้าเล็กทั้งสวยทั้งน่ารักนั่นเกาะกระจกมองทิวทัศน์ตลอดเวลา บ้างครั้งก็ผละออกมายิ้มและถามผู้เป็นยายความออดอ้อนของข้าวโพดที่ต่อทำกับยายมันทำให้แม่เลี้ยงคิดว่าถ้าไปอ้อนกับพี่บลูลูกชายผู้ท่าเยอะของนางจะเป็นอย่างไร แค่คิดแม่เลี้ยงก็แอบยิ้มหลุดหัวเราะออกมาคนเดียว“เป็นอะไรคุณอยู่ๆก็หัวเราะ” พ่อเลี้ยงธนาถามภรรยาเมื่ออยู่ๆอีกคนก็ยิ้มและหัวเราะออกมาคนเดียว เขากับภรรยานั่งเบาะหลังสุดเลยทำให้มอง
last updateLast Updated : 2025-06-28
Read more
ตอนที่ 5 งานของผู้ช่วย
“เข้าใจที่พูดใช่ไหม ถ้าไม่เข้าใจอะไรก็ถามแล้วกัน” เสียงทุ้มของพ่อเลี้ยงหนุ่มพูดขึ้นหลังจากได้อธิบายงานในส่วนที่ผู้ช่วยส่วนตัวคนใหม่ต้องทำต้องรับผิดชอบให้คนตัวเล็กฟัง ส่วนผู้ช่วยคนใหม่ก็ฟังอย่างตั้งอกตั้งใจ ภายในออฟฟิศที่พ่อเลี้ยงกิตติภูมิสร้างไว้เป็นสำนักงานอาคารหลังใหญ่มีห้องทำงานของพ่อเลี้ยงอยู่ด้านในสุดและห้องของผู้ช่วยอยู่ติดกัน ส่วนด้านนอกเป็นห้องรับแขก ออฟฟิศอยู่ไม่ไกลจากบ้านพักสักเท่าไหร่แต่ต้องเดินทางด้วยรถเท่านั้นเพราะถ้าเดินไปมีหวังขาลากแน่ๆ ทุกเช้าคนเป็นเจ้านายเลยต้องมีหน้าที่สารถีมารับผู้ช่วยของตัวเองที่เรือนมะลิเพื่อที่จะมาทำงานด้วยกันตามที่เเม่เลี้ยงกานดาได้จัดแจงหน้าที่ของเจ้าของไร่ชาที่ควรกระทำต่อลูกจ้างอย่างหนูข้าวโพดไว้ให้เขา “เข้าใจแล้วครับ” ผู้ช่วยคนใหม่ตอบเจ้านายหลังจากที่ได้รับฟังงานในหน้าที่ของตัวเอง งานของเขาไม่มีอะไรมากนอกจากการทำบัญชี รายรับรายจ่ายของไร่ การดูแลเรื่องการเบิกจ่ายค่าแรงของคนงาน และงบการเงินต่างๆ ส่วนมากทำให้ต้องอยู่แต่ในออฟฟิศ เจ้าของเสียงใสเอียงหน้าขึ้นมามองว่าอีกคนจะมอบหมายงานอะไรให้กับตัวเองก็ถึงกับใจเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อพอเงยหน้าขึ้นมอง
last updateLast Updated : 2025-06-29
Read more
ตอนที่ 6 คู่หมายที่อีกฝ่ายไม่รู้ตัว
“มึง กูเห็นมึงไปส่งน้องข้าวโพดของกูที่เรือนมะลิของมึง หมายความว่ายังไง”พอจอดรถได้บดินทร์ก็เดินตามหลังเพื่อนปรี่เข้ามาถามเพื่อนให้คลายสงสัยทันที ก่อนที่จะนั่งที่โซฟารับแขกมองตาเพื่อนเขม็งจ้องเอาคำตอบ“ก็เขาพักที่นั่น มึงจะให้กูไปส่งที่ไหน”กิตติภูมิบอกเพื่อน ไอ้ห่าดินกูเริ่มจะรำคาญมึงแล้วนะเอาแต่ถามถึงเรื่องข้าวโพด เอาแต่บอกว่าน้องข้าวโพดของกู เพิ่งรู้จักกันไม่กี่ชั่วโมงหลงเด็กซะแล้ว ไม่รู้ผู้ช่วยเขาไปอ่อยอะไรไว้อีกคนถึงได้ติดใจขนาดนี้“เดี๋ยวๆ ไอ้บลูปกติมึงหวงที่นั่นจะตาย พวกกูอยากนอนมึงยังไม่ให้นอนเลย มึงบอกมาน้องข้าวโพดเป็นอะไรกับมึงทำไมถึงได้พักที่นั่น หนำซ้ำได้นั่งเป็นตุ๊กตาสวยๆ หน้ารถมึง”“มึงอยากรู้ใช่ไหม มึงช่วยโทรไปถามแม่เลี้ยงกานดาให้กูหน่อย แม่กูจัดแจงทุกอย่าง ถ้ากูไม่ให้เค้าพักที่นั่นแม่เลี้ยงจะให้เค้านอนห้องเดียวกับกู ที่สำคัญเวลาไปทำงานก็ต้องไปรับไปส่ง มึงไม่ต้องอึ้งเพราะถึงเวลาอาหารเดี๋ยวมึงก็เจอเขาที่โต๊ะอาหารอีก”ชายหนุ่มรูปงามแต่ผิวเข้มกว่าเอาแต่อึ้งที่ไอ้พ่อเลี้ยงเพื่อนยากพูดออกมา จากการประมวลข้อมูลที่ได้รับคร่าวๆ ตอนนี้เพื่อนเขามันก็ไม่น่าต่างอะไรกับเขาเลย สงสัยมัน
last updateLast Updated : 2025-06-30
Read more
ตอนที่ 7 เด็กใจแตกหนีเที่ยว
วันนี้เป็นวันที่ข้าวโพดนัดกับเพื่อนรักอย่างน้ำมนต์ไว้ว่าจะไปเที่ยวกัน ข้าวโพดจึงค่อนข้างตื่นเต้นเป็นพิเศษลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่เช้า วันนี้ร่างบางใส่กางเกงห้าส่วนสีน้ำตาลเหมือนที่ชอบใส่ กับเสื้อยืดสีขาวข้างในและเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีน้ำตาลปล่อยกระดุมด้านนอก พร้อมกับหมวกบัคเก็ตสีน้ำตาลอ่อนน่ารัก พอแต่งตัวเสร็จข้าวโพดก็คว้าเอาเป้คู่ใจมาสะพายก่อนที่เดินออกจากบ้านเพื่อไปทานอาหารเช้าที่บ้านไม้สักระหว่างรอเพื่อน พอเห็นร่างบางเดินเข้ามาในบ้านทำเอาคนที่เพิ่งลงมาจากชั้นบนของบ้านต้องมองอีกคนอย่างใจเต้นตึกตัก และพยายามที่จะเดินพาตัวเองไปที่โต๊ะอาหารก่อนที่จะไม่มีแรงเดิน ทำไมเด็กนี่ยิ่งอยู่ก็ยิ่งน่ารักขึ้นทุกวันวะ แล้วดูแต่งตัววันนี้ซิยังกับจะไปออกเดต ผิวที่ขาวละมุนอยู่แล้วพอไปอยู่ในเสื้อผ้าสีน้ำตาลอ่อนกับสีขาวยิ่งขลับให้ผิวนั้นขาวน่ามองไปอีก ไอ้หมวกบ้าทรงประหลาดเหมือนทรงขอทานใบนั้นเวลาคนอื่นใส่บางคนมอซอเหมือนขอทานแต่พออยู่บนศีรษะทุยของเด็กนี่ทำไมมันน่ารักจัง โอ๊ย พอเถอะหัวใจเขาไม่ไหวจะเต้นรัวแล้ว ตอนนี้สงสัยจะหิวข้าวน้ำตาลต่ำแน่ๆ เลยรู้สึกแปลกๆ หวิวๆ หัวใจ “วันนี้จะไปเที่ยวไหน” เสียงทุ้มถา
last updateLast Updated : 2025-07-01
Read more
ตอนที่ 8 พ่อเลี้ยงเสร็จทับทิม
ตอนนี้เด็กหนุ่มหน้าตาดีผิวขาวเหมือนลูกคุณหนูสองคนมานั่งอยู่ที่คาเฟ่แห่งหนึ่งไม่ไกลจากไร่ชาเลิศธนา ทั้งสองคนแต่งตัวตามแบบนิยมที่นัดกันมา เพียงแต่คนละสีของน้ำมนต์ใส่สีออกไปทางชมพูโรสโกลด์เล็กน้อยเท่านั้น “เป็นไงบ้างน้ำมนต์ ได้เจอกับคู่หมั้นสุดหล่อหรือยัง” ข้าวโพดถามเพื่อนรักพลางดูดชาเขียวปั่นที่พนักงานเอามาเสิร์ฟ คาเฟ่ที่นี่ร่มรื่นอากาศเย็นสบายมากมีต้นไม้และดอกไม้สวยไว้ดึงดูดนักท่องเที่ยวให้ได้ถ่ายรูป ไหนจะมีลำธารเล็กๆ ที่ทั้งสองคนลงมานั่งเอาขาแช่น้ำเย็นเจี๊ยบนี้อีก แต่ก่อนที่จะพากันเข้ามานั่งคุยกันทั้งสองได้พากันเดินถ่ายรูปเก็บเอาไปไว้ทำรูปโปรไฟล์ได้มากมายมีแต่รูปดูดีทั้งนั้น “ยังไม่ได้เจอเลย นัดกันเมื่อครั้งที่แล้วที่น้ำมนต์โทรหาข้าวโพดนั่นน่ะ ก็อีตาพี่ดินมันเบี้ยวหนีงานดูตัวไปหาเพื่อนรัก เลยไม่ได้เจอกัน วัันนี้ทางโน้นนัดมาน้ำมนต์เลยหนีบ้าง จะได้รู้ซะบ้างว่าเราก็ไม่ได้สนใจให้ความสำคัญอะไรเค้า” “แล้วจะได้เจอกันเมื่อไหร่ล่ะเนี่ย แบบนี้คงไม่เจอทีเดียวตอนงานแต่งเลยเหรอ” ข้าวโพดขำเพื่อนรักกับพี่ดินเอาคืนกันไปกันมาไม่จบ ถ้าได้เจอตัวเจอหน้ากันจริงๆ กลัวแต่จะหลงกันเอง เพราะอย่างพี่ดิน
last updateLast Updated : 2025-07-02
Read more
ตอนที่ 9 แม่บ้านจำเป็น
“มีอะไรวะมึง” บดินทร์เดินสวนกับสองยายหลานเข้ามา ถามเพื่อนขึ้นหลังจากนั้นก็นั่งลงที่โซฟาข้างเพื่อนของตัวเองพร้อมกับวางกล่องที่บรรจุเหล้าหลากหลายยี่ห้อหลายต่อหลายขวดไว้บนโต๊ะ “ไม่มีอะไร แค่กูหล่อมากมีแต่คนอยากเอาเป็นผัว” พ่อเลี้ยงหนุ่มบอกปัดไปพร้อมกับอวยตัวเองให้เพื่อนหมั่นไส้เล่น “มั่นหน้านะมึง แล้วนี่มึงทำกับแกล้มหรือยัง” บดินทร์ถามเพราะยังไม่เห็นกับแกล้มมาวางที่โต๊ะตามที่เคยแต่อย่างใด “ยังเลย เกิดเรื่องก่อน มึงไปทำเลยไอ้ดิน ไม่รู้มีอะไรให้ทำบ้าง” กิตติภูมิบอกเพื่อนทันที เพราะเขาก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรให้เพื่อนดีที่สำคัญเขาทำอาหารที่ง่ายๆ ได้ไม่กี่อย่างเท่านั้น “มึงเนี่ยน้า สมควรมีเมียแล้วจริงๆ ทำกับข้าวห่าอะไรไม่เป็นสักอย่าง ต้องมีเมียให้เร็วที่สุดให้เมียทำให้กิน” บดินทร์บ่นพลางเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อที่จะหาอะไรมาทำแกล้มเหล้ากิน “นี่มึงไอ้บลู น้องข้าวโพดไปไหนวะ” บดินทร์ที่เริ่มกรึ่มๆ แล้วถามหาข้าวโพด “มึงจะถามหาทำไม วันนี้วันหยุดเค้า เค้าไม่อยู่หรอกไปออกเดตกับแฟน” กำลังจะอารมณ์ดีแล้วเชียว ไอ้ห่าดินนี้ก็ถามหาให้คิดทำไมวะ ป่านนี้ยังไม่กลับไม่รู้ไปสวีทหวานกับแฟนถึงไหน “ฮ้า น้อ
last updateLast Updated : 2025-07-06
Read more
ตอนที่ 10 ความเมาเป็นเหตุ
“น้องข้าวโพดครับ พี่ดินจะรบกวนอะไรหน่อยได้ไหมครับ”เสียงบดินทร์เรียกข้าวโพดที่อยู่ในบ้านให้ออกมาหาตนเองที่นั่งดื่มเหล้ากับเพื่อนมานานพอสมควร จนตอนนี้เพื่อนรักได้หลับไปแล้ว“มีอะไรหรือเปล่าครับพี่ดิน”ข้าวโพดเปิดประตูบ้านออกมาในชุดนอนเพราะเขาเตรียมตัวจะนอนแล้ว ตอนแรกจะรอสองคนที่นั่งกินเหล้าที่ระเบียงบ้านกินให้เสร็จก่อนถึงจะนอน แต่ไม่ไหววันนี้ไปเที่ยวกับน้ำมนต์มาเสียพลังมาก เลยขอตัวมาอาบน้ำก่อนและกำลังจะออกไปบอกขอตัวนอนก่อนแล้ว พอเปิดประตูออกมาก็เห็นนายจ้างนอนฟุบอยู่บนโต๊ะเหลือแต่บดินทร์คนเดียว“พอดีพ่อพี่โทรมาตามให้กลับบ้านแล้ว แต่ไอ้บลูน่ะซิมันเมาหนักมาก พี่คงหามมันกลับไปที่บ้านไม่ไหว จะปล่อยให้มันนอนตากยุงอยู่ที่นี่ก็คงดูใจร้ายเกิน อีกอย่างก็กลัวมันเมาแล้วเดินตกเขาตาย พี่เลยว่าจะฝากน้องข้าวโพดเอามันเข้าไปนอนในเรือนมะลิหน่อย รอให้มันสร่างเมาแล้วค่อยให้มันเดินกลับเอง”บดินทร์ที่ดูแล้วยังดูพูดมีสติอยู่ เห็นดื่มเข้าไปเยอะกว่าคนที่นอนเมาอีก คงคอทองแดงน่าดู กำลังพูดเรียกคะแนนความสงสารให้เพื่อนสุดฤทธิ์ จนคนกำลังง่วงที่คิดตามไม่ทันอย่างข้าวโพดเห็นด้วยคล้อยตามทันที“งั้นเอาเข้ามานอนที่โซฟาชั้
last updateLast Updated : 2025-07-07
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status