ตอนที่ 9 บทสอง Future Detective ภาคต้น

ไม่อยากจะโทษใครหรอก เพราะมาตรฐานของคุณชายใหญ่มันระดับปีศาจทั้งนั้น การสอบไม่ผ่านเป็นเรื่องปกติ ถ้าสอบผ่านง่ายๆ สิ ถึงจะเรียกว่าแปลก

            “เอาตามที่นายว่าแล้วกัน พรุ่งนี้สิบโมงเช้าจะเรียกมาพร้อมกันหกคน ตลอดระยะเวลาหลังจากนี้คือการติวเข้ม การปิดเทอมของพวกนายคงจะสนุกไม่น้อยเลยทีเดียว”

            นภัทรตอบรับข้อเสนอของผู้ใต้บังคับบัญชาโดยไม่ลังเลเลยสักนิด เรียกว่าแทบจะทันทีที่พูดจบเลยมากกว่า เรื่องพวกนี้มันด่วนกว่าที่คิดเอาไว้

            ลากใครมาทำงานได้ก็จำเป็นต้องลากมา ยิ่งเยอะเท่าไหร่ก็ยิ่งดีมากเท่านั้น กว่าคนที่พี่ชายของตนเองจะคัดให้ผ่านเข้ามาด้านในมันยากเย็นแสนเข็ญ

            “รับทราบครับ คุณชายเล็ก” ชินภัทรตอบรับด้วยใบหน้าสงบนิ่งแต่ในใจรู้สึกสนุกไม่น้อย เพราะเพื่อนสนิทวัยเด็กเพิ่งก้าวเข้าประตูมาไม่กี่วัน

            ต้องมาเจอการเรียนการสอนที่เข้มงวดของบุตรคนเล็กแห่งตระกูลภูทนินทร์ซะแล้ว ถึงจะเคยร่ำเรียนวิชาอื่นมาจากท่านก็ตาม ต้องยอมรับว่านอกจากสอนเก่งแล้วยังเข้มงวดมากกว่าพี่ชายของท่านซะอีก

            สิ่งที่แตกต่างกันคือวาจาสุภาพ ไม่ด่าทอ แค่นั้นเอง

ณ ห้องสอนหนังสือขนาดเล็ก

            “กูเพิ่งจะก้าวเข้าประตูไม่กี่วัน มึงก็ลากกูมานรกไปด้วยกันเลยนะ ไม่กะให้พักเลยสักนิดใช่ไหม อย่าคิดว่ากูไม่รู้นะว่าในใจมึงคิดยังไง”

            “ไอ้ชินภัทร ไอ้สันขวาน ไอ้คนร้ายกาจ อายุเท่านี้ก็วางแผนเล่ห์เหลี่ยมเหมือนจิ้งจอกเฒ่า ไอ้เด็กแก่แดด อยากจะตบหน้ามึงให้คว่ำไปกับโต๊ะจริงๆ”

            “ถ้าไม่ติดว่ากลัวคุณชายใหญ่จะแพ่นกบาลเอา กูตบมึงไปตั้งนานแล้ว ไอ้เวรเอ๊ย” จินเจตด่าออกมาเป็นชุดด้วยความอึดอัดใจจนถ้าหากไม่ระบายออกมาคงจะอกแตกตาย

            เพราะตั้งแต่กลับไปวันนั้นที่บ้านก็เข้มงวดอย่างหนัก บอกว่าไม่จำเป็นต้องทำคะแนนทุกวิชาให้ได้ถึงเต็ม แต่จำเป็นต้องได้ตามเกณฑ์ขั้นต่ำ

            เกิดมาอยู่ตระกูลสูงศักดิ์ทั้งที แทบที่จะได้กินๆ นอนๆ ไปวันๆ กลับต้องมานั่งเรียนหนังสือหนักกว่าคนรุ่นเดียวกันถึงสามเท่า ทำตัวยังกับจะไปสมัครสอบมหาลัยก็ไม่ปาน

            ทั้งที่ความจริงเพิ่งจะอายุสิบขวบเท่านั้นเอง สาเหตุก็มาจากไอ้ตัวดีข้างๆ นี่ล่ะ เสร่อสอบผ่านตั้งแต่ครั้งแรกไม่พอ ระหว่างฝึกอบรมก็ดันรอดตัวไปได้ซะงั้น

            กลับกลายเป็นตนเองฝึกอบรมเสร็จไม่ผ่าน

ต้องวนกลับมาสอบใหม่ด้วยเกณฑ์คะแนนที่น้อยมาจากเดิมประมาณยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ถือเป็นการอนุโลมว่าผ่านมาแล้วหนึ่งครั้ง

            “...” ไม่มีเสียงตอบรับจากชินภัทรเลยแม้แต่คำเดียว เจ้าตัวนั่งนิ่งไม่ไหวติง ราวกับว่าไม่เคยมีเหตุการณ์อะไรภายในห้องมาก่อนเลยสักนิด

            เขารู้ดีว่าความโหดร้ายของสองพี่น้องแตกต่างกันสุดขั้ว ถ้าคุณชายใหญ่เหมือนลาวาพร้อมปะทุตลอดเวลาด้วยความโกรธ คุณชายเล็กเหมือนภูเขาน้ำแข็งพร้อมแช่ทุกสิ่งให้ตายด้วยความโกรธเช่นกัน

แอ๊ด!

            เสียงประตูเปิดเข้ามาพร้อมกับท่วงท่าสง่างามของคุณชายเล็กและคนสนิททั้งสอง กลิ่นอายความสงบเยือกเย็นลอยออกมาไปทั่วบริเวณ

            ทำลายบรรยากาศเมื่อกี้ให้หายไปภายในพริบตา ผมสีน้ำตาลพริ้วไหวไปตามก้าวจังหวะการเดินสม่ำเสมอ มั่นคงและแฝงไปด้วยท่าทีของผู้นำ

            “สวัสดีครับ เนื่องจากวันนี้เป็นวันแรกที่เริ่มเรียนฝึกอบรม และอีกไม่เกินสิบนาทีจะมีบุคคลที่ต้องมาร่วมเรียนเพิ่มอีกสิบห้าคน ทุกคนล้วนเป็นคนของคฤหาสน์ตระกูลภูทนินทร์”

            “เนื่องจากอยู่ภายในตระกูลภูทนินทร์เหมือนกัน จำเป็นต้องแจ้งกฎให้รับทราบ เมื่อเริ่มเรียนกับผมสักสองสามประการ ให้เข้าใจตรงกัน ณ ทีนี้”

            “ข้อแรก คาบเรียนของผมจะเริ่มเรียนตั้งแต่สิบโมงครึ่งเป็นต้นไปจนถึงสี่ทุ่มครึ่งของทุกวัน ตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนนี้จำเป็นต้องติวเข้มเพื่อหน้างานจริง”

            “เวลาพักเที่ยงของการเริ่มเรียนครั้งนี้คือบ่ายสองโมงครึ่งจนถึงสี่โมงครึ่ง หากกินอิ่มแล้วง่วงแนะนำให้นอนพักผ่อนทันที”