LOGINเบียร์บอกพลางคลี่หลักฐานให้ดูทั้งหมด คนถูกจับไปมีแค่สองคนเท่านั้น คนอื่นหลักฐานไม่เพียงพอเลยปล่อยเลยตามเลย ตอนนี้ทุกอย่างกระจ่างชัดหมดแล้ว
“ส่งหลักฐานให้ตำรวจชุดเดิมที่เป็นคนของฝั่งเรา ไม่ใช่ฝั่งเชื้อพระวงศ์ ไม่งั้นเดี๋ยวก็โดนตัดตอนอีก ปัญหาอะไรที่ใหญ่เกินไปไม่มีความจำเป็นต้องโอบไว้”
“มาไล่เก็บกวาดเรื่องในบ้านและบอดี้การ์ดให้เรียบร้อยก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน ยังไงสัปดาห์หน้าเดี๋ยวคุณชายเล็กจะมาเป็นแขกที่นี่”
“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ลำพังนายท่านคนเล็ก คู่หมั้นของท่าน รวมถึงคนสนิทอีกสองคนก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าคนตั้งสามสิบคนอีก เรื่องความปลอดภัยหายห่วงไปเลย”
ชินภัทรสั่งพลางโบกมือให้อีกฝ่ายหอบเอกสารไปทันที เรื่องแบบนี้จะช้าไม่ได้หรอก ฝ่ายเราเสียเปรียบเพราะอยู่ในที่โล่งแต่อีกฝ่ายอยู่ในที่ลับตา
“ครับ คุณชินภัทร ผมจะดำเนินการทันที ขอตัวออกไปสถานีตำรวจก่อน” เบียร์บอกพลางหอบหลักฐานเดินออกจากห้องทำงานไป
“นี่มันเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย.....” บีระพัฒน์พยายามเปล่งเสียงออกมาแต่เหมือนจะเริ่มขาดหายไป
ไม่เคยคิดว่าจะต้องมาพบเจอกับเรื่องแบบนี้ คนใกล้ตัวนับสิบปีกลายเป็นคนของคนอื่นไปหมด ถูกซื้อไปหมดแล้วด้วยเพราะการสืบสวนของคนนอก
ยังมีเรื่องน่าตกใจกว่านี้อีกไหม จะได้ตั้งรับทีเดียว ร่างกายของเด็กหนุ่มทรุดลงนั่งกับโซฟาอย่างอ่อนแรง โดยมีรุ่นน้องอย่างชินภัทรมาช่วยประคองเอาไว้อีกแรง
“ไม่เป็นไรนะครับ ยังไงขยะก็ต้องกำจัดออกไปอยู่ดี”
“ผมปลอบคนไม่เก่ง แต่การจัดการคนที่ไม่หวังดีกับรุ่นพี่”
“ค่อนข้างเป็นงานถนัดของผม ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีนับจากนี้”
“ทุกอย่างจะสะอาดหมดจดแน่นอนครับ”
ชินภัทรบอกด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำพลางตบบ่าเบาๆ อยู่ตลอดเวลา สำหรับวิถีชีวิตคุณชายทั่วไปหรือคนที่มีชีวิตแบบตนเอง ถูกคนที่ไว้ใจมานานทรยศกันหมด
เป็นใครก็ตกใจกันทั้งนั้น เรื่องนี้ถือเป็นความอ่อนไหวของทุกคนไม่ใช่แค่คนใดคนนึง
“บอลรีบรายงานเรื่องอาการป่วยของแม่รุ่นพี่มาเถอะ จะได้รู้ว่าควรทำยังไงต่อไป” ชินภัทรเอ่ยเร่งเลขาคนสนิท หวังเปลี่ยนเรื่องไปทางอื่น
เรื่องนั้นก็ส่วนเรื่องนั้น เรื่องนี้ก็ส่วนเรื่องนี้ ตระกูลวรวงศ์สมควรถูกจัดระเบียบใหม่ทั้งหมด พวกมันอาศัยความใจดีของบางหลังนี้ขายตัวเองเป็นคนของคนอื่นจนหมด
แถมแต่ละคนยังมีอำนาจภายในคฤหาสน์หลังนี้กันทั้งนั้น ดูท่าคงจะวางแผนมาเป็นอย่างดี
“อาการทรงตัวครับ เพียงแต่ว่าพิษยังถูกขจัดไม่หมด จำเป็นต้องให้คนที่เคยกินยาพิษมานานมาสกัดเป็นยาถอนพิษสักสามเดือนถึงจะหายขาด”
สิ้นสุดคำพูดของบอลทำให้บรรยากาศเงียบตัวลงกะทันหัน ในห้องนี้นอกจากเขาแล้วมีเจ้านายอีกสองคน คนอื่นถูกจับไปหมดแล้ว
เรื่องเกี่ยวกับพิษและความพิเศษของร่างกายถือเป็นความลับ ไม่ควรให้ตระกูลฝั่งอื่นรับรู้
“...” ชินภัทรเขียนคำสั่งส่งข้อความส่วนตัวไปทางโซเชี่ยลกับอีกฝ่ายแทนการพูดจา
“ไปจัดการตามที่สั่ง เอาให้ด่วนที่สุดแล้วกัน” ชินภัทรออกคำสั่งเพิ่มเติม
“ครับ คุณชินภัทร”
กริ๊ก!
“ถ้าอยากร้องไห้จะร้องออกมาเยอะๆ เลยก็ได้นะครับ ไม่มีใครอยู่แล้ว เรื่องอื่นๆ ให้ผมจัดการเอง” เด็กหนุ่มบอกพลางเดินกลับไปทำงานบนโต๊ะดั้งเดิม
ไม่ได้หันกลับมามองว่ารุ่นพี่คนนี้จะมีปฏิกิริยายังไง เรื่องพวกนี้เป็นส่วนตัวและมีความผูกพันหลายส่วน ตนเองไม่ได้รู้ตื้นลึกหนาบางของครอบครัว
การอยู่เงียบๆ แบบไม่พูดอะไร แล้วนั่งทำงานที่เหลือของตนเองรวมถึงพยายามอนุมัติเอกสารการสืบสวนเพื่อช่วยเหลือตระกูลวรวงศ์ต่อไปคือทางออกที่ถูกต้อง
ตลอดระยะเวลาสามชั่วโมงไม่มีบทสนทนาอะไรทั้งนั้น ทั้งฝั่งรุ่นพี่และรุ่นน้อง มีเพียงเสียงพิมพ์งาน เสียงเซ็นเอกสารบนกระดาษ รวมถึงปั๊มตราเอกสารออกไปในการทำงานเท่านั้น
บีระพัฒน์รู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก เหตุการณ์ช่วงเดือนที่ผ่านมาและตอนนี้มีหลายเรื่องเข้ามามากเกินไป ทำให้รู้สึกอับจนหนทางอยู่มาก
ยังไม่รวมเรื่องการบ้านที่ถูกอาจารย์ผู้สอนสั่งงานมาอีก
เบียร์บอกพลางคลี่หลักฐานให้ดูทั้งหมด คนถูกจับไปมีแค่สองคนเท่านั้น คนอื่นหลักฐานไม่เพียงพอเลยปล่อยเลยตามเลย ตอนนี้ทุกอย่างกระจ่างชัดหมดแล้ว “ส่งหลักฐานให้ตำรวจชุดเดิมที่เป็นคนของฝั่งเรา ไม่ใช่ฝั่งเชื้อพระวงศ์ ไม่งั้นเดี๋ยวก็โดนตัดตอนอีก ปัญหาอะไรที่ใหญ่เกินไปไม่มีความจำเป็นต้องโอบไว้” “มาไล่เก็บกวาดเรื่องในบ้านและบอดี้การ์ดให้เรียบร้อยก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน ยังไงสัปดาห์หน้าเดี๋ยวคุณชายเล็กจะมาเป็นแขกที่นี่” “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ลำพังนายท่านคนเล็ก คู่หมั้นของท่าน รวมถึงคนสนิทอีกสองคนก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าคนตั้งสามสิบคนอีก เรื่องความปลอดภัยหายห่วงไปเลย” ชินภัทรสั่งพลางโบกมือให้อีกฝ่ายหอบเอกสารไปทันที เรื่องแบบนี้จะช้าไม่ได้หรอก ฝ่ายเราเสียเปรียบเพราะอยู่ในที่โล่งแต่อีกฝ่
“รบกวนจัดหาห้องให้พวกเราด้วยนะครับ มาพร้อมคนสนิทอีกสี่คน วันนี้ขอตัวก่อนนะ ได้เวลาเลิกเรียนของพี่มอร์ซินแล้ว” นภัทรอธิบายอย่างรวดเร็วไม่รอให้ใครพูดอะไรแล้ววิ่งออกนอกประตูไปเลยทันที “คุณชายเล็กกำลังปรับตัวกับคู่หมั้นทำให้กลายเป็นแบบนี้ แต่ผมคิดว่านายท่านเป็นคนคลั่งรักไปแล้ว หากอยากให้อาจารย์คนนี้สอนต่อไป” “สิ่งแรกที่รุ่นพี่ต้องทำใจคือเห็นพวกเขาแสดงความรักกันตลอดระยะเวลาสามเดือน อดทนเข้าไว้นะครับพี่บีบี เพื่อความแข็งแกร่งของพี่ในอนาคต” “และต้องอดทนอีกสามวันต่อสัปดาห์จนกว่าจะครบสามปีด้วยครับ ขอให้โชคดีนะครับ มารับกรรมไปด้วยกัน”“คุณชายเล็กกำลังปรับตัวกับคู่หมั้นทำให้กลายเป็นแบบนี้ แต่ผมคิดว่านายท่านเป็นคนคลั่งรักไปแล้ว หากอยากให้อาจารย์คนนี้สอนต่อไป”&nb
“อีกสองสัปดาห์จะมาครับ ให้พวกเราทำเรื่องเทียบเชิญแบบไม่เป็นทางการส่งไปให้ตระกูลภูทนินทร์ รวมถึงจัดการชื่อเสียงในแวดวงสังคมให้เรียบร้อย” “ไม่ให้ถูกมองว่ากลายเป็นรวมพรรคพวกคนละฝั่ง เรื่องพวกนี้ผมจะให้คนช่วยดำเนินการให้ เพราะตอนนี้ถือว่าผมอยู่มานานที่สุดในกลุ่ม” “ผมคิดว่าเรื่องทำเอกสารเทียบเชิญและการประกาศข่าวคราวในแวดวงสังคมนั้น รุ่นพี่น่าจะสามารถทำได้โดยไม่ต้องขอความช่วยเหลือจากผม” ชินภัทรบอกคำตอบที่น่าพึงพอใจให้กับอีกฝ่าย ถึงไม่รู้ว่าตนเองแสดงออกไปแบบไหน แต่คิดว่านี่คือมารยาทพื้นฐานมากพอแล้วสำหรับนายจ้างและลูกจ้าง “ขอบใจนะ ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย” “นายวางใจเ
“แถมท่านยังเริ่มทำงานนี้มาตั้งแต่อายุสิบเจ็ด จนตอนนี้อายุยี่สิบแล้ว ไม่ขาดตกบกพร่องเลยสักอย่าง ทำได้ดีกว่าตอนอยู่ในมือของคุณชายใหญ่อีก” “ผมจะโทรถามให้ตอนนี้เลยครับ” ชินภัทรอธิบายอย่างละเอียดพลางกดมือถือโทรหาเจ้านายทันที ไม่ได้รอฟังคำพูดของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย เพราะเจ้าตัวรู้ดีว่าคำพูดของรุ่นพี่ร่วมสถาบันไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้ทั้งนั้น มีเพียงคำตอบของผู้เป็นนายต่างหากถึงจะเอ่ยปากได้ถูกต้อง ตรู๊ด... ตรู๊ด... (นภัทร ภูทนินทร์) “ฮัลโหลครับ คุณชายเล็ก ผมมีเรื่องจะเรียนให้ทราบ ไม่ทราบว่าท่านสะดวกหรือไม่กับการถูกจ้างงานสอนการดูแลจัดการคฤหาสน์หลังใหญ่”&n
“กูว่าแล้วไง” ชินภัทรพูดพลางถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย แต่ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะปกติคนนอกไม่เข้าใจพวกเราอยู่แล้ว บทสนทนาที่มีเพียงสองคนเข้าใจเท่านั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง ทำเอาบีระพัฒน์กุมขมับด้วยความปวดหัว ณ ห้องทำงานของชินภัทร “มาหาผมมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ” ชินภัทรถามพลางอ่านเอกสารต่อไปโดยไม่ได้หันไปมองเลยสักนิด เพราะในบ้านหลังนี้คนที่จะก้าวเข้ามาโดยไม่เคาะประตูก่อนมีไม่กี่คนหรอก นอกจากเจ้าของบ้านหรือนายจ้างชั่วคราวที่มีสัญญาเป็นปีอย่างบีระพัฒน์ วรวงศ์หรอก จากการมาอยู่อาศัยร่วมเดือน ผลงานล่าสุดคือการกวาดล้างหนอนบ่อนไส้ที่อยู่ใกล้ตัวภายในคฤหาสน์ไปได้ ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างจะจบ
ชินภัทรตอบกลับพลางยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ เพราะไม่ว่าเมื่อไหร่ที่จินเจตเริ่มเปิดสงครามน้ำลาย เขาเองก็พร้อมสู้รบเสมอ ยังไงเพื่อนอีกสองคนก็ไม่คิดจะเข้าร่วมสังเวียนแต่แรก “ตามตัวเจอแล้วไอ้เวร รีบกลับกันเร็วมีเรื่องต้องกลับไปรายงาน” จินเจตวิ่งพรวดพราดเข้ามาด้วยความรีบร้อน “ไม่ต้องรีบร้อน บอกไอ้คุณกับไอ้เจตว่าไม่ต้องทำ ทุกอย่างฉันจัดการหมดแล้ว” ชินภัทรบอกพลางตบไหล่เพื่อนสนิทให้ใจเย็นลงด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง “จริงดิ พวกเราไม่ต้องอดตาหลับขับตานอนแล้วใช่ไหม” “จริงแท้แน่นอน เรื่องงานใครจะมาหลอกมึง จะโง่ก็ให้มันพอประมาณได้ป่ะ” “แหมพอฉลาดกว่ากูเข้าหน่อยทำเป็นอวดเชียวนะมึง อย่าถึงทีมึงโง่บ้างแล้วกัน”






![10 Years ago [10 ปีที่แอบรัก] (BL- Mpreg)](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
