LOGIN“เฮ้อ....” เขาถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้าแล้วเอนตัวลงนอนบนโซฟา ตอนนี้ยังไม่อยากคิดอะไรเพิ่ม อยากนอนพักผ่อนให้ร่างกายพักฟื้นสักหน่อย
เจ้าตัวไม่รู้เลยสักนิดว่าการพักผ่อนครั้งนี้กินระยะเวลายาวนานถึงสามวันสามคืน และมีทีมแพทย์มาดูแลอย่างใกล้ชิดเพราะบีระพัฒน์นอนหลับมาเป็นเวลานาน
มีการเปลี่ยนแปลงโยกย้ายตำแหน่งมากมายภายในคฤหาสน์ โชคดีที่ทั้งสองคนเป็นคู่รักกำละมอและถูกย้ายมาอยู่ที่นี่ จึงสามารถตัดสินใจแทนหลายเรื่องได้เพราะได้รับมอบหมายตั้งแต่วันแรกเมื่อมาอาศัยอยู่
ใครโกงเงิน อู้งาน เป็นสายให้ตระกูลอื่น ถูกลงโทษตามกฎของตระกูลและถูกจับส่งกฎหมายทั้งหมด เพราะชินภัทรพากลุ่มเพื่อนตนเองเข้ามาร่วมปราบปรามเต็มกำลัง
เพราะให้คนที่เหลือเคลื่อนไหวด้านนอกด้วยการตามสืบทุกคนที่อยู่ที่นี่ ว่าใครเป็นยังไง มีความสัมพันธ์กับใครบ้าง ถือว่าเป็นการตรวจสอบอย่างหนักหน่วง สร้างภาระมากมายให้เพื่อนฝูงและคนสนิทของเพื่อน
“ค่าจ้างของรุ่นพี่คนนี้ กูคิดว่าได้ไม่คุ้มเสียเลยสักนิด พวกกูเหนื่อยสายตัวแทบขาด เจ้าตัวนอนหลับไม่รู้เรื่องไม่รู้ราวแบบนี้” จินเจตบ่นพลางสูดอากาศเข้าเต็มปอดด้วยความเหนื่อยล้า
“การที่รุ่นพี่เป็นแบบนี้เพราะจิตใจบอบช้ำอย่างหนักเป็นระยะเวลานาน ทำให้ร่างกายรับไม่ไหวแล้วเผลอหลับไป ถ้าภายในวันนี้ที่เป็นวันที่สี่ยังไม่ตื่นอีก”
“มีความจำเป็นต้องให้สารละลายอาหารทางสายยาง เพราะจิตแพทย์มาตรวจแล้วว่าไม่ควรปลุกให้ตื่น ต้องให้ร่างกายฟื้นฟูให้เต็มที่”
“มึงจะตัดสินใจโดยไม่ดูอะไรมาก่อนไม่ได้ กูไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้น ไม่ต้องมามองด้วยสายตาเหมือนกับว่ากูลำเอียง คิดว่าเขาเหมือนพวกเราหรือไงล่ะ”
“แม้แต่มึงกับกูยังถูกเลี้ยงมาไม่เหมือนกันเลย ระหว่างร่างกายมึงกับกูใครทนทานกว่ากัน มึงเองก็น่าจะมีคำตอบในใจใช่ไหม เพื่อนรัก”
นานๆ ครั้งที่ชินภัทรจะพูดยาวกับจินเจต นั่นหมายความว่าเจ้าตัวกำลังโกรธมาก เพราะปกติไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมาเท่าไหร่นัก
ใครที่สามารถทำให้ชินภัทรโกรธได้ถือว่ามีความสามารถพอสมควร และคนนั้นคือจินเจตนั่นเอง
“กูไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น มึงใจเย็นๆ ก่อนเพื่อนรัก มีอะไรค่อยๆ พูด ค่อยๆ จากันได้หรือเปล่า อย่าทำให้สายเหมือนจะฆ่าแกงกันแบบนั้น” จินเจตเปลี่ยนท่าทีทันทีด้วยความกลัว
“สายไปแล้ว ออกไปซ้อมกับกูที่ห้องฝึกซ้อมของที่นี่เดี๋ยวนี้ อย่าคิดว่าจะปฏิเสธได้” ชินภัทรพูดเสียงเข้มด้วยความโกรธ
“ยินดีด้วยนะ มึงแตะเส้นตายเข้าแล้ว” คุณากรพูดพลางลูบแขนด้วยความหวาดกลัว น้ำเสียงนั่นเหมือนจะหักแขนหักขาคนตอนนี้มันช่างน่ากลัวนัก
“อย่ามองมาทางกูเลย กูไม่สามารถรับเรื่องแบบนี้ได้หรอก พวกมึงสนิทกันมากกว่า จัดการกันเองเถอะ” เจตฎาบอกพลางส่ายหัวและยกมือทั้งสองข้างยอมแพ้แต่โดยดี
พวกเขาทั้งสองคนสนิทกันมากกว่ามองตากันย่อมรู้ใจกัน เวลานี้อย่าพูดอะไรไม่เข้าหูคนอย่างชินภัทรจะดีที่สุด หากไม่อยากถูกซ้อมไปด้วยการพูดอำพรางว่าฝึกซ้อมการต่อสู้หรอก
หมอนี่ถูกเลี้ยงดูมาจากตระกูลภูทนินทร์ไม่ใช่ตระกูลอุดรภาค ทั้งวิธีคิดคำนวณและการใช้กำลังถอดแบบมาจากคุณชายใหญ่ไม่มีผิดเพี้ยน
ผัวะ! พลั่ก! ตุ้บ!
หมัด เท้า เข่า ศอก ทุกสิ่งทุกอย่างที่สามารถใช้ร่างกายเป็นอาวุธได้ ชินภัทรไม่ลังเลเลยสักอย่างในการต่อสู้กับเพื่อนสนิทอย่างจินเจต เรื่องพวกนี้เป็นสิ่งที่ควรได้รับ
เรื่องเพื่อนสนิทกันและเป็นเพื่อนเล่นมาแต่เด็กก็เป็นเรื่องหนึ่ง แต่การพูดจาถึงคนอื่นไม่ดีแถมยังเป็นลูกค้าจ้างวานให้ทำงานด้วยก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง
ไม่นับรวมกับที่อีกฝ่ายเป็นหม่อมราชวงศ์อีกด้วย ในยุคสมัยนี้บรรดาศักดิ์เหล่านี้ค่อนข้างตายตัวต่อวงศ์ตระกูล จะไม่มีการปรับให้สูงขึ้นหรือลดต่ำตามลงมา
ไม่ว่าในอนาคตจะมีการแต่งงานหรืออยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิต นี่คือสิ่งที่ได้รับนับตั้งแต่กำเนิดออกมาจากตระกูล ถือเป็นสายเลือดน้อยนิดที่หลงเหลืออยู่ในการค้ำจุนประเทศของเรา
นี่มันไม่ต่างอะไรกับการไม่คิดถึงภาพรวมของประเทศ การแบ่งฝักแบ่งฝ่ายเพื่อไม่ให้ใครมีอำนาจโดดเด่นมากเกินไป ไม่ได้หมายความว่าจะมาลบหลู่กันและกันอย่างเปิดเผย
จำเป็นต้องมีการสั่งสอนให้รู้ว่าอะไรควร อะไรไม่ควรซะบ้าง ไม้อ่อนดัดง่ายไม้แก่ดัดยาก ต้องดัดสันดานตอนนี้แหละ
“เฮ้อ....” เขาถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้าแล้วเอนตัวลงนอนบนโซฟา ตอนนี้ยังไม่อยากคิดอะไรเพิ่ม อยากนอนพักผ่อนให้ร่างกายพักฟื้นสักหน่อย เจ้าตัวไม่รู้เลยสักนิดว่าการพักผ่อนครั้งนี้กินระยะเวลายาวนานถึงสามวันสามคืน และมีทีมแพทย์มาดูแลอย่างใกล้ชิดเพราะบีระพัฒน์นอนหลับมาเป็นเวลานาน มีการเปลี่ยนแปลงโยกย้ายตำแหน่งมากมายภายในคฤหาสน์ โชคดีที่ทั้งสองคนเป็นคู่รักกำละมอและถูกย้ายมาอยู่ที่นี่ จึงสามารถตัดสินใจแทนหลายเรื่องได้เพราะได้รับมอบหมายตั้งแต่วันแรกเมื่อมาอาศัยอยู่ ใครโกงเงิน อู้งาน เป็นสายให้ตระกูลอื่น ถูกลงโทษตามกฎของตระกูลและถูกจับส่งกฎหมายทั้งหมด เพราะชินภัทรพากลุ่มเพื่อนตนเองเข้ามาร่วมปราบปรามเต็มกำลัง เพราะให้คนที่เหลือเคลื่อนไหวด้านนอกด้วยการตามสืบทุกคนที่อยู่ที่นี่ ว่าใครเป็นยัง
เบียร์บอกพลางคลี่หลักฐานให้ดูทั้งหมด คนถูกจับไปมีแค่สองคนเท่านั้น คนอื่นหลักฐานไม่เพียงพอเลยปล่อยเลยตามเลย ตอนนี้ทุกอย่างกระจ่างชัดหมดแล้ว “ส่งหลักฐานให้ตำรวจชุดเดิมที่เป็นคนของฝั่งเรา ไม่ใช่ฝั่งเชื้อพระวงศ์ ไม่งั้นเดี๋ยวก็โดนตัดตอนอีก ปัญหาอะไรที่ใหญ่เกินไปไม่มีความจำเป็นต้องโอบไว้” “มาไล่เก็บกวาดเรื่องในบ้านและบอดี้การ์ดให้เรียบร้อยก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากัน ยังไงสัปดาห์หน้าเดี๋ยวคุณชายเล็กจะมาเป็นแขกที่นี่” “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ลำพังนายท่านคนเล็ก คู่หมั้นของท่าน รวมถึงคนสนิทอีกสองคนก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าคนตั้งสามสิบคนอีก เรื่องความปลอดภัยหายห่วงไปเลย” ชินภัทรสั่งพลางโบกมือให้อีกฝ่ายหอบเอกสารไปทันที เรื่องแบบนี้จะช้าไม่ได้หรอก ฝ่ายเราเสียเปรียบเพราะอยู่ในที่โล่งแต่อีกฝ่
“รบกวนจัดหาห้องให้พวกเราด้วยนะครับ มาพร้อมคนสนิทอีกสี่คน วันนี้ขอตัวก่อนนะ ได้เวลาเลิกเรียนของพี่มอร์ซินแล้ว” นภัทรอธิบายอย่างรวดเร็วไม่รอให้ใครพูดอะไรแล้ววิ่งออกนอกประตูไปเลยทันที “คุณชายเล็กกำลังปรับตัวกับคู่หมั้นทำให้กลายเป็นแบบนี้ แต่ผมคิดว่านายท่านเป็นคนคลั่งรักไปแล้ว หากอยากให้อาจารย์คนนี้สอนต่อไป” “สิ่งแรกที่รุ่นพี่ต้องทำใจคือเห็นพวกเขาแสดงความรักกันตลอดระยะเวลาสามเดือน อดทนเข้าไว้นะครับพี่บีบี เพื่อความแข็งแกร่งของพี่ในอนาคต” “และต้องอดทนอีกสามวันต่อสัปดาห์จนกว่าจะครบสามปีด้วยครับ ขอให้โชคดีนะครับ มารับกรรมไปด้วยกัน”“คุณชายเล็กกำลังปรับตัวกับคู่หมั้นทำให้กลายเป็นแบบนี้ แต่ผมคิดว่านายท่านเป็นคนคลั่งรักไปแล้ว หากอยากให้อาจารย์คนนี้สอนต่อไป”&nb
“อีกสองสัปดาห์จะมาครับ ให้พวกเราทำเรื่องเทียบเชิญแบบไม่เป็นทางการส่งไปให้ตระกูลภูทนินทร์ รวมถึงจัดการชื่อเสียงในแวดวงสังคมให้เรียบร้อย” “ไม่ให้ถูกมองว่ากลายเป็นรวมพรรคพวกคนละฝั่ง เรื่องพวกนี้ผมจะให้คนช่วยดำเนินการให้ เพราะตอนนี้ถือว่าผมอยู่มานานที่สุดในกลุ่ม” “ผมคิดว่าเรื่องทำเอกสารเทียบเชิญและการประกาศข่าวคราวในแวดวงสังคมนั้น รุ่นพี่น่าจะสามารถทำได้โดยไม่ต้องขอความช่วยเหลือจากผม” ชินภัทรบอกคำตอบที่น่าพึงพอใจให้กับอีกฝ่าย ถึงไม่รู้ว่าตนเองแสดงออกไปแบบไหน แต่คิดว่านี่คือมารยาทพื้นฐานมากพอแล้วสำหรับนายจ้างและลูกจ้าง “ขอบใจนะ ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย” “นายวางใจเ
“แถมท่านยังเริ่มทำงานนี้มาตั้งแต่อายุสิบเจ็ด จนตอนนี้อายุยี่สิบแล้ว ไม่ขาดตกบกพร่องเลยสักอย่าง ทำได้ดีกว่าตอนอยู่ในมือของคุณชายใหญ่อีก” “ผมจะโทรถามให้ตอนนี้เลยครับ” ชินภัทรอธิบายอย่างละเอียดพลางกดมือถือโทรหาเจ้านายทันที ไม่ได้รอฟังคำพูดของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย เพราะเจ้าตัวรู้ดีว่าคำพูดของรุ่นพี่ร่วมสถาบันไม่สามารถตัดสินใจอะไรได้ทั้งนั้น มีเพียงคำตอบของผู้เป็นนายต่างหากถึงจะเอ่ยปากได้ถูกต้อง ตรู๊ด... ตรู๊ด... (นภัทร ภูทนินทร์) “ฮัลโหลครับ คุณชายเล็ก ผมมีเรื่องจะเรียนให้ทราบ ไม่ทราบว่าท่านสะดวกหรือไม่กับการถูกจ้างงานสอนการดูแลจัดการคฤหาสน์หลังใหญ่”&n
“กูว่าแล้วไง” ชินภัทรพูดพลางถอนหายใจออกมาด้วยความเบื่อหน่าย แต่ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะปกติคนนอกไม่เข้าใจพวกเราอยู่แล้ว บทสนทนาที่มีเพียงสองคนเข้าใจเท่านั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง ทำเอาบีระพัฒน์กุมขมับด้วยความปวดหัว ณ ห้องทำงานของชินภัทร “มาหาผมมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ” ชินภัทรถามพลางอ่านเอกสารต่อไปโดยไม่ได้หันไปมองเลยสักนิด เพราะในบ้านหลังนี้คนที่จะก้าวเข้ามาโดยไม่เคาะประตูก่อนมีไม่กี่คนหรอก นอกจากเจ้าของบ้านหรือนายจ้างชั่วคราวที่มีสัญญาเป็นปีอย่างบีระพัฒน์ วรวงศ์หรอก จากการมาอยู่อาศัยร่วมเดือน ผลงานล่าสุดคือการกวาดล้างหนอนบ่อนไส้ที่อยู่ใกล้ตัวภายในคฤหาสน์ไปได้ ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างจะจบ







