ตอนที่ 25 บทหก Future Detective ภาคต้น

“จะซ้อมจนกว่ากูจะตายเลยหรือไง มึงจะโหดเกินไปแล้ว” จินเจตบ่นด้วยความหงุดหงิด เพราะถูกซัดจนลงไปนอนกองกับพื้นจนไม่สามารถขยับตัวได้เลยสักนิด

ถึงตนเองจะปากไม่ดีไปเยอะก็เถอะ แต่มันจำเป็นต้องลงไม้ลงมือถึงขนาดนี้เลยหรือไง ปกติก็พูดจาแบบนี้อยู่แล้ว มันจะแปลกตรงไหนกัน

“จินเจต มึงไม่รู้จริงๆ เหรอว่าสิ่งที่มึงพูดมันไม่ควรทำ หากวันนี้กูไม่ลงโทษขั้นเด็ดขาด แล้วคนในตระกูลวรวงศ์มาเอาเรื่องมึงจะทำยังไง ลำพังตระกูลทักษิณาภาคของมึง”

“จะช่วยชีวิตของมึงได้หรือเปล่ายังไม่รู้เลย มึงรู้ดีอยู่แล้วว่ารุ่นพี่เป็นเชื้อพระวงศ์ หากเขาเอาเรื่องขึ้นมามึงจะทำยังไง นี่มันเป็นเรื่องระหว่างตระกูลได้เลยนะ”

“มึงมาอยู่ที่นี่ไม่ใช่ฐานะจินเจต แต่คือฐานะตัวแทนตระกูลทักษิณาภาคที่อยู่ในความดูแลของตระกูลภูทนินทร์ มึงมองโลกแคบเกินไปแล้ว ไอ้เพื่อนส้นตีนเอ๊ย”

“คิดสภาพว่าถ้าคนในตระกูลคนอื่นอยู่ที่นี่กันหมด พวกเขาจะลงโทษมึงยังไง ลำพังตระกูลทักษิณาภาคจะมาช่วยอะไรมึงได้ หรือมึงคาดหวังให้คุณชายใหญ่มาช่วย”

“หรือมึงต้องการให้เกิดเรื่องบาดหมางระหว่างสองฝั่งงั้นเหรอ ไอ้เวรเอ๊ย มึงใช้สมองหน่อย อย่าโง่ให้มันมากนัก”

ชินภัทรตวาดเพื่อนสนิทเป็นชุดด้วยความโกรธ เขาต้องการให้เพื่อนคนนี้ตาสว่างขึ้นมาสักที ที่นี่ไม่ใช่ที่ของพวกเรา ไม่ควรทำตัวแบบนี้เลย

ในฐานะที่เขาเป็นหัวหน้ากลุ่มปฏิบัติการครั้งนี้ จำเป็นต้องลงโทษขั้นเด็ดขาด รวมถึงการด่าทออย่างรุนแรงต่อหน้าสาธารณะชนเช่นนี้ด้วย

หากการลงโทษไม่หนักแน่นพอจนคนภายในตระกูลของรุ่นพี่คนนี้ไม่กระจายต่อจนทั่ว คงจะยากในการทำงานต่อไป บรรยากาศมันจะกระอักกระอ่วนไปหมด

พวกเราเพิ่งจะอยู่ที่นี่ไม่ถึงสองเดือนด้วยซ้ำ ถ้าบรรยากาศไม่ดีตลอดเวลา มันจะไปมีสมาธิอะไร

ถ้อยคำด่าทอล้วนจงใจพูดให้จินเจตได้ซึมลึกเข้าไปในสมองแต่ดวงตากลับมองไปยังเพื่อนอีกสองคนที่ยืนดูสถานการณ์อยู่ข้างนอกด้วย

“วางใจได้เลย ไอ้ชิน ฉันจะไม่มีวันทำเรื่องน่าขายหน้าแบบไอ้จินแน่นอน” คุณากรบอกพลางโบกมือไปมาเป็นเชิงรับรู้ ร่างกายเหงื่อแตกพลั่กไปหมดด้วยความหวาดกลัว

ท่าทางดุดันพวกนั้นมันสยดสยองพอสมควร มากพอจะข่มขวัญทั้งคนกันเองและคนภายนอกได้ทั้งหมด รวมถึงบ่งบอกด้วยว่านี่คือผลผลิตจากตระกูลภูทนินทร์

อย่าคิดว่าอายุเพียงสิบห้าปีแล้วจะสามารถรังแกได้ง่ายๆ รวมถึงบ่งบอกด้วยว่าทำไมอายุเท่ากัน แต่เด็กคนนี้ได้รับเลือกเป็นหัวหน้า ทั้งความสามารถและพละกำลังมากกว่าอีกสามคนอย่างเห็นได้ชัด

ไร้ซึ่งความสงสัยและความเคลือบแคลงใจลงในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาจนหมดสิ้น แถมยังแฝงไปด้วยความน่ากลัวว่าคลื่นลูกใหม่ของตระกูลนี้นับวันยิ่งน่ากลัวมากกว่าเดิม

“ฉันไม่ชอบถูกซ้อมเป็นกระสอบทรายแบบนี้หรอกเพื่อน ให้กระสอบทรายมันได้ทำหน้าที่ของมันเถอะ อย่าดึงฉันเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยเลย สายงานมันคนละทางกันนะ” เจตฎาตอบด้วยสีหน้าจริงจัง

เขายอมรับความจริงตั้งแต่ตอนอายุสิบขวบแล้วว่าเพื่อนวัยเดียวกันย่อมมีคนเก่งกว่าเสมอ เหนือฟ้ายังมีฟ้า เพราะถึงชินภัทรจะเก่งแค่ไหน เจ้านายพวกเขาก็เก่งกว่าอยู่ดี

แถมพวกเรายังเป็นตระกูลรับใช้จากรุ่นสู่รุ่น การพ่ายแพ้ให้แก่เจ้านายตนเองไม่ใช่เรื่องน่าอายสักหน่อย ของแบบนี้มันวัดกันที่ความสามารถอยู่แล้ว

แถมทุกถ้อยคำมันถูกต้องทุกอย่าง พวกเรามาอยู่บ้านคนอื่น การกระทำทุกอย่างถือเป็นตัวแทนของตระกูล อย่ามองแค่ว่าเป็นตัวตนของตัวเองเพียงคนเดียว

“ดีมาก ในเมื่อเข้าใจตรงกัน หวังว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก แต่พฤติกรรมของจินเจตจะถูกรายงานต่อคุณชายใหญ่ การรับลงโทษจากหัวหน้าอย่างฉันถือเป็นเรื่องหนึ่ง”

“การลงโทษจากคุณชายใหญ่ถือเป็นเรื่องหนึ่งเช่นกัน ขอให้โชคดีนะเพื่อนรัก หวังว่าจะเป็นบทเรียนให้เลิกทำตัวเป็นคุณชายเอาแต่ใจเหมือนเด็กไม่รู้จักโตแบบนี้”