"Ge, Patayin Mo Na Lang Ako"

BOOM!

Isang bingi at nakakagulat na kalatog ang umalingawngaw sa buong sala nang humampas ang mabigat na terracotta flowerpot sa sementadong sahig. Sabog ang lupa, durog ang paso, at nagkalat ang mga mamahaling orchid sa paligid—dalawang pulgada lang ang layo ng mga basag na piraso mula sa dulo ng sapatos ni Chloe Villafuerte!

"AYYY!" malakas na tili ni Chloe habang napapatalon at mabilis na napaatras sa takot. Napakapit siya nang mahigpit sa braso ni Marco Pascual, nanlalaki ang mga mata at halos maiyak sa gulat. "D-Diyos ko! Ano 'yun?!"

Sa itaas ng grand staircase, namumutla at pawis na pawis na mabilis na tumakbo si Kyle. Halos atakihin siya sa puso nang marinig ang kalabog. Sa itaas ng balcony, nahagip ng mga mata niya si Kylie na dahan-dahang tumatalikod at pabalik na sa sarili nitong kuwarto na para bang walang nangyari.

Agad na umakyat ang dugo sa ulo ni Kyle pero napalitan ito ng matinding kaba at takot. Naalala niya ang nabasa niya kagabi sa nakatagong diary ng kapatid: DAPAT MAMATAY SI CHLOE. MAMATAY! MAMATAY!

Diyos ko, totoong balak niyang patayin si Chloe! napaisip si Kyle habang nanginginig ang mga tuhod.

Mabilis na sinundan ni Kyle ang kapatid at pabalagbag na itinulak ang bahagyang nakabukas na p***o ng kuwarto nito. Nakita niya si Kylie na nakatayo sa tabi ng study desk, tahimik na inililipat ang mga libro at mukhang napakalinis ng konsensya.

"Ikaw ba ang nagtapon nun?!" pabulong pero nanginginig na sigaw ni Kyle habang isinarado ang p***o para hindi marinig ng mga kaklase sa ibaba. "Nabubaliw ka na ba talaga, Kylie?! Paano kung natamaan mo si Chloe sa ulo?! Pwedeng mamatay 'yung tao at makukulong ka! Naano ka ba?!"

Mabalagal na humarap si Kylie sa kanya. Ang mga mata nito ay walang alinlangang lamig, blangko, at tila walang anumang emosyon na makikita—isang eksaktong acting na pang-psychopath.

"Hindi ako 'yun," malamig niyang sagot habang deretsong nakatitig sa mga mata ng kuya niya. "Medyo loose lang 'yung pagkakapatong sa balcony. Hangin lang 'yun."

"Kylie, wag ka nang magsinungaling sa akin!" galit na pabulong na ganti ni Kyle, bagamat halatang pilit niyang pinapababa ang boses dahil sa takot na baka mag-trigger ang mental breakdown ng kapatid gaya ng babala ng doktor sa online medical consultation. "Nakita kita mula sa ibaba! Alam kong ikaw ang nagtulak nun!"

Sa halip na matakot o magpaumanhin, dahan-dahang lumapit si Kylie sa kanya. Bawat hakbang ng dalaga ay mabigat at may kasamang nakakalokong titig. Huminto siya sa mismong harap ni Kyle, pilit na pinalabas ang isang nakakakilabot na ngiti, at itinagilid ang kanyang leeg.

Dahan-dahan niyang itinuro ang sarili niyang leeg gamit ang kanyang hintuturo.

"Hindi ka naniniwala sa akin, Kuya?" pabulong at napakalambing pero nakakapanindig-balahibong sabi ni Kylie. "Sige. Dalawa lang naman ang pagpipilian mo ngayon. Tumawag ka ng pulis sa ibaba para ipakulong ang sarili mong kapatid... o dito mismo sa loob ng kuwartong 'to, patayin mo na lang ako."

Napaatras nang dalawang hakbang si Kyle, natutuyo ang lalamunan at malamig na pinawisan ang buong likod.

Sabi sa medical warning ng psychiatrist... WAG na WAG aawayin o pagbibintangan ang pasyente dahil pwedeng mag-lead sa malalang pananakit sa sarili o sa ibang tao!

"K-Kylie... kalimutan mo na 'yun. Hindi naman ako galit," utal at mabilis na bawi ni Kyle habang itinataas ang dalawang kamay para paamuhin ang kapatid. "S-Sige na, magpahinga ka na muna rito..."

"Kyle! Bro, ok ka lang diyan sa taas?" biglang sigaw ni Marco mula sa sala sa ibaba. "Pababa ka na ba? Medyo nanginginig pa si Chloe rito, tabihan mo muna!"

Sa isang pikit lang ng mata, biglang nawala ang nakakatakot na mukha ni Kylie. Ngumiti siya nang napakatamis at napakalambing—isang ngiting parang walang anumang bahid ng kasamaan. Nilampasan niya ang natitigilang kuya at masayang-masayang bumaba sa hagdan na para bang isang normal na college freshman.

Pagdating sa ibaba, ang bait-bait ng itsura niya. Lumapit siya sa grupo habang may dalang basahan at panlinis.

"Naku, Hello po! Ako po si Kylie, nakabatang kapatid ni Kuya Kyle," maamong pakilala niya sa mga bisita habang nakangiti. "Pasensya na po talaga sa paso kanina! Baka medyo loose lang po 'yung pagkakalagay ng katulong sa stand sa taas habang nagdidilig kanina. Nasaktan po ba kayo, Miss Chloe?"

Natuwa at naaliw agad sina Marco at ang iba pang kaklase sa galang at ganda ni Kylie.

"Naku, ok lang Kylie! Walang sugat, nagulat lang kami," tawa ni Marco. "Ang cute naman pala ng kapatid mo, Kyle! Sabi mo kanina sungit at monster 'to!"

"Masama talaga ugali niyan ni Kuya," biro ni Kylie na may kasamang pilyong tawa. "Freshman po ako sa SJU Main Campus, taking Ophthalmology."

"Wow, pre-med pala sa St. Jude! Ang talino mo naman pala!" kompliment ng isang kaklase.

Habang pinupuri at kinakausap ng lahat si Kylie, badtrip na badtrip at nanggigigil si Chloe sa tabi. Naagaw ng kapatid ang atensyon na dapat ay sa kanya! Dahan-dahan siyang lumapit kay Kyle na kasalukuyang pababa pa lang ng hagdan at nagpasa-awa:

"Kyle... natakot talaga ako kanina," bulong ni Chloe habang hawak ang dibdib at dahan-dahang hinahawakan ang kamay ni Kyle. "Tabihan mo naman ako rito sa sofa, patulong naman sa notes natin..."

Tumingin si Kyle kay Chloe. Tapos, dahan-dahan niyang inilingon ang ulo niya papunta sa kusina.

Nandoon si Kylie—nakatayo sa p***o ng kusina, nakatitig sa kanila nang diretso, habang dahan-dahang pinapatunog at pinalalaro sa mga daliri niya ang isang napakamatalim na stainless butter knife.

Mabilis na napalunok si Kyle at mabilis na hinugot ang kamay niya mula sa pagkakahawak ni Chloe.

"Ah... Chloe," nauutal na sabi ni Kyle habang nanginginig ang boses. "Dito... dito na lang ako sa tabi nakatayo. Medyo masakit kasi ang likod ko kapag nakaupo."