FAZER LOGINREX'S P O V~
Dati, gusto kong tahimik kapag nasa bahay. Ngayon, may isang taong palaging nasa paligid ko. At nakakagulat na hindi na iyon nakakainis. Nasa kabilang bahagi ng sofa si Lily, nakatutok sa laptop niya habang nagbabasa ng mga dokumento. Paminsan-minsan, napapatingin ako kay Lily. Hindi ko alam kung bakit ko napapansin ang maliliit na bagay tungkol sa kanya. Napatingin siya sa akin, kaya nagtagpo ang mga mata namin. Hindi agad siya umiwas. Ilang segundo kaming nagkatitigan bago siya muling bumalik sa laptop niya. Napailing ako. ‘Ano ba'ng ginagawa ko?’ Binalik ko ang tingin ko sa files. Pero ilang minuto lang ang lumipas, napatingin na naman ako sa kanya. Hindi ko alam kung bakit. Hanggang sa biglang tumunog ang cellphone ni Lily. Napatingin siya sa screen. Hindi ko sinasadyang marinig ang usapan nila, pero ilang segundo lang ay napatingin na siya sa akin. "Boss." "Yes?" "Darating parents ko." Tumango ako. "Ngayon." Napatingin ako sa kanya. "Now?" Tumango siya. Bigla siyang tumayo at nagsimulang ayusin ang ilang gamit sa sala. Napangiti ako nang bahagya. "Nagmamadali ka." "Boss, tulungan mo naman ako." Sabay kaming nagligpit ng ilang gamit. Ilang minuto lang ang lumipas nang tumunog ang doorbell. Huminga nang malalim si Lily bago binuksan ang p***o. "Ma. Pa." Pumasok ang mga magulang niya. "Ang ganda naman dito, anak," sabi ng kanyang ina. Naglibot ang tingin ng kanyang ama sa apartment. "Ikaw lang ba rito?" Bago pa siya makasagot, lumabas ako mula sa kabilang bahagi ng apartment. Agad silang napatingin sa akin. Tumahimik si Lily. "Ma, Pa… si Rex." "Good afternoon po." Tumingin sa akin ang kanyang ina. "Kaibigan mo?" "Roommate ko po." Bahagyang kumunot ang noo ng kanyang ama. "Roommate?" Tumango si Lily. "Opo." Nagkatinginan ang kanyang mga magulang. Napansin kong lalo siyang kinakabahan. "Bakit lalaki ang roommate mo?" tanong ng kanyang ina. "Mas malapit po sa trabaho." "At ikaw, Rex?" "May sarili po akong business." Sandaling natahimik ang mga ito. Tumingin ang kanyang ama kay Lily. "Sigurado kang roommate lang?" "Wala naman pong—" Napatingin si Lily sa akin. Alam kong hindi siya komportable sa mga tanong. At bago pa siya makapagsalita nang marami, lumapit ako sa kanya. Napatingin siya sa akin. Mahina kong sinabi, "Maybe we should tell them." Tumingin ako sa mga magulang niya at pagkatapos ay bumalik sa kanya. "That we're together." Nanlaki ang mga mata niya. "Ha?" "Just play along." "Boss—" Dahan-dahan kong hinawakan ang kamay niya. Ramdam ko ang bahagyang panginginig ng mga daliri niya sa palad ko. "Magkasintahan po kami." Napatingin ang kanyang mga magulang sa amin. "Mag-boyfriend kayo?" tanong ng kanyang ina. Tumango ako. "Yes, Ma'am." Tahimik si Lily. Tumingin siya sa akin bago bahagyang tumango. "Opo.” "Anak, bakit ngayon mo lang sinabi?" "Gusto muna naming maging sure bago namin sabihin sa inyo." Ako na ang sumagot. Napatingin sa akin ang kanyang ama. "Matagal na ba kayo?" "Medyo na po." "At seryoso ka sa anak namin?" Tumingin ako kay Lily. Hindi ko alam kung bakit biglang naging kakaiba ang tanong na iyon. Pero hindi ako nagdalawang-isip. "Yes, Sir. Seryoso po ako sa kanya." Napatingin sa akin si Lily. Maging ako ay nagulat sa sarili kong sagot. Mas lalo kong naramdaman ang kamay niya sa kamay ko. Hindi na nagtagal ang pagbisita nila. Matapos ang ilang simpleng usapan, nagpaalam na rin sila. Sinamahan sila ni Lily hanggang sa p***o. Nang tuluyang magsara ang p***o, saka siya humarap sa akin. "Boss." "Yes?" "Anong ginawa mo?" "Tinulungan kita." "Pero boyfriend?" "Mas mabilis iyon kaysa sagutin lahat ng tanong nila." "Grabe ka.” Hindi ko napigilang matawa. Pero bago ko pa maituloy ang usapan, napansin kong nakatingin siya sa kamay ko. Agad kong binitiwan iyon. "Sorry." Umiling siya. Tahimik kaming pareho. Pero sa loob-loob ko, hindi ko maalis sa isip ko ang sandaling iyon. Kinabukasan, pumunta ako sa isang restaurant para makipagkita sa isang kababata na matagal ko nang hindi nakikita. Ilang minuto ang lumipas bago ko napansin ang pamilyar na mukha sa kabilang bahagi ng restaurant. Nang magtagpo ang mga mata namin ng parents ni Lily, agad silang natigilan. Tumayo ang kanyang ama at lumapit. "Rex?" Tumayo rin ako. "Good morning po." Napatingin siya sa babaeng kasama ko. Hindi pa man ako nakakapagpaliwanag, nakita ko nang nagbago ang ekspresyon ng kanyang ina. "Lily is your girlfriend, di ba?" "Ma'am—" "Then bakit may kasama kang ibang babae?" "Nothing's going on." Pero mukhang hindi sila kumbinsido. Sinubukan kong ipaliwanag ang sitwasyon, pero lalo lamang silang nagalit. Kinuha ng ina ni Lily ang baso sa mesa. Tumama sa mukha at damit ko ang malamig na tubig. Tahimik akong nanatili roon habang tumutulo ang tubig mula sa mukha ko. "Excuse me." Hindi ko na ipinilit ang sarili ko. Umupo ulit ako sandali para kunin ang gamit ko bago tuluyang umalis. Dumiretso ako sa opisina para magpalit ng damit. Pero hindi rin ako nagtagal. Sa halip, pumunta ako sa bar. Umorder ako ng ilang baso. Gusto kong mawala sa isip ko ang nangyari. Pero habang tumatagal, mas lalo kong naiisip si Lily. Ang mukha niya nang hawakan ko ang kamay niya. Matapos ang ilang oras, tumayo ako at umalis. Pagdating ko sa apartment, madilim ang paligid maliban sa ilaw sa sala. Nandoon si Lily. May hawak na dokumento nang makita niya ako, agad siyang lumapit. "Boss?” Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa. "Lasing ka." "I know." "Halika. Umupo ka muna." Hinawakan niya ang braso ko at inalalayan ako papunta sa sofa. Nang mapalapit siya, naamoy ko ang pamilyar niyang pabango. Napatingin ako sa kanya. "Lily." "Yes?" Saglit akong natigilan. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Ang tanging nakikita ko ay ang mukha niya. At ang mga mata niyang nakatingin sa akin. "Okay ka lang?" tanong niya. Tumango ako. Napatingin ako sa labi niya. Mabilis kong iniwas ang tingin ko. Hindi maaari. "Lasing ka lang," mahina niyang sabi. Tumayo siya para kumuha ng tubig. Pero bago siya tuluyang makalayo, napahawak ako sa kamay niya. Pareho kaming natigilan. Muli kong naramdaman ang parehong kakaibang pakiramdam na naramdaman ko noong unang beses kong hinawakan ang kamay niya. "Bakit?" tanong niya. Tumingin ako sa kanya. Nawala sa isip ko ang lahat. Ang tanging nakikita ko lang ay siya. Hindi ko alam kung ilang segundo akong ganoon. Pero napansin niyang hindi na ako gumagalaw. Huminga ako nang malalim at napapikit. "Dalhin mo na lang ako sa kuwarto," mahina kong sabi. Nagulat siya sandali, pero tumango. "Okay." Inalalayan niya ako papunta sa kuwarto. Bago ako tuluyang mahiga, napatingin ako sa kanya. Muli kong tiningnan ang labi niya at hinalikan ko na ito. Naramdaman kong nagulat ito sa ginawa ko, kaya hinalikan ko siya pababa sa leeg niya at pabalik sa labi. Nagulat ako ng maramdaman kong humalik ito pabalik, kaya dahan-dahan lumakbay ang kamay ko papunta kung saan-saan hanggang sa maramdaman ko ang ungol nito ng mahawakan ko ang malaking dalawang pakwan nito. May kung anong nagbabago sa nararamdaman ko para sa kanya. At mas delikado iyon kaysa sa kahit anong kaso na nahawakan ko.Kinabukasan, kapansin-pansin ang pag-iwas ni Lily sa akin.Hindi ko alam kung dahil ba sa nangyari kagabi, pero mas tahimik siya kaysa dati. Kapag nagkakatagpo ang mga mata namin, siya agad ang unang umiiwas.Napasulyapan ako sa kaniya. Napansin ko ang mahaba at straight niyang buhok, ang mahahabang pilikmata, at ang magandang hugis ng labi niyang mapula kahit kaunti lang ang makeup niya.Natural ang ganda niya.At hindi ko maintindihan kung bakit ngayon ko lang iyon napapansin nang ganito.“Boss?”Napakurap ako at napatingin kay Lily.“Nandito pa kayo?”“Of course.”Tumango siya at bumalik sa ginagawa niya.Napabuntong-hininga ako.Ano bang nangyayari sa akin?Bago pa ako makapag-isip nang maayos, tumunog ang cellphone ko. Si Adrien.Matalik na kaibigan ko at isa ring attorney.“Rex, huwag mong kalimutan mamaya,” bungad niya nang sagutin ko ang tawag.“Ano?”“May salu-salo tayo para sa mga attorneys. Darating din ang ibang co-attorneys mula sa iba't ibang law firms.”“Hindi ako pupun
REX'S P O V~ Tahimik ang opisina ko nang araw na iyon. Napatingin ako sa labas ng glass wall. Diretso ang tingin ko sa desk ni Lily. Wala siya. Binalik ko ang tingin ko sa dokumento. Makalipas ang ilang minuto, muli akong napatingin. Wala pa rin. Napakunot ang noo ko. Hindi naman ito ang unang pagkakataong wala siya sa desk niya. Intern siya. May mga ipinapagawa rin sa kanya sa ibang bahagi ng opisina. Pero bakit parang ilang beses ko nang hinahanap ang presensya niya? Napabuntong-hininga ako at pilit na ibinalik ang atensyon ko sa trabaho. Lumipas pa ang halos isang oras. Wala pa rin si Lily. Tumayo ako at kinuha ang mug ko. Iyon ang dahilan na ibinigay ko sa sarili ko. Lumabas ako ng opisina at dumiretso sa kitchen. Pagpasok ko roon, awtomatiko akong napatingin sa paligid. Wala siya. Napailing ako sa sarili ko. Bakit ko ba inaasahang nandito siya? Nagtimpla ako ng kape at saglit na nanatili roon. Habang hinihintay kong lumamig nang kaunti ang kape, narinig ko ang i
LILY'S P O V~ Kinabukasan, maaga akong nagising. Tahimik ang apartment. Paglabas ko ng kuwarto, wala si Rex sa sala. Siguro nauna na siyang pumasok sa office. Mas mabuti na rin. Hindi ko alam kung paano ko siya haharapin pagkatapos ng nangyari kagabi. Napahawak ako sa labi ko. Agad ko iyong ibinaba. “Stop it, Lily.” Trabaho lang ang dapat kong isipin. Pagdating ko sa office, abala na ang lahat. Dumiretso ako sa desk ko at inayos ang mga dokumentong kailangan kong tapusin. Ilang minuto pa lang akong nagtatrabaho nang marinig ko ang pamilyar na boses. “Miss Cruz.” Napatingala ako. Si Rex. “Good morning, Boss.” Tumango siya. “Good morning.” Saglit siyang tumingin sa hawak kong files. “Done with the case digest?” “Yes.” “Good.” Umalis siya. Napatingin ako sa likod niya. Ganun lang? Parang walang nangyari kagabi. Muli akong napabuntong-hininga at ipinagpatuloy ang trabaho. Lumipas ang ilang oras na puro trabaho lang ang ginawa namin. Banda
REX'S P O V~ Dati, gusto kong tahimik kapag nasa bahay. Ngayon, may isang taong palaging nasa paligid ko. At nakakagulat na hindi na iyon nakakainis. Nasa kabilang bahagi ng sofa si Lily, nakatutok sa laptop niya habang nagbabasa ng mga dokumento. Paminsan-minsan, napapatingin ako kay Lily. Hindi ko alam kung bakit ko napapansin ang maliliit na bagay tungkol sa kanya. Napatingin siya sa akin, kaya nagtagpo ang mga mata namin. Hindi agad siya umiwas. Ilang segundo kaming nagkatitigan bago siya muling bumalik sa laptop niya. Napailing ako. ‘Ano ba'ng ginagawa ko?’ Binalik ko ang tingin ko sa files. Pero ilang minuto lang ang lumipas, napatingin na naman ako sa kanya. Hindi ko alam kung bakit. Hanggang sa biglang tumunog ang cellphone ni Lily. Napatingin siya sa screen. Hindi ko sinasadyang marinig ang usapan nila, pero ilang segundo lang ay napatingin na siya sa akin. "Boss." "Yes?" "Darating parents ko." Tumango ako. "Ngayon." Napatingin ako sa kanya. "Now?" Tuma
LILY'S P O V~ Hindi ko alam kung paano ko natapos ang orientation nang hindi tuluyang bumigay ang tuhod ko. Paglabas ko ng Padilla Legal Group, saka lang ako nakahinga nang maluwag. Sa unang araw pa lang, agad kong naranasan kung gaano kataas ang standards ni Attorney Rex Padilla. Hindi man siya palaging nagbibigay ng papuri, alam kong kapag sinabi niyang ‘Good’, ibig sabihin ay maayos ang ginawa ko. At iyon ang sapat na para sa akin. Kinuha ko ang cellphone ko para tingnan ang oras. Bago pa man ako makasakay, nag-vibrate ang cellphone ko. May isang bagong message. Apartment Application Update. Napakunot ang noo ko. Agad ko iyong binuksan. Congratulations! Your application has been approved. Nanlaki ang mga mata ko. Napangiti ako nang hindi ko namamalayan. Ilang araw ko ring hinihintay ang sagot na iyon. Malapit ang apartment sa trabaho kaya hindi ko na kailangang magbiyahe nang matagal araw-araw. Sa dami ng nangyari ngayong araw, ito lang ang magandang balita na kailang
LILY'S P O V ~ Kumukulo sa kaba ang dibdib ko habang nagmamadali ako sa paglalakad. Hawak ko sa isang kamay ang baso ng mainit na Americano, habang ang isang kamay ay mahigpit na hawak ang makapal na folder na kailangan para sa internship. Unang araw ko ngayon bilang intern sa Padilla Legal Group. Matagal kong pinaghirapan ang pagkakataong ito kaya ayokong mahuli. 'Malapit na mag-alas-otso.' Mabilis akong sumulyap sa relo ko. Sa pagmamadali ko, hindi ko na napapansin ang mga taong nakasalubong ko. Ang nasa isip ko lang ay ang makarating sa law firm bago magsimula ang orientation. Bago pa ako makatawid sa kalsada, isang matangkad na lalaki ang biglang humakbang sa harapan ko at yumuko upang pulutin ang isang bagay sa semento. Hindi ako agad nakapreno. Muntik nang tumapon ang mainit kong kape sa puting blouse ko kaya mabilis kong itinaas ang kamay ko. Napaatras pa ako para hindi tuluyang mawalan ng balanse. "Ano ba?! Mag-ingat ka naman sa dinadaanan mo!" bulyaw ko dito, salubo







