ตอนที่5.ปลดปล่อย

ตอนที่ 5 : ปลดปล่อย

เวลาสี่ทุ่มครึ่ง รัตน์ลากร่างที่เหนื่อยล้าจากการเข้าเวร ER ยาวนานกว่าสิบสองชั่วโมงกลับมาถึงคอนโดมิเนียม วันนี้มีเคสอุบัติเหตุหมู่และคนไข้ฉุกเฉินตลอดทั้งวันจนเธอแทบไม่ได้พักกินข้าว ความเหนื่อยล้าเกาะกุมไปทั่วทุกมัดกล้ามเนื้อ แต่ลึกๆ ในใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างเต้นเร่าอยู่ตลอดเวลา

ภาพกับความรู้สึกเมื่อคืนรบกวนเธอมาตลอดวัน ครั้งแรกที่เธอวันไนท์สแตนด์เมื่อปีก่อนเธอก็จบแล้วจบเลย แต่กับเขาคนนั้น…เสียงทุ้มพร่าและสัมผัสวาบหวามในห้องพักแพทย์เมื่อตอนกลางวันยังคงตามหลอกหลอน

ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นสิบแปด รัตน์ก็เห็นร่างสูงของภูมินั่งรออยู่ที่โซฟารับรองหน้าโถงทางเดิน เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนขึ้นถึงศอก ปลดกระดุมบนออกสองเม็ดดูผ่อนคลายต่างจากลุคผู้บริหารในเวลางาน บนโต๊ะกระจกตรงหน้าเขามีถุงกระดาษจากร้านอาหารหรูและขวดไวน์แดงราคาแพงวางอยู่

"คุณมารอตั้งกี่โมง" รัตน์ถามพลางเดินเข้าไปหา

"ชั่วโมงกว่า" ภูมิลุกขึ้นยืน คว้าถุงอาหารและขวดไวน์มาถือไว้

 "ผมเดาว่าคุณคงเหนื่อยจนไม่อยากแวะหาของกินที่ไหน เลยซื้อติดมือมาด้วย"

"ฉันนึกว่าข้อตกลงของเราคือเรื่องบนเตียง ไม่ใช่การมานั่งดินเนอร์ใต้แสงเทียน" 

รัตน์เลิกคิ้ว

"ผมไม่ชอบมีอะไรกับคนที่หมดแรงจนหลับกลางอากาศหรอกนะคุณหมอ" 

ภูมิยิ้มมุมปาก เดินตามร่างบางไปที่หน้าห้อง 

"เปิดประตูสิ หรือจะให้ผมปล้ำคุณตรงทางเดินนี่เลย"

รัตน์ส่ายหน้าเบาๆ แตะคีย์การ์ดเปิดประตูห้อง ทันทีที่บานประตูปิดล็อคและไฟในห้องสว่างขึ้น ถุงอาหารในมือภูมิก็ถูกวางทิ้งไว้บนเคาน์เตอร์ครัวอย่างไม่ไยดี ร่างสูงสาวเท้าเข้าประชิดตัว ดันแผ่นหลังของรัตน์ให้แนบชิดกับตู้เย็นสแตนเลสความเย็นเฉียบ

"คุณบอกว่าหิว..." รัตน์ประท้วงเสียงแผ่วเมื่อใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกชนกัน

"ผมหิวอย่างอื่นมากกว่า"

สิ้นคำพูด ริมฝีปากหยักก็ทาบทับลงมาบดขยี้กลีบปากบางอย่างหิวกระหาย รัตน์เผยอเปิดรับจูบที่เต็มไปด้วยความเรียกร้องอย่างเต็มใจ สองแขนยกขึ้นคล้องลำคอแกร่งโดยอัตโนมัติ ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดแลกเปลี่ยนความปรารถนาที่ถูกกดทับมาทั้งวัน รสจูบของภูมิทั้งดุดันและเอาแต่ใจ ราวกับจะสูบเอาวิญญาณของเธอออกไป เขาหิวจริงอย่างที่พูด รัตน์คิดในใจ

มือหนาของภูมิเริ่มทำหน้าที่ของมัน เขาสอดมือเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวโคร่งที่รัตน์สวมทับสปอร์ตบรา ลูบไล้หน้าท้องแบนราบที่เต็มไปด้วยลอนกล้ามเนื้อจากการออกกำลังกายอย่างหลงใหล ผิวของเธอเนียนละเอียดและตึงกระชับ ภูมิดันเสื้อยืดของเธอให้เลิกขึ้นสูงก่อนจะก้มลงพรมจูบไปตามแนวสันกราม ซอกคอ และไหปลาร้า

"อ๊ะ... ภูมิ" รัตน์หลุดเสียงครางเมื่อเขาขบเม้มติ่งหูเบาๆ

"คุณสวยมาก รัตน์... สวยไปทั้งตัว" 

ภูมิกระซิบเสียงพร่า สอดมือไปด้านหลังเพื่อปลดตะขอสปอร์ตบราออกอย่างชำนาญเพียงมือเดียว

รัตน์ไม่ยอมเป็นฝ่ายถูกกระทำอยู่ฝ่ายเดียว เธอเองก็อยากพิสูจน์ความต้องการของตัวเองว่ามันคืออะไรกันแน่ มือเล็กเลื่อนไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำของเขาออกทีละเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามและหน้าท้องที่เป็นลอนสวยไม่แพ้กัน แม้จะไม่ได้ชัดและใหญ่แบบกล้ามปู แต่ดูก็รู้ว่าเป็นคนดูแลตัวเอง เธอทาบฝ่ามือลงบนอกซ้ายของเขา สัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วและหนักหน่วง

"จังหวะหัวใจคุณ... เต้นแรงกว่าคนไข้ฉันอีกนะ" รัตน์หยอกเย้าด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"เพราะคุณนั่นแหละ... หมอ"

ภูมิจัดการถอดเสื้อยืดและบราของเธอออกให้พ้นทาง ก่อนจะช้อนตัวอุ้มร่างบางขึ้นในท่าเจ้าสาว รัตน์ตวัดขารัดเอวเขาไว้แน่นขณะที่เขาพาเธอเดินตรงไปยังห้องนอน ภูมิวางเธอลงบนเตียงกว้างอย่างนุ่มนวล แต่สายตาที่ทอดมองมากลับร้อนแรงดั่งเปลวเพลิง เขากำจัดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกไปพ้นทาง ตามด้วยเข็มขัดและกางเกงสแล็คอย่างรวดเร็ว

รัตน์มองภาพเรือนร่างสมบูรณ์แบบของชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความรู้สึกร้อนวูบวาบในช่องท้อง ภูมิเป็นผู้ชายที่มีแรงดึงดูดทางเพศสูงมาก ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยสัญชาตญาณดิบที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ

ร่างสูงทาบทับลงมา ครีมอาบน้ำกลิ่นสปอร์ตผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ของเขาทำให้อะดรีนาลีนของรัตน์สูบฉีด ภูมิพรมจูบไปทั่วเนินอกอิ่ม เลื่อนต่ำลงมาที่หน้าท้องแบนราบ มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้า ปลุกเร้าทุกจุดสัมผัสจนรัตน์ต้องแอ่นตัวรับด้วยความเสียวซ่าน

"ข้อตกลงข้อที่สอง... ป้องกันทุกครั้ง" 

ภูมิเงยหน้าขึ้นมาสบตา เสียงของเขาแหบพร่าจนแทบจะเป็นเสียงคำรามในลำคอ เขาเอื้อมมือไปหากางเกงที่หัวเตียง หยิบซองฟอยล์สี่เหลี่ยมออกมาฉีกด้วยฟันอย่างรีบร้อน

รัตน์กัดริมฝีปากล่าง มองดูเขาจัดการเตรียมความพร้อม ความเหนื่อยล้าจากการทำงานปลิวหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความต้องการทางกายที่พุ่งสูงจนถึงขีดสุด

"ภูมิ..." รัตน์เอ่ยเสียงกระเส่า สองมือเอื้อมไปรั้งลำคอของเขาให้โน้มลงมาหา 

"ฉันพร้อมแล้ว"

ภูมิไม่รอช้า เขากดริมฝีปากจูบเธออีกครั้งอย่างหนักหน่วง ก่อนจะเริ่มบรรเลงจังหวะรักที่แสนเร่าร้อนและดิบเถื่อน เป็นการปลดปล่อยความเครียดและความกดดันของคนทั้งคู่ สอดประสานกันในความมืดที่มีเพียงเสียงหอบหายใจและเสียงเตียงที่ขยับตามแรงอารมณ์ ทั้งคู่สอดรับกันทุกอริยาบท ไม่ว่ารัตน์พลิกขึ้นบน หรือภูมิจะจับหันหลัง ข้อตกลง FWB ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ โดยที่ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่า... ร่างกายที่หลอมรวมกันในคืนนี้ กำลังค่อยๆ ดึงรั้งหัวใจของพวกเขาให้ผูกติดกันทีละน้อย