FAZER LOGINหมอสาวสวยเกิดภาวะเครียดที่ช่วยชีวิตคนไม่ได้ ด้วยความเมาจึงไป One Night Stand กับไฮโซหนุ่มคนหนึ่ง เรื่องของเขาทั้งสองคนเริ่มหลังจากนั้น...
Ver maisHeart Rate ชีพจรหัวใจ
ตอนที่1.One Night Stand
รถอัลพาร์ดหรูแล่นไปตามถนนยามค่ำคืน ได้ยินเสียงเพลง Sweet Child O’ Mine - Guns N’ Roses ดังอยู่ในรถ ภายในห้องโดยสารด้านหลังมีเพียงเสียงหอบหายใจและริมฝีปากที่บดเบียดกันอย่างตะกรุมตะกราม รสชาติของแอลกอฮอล์ผสมผสานกับความปรารถนาดิบเถื่อน มือหนาของ ‘ภูมิ’ สอดเข้าใต้ชายเสื้อ ลูบไล้หน้าท้องแบนราบที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของ ‘รัตน์’ หมอสาวตอบโต้ด้วยการขยำคอเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมของเขาจนยับยู่ยี่
ภูมิหนุ่มหล่อ ผิวขาวสะอาด คิ้วคมเข้ม รัตน์หมอสาวผิวขาว ซ่อนรูป กำลังจูบกันอย่างดูดดื่มอยูในรถ ในขณะที่คนขับรถตั้งใจมองทางข้างหน้า โดยไม่กล้ามองกระจกหลังแม้แต่น้อย
ภาพตัดสลับ... "ชาร์จสองร้อยจูล!" เสียงตวาดสั่งการดังก้องห้องฉุกเฉิน มือที่สวมถุงมือยางกำแพดเดิล (Paddle) เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าแน่น เหงื่อซึมชื้นใต้หมวกคลุมผม "ฉันถอย... คุณถอย... ทุกคนถอย!" "ช็อต!"
ตู้ม!
ร่างบนเตียงกระตุกเฮือกพร้อมเสียงกระแทก... ก่อนจะเลือนหายกลายเป็นภาพเงาสะท้อนบนกระจกใสของผับหรูใจกลางเมือง รัตน์นั่งเหม่อมองออกไปด้านนอก แก้วมาร์ตินี่ในมือเย็นเฉียบ ความรู้สึกหนักอึ้งยังคงกดทับเมื่อนึกถึงคนไข้บาดเจ็บสาหัสที่เสียเลือดมากและมาถึงมือเธอช้าเกินไปจนยื้อไว้ไม่ได้
"แกดูผู้ชายหน้าบาร์ดิ หล่อมาก แบรนด์เนมทั้งตัว" เสียงซุบซิบจากกลุ่มสาวโต๊ะข้างๆ ดึงสติเธอกลับมา "แต่โคตรหยิ่ง ยัยมินนี่เข้าไปขอชนแก้ว โดนปัดตกหน้าแตกกลับมาเลย"
รัตน์ไม่ได้สนใจฟัง เธอถอนหายใจ ลุกขึ้นเดินฝ่าฝูงชนไปที่เคาน์เตอร์บาร์เพื่อสั่งเครื่องดื่มเพิ่มความมึนเมา
“ชัช ขอเหมือนเดิม” รัตน์สั่งบาร์เทนเดอร์ บาร์เทนเดอร์ชงให้เธอทันที
"มาคนเดียวเหรอครับคนสวย ให้ผมเลี้ยง..." ชายแปลกหน้าคนหนึ่งแทรกตัวเข้ามาใกล้
"ไม่ว่างค่ะ รบกวนขยับด้วย บังทาง"
รัตน์ปรายตาขวาง ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดและเย็นชาจนชายคนนั้นหน้าเจื่อนแล้วล่าถอยไปทันที ห่างออกไปไม่กี่ช่วงเก้าอี้ ภูมิที่นั่งจิบวิสกี้เงียบๆ มองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกระจกหลังเคาน์เตอร์บาร์ นัยน์ตาคมกริบประเมินผู้หญิงตรงหน้าและจุดประกายความสนใจขึ้นมาทันที ผู้หญิงคนนี้มีจังหวะความเย่อหยิ่งที่ดึงดูดจนเขาไม่อยากละสายตา
รัตน์ก็เหลือบไปมองที่กระจกเหมือนกัน แม้จะมีขวดเหล้ามากมายวางอยู่แต่ทั้งคู่ก็ได้สบตากันในเสี้ยววิ แล้วรัตน์ก็ลุกไปห้องน้ำ
“แบรนด์เนมทั้งตัว ไม่สนผู้หญิง หรือจะสนผู้ชาย หล่อจนน่าเสียดาย”
รัตน์นึกในใจพร้อมกับเดินหายไปในทางเล็ก ๆ ที่มีป้ายไฟข้างบนเขียนว่า
‘ห้องน้ำหญิง’
ภาพตัดกลับมา... รถอัลพาร์ดเบรกจอดสนิทหน้าคอนโดหรูของรัตน์ ประตูด้านข้างสไลด์เปิดออก ทั้งคู่กึ่งเดินกึ่งกอดรัด นัวเนียกันไปตลอดทางเดินจนถึงหน้าลิฟต์ ภูมิซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนขณะรัตน์ล้วงคีย์การ์ดมาแตะปลดล็อคห้อง ทันทีที่ประตูเปิดออก ร่างบางของหมอสาวก็ถูกดันให้แผ่นหลังแนบกับบานประตูที่ปิดลงล็อค ริมฝีปากของภูมิประกบลงมาอีกครั้งอย่างหิวกระหาย... และคราวนี้มันจะไม่จบลงแค่การจูบ
เสื้อผ้าของทั้งสองคนถูกถอดออกที่ละชิ้น ไล่ไปตามทางจนถึงเตียง รัตน์นั่งค่อมอยู่ด้านบน ที่ตัวเหลือแค่บราสีดำที่ตัดกับผิวขาว แสงไฟสีเหลืองที่หัวเตียงยิ่งทำให้เห็นทรวดทรงที่ซ่อนรูปของเธอ เธอก้มลงไปจูบเขา
ภาพตัดมาที่โรงพยาบาล ตอนรัตน์ออกจากห้องฉุกเฉิน ทิ้งถุงมือและหน้ากากอนามัยลงถังขยะ ก่อนเข้าไปในห้องล็อคเกอร์
“เห็นอินเทิร์นที่ไปรับเคสนี้มาบอกว่า รถกู้ภัยโดนขวางเลยทำให้มาถึงช้า เธอจะไปดื่มอีกแล้วใช่มั้ย”
หมอหญิงอีกคนที่มาเปลี่ยนเวรพูดกับเธอ
“อืม…ต้องดื่มหน่อย จะได้นอนหลับ ไปละ”
รัตน์ปิดล็อคเกอร์แล้วเดินออกไป
ที่เคาน์เตอร์บาร์
“ผมขออนุญาตนั่งตรงนี้ได้มั้ยครับ ผมแค่อยากนั่งดื่มเงียบๆ ไม่อยากตอบคำถามผู้ชายหรือผู้หญิงที่เข้ามาถามไม่หยุด และผมสังเกตว่าคุณก็คงเหมือนกัน ถ้าเรานั่งด้วยกัน ปัญหานั้นคงหมดไป”
ภูมิเข้ามาถามรัตน์แล้วรอคำตอบอยู่เงียบ
“เอาสิ” รัตน์ตอบเรียบ ๆ
ภูมินั่งข้างเธอทันที ทั้งคู่นั่งดื่มกันเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไร
รัตน์กำลังใช้ความคิด
‘เป็นคนมีฐานะ ไม่ใช่พวกนักล่าผู้หญิงตอนกลางคืน คืนนี้จะได้ผ่อนคลายมั้ย มาลองดู’
“อยากไปดื่มต่อเงียบๆมั้ย ห้องฉันอยู่ไม่ไกล”
รัตน์ยื่นแก้วไปพร้อมคำถาม
ภาพตัดกลับมาที่เตียง ทั้งคู่นั่งจูบกันอยู่ ภูมิเอื้อมมือไปปลดบราข้างหลัง แล้งพลิกรัตน์ให้นอนลง แล้วเขาก็ก้มลงไปที่หน้าอกเธอ
‘บ้าจริง เห็นเงียบๆ ทำไมหิวอย่างนี้ ลิ้นเขาหวานจัง ฉันจะไม่ไหวแล้ว’
“อื๊อ…”
รัตน์ดึงหัวเขาออกมาจากหน้าอกเธอ แล้วจูบเขาอีกครั้ง
ใต้ผ้าห่มที่มองดูก็รู้ว่าภูมิกำลังจะยัดบางอย่างเข้าไป เขาหยุดอยู่ปากถ้ำแล้วมองหน้าเธอ เหมือนรอดูว่าเธอจะพร้อมหรือไม่
รัตน์พยักหน้าเล็กน้อย
‘มาเถอะ ฉันจะไม่ไหวแล้ว’
รัตน์ตอนนี้อารมณ์กระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว รัตน์จิกผ้าปูที่นอนจนยับติดมือเธอ
'คับและแน่นจัง'
ภูมิโยกตัวช้า ๆ ก้มลงไปจูบรัตน์
รัตน์จูบตอบ แล้วแหงนหน้าขึ้นด้วยความสยิว พร้อมกับจิกหลังเขาจนเป็นรอยแดง
ภูมิใช้มือทั้งสองข้าง ประกบสอดเข้ากับมือของรัตน์ ขณะกำลังโยกตัว
รัตน์เกร็งมือทั้งสองข้างจนแน่น
จบตอน.
ตอนที่ 28 : บทสรุปของหัวใจหนึ่งเดือนต่อมา...หน้าจอโทรทัศน์ขนาดใหญ่ในห้องพักแพทย์แผนกศัลยกรรมประสาท กำลังฉายภาพข่าวเช้าที่สั่นสะเทือนวงการการเมืองและธุรกิจ“ข่าวด่วนเช้านี้ค่ะ ท่านรัฐมนตรีธเนศประกาศลาออกจากตำแหน่งสายฟ้าแลบ โดยให้เหตุผลเรื่องปัญหาสุขภาพเรื้อรัง ท่ามกลางข่าวลือหนาหูเกี่ยวกับการตรวจสอบเส้นทางการเงินในกระทรวง ขณะเดียวกัน หุ้นของบริษัท รวงทองคอนทรัคชั่นกรุป (RCG) ร่วงลงแตะจุดต่ำสุดในรอบสิบปี หลังจากกองทุนต่างชาติรายใหญ่ประกาศถอนทุนกะทันหัน ส่งผลให้บริษัทส่อแววล้มละลาย ด้านนายภาคิน บอร์ดบริหารรุ่นใหม่ของทีเคกรุปที่มีข่าวเชื่อมโยงกับ RCG ถูกบอร์ดบริหารลงมติปลดออกจากโปรเจกต์ทั้งหมด และถูกส่งตัวไปคุมสาขาเล็กๆ ในต่างประเทศแล้วค่ะ…”หมอรัตน์ละสายตาจากหน้าจอโทรทัศน์พร้อมกับรอยยิ้มบางๆ ทุกอย่างเป็นไปตามที่ภูมิคาดการณ์ไว้ ธเนศยอมตัดหางปล่อยวัด RCG และภาคินเพื่อรักษาตัวเองให้รอด ส่วนชวินก็ต้องรีบโยกย้ายเงินทุนหนีหัวซุกหัวซุน ปิดฉากเครือข่ายอำนาจมืดลงอย่างเงียบงันแต่เด็ดขาด โดยที่เทวินไม่ต้องปล่อยคลิปแฉให้เสี่ยงอันตราย“คุณหมอรัตน์คะ มีคนมาขอพบค่ะ” พยาบาลสาวเปิดประตูเข้ามาบอกด้วยสีห
ตอนที่ 27 : รุกฆาตรัฐมนตรีธเนศปรายตามองซองเอกสารสีน้ำตาลบนโต๊ะด้วยท่าทีสงบนิ่ง รอยยิ้มใจดียังคงประดับอยู่บนใบหน้า แต่เมื่อเขาหยิบมันขึ้นมาเปิดดูและดึงกระดาษด้านในออกมา แววตาที่เคยหยิ่งผยองก็พลันกระตุกชั่วครู่ภาพถ่ายสำเนาโฉนดที่ดินของกลุ่มนอมินี สัญญากู้ยืมเงินนอกระบบ บัญชีม้า และที่สำคัญที่สุด... กระดาษแผ่นสุดท้ายที่พิมพ์ 'ยอดเงินโอนเข้า' ของบัญชี Hexa-Shield กับยอดถอนเงินที่บัญชีม้าถอนเงินมันเท่ากัน ซึ่งกิตติถอดรหัสมาได้ ตัวเลขจุดเศษสตางค์พวกนั้นคือหลักฐานชิ้นเดียวที่ธเนศมั่นใจว่าลบทำลายไปหมดแล้ว"แกไปได้รหัสพวกนี้มายังไง..." เสียงทุ้มของธเนศต่ำลงจนน่ากลัว รอยยิ้มจางหายไปจากใบหน้าอย่างสมบูรณ์"ในโลกนี้ไม่มีระบบไหนที่สมบูรณ์แบบหรอกครับท่าน โดยเฉพาะเมื่อลูกน้องของท่านเกิดความโลภและอยากเก็บหลักฐานไว้แบล็กเมล์ท่านหรือเอาไว้เป็นทางรอดของมัน" ภูมิพิงพนักเก้าอี้ ไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลายราวกับกำลังนั่งอยู่ในสวนหน้าบ้านตัวเอง "ท่านอาจจะสั่งไวรัสทำลายข้อมูลในคอมพิวเตอร์ได้ แต่ท่านทำลายสิ่งที่ถูกพิมพ์ออกมาเป็นกระดาษ... ก่อนที่ระบบหลังบ้านของท่านจะรู้ตัวไม่ได้หรอกครับ"ธเนศนิ่งเงียบไปอึดใจ ก่
ตอนที่ 26 : พันธมิตรเงาบรรยากาศในเพนต์เฮาส์ของภาคภูมิช่วงเช้ามืดเต็มไปด้วยความตึงเครียด ดรุณีนั่งหน้าดำคร่ำเครียดอยู่หน้าจอแล็ปท็อปที่เหลือรอดจากการถูกไวรัสโจมตี พยายามกู้ซากไฟล์ข้อมูลที่ถูกทำลายไปเมื่อคืน แต่ก็คว้าน้ำเหลว"รัฐมนตรีธเนศ... ไก่อ่อนอย่างเราไปแหย่พญาราชสีห์เข้าแล้วไง" ดรุณีถอนหายใจเฮือกใหญ่ ปิดฝาพับแล็ปท็อปดังปัง "หมอนี่กวาดล้างร่องรอยดิจิทัลเกลี้ยงเลย แถมยังส่งข้อความมาเชิญพวกคุณไปกินน้ำชาบ่ายนี้อีก... นี่มันจงใจลูบคมกันชัดๆ"ภูมินั่งกุมขมับอยู่ที่โซฟา โดยมีหมอรัตน์นั่งบีบมือเขาอยู่เคียงข้าง แววตาของสิงโตหนุ่มไม่ได้ฉายแววพ่ายแพ้ แต่มันกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก"ข้อมูลดิจิทัลอาจจะถูกลบได้..." ภูมิพึมพำ ก่อนจะเงยหน้าขึ้น แววตาคมกริบเป็นประกาย "แต่ 'กระดาษ' และ 'พยานบุคคล' ไม่มีทางถูกลบด้วยไวรัสคอมพิวเตอร์หรอก"เขาหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมา กดโทรออก หาเบอร์หนึ่งที่เขาเมมโมรี่ไว้เพียงตัวอักษร 'T' รอสายเพียงไม่กี่วินาที ปลายสายก็รับ"ถึงเวลาที่นายต้องออกจากเงามืดแล้ว... ฉันต้องการความช่วยเหลือ" ภูมิกรอกเสียงลงไปครึ่งชั่วโมงต่อมา ประตูเพนต์เฮาส์ถูกเปิดออก ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในชุด
ตอนที่ 25 : เสน่ห์ลวงตาเสียงเบสจากเพลงอีดีเอ็มจังหวะหนักหน่วงดังก้องไปทั่ว 'V-Lounge' คลับเอ็กซ์คลูซีฟที่ซ่อนตัวอยู่บนชั้นดาดฟ้าของตึกระฟ้าใจกลางเมือง แสงไฟเลเซอร์สีแดงและม่วงกรีดผ่านความมืด สร้างบรรยากาศที่ทั้งเย้ายวนและอันตรายหมอรัตน์ก้าวเข้ามาในคลับด้วยชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงสดแนบเนื้อ คอวีลึกอวดเนินอกรำไรและรอยผ่าสูงที่โชว์เรียวขาเนียนทุกครั้งที่ก้าวเดิน มันคือชุดที่คล้ายกันกลับคืนแรกที่เธอเจอชวินที่ภูเก็ต... แต่คืนนี้ เธอไม่ได้มาเพื่อหาคนควงแก้เหงา เธอมาเพื่อทำภารกิจล่าเหยื่อ ในใจเธอยังไม่หายโกรธนายชวิน ที่มาหยาบคายใส่เธอที่บาร์เครื่องดื่มชั้นลอย ภาคภูมิในชุดสูทสีดำสนิทนั่งจิบมาร์ตินีด้วยใบหน้าเรียบตึงจนแผ่รังสีอำมหิตออกมา แววตาคมกริบจ้องมองแฟนสาวของตัวเองที่กำลังเดินฝ่าฝูงชนไปยังโซนวีไอพี ทุกลมหายใจของเขาเต็มไปด้วยความหวงแหนและห่วงใย"ใจเย็นน่าพ่อสิงโตขี้หวง..." เสียงดรุณีดังผ่านหูฟังอินเอียร์ขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ในหูของภูมิและรัตน์ ดรุณีจอดรถตู้ดัดแปลงเป็นศูนย์บัญชาการขนาดย่อมอยู่ซอยข้างคลับ "ชีพจรหมอรัตน์เต้นเร็วขึ้นนิดหน่อยที่ 100 ครั้งต่อนาที แต่ยังคุมสติได้ดี... หมอค
ตอนที่ 23 : อดีตที่ซ่อนเร้น แสงแดดยามสายทาบทับลงบนเตียงกว้างในเพนต์เฮาส์หรู อุณหภูมิจากเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำตัดกับความร้อนรุ่มของสองร่างที่เพิ่งผ่านพ้นบทรักอันยาวนานมาเกือบรุ่งเช้า เนื่องจากเธอออกเวรมาเกือบตีหนึ่ง นั่งกินดื่มกับภูมิอีกหมอรัตน์นอนหอบหายใจแผ่วเบาอยู่บนอกกว้างของภาคภูมิ สัมผัสจากป
ตอนที่ 22 : กำแพงที่พังทลายเสียงเม็ดฝนตกกระทบกระจกหน้าต่างระเบียงดังแข่งกับเสียงทุบประตูห้อง รัตน์นั่งกอดเข่าพิงบานประตูไม้เนื้อแข็ง น้ำตาไหลอาบแก้มจนชุ่มเสื้อกาวน์ที่เธอยังไม่ได้ถอดออกด้วยซ้ำ เสียงของภาคภูมิที่ตะโกนเรียกชื่อเธอสลับกับเสียงสะอื้นของตัวเธอเอง ราวกับกำลังกรีดหัวใจของคนทั้งคู่ให้ขาดว
ตอนที่ 21 :เงาของอำนาจ เสียงเบรกดังเอี๊ยดสนั่นลานจอดรถชั้นใต้ดินของโรงพยาบาล รถสปอร์ตยุโรปของภาคภูมิพุ่งเข้ามาจอดเทียบในช่องว่างอย่างฉิวเฉียด ชายหนุ่มเปิดประตูลงมาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบๆ บริเวณที่ควรจะมีรถของรัตน์จอดอยู่ แต่มันกลับว่างเปล่า"หัวหน้าครับ!" เลวิ่งกระหืดกระหอบต
ตอนที่ 20 : รอยร้าวเสียงสัญญาณชีพจรจากเครื่องมอนิเตอร์ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอภายในห้อง ICU ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง รัตน์ในชุดกาวน์สีขาวกำลังยืนอ่านชาร์ตประวัติคนไข้ที่เพิ่งถูกส่งตัวด่วนมาจากสระบุรีเมื่อช่วงเช้ามืด สภาพของเขาบอบช้ำอย่างหนักจากอุบัติเหตุรถตกเหว กระดูกซี่โครงหักหลายซี่และมีเลือดคั่งใน











