HEART RATE ชีพจรหัวใจ [NC20]

HEART RATE ชีพจรหัวใจ [NC20]

last updateÚltima atualização : 2026-05-09
Por:  ดำชมพูCompleto
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
Classificações insuficientes
28Capítulos
179visualizações
Ler
Adicionar à biblioteca

Compartilhar:  

Denunciar
Visão geral
Catálogo
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

หมอสาวสวยเกิดภาวะเครียดที่ช่วยชีวิตคนไม่ได้ ด้วยความเมาจึงไป One Night Stand กับไฮโซหนุ่มคนหนึ่ง เรื่องของเขาทั้งสองคนเริ่มหลังจากนั้น...

Ver mais

Capítulo 1

ตอนที่1.One Night Stand

 Heart Rate ชีพจรหัวใจ

ตอนที่1.One Night Stand

รถอัลพาร์ดหรูแล่นไปตามถนนยามค่ำคืน ได้ยินเสียงเพลง Sweet Child O’ Mine  - Guns N’ Roses ดังอยู่ในรถ ภายในห้องโดยสารด้านหลังมีเพียงเสียงหอบหายใจและริมฝีปากที่บดเบียดกันอย่างตะกรุมตะกราม รสชาติของแอลกอฮอล์ผสมผสานกับความปรารถนาดิบเถื่อน มือหนาของ ‘ภูมิ’ สอดเข้าใต้ชายเสื้อ ลูบไล้หน้าท้องแบนราบที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของ ‘รัตน์’ หมอสาวตอบโต้ด้วยการขยำคอเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมของเขาจนยับยู่ยี่

ภูมิหนุ่มหล่อ ผิวขาวสะอาด คิ้วคมเข้ม รัตน์หมอสาวผิวขาว ซ่อนรูป กำลังจูบกันอย่างดูดดื่มอยูในรถ ในขณะที่คนขับรถตั้งใจมองทางข้างหน้า โดยไม่กล้ามองกระจกหลังแม้แต่น้อย

ภาพตัดสลับ... "ชาร์จสองร้อยจูล!" เสียงตวาดสั่งการดังก้องห้องฉุกเฉิน มือที่สวมถุงมือยางกำแพดเดิล (Paddle) เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าแน่น เหงื่อซึมชื้นใต้หมวกคลุมผม "ฉันถอย... คุณถอย... ทุกคนถอย!" "ช็อต!"

ตู้ม!

ร่างบนเตียงกระตุกเฮือกพร้อมเสียงกระแทก... ก่อนจะเลือนหายกลายเป็นภาพเงาสะท้อนบนกระจกใสของผับหรูใจกลางเมือง รัตน์นั่งเหม่อมองออกไปด้านนอก แก้วมาร์ตินี่ในมือเย็นเฉียบ ความรู้สึกหนักอึ้งยังคงกดทับเมื่อนึกถึงคนไข้บาดเจ็บสาหัสที่เสียเลือดมากและมาถึงมือเธอช้าเกินไปจนยื้อไว้ไม่ได้

"แกดูผู้ชายหน้าบาร์ดิ หล่อมาก แบรนด์เนมทั้งตัว" เสียงซุบซิบจากกลุ่มสาวโต๊ะข้างๆ ดึงสติเธอกลับมา "แต่โคตรหยิ่ง ยัยมินนี่เข้าไปขอชนแก้ว โดนปัดตกหน้าแตกกลับมาเลย" 

รัตน์ไม่ได้สนใจฟัง เธอถอนหายใจ ลุกขึ้นเดินฝ่าฝูงชนไปที่เคาน์เตอร์บาร์เพื่อสั่งเครื่องดื่มเพิ่มความมึนเมา

“ชัช ขอเหมือนเดิม” รัตน์สั่งบาร์เทนเดอร์ บาร์เทนเดอร์ชงให้เธอทันที

"มาคนเดียวเหรอครับคนสวย ให้ผมเลี้ยง..." ชายแปลกหน้าคนหนึ่งแทรกตัวเข้ามาใกล้

 "ไม่ว่างค่ะ รบกวนขยับด้วย บังทาง"

 รัตน์ปรายตาขวาง ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดและเย็นชาจนชายคนนั้นหน้าเจื่อนแล้วล่าถอยไปทันที ห่างออกไปไม่กี่ช่วงเก้าอี้ ภูมิที่นั่งจิบวิสกี้เงียบๆ มองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกระจกหลังเคาน์เตอร์บาร์ นัยน์ตาคมกริบประเมินผู้หญิงตรงหน้าและจุดประกายความสนใจขึ้นมาทันที ผู้หญิงคนนี้มีจังหวะความเย่อหยิ่งที่ดึงดูดจนเขาไม่อยากละสายตา

รัตน์ก็เหลือบไปมองที่กระจกเหมือนกัน แม้จะมีขวดเหล้ามากมายวางอยู่แต่ทั้งคู่ก็ได้สบตากันในเสี้ยววิ แล้วรัตน์ก็ลุกไปห้องน้ำ

“แบรนด์เนมทั้งตัว ไม่สนผู้หญิง หรือจะสนผู้ชาย หล่อจนน่าเสียดาย”

รัตน์นึกในใจพร้อมกับเดินหายไปในทางเล็ก ๆ ที่มีป้ายไฟข้างบนเขียนว่า 

‘ห้องน้ำหญิง’

ภาพตัดกลับมา... รถอัลพาร์ดเบรกจอดสนิทหน้าคอนโดหรูของรัตน์ ประตูด้านข้างสไลด์เปิดออก ทั้งคู่กึ่งเดินกึ่งกอดรัด นัวเนียกันไปตลอดทางเดินจนถึงหน้าลิฟต์ ภูมิซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนขณะรัตน์ล้วงคีย์การ์ดมาแตะปลดล็อคห้อง ทันทีที่ประตูเปิดออก ร่างบางของหมอสาวก็ถูกดันให้แผ่นหลังแนบกับบานประตูที่ปิดลงล็อค ริมฝีปากของภูมิประกบลงมาอีกครั้งอย่างหิวกระหาย... และคราวนี้มันจะไม่จบลงแค่การจูบ

เสื้อผ้าของทั้งสองคนถูกถอดออกที่ละชิ้น ไล่ไปตามทางจนถึงเตียง รัตน์นั่งค่อมอยู่ด้านบน ที่ตัวเหลือแค่บราสีดำที่ตัดกับผิวขาว แสงไฟสีเหลืองที่หัวเตียงยิ่งทำให้เห็นทรวดทรงที่ซ่อนรูปของเธอ เธอก้มลงไปจูบเขา

ภาพตัดมาที่โรงพยาบาล ตอนรัตน์ออกจากห้องฉุกเฉิน ทิ้งถุงมือและหน้ากากอนามัยลงถังขยะ ก่อนเข้าไปในห้องล็อคเกอร์

“เห็นอินเทิร์นที่ไปรับเคสนี้มาบอกว่า รถกู้ภัยโดนขวางเลยทำให้มาถึงช้า เธอจะไปดื่มอีกแล้วใช่มั้ย”

หมอหญิงอีกคนที่มาเปลี่ยนเวรพูดกับเธอ

“อืม…ต้องดื่มหน่อย จะได้นอนหลับ ไปละ”

รัตน์ปิดล็อคเกอร์แล้วเดินออกไป

ที่เคาน์เตอร์บาร์

“ผมขออนุญาตนั่งตรงนี้ได้มั้ยครับ ผมแค่อยากนั่งดื่มเงียบๆ ไม่อยากตอบคำถามผู้ชายหรือผู้หญิงที่เข้ามาถามไม่หยุด และผมสังเกตว่าคุณก็คงเหมือนกัน ถ้าเรานั่งด้วยกัน ปัญหานั้นคงหมดไป”

ภูมิเข้ามาถามรัตน์แล้วรอคำตอบอยู่เงียบ

“เอาสิ” รัตน์ตอบเรียบ ๆ

ภูมินั่งข้างเธอทันที ทั้งคู่นั่งดื่มกันเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไร

รัตน์กำลังใช้ความคิด

‘เป็นคนมีฐานะ ไม่ใช่พวกนักล่าผู้หญิงตอนกลางคืน คืนนี้จะได้ผ่อนคลายมั้ย มาลองดู’

“อยากไปดื่มต่อเงียบๆมั้ย ห้องฉันอยู่ไม่ไกล”

รัตน์ยื่นแก้วไปพร้อมคำถาม

ภาพตัดกลับมาที่เตียง ทั้งคู่นั่งจูบกันอยู่ ภูมิเอื้อมมือไปปลดบราข้างหลัง แล้งพลิกรัตน์ให้นอนลง แล้วเขาก็ก้มลงไปที่หน้าอกเธอ

‘บ้าจริง เห็นเงียบๆ ทำไมหิวอย่างนี้ ลิ้นเขาหวานจัง ฉันจะไม่ไหวแล้ว’

“อื๊อ…”

รัตน์ดึงหัวเขาออกมาจากหน้าอกเธอ แล้วจูบเขาอีกครั้ง

ใต้ผ้าห่มที่มองดูก็รู้ว่าภูมิกำลังจะยัดบางอย่างเข้าไป เขาหยุดอยู่ปากถ้ำแล้วมองหน้าเธอ เหมือนรอดูว่าเธอจะพร้อมหรือไม่

รัตน์พยักหน้าเล็กน้อย

‘มาเถอะ ฉันจะไม่ไหวแล้ว’ 

รัตน์ตอนนี้อารมณ์กระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว รัตน์จิกผ้าปูที่นอนจนยับติดมือเธอ

'คับและแน่นจัง'

ภูมิโยกตัวช้า ๆ ก้มลงไปจูบรัตน์

รัตน์จูบตอบ แล้วแหงนหน้าขึ้นด้วยความสยิว พร้อมกับจิกหลังเขาจนเป็นรอยแดง

ภูมิใช้มือทั้งสองข้าง ประกบสอดเข้ากับมือของรัตน์ ขณะกำลังโยกตัว

รัตน์เกร็งมือทั้งสองข้างจนแน่น

จบตอน.

Expandir
Próximo capítulo
Baixar

Último capítulo

Mais capítulos
Sem comentários
28 Capítulos
ตอนที่1.One Night Stand
Heart Rate ชีพจรหัวใจตอนที่1.One Night Standรถอัลพาร์ดหรูแล่นไปตามถนนยามค่ำคืน ได้ยินเสียงเพลง Sweet Child O’ Mine - Guns N’ Roses ดังอยู่ในรถ ภายในห้องโดยสารด้านหลังมีเพียงเสียงหอบหายใจและริมฝีปากที่บดเบียดกันอย่างตะกรุมตะกราม รสชาติของแอลกอฮอล์ผสมผสานกับความปรารถนาดิบเถื่อน มือหนาของ ‘ภูมิ’ สอดเข้าใต้ชายเสื้อ ลูบไล้หน้าท้องแบนราบที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของ ‘รัตน์’ หมอสาวตอบโต้ด้วยการขยำคอเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมของเขาจนยับยู่ยี่ภูมิหนุ่มหล่อ ผิวขาวสะอาด คิ้วคมเข้ม รัตน์หมอสาวผิวขาว ซ่อนรูป กำลังจูบกันอย่างดูดดื่มอยูในรถ ในขณะที่คนขับรถตั้งใจมองทางข้างหน้า โดยไม่กล้ามองกระจกหลังแม้แต่น้อยภาพตัดสลับ... "ชาร์จสองร้อยจูล!" เสียงตวาดสั่งการดังก้องห้องฉุกเฉิน มือที่สวมถุงมือยางกำแพดเดิล (Paddle) เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าแน่น เหงื่อซึมชื้นใต้หมวกคลุมผม "ฉันถอย... คุณถอย... ทุกคนถอย!" "ช็อต!"ตู้ม!ร่างบนเตียงกระตุกเฮือกพร้อมเสียงกระแทก... ก่อนจะเลือนหายกลายเป็นภาพเงาสะท้อนบนกระจกใสของผับหรูใจกลางเมือง รัตน์นั่งเหม่อมองออกไปด้านนอก แก้วมาร์ตินี่ในมือเย็นเฉียบ ความรู้สึกหนักอึ้งยังคงกดทับเมื่อ
Ler mais
ตอนที่2.ความคิดถึง
ตอนที่2.ความคิดถึงแสงแดดอ่อนๆ ทะลุผ่านช่องว่างของผ้าม่านที่ปิดไม่สนิท ภูมิขยับตัว ควานหาสัมผัสนุ่มนวลและไออุ่นที่กอดรัดเขามาทั้งคืน แต่กลับพบเพียงผ้าปูเตียงที่ยับยู่ยี่และที่ว่างเปล่า เขาขมวดคิ้ว ลืมตาขึ้นอย่างเต็มตาก่อนจะยันตัวลุกนั่ง กวาดสายตาไปรอบห้องนอนโทนสีเทาดำที่ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยจนเกินกว่าจะเป็นห้องของผู้หญิง สายตาของเขาสะดุดเข้ากับกระดาษโพสต์อิทสีเหลืองแผ่นเล็กที่แปะเด่นหราอยู่บนหัวเตียงลายมือตวัดๆ แต่อ่านง่ายเขียนข้อความไว้สั้นๆ‘แค่ One Night Stand ขอให้จบแค่เมื่อคืน และอย่ามาที่นี่อีก’มุมปากของนักธุรกิจหนุ่มกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยัน เขาถูกฟันแล้วทิ้ง แถมยังโดนออกคำสั่งห้ามยุ่งเกี่ยวอีกต่างหาก ปกติเขาเป็นฝ่ายคุมเกมมาตลอด แต่นี่กลับถูกผู้หญิงที่เจอกันแค่คืนเดียวตัดจบเอาดื้อๆ สัมผัสเร่าร้อน รสจูบที่ตอบสนองอย่างไม่ลดละ และเสียงครางกระเส่าของเธอยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ภูมิขยำกระดาษแผ่นนั้นทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ใส่ใจนัก เขาไม่ใช่คนที่จะมานั่งอาลัยอาวรณ์กับความสัมพันธ์ข้ามคืนอยู่แล้วตัดภาพมาที่ฟิตเนสใกล้โรงพยาบาล รัตน์ในชุดสปอร์ตบราและเลกกิ้งรัดรูปกำลังวิ่งบนลู่ด้วยความเร็วสู
Ler mais
ตอนที่3.โลกกลม
ตอนที่ 3 : โลกกลมบ่ายวันถัดมา ภูมิมายืนอยู่หน้าบ้านไม้หลังเก่าของตาชื่นอีกครั้ง เขาไม่ได้มามือเปล่า แต่หิ้วกระเช้ารังนกและผลไม้นำเข้าเกรดพรีเมียมมาด้วย หวังจะใช้ความอ่อนน้อมเข้าสู้เผื่อชายชราจะใจอ่อนยอมเปิดช่องว่างให้เจรจาบ้าง“ตาชื่นครับ ผมภูมิเอง ขอเข้าไปคุยด้วยแป๊บเดียวนะครับ” ภูมิส่งเสียงเรียกพลางผลักประตูรั้วไม้ที่แง้มอยู่เข้าไปภาพที่เห็นทำเอาชายหนุ่มทิ้งกระเช้าในมือทันที ตาชื่นล้มฟุบอยู่ข้างแปลงปลูกต้นไม้ มือเหี่ยวย่นกำแน่นที่หน้าอกซ้าย ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและหอบหายใจรวยริน“ตา! ตาชื่น!” ภูมิถลันเข้าไปประคองร่างที่สั่นเทาของชายชรา “รถ! เอารถเข้ามารับเดี๋ยวนี้!” เขาตะโกนสั่งคนขับรถและเลขาที่รออยู่ด้านนอกเสียงลั่นภูมิอุ้มร่างของตาชื่นขึ้นรถอัลพาร์ดอย่างทุลักทุเล “ไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด เหยียบมิดเลย ไม่ต้องกลัวโดนจับ!”รถหรูพุ่งทะยานฝ่าการจราจรด้วยความเร็วสูงสุด ภูมิคอยเช็กชีพจรที่อ่อนลงเรื่อยๆ ของตาชื่นด้วยใจที่เต้นระทึก เขาเป็นนักธุรกิจที่เห็นผลกำไรเป็นหลักก็จริง แต่เขาก็ไม่ใช่คนเลือดเย็นที่จะทนมองคนตายต่อหน้าต่อตาได้เพียงสิบห้านาที รถอัลพาร์ดก็เบรกเอี๊ยดจอดเ
Ler mais
ตอนที่4.ข้อตกลง
ตอนที่ 4 : ข้อตกลงกลิ่นกาแฟดำคั่วเข้มผสมกับกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อคือความคุ้นเคยที่รัตน์สูดดมอยู่ทุกวัน หญิงสาวทิ้งตัวลงบนโซฟาหนังสีดำในห้องพักแพทย์เวรอย่างอ่อนล้า เปลือกตาที่หนักอึ้งปิดลงช้าๆ หวังจะงีบพักสายตาสักสิบนาทีหลังจากเพิ่งจัดการเคสฉุกเฉินและส่งตัวตาชื่นขึ้นวอร์ด CCU เรียบร้อยแล้วแกร๊ก... กริ๊กเสียงเปิดและล็อคประตูจากด้านในทำให้รัตน์ต้องลืมตาขึ้น เธอกำลังจะอ้าปากต่อว่าเพื่อนร่วมงานที่เสียมารยาท แต่คำพูดทั้งหมดกลับถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อเห็นร่างสูงในชุดสูทสีกรมท่าที่คุ้นตายืนพิงบานประตูอยู่ภูมิล้วงมือสอดกระเป๋ากางเกง นัยน์ตาคมกริบกวาดมองร่างบางในชุดสครับสีเขียวที่กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนโซฟา มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์"คุณเข้ามาที่นี่ได้ยังไง" รัตน์ดีดตัวลุกขึ้นนั่งหลังตรงทันที ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง "นี่เป็นพื้นที่ส่วนบุคคลเฉพาะเจ้าหน้าที่ รบกวนออกไปเดี๋ยวนี้ค่ะ""ผมถามพยาบาลหน้าเคาน์เตอร์ว่าหมอรัตน์พักอยู่ห้องไหน เธอก็ชี้ทางมา" ภูมิยักไหล่ เดินก้าวเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ "แถมผมยังรู้ด้วยว่าคุณมีเวลาพักอีกยี่สิบนาทีก่อนจะกลับไปเข้าเวรต่อ""ถ้าคุณมีปัญหาเร
Ler mais
ตอนที่5.ปลดปล่อย
ตอนที่ 5 : ปลดปล่อยเวลาสี่ทุ่มครึ่ง รัตน์ลากร่างที่เหนื่อยล้าจากการเข้าเวร ER ยาวนานกว่าสิบสองชั่วโมงกลับมาถึงคอนโดมิเนียม วันนี้มีเคสอุบัติเหตุหมู่และคนไข้ฉุกเฉินตลอดทั้งวันจนเธอแทบไม่ได้พักกินข้าว ความเหนื่อยล้าเกาะกุมไปทั่วทุกมัดกล้ามเนื้อ แต่ลึกๆ ในใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างเต้นเร่าอยู่ตลอดเวลาภาพกับความรู้สึกเมื่อคืนรบกวนเธอมาตลอดวัน ครั้งแรกที่เธอวันไนท์สแตนด์เมื่อปีก่อนเธอก็จบแล้วจบเลย แต่กับเขาคนนั้น…เสียงทุ้มพร่าและสัมผัสวาบหวามในห้องพักแพทย์เมื่อตอนกลางวันยังคงตามหลอกหลอนทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นสิบแปด รัตน์ก็เห็นร่างสูงของภูมินั่งรออยู่ที่โซฟารับรองหน้าโถงทางเดิน เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนขึ้นถึงศอก ปลดกระดุมบนออกสองเม็ดดูผ่อนคลายต่างจากลุคผู้บริหารในเวลางาน บนโต๊ะกระจกตรงหน้าเขามีถุงกระดาษจากร้านอาหารหรูและขวดไวน์แดงราคาแพงวางอยู่"คุณมารอตั้งกี่โมง" รัตน์ถามพลางเดินเข้าไปหา"ชั่วโมงกว่า" ภูมิลุกขึ้นยืน คว้าถุงอาหารและขวดไวน์มาถือไว้ "ผมเดาว่าคุณคงเหนื่อยจนไม่อยากแวะหาของกินที่ไหน เลยซื้อติดมือมาด้วย""ฉันนึกว่าข้อตกลงของเราคือเรื่องบนเตียง ไม่ใช่การมานั่งดินเนอ
Ler mais
ตอนที่6.อาการหวงก้าง
ตอนที่ 6 : อาการหวงก้าง​สามวันผ่านไปหลังจากเหตุการณ์ฉุกเฉิน อาการของตาชื่นพ้นขีดอันตรายและถูกย้ายจากห้อง CCU มาพักฟื้นที่ห้องพิเศษชั้นแปด รัตน์ในฐานะแพทย์เจ้าของไข้แวะเข้ามาตรวจอาการในช่วงสายของวัน​เมื่อผลักประตูห้องพักผู้ป่วยเข้าไป ภาพที่เห็นทำให้คุณหมอสาวถึงกับชะงักฝีเท้า​ทายาทหมื่นล้านอย่างภูมิในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนดูสบายๆ กำลังนั่งปอกแอปเปิลอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย แม้เปลือกแอปเปิลจะขาดวิ่นไม่เป็นทรง แต่ความตั้งใจและท่าทีอ่อนโยนที่เขาพูดคุยกับตาชื่นกลับดูเป็นธรรมชาติจนน่าประหลาดใจ​“ตากินผลไม้เยอะๆ จะได้แข็งแรงไวๆ เดี๋ยวผมจะให้คนขับรถไปรับลูกมาเยี่ยมตาบ่ายนี้” ภูมิพูดพลางยื่นชิ้นแอปเปิลให้ชายชรา​“เออ ขอบใจเอ็งมากไอ้หนุ่ม” ตาชื่นรับไปเคี้ยวหงุบหงับ “เอ็งนี่มันดื้อดึงไม่เลิก แต่เนื้อแท้ก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ถึงได้มาคอยเฝ้าคนแก่ขี้โรคอย่างข้า”​“ผมก็แค่เป็นห่วง” ภูมิยิ้มรับ ก่อนจะหันมาเห็นรัตน์ที่ยืนอยู่หน้าประตู สายตาคมกริบของเขาทอประกายพราวระยับขึ้นมาทันที “อ้าว คุณหมอมาตรวจแล้ว ตาชื่นเตรียมตัวเลยครับ”​รัตน์พยายามตีหน้านิ่ง เดินเข้าไปตรวจเช็กชีพจรและดูผลแล็บที่ชาร์ตปลายเตียง แ
Ler mais
ตอนที่7.กฏก็คือกฎ
ตอนที่ 7 : กฎก็คือกฎ​ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ รอยนิ้วมือทั้งห้าปรากฏชัดเจนบนแก้มสาก ภูมิยืนนิ่งงันอยู่ในช่องบันไดหนีไฟที่มืดสลัว กลิ่นน้ำหอมผสมแอลกอฮอล์ล้างมือของรัตน์ยังคงลอยอวลอยู่ในอากาศ แม้เจ้าตัวจะสะบัดหน้าก้าวฉับๆ ออกไปโดยไม่รอฟังคำอธิบายใดๆ แล้วก็ตาม​เขาแตะมุมปากตัวเองเบาๆ ความรู้สึกชาแล่นริ้วขึ้นมา... เกิดมาเป็นทายาทหมื่นล้าน ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าลงไม้ลงมือกับเขามาก่อน รัตน์คือคนแรก​"อวดดี..." เขาสบถเบาๆ​แต่แปลก... ในอกกลับไม่ได้รู้สึกโกรธจัดอย่างที่ควรจะเป็น กลับกัน ความดื้อดึง แววตาเด็ดเดี่ยว และการประกาศชัดเจนว่าเธอไม่ได้เป็นของเขา ยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าในตัวให้ลุกโชนขึ้นไปอีก เขาเพิ่งรู้ตัวว่าอารมณ์หึงหวงบ้าบอมันทำให้เขาเผลอทำลายกำแพงที่ตกลงกันไว้จนพังยับเยิน​ตัดภาพมาที่รัตน์ เธอรีบสาวเท้ากึ่งวิ่งกลับมาที่ห้องน้ำหญิง เปิดก๊อกน้ำล้างหน้าล้างตาเพื่อดับความรุ่มร้อนและอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน เมื่อเงยหน้ามองกระจก เธอก็ต้องกัดริมฝีปากแน่น... รอยคิสมาร์กสีแดงจางๆ ปรากฏอยู่บนซอกคอขาว โชคดีที่ปกคอเสื้อกาวน์ยังพอปิดบังได้ เธอรีบจัดแจงเสื้อผ้าให้มิดชิด พยายามปรับลมหายใจให้
Ler mais
ตอนที่8.รสชาติของข้อตกลง
ตอนที่ 8 : รสชาติของข้อตกลง​แผ่นหลังบางสัมผัสกับฟูกนุ่มบนเตียงกว้าง รัตน์ยังไม่ทันได้ขยับตัว ร่างสูงใหญ่ของภูมิก็ทาบทับลงมาปิดกั้นทางหนีทุกทิศทาง นัยน์ตาคมกริบที่ทอดมองมาในความสลัวของห้องนอนนั้นวาววับราวกับสัตว์ป่าที่กำลังจะขย้ำเหยื่ออันโอชะ​"กินสเต็กมันต้องใช้มีดกับส้อม..." ภูมิกระซิบเสียงพร่า พลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทีละเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างและลอนกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แบบ "แต่กินคุณหมอ... ผมขอใช้แค่ปากกับร่างกายก็พอ"​รัตน์ยกยิ้มมุมปาก มือเรียวเอื้อมไปดึงคอเสื้อของเขาให้โน้มลงมาหา "มุกเสี่ยวพิสูจน์สิ ว่าคุณจะทำให้ฉันอิ่มได้หรือเปล่า"​สิ้นคำท้าทาย ริมฝีปากหยักก็ฉกวูบลงมาบดขยี้กลีบปากบางอย่างหิวกระหาย รสจูบครั้งนี้ไม่ได้เจือความโกรธเกรี้ยวเหมือนในช่องบันไดหนีไฟ แต่มันเต็มไปด้วยความเรียกร้องและปรารถนาที่ถูกอัดอั้นมาทั้งวัน รสชาติของไวน์แดงชั้นเลิศที่ยังติดอยู่ที่ปลายลิ้นยิ่งทำให้จูบนั้นลึกล้ำและมัวเมามากยิ่งขึ้น​มือหนาของภูมิสอดเข้าใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง ลูบไล้แผ่นหลังเนียนก่อนจะปลดตะขอเสื้อชั้นในออกอย่างชำนาญเพียงมือเดียว รัตน์แอ่นอกรับสัมผัสวาบหวามเมื่อฝ่ามือร้อนผ่าวเ
Ler mais
ตอนที่ 9 : แผนการที่ซ่อนเร้น
ตอนที่ 9 : แผนการที่ซ่อนเร้นหน้ากระจกเงาในห้องน้ำของโรงพยาบาล รัตน์กำลังหัวเสียอย่างหนัก มือบางกำฟองน้ำแต่งหน้าแน่นขณะพยายามตบคอนซีลเลอร์ทับรอยคิสมาร์กสีแดงเข้มสามสี่จุดบริเวณซอกคอและเนินอก“ไอ้คนเฮงซวย บอกแล้วไงว่าอย่าทำรอย” เธอสบถพึมพำกับตัวเอง แม้จะพยายามกลบเกลื่อนแค่ไหน แต่รอยพวกนั้นก็ยังดูเด่นชัดจนเธอต้องตัดสินใจหยิบปลาสเตอร์ยาแผ่นใหญ่มาแปะทับรอยที่สูงที่สุดใกล้สันกราม แล้วรูดซิปเสื้อข้างในขึ้นจนสุดคอเพื่อความปลอดภัยและขยับปกเสื้อกาวน์ให้กระชับเมื่อจัดการตัวเองเสร็จ รัตน์ก็เดินไปที่วอร์ดผู้ป่วยชั้นแปด วันนี้เป็นวันที่ตาชื่นได้รับอนุญาตให้กลับไปพักฟื้นที่บ้านได้แล้ว เมื่อเธอผลักประตูเข้าไป ก็ต้องประหลาดใจอีกครั้งเมื่อพบว่าคนขับรถของภูมิและเลขาหน้าห้องกำลังช่วยกันเก็บของให้ชายชรา ส่วนตัวต้นเหตุที่ทิ้งรอยไว้บนคอเธอนั้น กำลังยืนคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดอยู่ที่ระเบียงด้านนอก“อ้าว หมอรัตน์มาพอดีเลยลูก” ตาชื่นที่เปลี่ยนมาใส่ชุดเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตตัวเก่งเอ่ยทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ไอ้หนุ่มมันอาสาจะเอารถไปส่งตาที่บ้านน่ะ บอกว่ารถมันนั่งสบายกว่าแท็กซี่”รัตน์ปรายตามองผ่านประตูก
Ler mais
ตอนที่ 10 : ใต้ร่มจามจุรี
ตอนที่ 10 : ใต้ร่มจามจุรีเย็นวันเสาร์ รถยุโรปคันกะทัดรัดของหมอรัตน์แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าประตูรั้วไม้บานเก่า สิ่งแรกที่สะดุดตาคือต้นจามจุรีขนาดใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงาปกคลุมไปทั่วบริเวณหน้าบ้านของบ้านไม้สองชั้น บรรยากาศร่มรื่นเต็มไปด้วยต้นไม้ตัดขาดจากความวุ่นวายของป่าคอนกรีตโดยสิ้นเชิงแต่สิ่งที่ทำให้รัตน์ต้องถอนหายใจยาวคือ รถอัลพาร์ดสีดำคันคุ้นเคยที่จอดเด่นอยู่หน้าบ้าน และเลชายร่างใหญ่คนขับรถเปิดกระจกและนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่“สวัสดีครับคุณหมอ” เขายกมือไหว้เมื่อเห็นเธอกำลังเดินมา“สวัสดีค่ะ ทีหลังไม่ต้องไหว้หนูก็ได้ แค่สวัสดีดีกันก็พอ” หมอรัตน์ยิ้มให้ชายร่างใหญ่“ครับหมอ” เลรับคำและเล่นโทรศัพท์ต่อ หลังจากที่เห็นหมอรัตน์เดินเข้าไปแล้วเมื่อเดินเข้าไปในบริเวณบ้าน กลิ่นหอมของแกงไทยก็ลอยมาเตะจมูก รัตน์เดินตามกลิ่นไปจนถึงแคร่ไม้ไผ่ใต้ต้นขนุนหน้าบ้าน ภาพที่เห็นทำเอาเธอแทบไม่อยากเชื่อสายตาทายาทบริษัทอสังหาริมทรัพย์ระดับหมื่นล้านกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนแคร่ สวมเสื้อยืดสีขาวธรรมดากับกางเกงยีนส์ ในมือมีสากหินกำลังช่วยตำน้ำพริกอย่างขะมักเขม้น โดยมีตาชื่นนั่งหัวเราะชอบใจอยู่ข้างๆ จริงๆ แล้
Ler mais
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status