Se connecter
Report
หมอสาวสวยเกิดภาวะเครียดที่ช่วยชีวิตคนไม่ได้ ด้วยความเมาจึงไป One Night Stand กับไฮโซหนุ่มคนหนึ่ง เรื่องของเขาทั้งสองคนเริ่มหลังจากนั้น...
Voir plusChapitre 1
ตอนที่1.One Night Stand
Heart Rate ชีพจรหัวใจ
ตอนที่1.One Night Stand
รถอัลพาร์ดหรูแล่นไปตามถนนยามค่ำคืน ได้ยินเสียงเพลง Sweet Child O’ Mine - Guns N’ Roses ดังอยู่ในรถ ภายในห้องโดยสารด้านหลังมีเพียงเสียงหอบหายใจและริมฝีปากที่บดเบียดกันอย่างตะกรุมตะกราม รสชาติของแอลกอฮอล์ผสมผสานกับความปรารถนาดิบเถื่อน มือหนาของ ‘ภูมิ’ สอดเข้าใต้ชายเสื้อ ลูบไล้หน้าท้องแบนราบที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของ ‘รัตน์’ หมอสาวตอบโต้ด้วยการขยำคอเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมของเขาจนยับยู่ยี่
ภูมิหนุ่มหล่อ ผิวขาวสะอาด คิ้วคมเข้ม รัตน์หมอสาวผิวขาว ซ่อนรูป กำลังจูบกันอย่างดูดดื่มอยูในรถ ในขณะที่คนขับรถตั้งใจมองทางข้างหน้า โดยไม่กล้ามองกระจกหลังแม้แต่น้อย
ภาพตัดสลับ... "ชาร์จสองร้อยจูล!" เสียงตวาดสั่งการดังก้องห้องฉุกเฉิน มือที่สวมถุงมือยางกำแพดเดิล (Paddle) เครื่องกระตุกหัวใจไฟฟ้าแน่น เหงื่อซึมชื้นใต้หมวกคลุมผม "ฉันถอย... คุณถอย... ทุกคนถอย!" "ช็อต!"
ตู้ม!
ร่างบนเตียงกระตุกเฮือกพร้อมเสียงกระแทก... ก่อนจะเลือนหายกลายเป็นภาพเงาสะท้อนบนกระจกใสของผับหรูใจกลางเมือง รัตน์นั่งเหม่อมองออกไปด้านนอก แก้วมาร์ตินี่ในมือเย็นเฉียบ ความรู้สึกหนักอึ้งยังคงกดทับเมื่อนึกถึงคนไข้บาดเจ็บสาหัสที่เสียเลือดมากและมาถึงมือเธอช้าเกินไปจนยื้อไว้ไม่ได้
"แกดูผู้ชายหน้าบาร์ดิ หล่อมาก แบรนด์เนมทั้งตัว" เสียงซุบซิบจากกลุ่มสาวโต๊ะข้างๆ ดึงสติเธอกลับมา "แต่โคตรหยิ่ง ยัยมินนี่เข้าไปขอชนแก้ว โดนปัดตกหน้าแตกกลับมาเลย"
รัตน์ไม่ได้สนใจฟัง เธอถอนหายใจ ลุกขึ้นเดินฝ่าฝูงชนไปที่เคาน์เตอร์บาร์เพื่อสั่งเครื่องดื่มเพิ่มความมึนเมา
“ชัช ขอเหมือนเดิม” รัตน์สั่งบาร์เทนเดอร์ บาร์เทนเดอร์ชงให้เธอทันที
"มาคนเดียวเหรอครับคนสวย ให้ผมเลี้ยง..." ชายแปลกหน้าคนหนึ่งแทรกตัวเข้ามาใกล้
"ไม่ว่างค่ะ รบกวนขยับด้วย บังทาง"
รัตน์ปรายตาขวาง ตอบกลับด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดและเย็นชาจนชายคนนั้นหน้าเจื่อนแล้วล่าถอยไปทันที ห่างออกไปไม่กี่ช่วงเก้าอี้ ภูมิที่นั่งจิบวิสกี้เงียบๆ มองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกระจกหลังเคาน์เตอร์บาร์ นัยน์ตาคมกริบประเมินผู้หญิงตรงหน้าและจุดประกายความสนใจขึ้นมาทันที ผู้หญิงคนนี้มีจังหวะความเย่อหยิ่งที่ดึงดูดจนเขาไม่อยากละสายตา
รัตน์ก็เหลือบไปมองที่กระจกเหมือนกัน แม้จะมีขวดเหล้ามากมายวางอยู่แต่ทั้งคู่ก็ได้สบตากันในเสี้ยววิ แล้วรัตน์ก็ลุกไปห้องน้ำ
“แบรนด์เนมทั้งตัว ไม่สนผู้หญิง หรือจะสนผู้ชาย หล่อจนน่าเสียดาย”
รัตน์นึกในใจพร้อมกับเดินหายไปในทางเล็ก ๆ ที่มีป้ายไฟข้างบนเขียนว่า
‘ห้องน้ำหญิง’
ภาพตัดกลับมา... รถอัลพาร์ดเบรกจอดสนิทหน้าคอนโดหรูของรัตน์ ประตูด้านข้างสไลด์เปิดออก ทั้งคู่กึ่งเดินกึ่งกอดรัด นัวเนียกันไปตลอดทางเดินจนถึงหน้าลิฟต์ ภูมิซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนขณะรัตน์ล้วงคีย์การ์ดมาแตะปลดล็อคห้อง ทันทีที่ประตูเปิดออก ร่างบางของหมอสาวก็ถูกดันให้แผ่นหลังแนบกับบานประตูที่ปิดลงล็อค ริมฝีปากของภูมิประกบลงมาอีกครั้งอย่างหิวกระหาย... และคราวนี้มันจะไม่จบลงแค่การจูบ
เสื้อผ้าของทั้งสองคนถูกถอดออกที่ละชิ้น ไล่ไปตามทางจนถึงเตียง รัตน์นั่งค่อมอยู่ด้านบน ที่ตัวเหลือแค่บราสีดำที่ตัดกับผิวขาว แสงไฟสีเหลืองที่หัวเตียงยิ่งทำให้เห็นทรวดทรงที่ซ่อนรูปของเธอ เธอก้มลงไปจูบเขา
ภาพตัดมาที่โรงพยาบาล ตอนรัตน์ออกจากห้องฉุกเฉิน ทิ้งถุงมือและหน้ากากอนามัยลงถังขยะ ก่อนเข้าไปในห้องล็อคเกอร์
“เห็นอินเทิร์นที่ไปรับเคสนี้มาบอกว่า รถกู้ภัยโดนขวางเลยทำให้มาถึงช้า เธอจะไปดื่มอีกแล้วใช่มั้ย”
หมอหญิงอีกคนที่มาเปลี่ยนเวรพูดกับเธอ
“อืม…ต้องดื่มหน่อย จะได้นอนหลับ ไปละ”
รัตน์ปิดล็อคเกอร์แล้วเดินออกไป
ที่เคาน์เตอร์บาร์
“ผมขออนุญาตนั่งตรงนี้ได้มั้ยครับ ผมแค่อยากนั่งดื่มเงียบๆ ไม่อยากตอบคำถามผู้ชายหรือผู้หญิงที่เข้ามาถามไม่หยุด และผมสังเกตว่าคุณก็คงเหมือนกัน ถ้าเรานั่งด้วยกัน ปัญหานั้นคงหมดไป”
ภูมิเข้ามาถามรัตน์แล้วรอคำตอบอยู่เงียบ
“เอาสิ” รัตน์ตอบเรียบ ๆ
ภูมินั่งข้างเธอทันที ทั้งคู่นั่งดื่มกันเงียบๆ ไม่มีใครพูดอะไร
รัตน์กำลังใช้ความคิด
‘เป็นคนมีฐานะ ไม่ใช่พวกนักล่าผู้หญิงตอนกลางคืน คืนนี้จะได้ผ่อนคลายมั้ย มาลองดู’
“อยากไปดื่มต่อเงียบๆมั้ย ห้องฉันอยู่ไม่ไกล”
รัตน์ยื่นแก้วไปพร้อมคำถาม
ภาพตัดกลับมาที่เตียง ทั้งคู่นั่งจูบกันอยู่ ภูมิเอื้อมมือไปปลดบราข้างหลัง แล้งพลิกรัตน์ให้นอนลง แล้วเขาก็ก้มลงไปที่หน้าอกเธอ
‘บ้าจริง เห็นเงียบๆ ทำไมหิวอย่างนี้ ลิ้นเขาหวานจัง ฉันจะไม่ไหวแล้ว’
“อื๊อ…”
รัตน์ดึงหัวเขาออกมาจากหน้าอกเธอ แล้วจูบเขาอีกครั้ง
ใต้ผ้าห่มที่มองดูก็รู้ว่าภูมิกำลังจะยัดบางอย่างเข้าไป เขาหยุดอยู่ปากถ้ำแล้วมองหน้าเธอ เหมือนรอดูว่าเธอจะพร้อมหรือไม่
รัตน์พยักหน้าเล็กน้อย
‘มาเถอะ ฉันจะไม่ไหวแล้ว’
รัตน์ตอนนี้อารมณ์กระเจิดกระเจิงไปหมดแล้ว รัตน์จิกผ้าปูที่นอนจนยับติดมือเธอ
'คับและแน่นจัง'
ภูมิโยกตัวช้า ๆ ก้มลงไปจูบรัตน์
รัตน์จูบตอบ แล้วแหงนหน้าขึ้นด้วยความสยิว พร้อมกับจิกหลังเขาจนเป็นรอยแดง
ภูมิใช้มือทั้งสองข้าง ประกบสอดเข้ากับมือของรัตน์ ขณะกำลังโยกตัว
รัตน์เกร็งมือทั้งสองข้างจนแน่น
จบตอน.
Latest chapter
HEART RATE ชีพจรหัวใจ ตอนที่8.รสชาติของข้อตกลง
ตอนที่ 8 : รสชาติของข้อตกลงแผ่นหลังบางสัมผัสกับฟูกนุ่มบนเตียงกว้าง รัตน์ยังไม่ทันได้ขยับตัว ร่างสูงใหญ่ของภูมิก็ทาบทับลงมาปิดกั้นทางหนีทุกทิศทาง นัยน์ตาคมกริบที่ทอดมองมาในความสลัวของห้องนอนนั้นวาววับราวกับสัตว์ป่าที่กำลังจะขย้ำเหยื่ออันโอชะ"กินสเต็กมันต้องใช้มีดกับส้อม..." ภูมิกระซิบเสียงพร่า พลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทีละเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างและลอนกล้ามเนื้อที่สมบูรณ์แบบ "แต่กินคุณหมอ... ผมขอใช้แค่ปากกับร่างกายก็พอ"รัตน์ยกยิ้มมุมปาก มือเรียวเอื้อมไปดึงคอเสื้อของเขาให้โน้มลงมาหา "มุกเสี่ยวพิสูจน์สิ ว่าคุณจะทำให้ฉันอิ่มได้หรือเปล่า"สิ้นคำท้าทาย ริมฝีปากหยักก็ฉกวูบลงมาบดขยี้กลีบปากบางอย่างหิวกระหาย รสจูบครั้งนี้ไม่ได้เจือความโกรธเกรี้ยวเหมือนในช่องบันไดหนีไฟ แต่มันเต็มไปด้วยความเรียกร้องและปรารถนาที่ถูกอัดอั้นมาทั้งวัน รสชาติของไวน์แดงชั้นเลิศที่ยังติดอยู่ที่ปลายลิ้นยิ่งทำให้จูบนั้นลึกล้ำและมัวเมามากยิ่งขึ้นมือหนาของภูมิสอดเข้าใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง ลูบไล้แผ่นหลังเนียนก่อนจะปลดตะขอเสื้อชั้นในออกอย่างชำนาญเพียงมือเดียว รัตน์แอ่นอกรับสัมผัสวาบหวามเมื่อฝ่ามือร้อนผ่าวเ
Dernière mise à jour : 2026-04-30HEART RATE ชีพจรหัวใจ ตอนที่7.กฏก็คือกฎ
ตอนที่ 7 : กฎก็คือกฎใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ รอยนิ้วมือทั้งห้าปรากฏชัดเจนบนแก้มสาก ภูมิยืนนิ่งงันอยู่ในช่องบันไดหนีไฟที่มืดสลัว กลิ่นน้ำหอมผสมแอลกอฮอล์ล้างมือของรัตน์ยังคงลอยอวลอยู่ในอากาศ แม้เจ้าตัวจะสะบัดหน้าก้าวฉับๆ ออกไปโดยไม่รอฟังคำอธิบายใดๆ แล้วก็ตามเขาแตะมุมปากตัวเองเบาๆ ความรู้สึกชาแล่นริ้วขึ้นมา... เกิดมาเป็นทายาทหมื่นล้าน ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าลงไม้ลงมือกับเขามาก่อน รัตน์คือคนแรก"อวดดี..." เขาสบถเบาๆแต่แปลก... ในอกกลับไม่ได้รู้สึกโกรธจัดอย่างที่ควรจะเป็น กลับกัน ความดื้อดึง แววตาเด็ดเดี่ยว และการประกาศชัดเจนว่าเธอไม่ได้เป็นของเขา ยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าในตัวให้ลุกโชนขึ้นไปอีก เขาเพิ่งรู้ตัวว่าอารมณ์หึงหวงบ้าบอมันทำให้เขาเผลอทำลายกำแพงที่ตกลงกันไว้จนพังยับเยินตัดภาพมาที่รัตน์ เธอรีบสาวเท้ากึ่งวิ่งกลับมาที่ห้องน้ำหญิง เปิดก๊อกน้ำล้างหน้าล้างตาเพื่อดับความรุ่มร้อนและอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน เมื่อเงยหน้ามองกระจก เธอก็ต้องกัดริมฝีปากแน่น... รอยคิสมาร์กสีแดงจางๆ ปรากฏอยู่บนซอกคอขาว โชคดีที่ปกคอเสื้อกาวน์ยังพอปิดบังได้ เธอรีบจัดแจงเสื้อผ้าให้มิดชิด พยายามปรับลมหายใจให้
Dernière mise à jour : 2026-04-30HEART RATE ชีพจรหัวใจ ตอนที่6.อาการหวงก้าง
ตอนที่ 6 : อาการหวงก้างสามวันผ่านไปหลังจากเหตุการณ์ฉุกเฉิน อาการของตาชื่นพ้นขีดอันตรายและถูกย้ายจากห้อง CCU มาพักฟื้นที่ห้องพิเศษชั้นแปด รัตน์ในฐานะแพทย์เจ้าของไข้แวะเข้ามาตรวจอาการในช่วงสายของวันเมื่อผลักประตูห้องพักผู้ป่วยเข้าไป ภาพที่เห็นทำให้คุณหมอสาวถึงกับชะงักฝีเท้าทายาทหมื่นล้านอย่างภูมิในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนดูสบายๆ กำลังนั่งปอกแอปเปิลอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย แม้เปลือกแอปเปิลจะขาดวิ่นไม่เป็นทรง แต่ความตั้งใจและท่าทีอ่อนโยนที่เขาพูดคุยกับตาชื่นกลับดูเป็นธรรมชาติจนน่าประหลาดใจ“ตากินผลไม้เยอะๆ จะได้แข็งแรงไวๆ เดี๋ยวผมจะให้คนขับรถไปรับลูกมาเยี่ยมตาบ่ายนี้” ภูมิพูดพลางยื่นชิ้นแอปเปิลให้ชายชรา“เออ ขอบใจเอ็งมากไอ้หนุ่ม” ตาชื่นรับไปเคี้ยวหงุบหงับ “เอ็งนี่มันดื้อดึงไม่เลิก แต่เนื้อแท้ก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ถึงได้มาคอยเฝ้าคนแก่ขี้โรคอย่างข้า”“ผมก็แค่เป็นห่วง” ภูมิยิ้มรับ ก่อนจะหันมาเห็นรัตน์ที่ยืนอยู่หน้าประตู สายตาคมกริบของเขาทอประกายพราวระยับขึ้นมาทันที “อ้าว คุณหมอมาตรวจแล้ว ตาชื่นเตรียมตัวเลยครับ”รัตน์พยายามตีหน้านิ่ง เดินเข้าไปตรวจเช็กชีพจรและดูผลแล็บที่ชาร์ตปลายเตียง แ
Dernière mise à jour : 2026-04-26HEART RATE ชีพจรหัวใจ ตอนที่5.ปลดปล่อย
ตอนที่ 5 : ปลดปล่อยเวลาสี่ทุ่มครึ่ง รัตน์ลากร่างที่เหนื่อยล้าจากการเข้าเวร ER ยาวนานกว่าสิบสองชั่วโมงกลับมาถึงคอนโดมิเนียม วันนี้มีเคสอุบัติเหตุหมู่และคนไข้ฉุกเฉินตลอดทั้งวันจนเธอแทบไม่ได้พักกินข้าว ความเหนื่อยล้าเกาะกุมไปทั่วทุกมัดกล้ามเนื้อ แต่ลึกๆ ในใจกลับมีความรู้สึกบางอย่างเต้นเร่าอยู่ตลอดเวลาภาพกับความรู้สึกเมื่อคืนรบกวนเธอมาตลอดวัน ครั้งแรกที่เธอวันไนท์สแตนด์เมื่อปีก่อนเธอก็จบแล้วจบเลย แต่กับเขาคนนั้น…เสียงทุ้มพร่าและสัมผัสวาบหวามในห้องพักแพทย์เมื่อตอนกลางวันยังคงตามหลอกหลอนทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นสิบแปด รัตน์ก็เห็นร่างสูงของภูมินั่งรออยู่ที่โซฟารับรองหน้าโถงทางเดิน เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนขึ้นถึงศอก ปลดกระดุมบนออกสองเม็ดดูผ่อนคลายต่างจากลุคผู้บริหารในเวลางาน บนโต๊ะกระจกตรงหน้าเขามีถุงกระดาษจากร้านอาหารหรูและขวดไวน์แดงราคาแพงวางอยู่"คุณมารอตั้งกี่โมง" รัตน์ถามพลางเดินเข้าไปหา"ชั่วโมงกว่า" ภูมิลุกขึ้นยืน คว้าถุงอาหารและขวดไวน์มาถือไว้ "ผมเดาว่าคุณคงเหนื่อยจนไม่อยากแวะหาของกินที่ไหน เลยซื้อติดมือมาด้วย""ฉันนึกว่าข้อตกลงของเราคือเรื่องบนเตียง ไม่ใช่การมานั่งดินเนอ
Dernière mise à jour : 2026-04-26
