CHAPTER 4

Gabi na nang oras na iyon habang ang dalagita ay nakikipag-video call sa matalik na kaibigan at masayang nagkukuwentuhan. Bigla siyang nakaramdam ng uhaw.

“Janice, sandali lang ha. Nauuhaw ako. Kanina pa dapat ako magdadala ng tubig dito sa taas pero nakalimutan ko. Sandali lang talaga, baba lang ako sandali para kumuha ng tubig.”

“Sige, go. Iihi rin ako saglit.”

Naghiwalay muna ang dalawa para gawin ang kani-kanilang kailangang gawin.

Bumaba si Fatima para kumuha ng tubig sa kusina. Habang pabalik na siya sa taas, bigla niyang narinig ang isang kakaibang ingay mula sa living room na katabi lang sa kusina. Kinabahan siya at mabilis na naglakad papunta roon dahil baka may magnanakaw na nakapasok.

“Ughhh! Ughh! Peyton”

“Ahhh malapit na ako ohhh”

Sa mahabang sofa ay may dalawang taong nakapatong sa isa’t isa at malakas ang galaw. Nasa ibabaw ang babae at kitang-kita ang ginagawa nila. Pagkakita ni Fatima ay parang nanigas ang buong katawan niya.

“Ahhhhh!”

Nalaglag ang bote ng tubig na hawak niya at malakas ang tunog sa sahig kasabay ng sigaw niya. Sa gulat at ingay, agad tumigil ang dalawa at naghiwalay.

“Fatima!”

“Hoy! Ano bang ginagawa mo dito?!”

Tinakpan ni Fatima ang mukha at nanginginig, hindi makagalaw kahit isang hakbang dahil sa sobrang pagkabigla. Si Peyton naman, na nahuli niyang may ginagawa kasama ang girlfriend nito, ay mabilis na nag-ayos ng damit.

“Nakakainis. Atasha, umuwi ka na muna. Kunin mo kotse ko at ikaw na mag-drive pauwi.”

“Pero Peyton…”

Tiningnan siya ni Peyton nang matalim kaya napaatras ang babae at hindi na nagsalita. Lumabas siya ng bahay na halatang naiinis. Kaunti na lang at makukuha na niya ang gusto niya. Pinagod niya ang sarili para akitin si Peyton bago siya ihatid pauwi, pero biglang nasira ang lahat dahil sa dalagang kinupkop ng nanay nito na basta nalang pumasok at ginulo ang moment nila.

Pagkaalis ng girlfriend, agad lumapit si Peyton kay Fatima na nakatayo pa rin at nanginginig habang tinatakpan ang mukha.

“Fatima!”

Napatalon ang dalaga at umatras nang mabilis, para bang nadikit sa bagay na mainit. Dahil naiinis at hindi pa nakakalabas ng init ng ulo, lumapit agad si Peyton at hinila siya papasok sa dibdib niya.

“Aray, Kuya Peyton.”

“Bakit ka pumasok dito? Hindi mo ba alam kung ano ang ginagawa ko?”

“K-kuya, bumaba lang ako para kumuha ng tubig. Hindi ko naman alam na may ginagawa kayong kababalaghan sa gitna ng sala. Bitawan mo ako, masakit.”

“Ah kababalaghan pala ha.”

Lalong humigpit ang yakap niya. Inilapit niya ang mukha niya sa mukha ng dalaga. Dahil takot at kinakabahan, napalingon si Fatima sa kabilang direksyon.

“Bitawan mo ako.”

“Sinira mo ang moment ko. Dapat managot ka.”

“Hindi, wala akong kinalaman dyan.”

Ibinaon niya ang mukha niya sa leeg ng dalaga para takutin pa lalo. Napayuko si Fatima at umatras ang leeg niya, pero nang malapit ang ilong ni Peyton sa balat niya, naamoy niya ang amoy ng dalaga. Ang bango at ang lambot ng balat nito kaya hindi niya napigilan ang sarili. Dinikit niya ang ilong niya at huminga nang malalim, sininghot ang bango ng dalaga na para bang mawawala.

“Eh? B-bitawan mo nga ako!”

“Ang bango mo Fatima…” Bulong ni Peyton.

Mahina at paos ang boses niyang parang nanaginip. Inilapat niya ang ilong at nilapat ang amoy ng balat ng dalaga sa bawat sulok. Umiiyak na si Fatima, nanginginig at naluha. Doon lang natauhan si Peyton.

“Huwag mo akong saktan please.”

Napaatras siya na parang napaso. Gusto niya lang takutin ito, pero hindi niya inexpect na yung bango ng dalaga ay magpapawala ng kontrol niya.

“Sa susunod, huwag kang papasok nang basta basta. Kapag inistorbo mo ulit ako at ang girlfriend ko, magbabayad ka sa ginawa mong pagsira ng mood ko.”

Lumakad siyang palabas ng sala pero hindi umakyat sa itaas. Tumayo siya sa isang madilim na sulok at tinitigan ang dalaga. Nakita niyang naupo si Fatima sa sofa at tinakpan ang mukha habang umiiyak. Kasabay noon ay kinuskos niya ang leeg niya sa parte na hinalikan at dinikitan ni Peyton.

“Hayop ka, ginagawa mo sa sala tapos ako sisihin mo. Sana maging baog ka. Sana hindi ka na tigasan kahit kailan. Hayop ka talaga.”

Napangisi si Peyton at natawa nang mahina. Ang tahimik at mahiyain na dalagang ito, marunong palang sumagot at manumpa ng masama. Ang malala pa? Na siya raw ay magiging baog? Kung pwede lang, ipakita niya ngayon mismo na hindi siya baog. Kapag mas matanda lang ito nang konti, baka mapatunayan pa niya.

Nang mailabas niya ang init ng ulo niya sa pamamagitan ng pagkuskos ng leeg niya, pinulot ni Fatima ang bote ng tubig sa sahig at umakyat sa kwarto. Hindi alam ni Fatima na bawat kilos niya ay nakikita ni Peyton.

“Hoy, bakit ang tagal mo Fatima? At bakit namumula yung leeg mo?”

“Ewan ko, parang nagka-allergy ako. Mahapdi at makati.”

“Maligo ka ulit, baka kumalat pa.”

“Huwag na, nilagyan ko na ng malamig na towel. Medyo okay na.”

“Sige. So kamusta ka? Bagong bahay, bagong pamilya. Nakaka-adjust ka na ba?”

Dahil nasa ibang bansa pa si Janice kasama ang pamilya niya para sa bakasyon, hindi siya nakauwi noong lamay ng mga magulang ni Fatima. Kaya nag-vi-video call lang sila palagi at kinukuwento ni Fatima ang lahat.

“Kay Tita Criselda, okay lang. Sanay na ako kasi matagal na kaming close. Pero yung isa…”

Nagmumuni-muni siya tungkol sa isa pang tao na nakaaway niya lang kanina.

“Sino? Si Uncle Harrison ba? Kilala mo naman siya at nakilala mo na siya ng maraming beses, ‘di ba?”

Dahil malapit sila, kilala ni Janice ang buhay ni Fatima nang husto.

“Hindi. Mabait si Uncle Harrison, kahit na mafia siya.”

“Ah ganun ba? Sino naman ang tinutukoy mo?”

“Eh, ‘yung panganay na anak ni Tita Criselda. Ang lalake, hindi ko alam, perpekto nga ang mukha, pero sobrang istrikto at walang pakialam sa iba. Sobrang self-centered niya.”

“Hindi ba okay sa kanya na kasama ka? Bakit hindi ka na lang lumipat dito sa akin? Tinanong pa nga ng mga magulang ko kung ayos ka lang ba doon. Kung ayaw mo sa bahay nila, pwede tayong manirahan sa condo. Hindi naman sila magagalit.”

“Salamat sa’yo Janice at sa mga magulang mo, pero kaya ko naman na. Hindi naman siya masama sa akin. Mas matanda siya, graduate na ng master’s, pero parang ayaw niya sa akin. Siguro nakakairita lang ako sa kanya. Tahimik siya, palaging seryoso, matalim ang mga tingin, kaya kapag tinitingnan niya ako, kailangan ko talagang lumayo. Nakakatakot siya. Kahit si Uncle Harrison, kahit isang mafia at may casino, hindi nakakatakot hindi tulad ng anak niya.”

“Siguro lilipat na siya sa casino Liletheday. Panganay siya, baka ganyan na talaga siya na intimidating kaya hindi ka talaga magiging komportable sa kanya.”

“Hindi, sabi ni Tita Criselda, si Peyton ang hahawak sa real estate business niya. Ang casino ay hahawakan ng bunso. Huh.”

“I think you’re in trouble. Fatima, kung hindi mo kakayanin na manatili d’yan, magsabi ka lang kay Tita Criselda kaysa naman ma-stress ka lang d’yan.”

“Hays, pero gusto ko munang subukan na kilalanin siya. Kung hindi talaga kaya, aalis na lang ako.”

“Sige Fatima, matulog ka na. Ilang araw na lang, babalik na ako sa Pilipinas. Makikita na lang tayo sa orientation. Gusto mo ba na sunduin kita?”

“Hindi na, ginamit ko na ang kotse ni Mama. Mas okay na mag-drive ako. Plano ko sanang sumakay ng bus, pero ayaw ni Tita Criselda. Kung hindi ako mag-drive, ipapadala pa niya ang driver ng bahay para sunduin ako. Mas nakakapagod ‘yun, kaya mas gusto ko na mag-drive na lang. Mas madali at hindi ako naging abala sa iba.”

“Oo nga, buti na lang at nandyan si Tita Criselda.”

“Tama. Kung wala siya, hindi ko alam kung paano ko ito malalampasan.”

“Sa totoo lang, nakatadhana talaga na mangyari ang lahat ng ito.

Kailangan mo lang maging matatag, at naniniwala akong kaya mo.”

“Huwag kang mag-alala. Malakas ako. Iyan lang ang kaya kong gawin para sa mga magulang ko.”