LOGINASHERA Nagpaalam muna ako na iihi sandali, pero ang totoo, gusto ko lang naman takasan ang mapanuring tingin nila, lalo na ng babaeng nagngangalang Havanah. Nasa kalagitnaan ako ng hallway papunta sa CR nang bigla kong makita ang mukha ng asawa ko. Hindi ko alam kung dahil lang ba sa alak o totoo ngang nandito siya. Nakaakbay siya sa isang babaeng hindi pamilyar sa akin. Nakasuot ng pulang hapit na dress, hindi ito si Zebyana. Bahagya akong nagtago sa isang madilim na pasilyo upang paunahin sila. Siya nga! Si Jeorge nga! Napabuntong-hininga ako nang malalim. Walang pagbabago, mas lalo pang lumala ang pagiging babaero niya kaya hindi na ako magtataka kung dumating ang araw na dapuan siya ng iba't ibang sakit. Kung bakit pa kasi ako nagtitiis sa kanya. Nito ko lang napagtanto na sinayang ko lang ang ilang taon kong buhay sa poder niya. Hindi na ito pagmamahal kundi isang katangahan. Nang makadaan sila sa gawi ko ay hindi ko sila pinansin. Nawala rin ang kaninang ihi na nararamdaman ko
ASHERA "Saan tayo pupunta? Ibang bar na naman ba ang papasukin natin?" nakakunot-noong tanong ko kay Amery. Nagda-drive kasi siya at ibang direksyon ang tinatahak namin. "Yeah! Subukan naman natin ang Octopus," nakangiting sagot niya. Sa totoo lang, puro bago at kakaibang lugar ang napupuntahan namin. "May mga sirena at shokoy ba doon?" pabirong sabi ko. "Hindi lang 'yan, marami ding alimango doon. Dyusko! Mga lalaking akala mo gwapo, pera lang naman ang kayang ipagmalaki pero ang mukha... nevermind," sabay tawa niya. Nakisabay na lang ako hanggang sa hindi ko namalayan na nakarating na pala kami. Nasa Makati lang naman ito, medyo malapit, pero ngayon ko lang unang narinig ang pangalan ng bar. As usual, nagsuot ulit ako ng maskara—violet naman ito ngayon. Sobrang ganda pa naman nito, mukha ko lang yata ang hindi. Pagpasok namin, naamoy ko agad ang usok ng sigarilyo kaya napatakip ako ng ilong. "Ang arte, alam namang nasa bar. Tsk," rinig kong asik ng babaeng humihithit noon.
ASHERA "Are we going to the party again, tonight?" Nagingislap ang mga mata ni Amery habang nagtatanong. Nandito ako ngayon sa kanyang condo; ayoko namang magmukmok sa bahay. Magtatalo lang kami ni Jeorge kung mamalagi ako roon. "No way! You left me the last time we went," I said with a frown. I couldn’t help biting my lip as I remembered the night Jeorge and I were together. Suddenly, the sensitive parts of my body felt a flutter of excitement. "S-sorry, may nag-aya sa akin na pumunta ng motel eh," nakangiting sabi niya na parang ipinagmamalaki pa ang kalokohan. "Kapag ikaw nagka-HIV, ewan ko na lang sa 'yo," sabi ko nang nakataas ang kilay. "Hindi noh. Sobrang ingat ako at palagi akong nagpapa-check-up. Kahit paano, mahal ko pa rin ang buhay ko," mayabang na sabi niya kaya inismiran ko na lamang siya. Baka kung saan pa mapunta ang usapan. "Pero sabay naman tayong nakauwi ah!" nakangusong sabi niya. Malamang na inantay ko pa siyang makabalik sa bar. Lasing na lasing ang ba
JEORGE "Mag-seatbelt ka, 'wag kang tanga!" Inis na sabi ko sa kanya. Hindi dahil concerned ako sa kanya kundi dahil kailangan, ang ingay ng kotse. Hindi siya nagsalita, pero ginawa niya ang iniutos ko. Para namang pagod na pagod siya, wala naman siyang ginawa buong maghapon. Pinakatitigan ko siya, nakatingin siya sa labas at parang wala lang ang presensya ko sa kanya. Pinakatitigan ko ang katayuan niya, simpleng damit na hindi ko alam kung saan niya nabili. Mukha naman siyang tao pero ang cheap nang mga bagay na mayroon siya. Bigla siyang tumingin sa akin kaya nagulat ako't nawalan ng balanse sa pagmamaneho. Muntik na kaming mabangga, mabuti na lamang ay nakaiwas ako. Nakita kong nagulat din siya dahil nakahawak siya sa dibdib niya. Gusto kong mag-sorry sa kanya pero nangingibabaw talaga ang ego ko, hindi ko kaya. Muling nanaig ang katahimikan sa pagitan namin. Nag-focus na lang ako sa pagmamaneho. Pagdating sa bahay ay tahimik pa rin siya. Pinagbuksan kami ni Mama Eunice kaya
Ashera "When it comes to Zebyana, he’s like a mad dog— fawning all over her," bulong ko sa kawalan habang inaayos ang mga papeles na nagkalat sa aking lamesa. "Are you saying something?" seryosong tanong niya habang nanlilisik ang mga mata. Kahit pa mas lalo niyang palakihin iyang mga mata niya, mas lalo ding nadadagdagan ang lakas ng loob kong baliwalain ang lahat ng sinasabi at ginagawa nilang dalawa ni Zebyana sa akin. "Nothing, sir. Did you hear something?" sarkastikong tanong ko, ngunit mas lalo lang kumunot ang noo niya at nilapitan ako. Inilapag niya ang napakadaming papeles sa harapan ko kaya hindi ko maiwasang mapabusangot. Andaming pipirmahan; tinatamad na ako. "Tapusin mo 'yan ngayong umaga dahil kailangan ko 'yan bukas. Pero bago mo gawin 'yan, hilutin mo muna ang likod ko," seryosong sabi niya na para bang mali lang ang pagkakarinig ko. Gusto niyang hilutin ko siya? Anong klaseng hilot naman ang gusto niya? "A-anong hilot?" nauutal na sabi ko. Hindi lang talaga a
JEORGE Paggising ko pa lang ng umaga ay naiinis na ako. Hindi naman ako nireregla, pero yung galit ko parang tumira na sa ulo ko na kahit si Zebyana ay hindi ito kayang tanggalin. Bukod sa may hangover ako, dinagdagan pa ito ng sandamakmak na toyo. Knock! Knock! Napapikit na lamang ako dahil sa matinding inis. Hindi ko sinabing bumalik siya dito sa opisina. Ang sabi ko ay lumayas siya. Mahirap bang intindihin ang sinasabi ko? Isama mo pa ang namumula at nasunog kong braso at hita dahil sa katangahan niya. Sinamaan ko ng tingin ang taong pumasok, pero bigla-bigla ay nawala ang pagkakunot sa aking noo at nginitian ng peke ang bagong dating. Ano na naman kayang kailangan niya? "Good morning, Mr. Emerald. Looks like you’re having a rough day, huh?" nakangising sabi niya. Pinilit kong ngumiti pero ang ending sumakit lang ang panga ko. "Not really. Just a hangover, Mr. Montefalcon. May I ask why you’re here?" seryosong tanong ko. Agad nawala ang ngiti sa labi niya at mabilis na umupo k
ASHERA Isinama ako ni Jeorge sa meeting room hindi para turuan kundi para ipahiya na naman. Mula sa mahabang lamesa, mayroong nakaupong lalaki na parang nakita ko na. Pamilyar ang mukha niya hindi ko lang maalala kung saan ko siya nakita. "It's nice to finally meet you, Mr. Montefalcon." That surn
JEORGE"WALA KA BANG BIBIG AT HINDI MO KAYANG IPAGTANGGOL ANG SARILI MO?" Pumalahaw ang malakas na sigaw ko sa buong building. Nagsipag-alisan na rin ang mga nakikiosyoso nang sumabat ako sa away ng dalawang babaeng parehong walang utak. "Walang may kasalanan. Parehas kaming nagkabanggaan." Seryos
JEORGEAng init sa pagitan naming dalawa ni Ashera ay biglang naglaho dahil sa malakas na tunog na nagmumula sa aking cellphone. Nagulat ako kaya naitulak ko siya nang biglaan. Mabilis kong kinuha ang cellphone, hindi ko maiwasang mapangiti nang makitang tumatawag si Zebyana. Sinenyasan ko siya na
ASHERA Pagkatapos kong hubarin ang suot kong damit ay napatingin ako sa black card na hawak ko. Gagamitin ko ba ito? Di hamak na mas mrami ang pera ko na nasa bangko kaysa sa kanya.The Astor Family is known as a multi-billionaire family in the Philippines. They own several large manufacturing comp







