LOGIN“Really?” Bahagyang ngumiti si Nevaeh habang muling nagtatanong.Walang pagdududang tumango ang babae at mas lalo pang ginanahan magsalita. “Of course. Honestly, naaawa talaga kami sa ’yo, Nevaeh.”Napailing pa ito bago nagpatuloy. “Who would’ve thought, right? Dati, best friend or kabit lang dapat ang binabantayan. Ngayon pati sariling kapatid kailangan na ring bantayan. Si Neela, inakit pa talaga sariling kuya niya. Grabe, sobrang walang hiya.”Habang nagsasalita ang babae, napansin ni Nevaeh si Neela na nakatayo hindi kalayuan sa kanila. Halatang malinaw nitong narinig ang usapan. Namumula ang mukha nito sa galit habang mabilis na naglakad palapit sa kanila.Paglapit nito, agad nitong itinuro ang grupo ng mga socialite.“Ano’ng sinabi niyo kanina?”Tahimik namang sumingit si Nevaeh at walang emosyong sumagot, “Sabi nila, inaakit mo raw sariling kuya mo at wala kang hiya.”Halos mawalan ng kontrol si Neela sa galit.“Excuse me?! Ano’ng karapatan niyong sabihin ’yon? Friends p
Sumulyap si Mr. Villar sa relo niya bago nagsalita.“Maaga pa naman. Baka nasa daan pa lang si Jayden Javier.” Bahagya itong ngumiti. “Perfect timing ito para mauna tayong makipag-usap.”Bahagyang tumango si Sven habang kalmado itong sumagot.“Curious din ako.” Sumulyap ito sa di kalayuan. “Gusto kong makita kung anong conditions ang kayang ibigay ng Javier family.”Pagkasabi no’n, tila napansin ni Samson ang mga matang nakatingin sa direksyon niya.Luminga ito at napunta ang tingin kina Sven at Nevaeh. Saglit na dumaan ang mga mata nito kay Nevaeh bago agad ding umiwas.Hindi nagtagal, kusa itong lumapit sa grupo nila.“CEO Ferrer,” magalang nitong bati habang iniiaabot ang kamay nito, “matagal ko nang naririnig ang pangalan mo. Ako si Samson Lualhati. Finally, nagkita rin tayo.”Malalim ang boses nito, may bahagyang western accent at medyo mabigat ang pagbigkas.Tiningnan muna ni Sven ang kamay nito bago nakipagkamay.“Sa dami ng achievements ni Mr. Lualhati,” mahinahon nit
Pagkarinig ni Nevaeh sa sinabi ni Jeston, agad na nagsalubong ang maayos niyang kilay habang unti-unting umangat ang inis sa dibdib niya.Ilang araw lang silang hindi nagkita, pero natuto na pala itong magpanggap nang ganito?Bahagyang kumunot ang noo ni Sven at dumilim ang ekspresyon nito, halatang magsasalita na sana.Pero agad hinawakan ni Nevaeh ang braso nito para pigilan siya.Malamig at puno ng pangungutya ang tingin niya kay Jeston habang diretsong nagtatanong. “So ngayon, marunong ka nang magsinungaling pati sa sarili mo?”Tumigas ang tingin niya bago siya nagpatuloy.“Napirmahan na ang cancellation ng engagement. Binayaran ko na rin ang pagiging considerate ko by giving you the chance na makasama ’yang adopted sister mo.”Bahagya siyang huminga bago malamig na idinagdag. “So bakit hanggang ngayon, kailangan mo pa ring sirain ang pangalan ko sa harap ng maraming tao?”Tumahimik sandali ang paligid. At pagkatapos, diretso niyang sinalubong ang tingin ni Jeston.“O ba
Hindi kailanman itinanggi ni Nevaeh ang utang na loob niya kay Jeston dahil sa pagliligtas nito sa kaniya noon.Pero hindi ibig sabihin no’n ay hahayaan niyang bastusin siya ni Dahlia nang paulit-ulit.Lalo na nang idamay na naman nito ang yumao niyang mga magulang.Parang may mabigat na kamay na biglang humigpit sa dibdib niya, at hindi nagtagal ay namula ang gilid ng mga mata niya.Pinilit niyang manatiling kalmado habang mabagal na nagta-type ng reply.[“Since sobrang hilig niyo pong idamay ang mga patay kong magulang, bakit hindi niyo na lang sila samahan?”]Pagkatapos niyang i-send ang message, wala siyang naramdamang ginhawa.Sa halip, mas lalo lang niyang na-miss ang parents niya.Dahil doon, buong maghapon mabigat ang pakiramdam niya.Pagsapit ng gabi, dumating si Sven para sunduin siya papunta sa banquet.Habang nasa sasakyan sila, napansin agad nito ang pananahimik niya.Mahina ngunit malumanay ang boses nito nang magtanong. “Bad mood ka ba?”Nagtagpo ang mga mat
Napangiwi si Nevaeh sa bahagyang sakit nang pitikin siya ni Sven.Nakakunot-noo siyang tumingin dito, may kaunting tampo sa ekspresyon niya, bago masunurin na sumagot. “Okay…”Tahimik niyang inubos ang buong baso ng brown sugar water.Pagkatapos niyang maubos iyon, natural lang na kinuha ni Sven ang baso mula sa kamay niya.Mahina pero puno ng pag-aalaga ang boses nito nang sabihin, “Sleep early. Kapag ganitong days, kailangan mong magpahinga nang mabuti.”Napatingin si Nevaeh dito.May ibang ibig sabihin ang tono niya nang magtanong siya. “Parang ang dami mong experience sa pag-aalaga ng tao.”Kapag pinakinggan nang mabuti, may halong selos pa ang boses niya.Malalim na tumitig si Sven sa kaniya bago bahagya itong ngumiti.“Pwede ko namang gamitin lahat ng experience na ’yon sa ’yo,” mahina nitong sagot sa sobrang lambing na boses. “I can take good care of you.”Unti-unting lumaki ang mga mata ni Nevaeh.Pero hindi pa roon nagtapos si Sven.Bahagya nitong inilapit ang
Nang mabuhat siya ni Sven, kusang napayakap si Nevaeh sa leeg nito.Dahil sa sinabi nito kanina, hindi niya maiwasang mag-isip ng kung anu-ano kaya agad siyang napasabi, “Hindi naman ako pagod… hindi mo kailangang i-massage buong katawan ko.”Bahagyang tumaas ang kilay ni Sven habang nakatingin diretso sa kaniya.“What if gusto ko?”Punong-puno ng init ang mga mata nito, at wala man lang itong balak itago ang pagnanasa sa tingin nito kaya bahagyang nanginig ang puso ni Nevaeh.May bigla siyang naalala kaya bahagya niyang kinagat ang labi dahil sa hiya.Pero para kay Sven, sobrang seductive ng simpleng kilos na iyon.Hindi na ito nag-atubili pa. Diretso nitong hinalikan ang labi niya.Gaya ng dati, malambing pero dominante ang halik nito.Dahan-dahan ngunit walang tigil nitong inaangkin ang bawat hininga niya habang buhat siya nito pabalik sa kama.Sobrang husay humalik ni Sven.Malambing, pero kayang magdala ng kakaibang init at kilig sa buong katawan niya.Unti-unting umin







